ลวงรักมาเฟีย

    ตอนที่ 5 ตัวประกัน

    ณ ห้องทำงานชั้นบนสุดที่หรูหราในขณะที่มิวสิคตะหวาดคนทั้งคู่ไปทั้งหมดก็ตกอยู่ในความเงียบทั้งหมดรอบตัวรอบนอกบรรยาศร้อนๆหนาวๆตามด้วยเสียงหอบหายใจของหญิงสาวที่กำลังโกรธจัดเป็๲อย่างมากในขณะนี้



     อลิซ: ฉันไม่เป็๞ตัวประกันอะไรทั้งนั้น!



     มิวสิค:แต่พวกมันเอาเธอมาค้ำประกัน! 



     อลิซ:แต่ฉันไม่ได้มีส่วนรู้เห็นกับมันพวกมันนะพวกมันให้ฉันมาช่วยคุยเท่านั้นถ้ารู้ว่าโดนหลอกคงไม่มาอยู่ตรงนี้หรอก!



     มิวสิค: ที่มาอยู่ตรงนี้ไม่ใช่ว่าโง่! 



     อลิซ: ไอบ้านี่! 



     เดชา: อลิซ! คุณมิวสิคเขาเป็๲มาเฟียคนที่มีอำนาจล้นมือเธอต่อกรกับเขาไม่ได้หรอก!



     อลิซ:ที่ฉันมายืนตรงนี้ไม่ใช่เพราะพวกแกหรือไง!



     พจณี:ใครใช้ให้แกโง่เองละ! 5555



     อลิซ:หึ! หรอ! ปลิงควายแบบพวกแกมีสิทธิ์อะไรมาว่าคนอื่นโง่!



     เดชา พจณี : นี่!



     แพทนัม: ด่านายปะวะ เมื่อกี้นายด่าเธอว่าโง่นะ (กระซิบกับแม็กเวลล์)



     แม็กเวลล์: มึงเงียบปาก! ดูหน้านายด้วย !



     มิวสิค: สรุปจะเอากันยังไง! พูดมา ! 



     อลิซ: ฉันไม่เป็๲ตัวประกันให้ใครทั้งนั้น! หนี้ใครก็ไปเก็บกับคนนั้น! 



     มิวสิค: เธอไม่มีสิทธิ์เลือก! เพราะพวกมันเซ็นสัญญาแล้วรับเงินฉันไปแล้ว!



     อลิซ: หนี้เท่าไหร่พูดมาจะจ่ายเอง! 



     มิวสิค: ของใหม่20ล้าน ของเก่าอีก 30ล้าน เท่ากับ50ล้านยังไม่รวมดอก!



     อลิซ: วะ..ว่าไงนะ 50ล้าน ! นี่พวกแกกู้ไปทำบ้าอะไรเยอะแยะขนาดนั้นวะ!



     เดชา: ก็ตอนนั้นฉันกะว่าจะกู้มาต่อยอดไปๆมาๆมันก็หมดไง!



     อลิซ:แล้วมันใช่ปันหาของฉันไหม! วันๆพลานแต่เงินพ่อของฉันแต่ไม่รู้จักช่วยหาเงินเข้าบ้าน ไอปลิงควายเอ้ย!



     พจณี: อีเด็กนี่! ปากดีแบบนี้ไปอยู่ในซ่องเถอะ!



     อลิซ:หมายความว่าไง!



     มิวสิค:พอกันได้หรือยัง! แกร๊ก! (เสียงปืนขึ้นเล็งมาที่สองแม่ลูก) 



     พจณี: อะ..เอ่อคุณมิวสิคค่ะคอ..คือว่าฉันเอามันมาส่งให้คุณแล้วพวกฉันไปได้แล้วใช่ไหมค่ะ



     มิวสิค: รีบไสหัวไปให้พ้นหน้ากูเดี๋ยวนี้!



     หลังจากสองแม่ลูกออกจากห้องทำงานไปแล้ว



     อลิซ: ฉันไม่เกี่ยวนะ!



     มิวสิค: ทำไมตอนนี้ไม่เห็นเก่งเหมือนตอนนั้นเลย!



     อลิซ: แต่นี้มันไม่ใช่หนี้ฉันไม่ใช่ปันหาของฉันทำไมฉันต้องมารับอะไรแบบนี้ด้วย!



     มิวสิค: นั้นมันปันหาของพวกเธอไม่เกี่ยวกับฉัน! ฉันมีหน้าที่แค่รับสินค้ามาขายให้มันได้กำไรก็เท่านั้นสิ่งที่ฉันจ่ายฉันต้องได้กลับคืนมามากเท่าตัวหวังว่าเธอจะเข้าใจ! 



     อลิซ:เข้าใจบ้าอะไรละ! ไอบ้า! ไอคนประสาท! ฉันจะกลับบ้าน!



     มิวสิค: ถ้ากล้าก้าวขาออกจากห้องโดยที่ฉันไม่ได้รับอนุญาตพ่อเธอจะไม่ปลอดภัยทันที!



     อลิซ: กึก! (เสียงหยุดฝีเท้า) ๻้๪๫๷า๹อะไรกันแน่! 



     มิวสิค: คิดว่ามีอะไรที่ทำให้ฉัน๻้๵๹๠า๱ดีละ!



     อลิซ: แต่ฉันไม่ยอมขายตัวเด็ดขาด!



     มิวสิค: ฉันมีสองตัวเลือกให้เธอ 1ไปเป็๲ผู้หญิงขายตัวในซ่อง! หรือข้อ 2 มาเป็๲เด็กในผับของฉัน!



     อลิซ: โอ้ยยย ! ตัวเลือกไหนก็ไม่เอา!



     มิวสิค: ถ้าไม่เลือกฉันจะให้เธอไปอยู่ซ่องเอาไหม! ไปรับรองอารมณ์ไอพวกเฒ่าหัวงูพวกหื่นกามขี้ยา!



     อลิซ: นายปะ..ปล่อยฉันไปเถอะนะฉันไม่ได้อยากมาทำแบบนี้ ฮึก! ฮึก! ( เสียงสะอื้น) 



     มิวสิค: ถ้าเธอทำงานครบกำหนดตามสัญญาเธอจะเป็๲อิสระ!



     อลิซ: สัญญาเท่าไหร่ (ในเมื่อไม่มีทางเลือกก็ต้องน้อมรับค่อยหาหนทางหนี) 



     มิวสิค: 1 ปี ! แล้วหลังจากนั้นเธอจะเป็๲อิสระทันที!



     อลิซ: ได้ฉันตกลงก็ได้ 



     มิวสิค: พาเธอไปเพนท์เฮ้าส์! ให้อยู่ห้องข้างล่างห้องเก็บของ! 



     แม็กเวลล์: ครับนาย ปัง!(เสียงเปิดปร

    ะตู)



     มิวสิคมองตามแผ่นหลังบางจนลับสายตาจนประตูปิดลงหึ!นี้พึ่งแค่เริ่มต้นเกมมันยังไม่จบอย่าพึ่งรีบตรอมใจละฉันไม่อยากหมดสนุกเร็วๆ