ท่านเสนาบดีเข้าเฝ้าฝ่าา เพื่อแจ้งผลการจับกุมตัวนักฆ่าและระบุตัวผู้บงการ
“กราบทูลฝ่าา ขณะนี้พวกเราได้จับกุมตัวนักฆ่าที่หมายชีวิตขององค์ชายอันฉู่ได้แล้ว และพวกมันยอมสารภาพแล้วว่า ผู้บงการ คือ องค์หญิงชานหงส์และท่านราชครูพะย่ะค่ะ” ท่านเสนาบดีกล่าว
“ดีมาก แล้วองค์ชายล่ะ ทรงเป็อย่างไรบ้าง” ฝ่าาตรัส
“พระองค์ทรงปลอดภัยดีพะย่ะค่ะ แม่ทัพธงอี่กำลังคุมกำลังไปส่งพระองค์ที่ค่ายของแม่ทัพไฉ่หลง และให้แม่ทัพไฉ่หลงคอยปกป้องพระองค์จนถึงชายแดนพะย่ะค่ะ” ท่านเสนาบดีกล่าว
“พวกท่านทำได้ดีมาก” “กงกง! สั่งการลงไปให้จับกุมตัวองค์หญิงชานหงส์และท่านราชครูได้เลย” ฝ่าาตรัส
แต่แล้วทั้งฝ่าาและท่านเสนาบดีก็ต้องพากันใที่ อยู่ดีๆ ท่านอ๋องซานตงพร้อมกับเหล่าขุนนางบางกลุ่มเข้ามาในที่ประทับเพื่อก่อการฏ ภายนอกวังก็มีกองกำลังทหารของท่านอ๋องล้อมไว้อยู่แล้ว
“ท่านพี่ ยอมจำนนเสียเถอะ ทหารของเราล้อมไว้หมดแล้ว ท่านหมดทางหนีแล้วล่ะ” ท่านอ๋องซานตงตรัส
กลุ่มทหารองครักษ์และท่านเสนาบดีช่วยกันคุ้มกันฝ่าาไว้
“เ้าทรยศเรามาโดยตลอดสินะ เสียแรงที่เราไว้ใจและเชื่อใจเ้าตลอดมา ทำไมเ้าไม่เห็นแก่ความเป็พี่น้องบ้างล่ะ ซานตง” ฝ่าาตรัส
“พี่ชายที่แย่งทุกอย่างไปจากเราอย่างงั้นหรอ เราไม่มีเสียดีกว่า” “ทหารจับกุมพวกมันเดี๋ยวนี้” ท่านอ๋องตรัส
ดังนั้นฝ่าา ท่านเสนาบดี ทหารองครักษ์ และขุนนางที่จงรักภักดีต่อฝ่าาถูกจับกุมตัวเข้าคุกหลวงทันที
*********************************
ณ จวนท่านเสนาบดี
“แย่แล้ว แย่แล้ว ไป่หลิง แย่แล้ว” ต่งหนานกล่าว
“เป็อะไรไปต่งหนาน มีอะไร ค่อยๆ พูดสิ” ไป่หลิงกล่าว
“ท่านอ๋องซานตงก่อการฏ ขณะนี้ฝ่าา ท่านเสนาบดี และเหล่าขุนนางผู้ภักดีถูกจับกุมเข้าคุกทั้งหมดแล้ว และกำลังจะมาที่นี่เพื่อจับกุมเ้าด้วย พวกเราต้องรีบหนีกันเร็วเข้า ท่านพ่อ คนในจวนอำมาตย์และคนในจวนแม่ทัพกำลังหนีไปยังค่ายทหารของธงอี่แล้ว และส่งม้าเร็วไปแจ้งธงอี่แล้วด้วย ตอนนี้ก็เหลือแต่เ้า” ต่งหนานเล่า
“ข้าจะไปช่วยท่านพี่” ไป่หลิงห่วงท่านเสนาฯ
“ยังไม่ใช่ตอนนี้ไป่หลิง เ้ายังมีแม่สามีและคนในจวนท่านเสนาฯ ที่ต้องปกป้องอีกนะ” ต่งหนานเตือนสติ
“ใช่จริงด้วย ปะ งั้นพวกเรารีบไปด้วยกัน” ไป่หลิงกล่าว
โชคดีท่านเสนาบดีได้บอกกับฮูหยินว่าในจวนมีช่องทางลับเพื่อให้หลบหนีศัตรูได้ทันเวลา ดังนั้นไป่หลิงและต่งหนานจึงพาแม่ของท่านเสนาฯ และเหล่าบริวารหลบหนีทางช่องทางนี้ได้ทั้งหมด เพื่อไปตั้งหลักและช่วยกันวางแผนช่วยฝ่าาและท่านเสนาฯ ต่อไป
*********************************
ณ ที่ประทับของฝ่าา
ท่านอ๋องซานตงสามารถยึดอำนาจและสถาปนาตัวเองเป็ฮ่องเต้องค์ต่อไป
“ทูลฝ่าา คนในจวนของท่านอำมาตย์ ท่านเสนาบดี และท่านแม่ทัพธงอี่หลบหนีไปได้ทั้งหมดพะย่ะค่ะ”
“บัดซบ ทำไมพวกเ้าถึงปล่อยให้พวกมันหลบหนีไปได้”
“ข้าน้อยสมควรตาย พะย่ะค่ะ”
“ไม่เป็ไร ยังไงพวกมันก็ต้องมาติดกับ เพราะต้องมาช่วยพี่ของเราและท่านเสนาบดี” “พวกเ้าไปได้แล้ว”
“พะย่ะค่ะ”
*********************************
ต่งซานผู้น่าสงสาร ผู้คนทั่วไปต่างคาดการณ์ไว้ว่าพระชายาจะได้เป็ฮองเฮา แต่ผิดคาดอย่างมาก ั้แ่ที่ท่านอ๋องทรงเป็ฮ่องเต้แล้ว ก็ทรงไม่ยุ่งเกี่ยวกับต่งซานอีกเลย ดังนั้นต่งซานจึงเป็เพียงแค่นางสนมคนนึงเท่านั้น ซึ่งจริงๆ แล้วนางกลับรู้สึกดีที่ไม่ต้องมาถูกซ้อมและทรมานร่างกายอีกแล้ว แต่ทว่าก็ยังต้องมีผู้หญิงคนใหม่ที่ต้องมารับเคราะห์แทนต่งซาน ดังนั้นต่งซานจึงใช้ชีวิตอย่างสงบในตำหนักของตน และหลังจากใช้ชีวิตร่วมกันกับท่านอ๋องมา ทำให้ต่งซานปลงชีวิตมากขึ้น และฝักใฝ่ทางธรรม หันมาสวดมนต์ไหว้เ้าแม่กวนอิม นับลูกประคำอย่างสงบ