ระหว่างที่จอมขมังเวยท์นั่งสมาธิเข้าฌาณ จิตนิมิตในด้านมืดในจิตใจของจอมขมังเวทย์บอกกับตัวเค้าเองว่า
"เ้าอยากจะยึดครองโลกนี้ใช่มั้ย...ด้วยพลังของเ้าและข้ามันชั่งง่ายดายนักกับความ้านี้ เพียงแต่เ้าจะต้องกัดการขวางหนามอันสำคัญทิ้งก่อน"
จอมขมังเวทย์หยุดนิ่ง แล้วตอบกลับ จิตนิมิตไปว่า "เ้าหมายถึงอะไร หรือ สิ่งไหนที่เป็ขวากหนามของข้า งั้นหรือ "
จิตนิมิต ตอบ "ในภายภาคหน้า อีก 10 ปี เ้าจะต้องตายลงด้วยมือของเด็กหนุ่มที่เกิดในดวงชะตาราศีของพญาครุฑนะสิ หึหึหึ"
จอมขมังเวทย์ ฟังแล้ว ตั้งมั่นด้วยความชั่วร้ายว่าจะต้องกำจัด เสี้ยนหนาม ทิ่มแทงใจเค้าเสียให้ได้วันนี้ ถึงแม้ว่าจะต้องฆ่า เด็ก ก็ตาม......
จอมขมังเวทย์ได้ออกตามฆ่าเด็กน้อยที่ชื่อว่า เฆษ คนนี้โดยทันที ทั้งเผาทั้งฆ่าคนในหมู่บ้านอย่างไม่เลือกหน้า เพื่อพิชิตเป้าหมายอันชั่วช้าของตัวเอง
เด็กคนนี้สูญเสียพ่อแม่ของตัวเอง จากการปกป้องเพียงให้เค้าได้มีชีวิตอยู่ต่อไป และผลจากการตามล่าครั้งนี้ทำให้คนในหมู่บ้านก็ถูกลูกหลงตายไปจำนวนมาก
รวมทั้ง แทน และ ฟ้า เพื่อนสนิทของ เฆษ อีก 2 คน ก็โดนลูกหลงตายไปด้วย หลังจากพ่อแม่ของทั้ง 3 คนตาย ต่างวิ่งหนีกันอลมานจนมาเจอกัน ฟ้าและแทนดีใจมากที่ได้เจอเมฆ
"ฮือ ๆ ๆ เฆษ ดีใจจังที่เอ็งยังไม่ตาย เรารีบหนีไปที่ลับของเรากันเถอะ" เด็กทั้ง 3 พากันไปหลบซ่อนในกองฟางหลังหมู่บ้าน ซึ่งเป็นที่เล่นประจำของพวกเค้า
แต่แค่กองฟางก้อนน้อย ๆ จะปิดบังซ่อนเล้นสายตาของจอมขมังเวทย์ไปได้ยังไง จอมขมังเวทย์ตามไปจนเจอ พร้อมกับพูด อย่างเยือกเย็นหน้ากองฟางน้อย ๆ
นั้นว่า "ข้ารู้ว่าเอ็งหลบอยู่ตรงนี้เจ้าเด็กน้อย...ถ้าโทษเข้าเลย...ไปโทษดวงชะตาของเจ้าดีกว่า"
ในขณะเด็กทั้ง 3 กำลังจะโดนจอมขมังเวทย์ปลิดชีพนั้นได้มีฤาษีมาช่วยเด็กทั้ง 3 และช่วยกักขังจอมขมังเวทลงหม้อดินถ่วงไว้ในน้ำลึกไว้ และพาเด็กทั้งสามไปชุบเลี้ยงที่ป่าหิมพาน ฤาษีได้เลี้ยงดูเด็กกำพร้าทั้ง 3 จนเติบใหญ่
8K
