องค์การอาหาร
การทดลองและการปรับสูตรอาหารจนได้คงที่ดีที่สุดแล้วในตอนนี้(ดีที่สุดในเวลานี้ เพราะในอนาคตอาจจะสามารถพัฒนาได้ดีกว่านี้)เพเนียสก็ได้ส่งไฟล์อาหารอื่นๆเพื่อยื่นเื่จดสิทธิบัตรแล้วเรียบร้อยต้นเดือนที่สองวันนี้เขาและพี่ชายจึงได้โอกาสเดินทางไปยังดาวเจนนูเพื่อนำอาหารไปส่งตรวจคุณภาพเสียทีถึงแม้ตอนแรกสิวัชและเพเรน่าบอกว่าจะไปด้วยกัน แต่สุดท้ายพวกเขาก็ปล่อยให้ลูกทั้งสองคนไปเองพวกเขาจะได้ไปเที่ยวเล่นแบบเด็กๆกันได้เต็มที่ด้วยโดยไม่ต้องห่วงสวน
ดาวเจนนู เป็ดาวระดับซีเพเนียสมาที่นี่บ่อยมากๆเพราะต้องเปลี่ยนยานต่อไปยังบ้านและจากบ้านไปยังดาวกอซที่เรียนหนังสือวันนี้นอกจากด้านในอาคารของอากาศยานแล้ว เขาก็ได้ไปที่อื่นแล้วเช่นกันทั้งสองพี่น้องออกจากบ้านแต่เช้า นั่งยานแค่สองชั่วโมงก็ถึงจุดหมาย หลังจากนั้นก็ต่อแท็กซี่ลอยฟ้าไปยังองค์การอาหารของดาวเจนนูทันทีซึ่งใช้เวลาไม่นานพวกเขาก็มาหยุดยืนอยู่หน้าตึกหลังใหญ่นี้แล้ว
“พี่ไม่เคยมาที่นี่เลยตื่นเต้นเหมือนกันนะเนี่ย”เพวิสว่าออกมาทีเล่นทีจริงเมื่อมองตึกหลังสูงใหญ่ดูทันสมัยสีขาวเงินมีบานกระจกใหญ่อยู่เป็ระยะๆแต่น่าจะสร้างและผ่านการใช้งานมาแล้วหลายสิบปีตรงหน้าด้านหน้าตึกแห่งนี้มีทางเท้าและถนนมีคนเดินไปมาไม่ขาดสายเช่นเดียวกับรถทั้งวิ่งบนพื้นหรือกลางอากาศก็ต่างแล่นไปตามเส้นทางของตนอย่างรวดเร็วแต่อยูในพื้นฐานความปลอดภัยส่วนรอบๆนั้นเป็ย่านการค้าและตึกสำนักงานมากมาย หากแต่ด้านในอาคารที่พวกเขามาเมื่อมองผ่านกระจกใสเข้าไปกลับไร้ผู้คนเสียได้
“ผมก็ไม่เคยเหมือนกันนั่นแหละน่าไปเถอะครับจะได้เสร็จเร็วๆ” เพเนียสว่าก่อนจะเกาะแขนด้านที่ว่างของพี่ชายเข้าไปเพราะมืออีกด้านของเพวิสตอนนี้ถือกล่องใส่อาหารอยู่
{ยินดีต้อนรับท่านมีอะไรให้ช่วยหรือมีเื่ติดต่อหรือไม่}เพียงเดินข้ามผ่านประตูกระจกแบบเลื่อนเข้ามาไม่กี่ก้าว ด้านหน้าสองพี่น้องก็มีหุ่นยนต์สีน้ำเงินเงาทรงกระบอกตรงหัวเป็แบบกรวยแหลมสูงประมาณ160 เิเเคลื่อนที่ด้วยล้อติดผ้าถูกพื้นเข้ามาหาด้านหน้าของหุ่นยนต์ปรากฏแสดงคำที่พูดออกมาเมื่อครู่ด้วย
“อ่ามาส่งยื่นเื่ตรวจสอบคุณภาพอาหารเพื่อใช้รับรองคุณภาพสำหรับการค้าครับ”เพเนียสเอ่ยตอบออกไป
{คุณ้าส่งอาหารเพื่อตรวจสอบคุณภาพเป็อาหารชนิดใด โปรดเลือกข้อที่ตรงกับคุณที่สุด 1.อาหารสังเคราะห์แบบเหลวในระดับความหนืด1-5 2.อาหารสังเคราะห์แบบเกือบแห้งหรือแห้งกรอบ ในระดับความหนืด 6-10 3.อาหาร ….. และ 10.อาหารปรุงประกอบ} เพเนียสและพี่ชายยืนฟังเ้าทรงกระบอกถามจนจบ ถึงได้เจอหัวข้อที่ต้องหารอาหารมีมากมายหลายประเภท ทั้งอาหารสังเคราะห์ อาหารเสริม อาหารทดแทนอาหารเพิ่มพลังงาน อาหารสังเคราะห์ประเภทบำรุงร่างกายแต่อาหารปรุงประกอบเอามาไว้อันดับสุดท้ายเนี่ยนะดีนะที่ไม่ลืมเอามาเป็ตัวเลือกด้วย
“สิบครับอาหารปรุงประกอบ” เพวิสว่าอย่างเหนื่อยใจ เขาน่าจะบอกไปแต่แรกปล่อยให้หุ่นด้านหน้าร่ายออกมาจนเขาไม่มีโอกาสหรือช่องว่างได้พูดเลย
{ยืนยันคำร้องของท่าน้ายื่นตรวจสอบอาหารปรุงประกอบ โปรดกรอกข้อมูลต่อไปนี้}จากนั้นตรงท้องของหุ่นยนต์ทรงกระบอกก็เปิดออกมาสิ่งที่ยื่นออกมาคือแป้นพิมพ์แสงและหน้าจอให้ได้กรอกข้อมูลเพื่อเข้าระบบซึ่งมันดีมากๆที่ไม่ต้องเดินขึ้นไปติดต่อที่ไหน หากแต่ว่าต้องยืนอยู่ตรงนี้ต่อนะหรือ
“ได้”เพวิสไม่ถามต่อรับกรอกข้อมูลลงไปทันที
{ข้อมูลที่ได้ครบถ้วนแล้วท่าน้าไปส่งตัวอย่างอาหารเองหรือว่าจะฝากให้เป็หน้าที่ของหุ่นยนต์ผู้ช่วยต้อนรับหมายเลข6} หุ่นยนต์ถามออกมาเมื่อข้อมูลได้ส่งไปและเสร็จสมบูรณ์ในขั้นตอนนี้แล้ว
“ไปส่งเอง”เพเนียสว่า
{เช่นนั้นตามหุ่นยนต์ผู้ช่วยต้อนรับหมายเลข 6 มาเลย}
เพเนียสและพี่ชายเดินตามเ้าหุ่นยนต์ที่ชื่อว่าผู้ช่วยต้อนรับหมายเลข6ขึ้นไปยังชั้นยี่สิบกว่า หลังจากที่ออกมาจากลิฟต์ เ้าหุ่นเดินนำไปแสกนประตูกระจกข้างหน้าและเดินนำเข้าไปด้านในทันที ถัดจากประตูกระจกใสเข้ามาเป็เคาน์เตอร์ที่มีหุ่นยนต์อีกตัวประจำการอยู่
{หมดหน้าที่ของหุ่นยนต์ผู้ช่วยต้อนรับหมายเลข6 แล้ว ขอให้ท่านให้คะแนนความพึ่งพอใจด้วย และขอให้ท่านโชคดี} ว่าจบ ยังไม่ทันที่ทั้งสองคนจะได้ให้คะแนนความพึ่งพอใจที่ขอมาเ้าหุ่นทรงกระบอกสีน้ำเงินเงาก็เคลื่อนย้ายตัวพร้อมถูพื้นออกไปเสียแล้ว
{ยินดีต้อนรับผู้ที่มาส่งตัวอย่างอาหารหมายเลขสิบอาหารปรุงประกอบโปรดติดสติ๊กเกอร์นี้เพื่อระบุชนิดอาหารของท่าน}หุ่นอีกตัวที่รูปร่างไม่ใช่ทรงกระบอกหากแต่เป็ทรงกลมสีน้ำตาลอ่อนต่อกันสามอันคล้ายๆผลไม้เสียบไม้เคลือบน้ำตาลอาหารปรุงประกอบราคาไม่แพงที่เพเนียสเคยกิน
“ครับ”เพเนียสเป็คนเอ่ยตอบออกไปหลังจากพิจารณารูปร่างหุ่นยนต์ตรงหน้าพอแล้วเขารับเอาแผ่นสติ๊กเกอร์ขนาดกะทัดรัดจากมือของหุ่นยนต์มาถือไว้แล้วส่งให้พี่ชายติดไว้ข้างขวดแก้วที่บรรจุตัวอย่างอาหารมาบนสติ๊กเกอร์ระบุชื่ออาหาร ชื่อผู้ยื่นเื่ตัวเล็กๆและแถบโค้ดที่กินพื้นที่ส่วนใหญ่
“เรียบร้อย”เพวิสว่าเมื่อติดสติ๊กเกอร์ตามเ้าหุ่นกลม้าครบแล้วจากนั้นก็เรียงพวกมันไว้ในช่องว่างของก้อนกลมอันกลางของหุ่นที่เปิดอ้าไว้รออยู่ทั้งซอสมะเขือเทศ ซอสพริก มายองเนส ผงปรุงรสไก่ หมูและวัวที่ลองทำทีหลังและสุดท้ายอย่างเนยถั่วที่เพเนียสพึ่งจะทำไปเมื่อวันก่อนไม่คิดว่าจะง่ายและส่วนผสมน้อยขนาดนี้แล้วทำไม่กี่ทีก็ได้สูตรที่ลงตัว จนเขางงว่าทำไมไม่ทำมันเป็อย่างแรกกันนะ
{ท่านโปรดแสกนเพื่อชำระเงินค่าบริการ} ขึ้นภาพรายละเอียดค่าใช้จ่ายพร้อมด้วยโค้ดให้ได้แสกนจ่ายเครดิตเงินซึ่งคนจ่ายก็แน่นอนอยู่แล้วว่าต้องเป็เพวิส
{การชำระเงินเรียบร้อยการส่งมอบตัวอย่างอาหารเสร็จสิ้นการดำเนินการเพื่อตรวจสอบจะใช้เวลาประมาณสองวันทำการเป็อย่างน้อย เมื่อตรวจสอบเสร็จสิ้นทางองค์การอาหารแห่งดาวเจนนูจะส่งข้อมูลการวิเคราะห์อาหารถึงระดับโมเลกุลและใบรับรองคุณภาพหากอาหารของคุณได้มาตรฐานเพียงพอไปยังที่อยู่ที่ท่านได้กรอกไว้หากไม่มีแจ้งเตือนกลับไปภายในเจ็ดวันโปรดติดต่อเราอีกครั้ง และสุดท้ายขอให้ท่านให้คะแนนความพึ่งพอใจแก่หุ่นยนต์บริการหน้าห้องตรวจคุณภาพอาหารปรุงประกอบหมายเลย1 ด้วย ขอบคุณที่ใช้บริการ} สุดท้ายเ้าหุ่นก็ร่ายราวออกมาและเสร็จก็หมุนตัวกลับเข้าไปในห้องด้านในทันทีไม่รั้งรอให้พวกเขาได้สอบถามอะไรเพิ่มเติมเลยสักนิด ช่างเ็าจริงๆ
“เสร็จแล้วใช่ไหมพี่”เพเนียสหันถามพี่ชายอย่างงงๆ ไม่รู้ว่าพวกหุ่นยนต์ทำให้เขางงหรือเขาไม่ค่อยคุ้นกับพวกมันกันแน่ มาถึงก็เอาแต่พูดๆแล้วก็เดินหนีไม่รอให้เขาได้เปิดปากว่าอะไรเลย
“ก็คงเป็เช่นนั้น เอาไงเราอยากไปไหนไหม” เพวิสก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรเช่นกันกับเื่นี้หลังจากให้คะแนนตามหุ่นยนต์ที่สั่ง(ร้องขอ)ไว้เขาดูเวลาแล้วมันก็พึ่งผ่านมาแค่สิบห้านาทีเท่านั้น อยู่ข้างล่างสิบนาที อีกห้านาทีใช้ไปกับขึ้นลิฟต์และฟังหุ่นกลมเหมือนผลไม้ลูกกลมเสียบไม้เคลือบน้ำตาลร่ายยาว
“งั้นก็ เดินเล่นก่อนตอนบ่ายค่อยกลับบ้านก็แล้วกันครับ” เพเนียสว่าออกมาอย่างร่าเริงตอนนี้ก็พึ่งสายๆเอง
“เอางั้นก็ได้แล้วเราอยากจะไปที่ไหนล่ะ” คนพี่ถามคนน้องระหว่างเดินออกจากองค์การอาหารต้องทำหน้าที่เป็ไกด์ที่ดีด้วยอีกอย่าง อย่างไรเขาก็เรียนที่ดาวดวงนี้ทั้งมัธยมปลายและมหาวิทยาลัยก็น่าจะคุ้นเคยมากกว่าคนเป็น้องอยู่แล้ว
ย่านการค้าหนึ่งของดาวเจนนูคนพี่คนน้องชักชวนกันมาเดินเล่นก่อนจะกลับบ้านใน่บ่ายเดี๋ยวคนที่บ้านจะว่าเอาได้ว่ามาเสียเที่ยวเลยเที่ยวให้เขาหน่อยถึงแม้จะเป็แค่การเดินดูเฉยๆก็ตาม
“ไปสำรวจตลาดสักหน่อยดีไหม”เพวิสเสนอเมื่อเห็นว่าน้องชายไม่ได้สนใจอะไรเป็พิเศษเท่าไหร่ตัวเขาเองจะได้เก็บข้อมูลไว้สำหรับธุรกิจของบ้านด้วย
“เอาสิครับ”เพเนียสพยักหน้าอย่างว่าง่าย แล้วเดินตามหลังพี่ชายไม่ห่างเข้าร้านนู้นออกร้านนี้อย่างค่อยเป็ค่อยไป ซึ่งส่วนใหญ่ที่เข้าก็คือร้านขายอาหารนั่นเองถึงแม้เกือบจะทั้งหมดจะเป็อาหารสังเคราะห์ก็ตามเพราะหากอยากกินอาหารปรุงประกอบก็ต้องเข้าร้านอาหารหรือภัตตาคาร
“แล้วเราเลือกได้หรือยังว่าจะใช้บรรจุภัณฑ์แบบไหน” เพวิสถามออกมาพลางเดินดูข้าวของไปด้วยน้องชายเขาบอกว่าขอคิดดูก่อนในเื่นี้ ถึงตอนนี้ก็ยังไม่ได้คำตอบเลย
“คิดแล้วครับ มีหลายขนาดเลย”เพเนียสว่าพร้อมมือที่หยิบจับห่ออาหารสังเคราะห์ระดับ 5 และ 6 ที่มีเนื้อััพอๆกับซอสของเขาขึ้นมาดูเผื่อจะได้ไอเดียในการออกแบบเพิ่มด้วย
“ก็ดี กลับไปก็อย่าลืมเอาให้พี่ดูด้วยนะจะได้ช่วยกันเลือก” คนพี่พยักหน้าให้แต่ความสนใจก็ยังให้กับการสำรวจนั่นนี่ในร้านขายอาหารสังเคราะห์ยี่ห้อหนึ่งไม่ต่างจากคนเป็น้อง
“คุณลูกค้าสนใจอาหารสังเคราะห์รสไหนหรือระดับใดเป็พิเศษสามารถแจ้งได้นะคะวันนี้ทางร้านมีโปรโมชั่นซื้อสิบแถมสองด้วยค่ะ ซึ่งตัวแถมเป็อาหารสังเคราะห์แห้งออกใหม่ที่เนื้อกรุบๆเคี้ยวมันทีเดียวค่ะ”พนักงานสาวของร้านเห็นลูกค้าทั้งสองกำลังหยิบจับดูสินค้าในร้านอยู่พักหนึ่งเธอเลยเดินเข้ามาแนะนำทันที
“เอ่อ” เพเนียสไม่รู้จะตอบยังไงแต่ไหนๆก็เข้ามาดูแล้วถ้าไม่ซื้อก็เกรงใจ หากแต่ว่าที่บ้านก็ไม่ได้กินอาหารสำเร็จรูปแบบนี้ด้วยสิเพราะแม่ก็ทำทุกวันอยู่แล้ว
“งั้นเอารสนี้สิบระดับเลยครับ”เพวิสก้มมองมือตนเองเห็นว่ากำลังถือรสอะไรอยู่ก็สั่งก็พนักงานไปอย่างเกรงใจสุดท้ายเลยได้อาหารสังเคราะห์กลิ่นวานิลลาหอมๆแบบกลบกลิ่นส่วนผสมอย่างอื่นจนมิดมาทั้งสิบระดับความหนืดส่วนของแถมเป็รสแมงกะพรุนพร้อมรสััที่เคี้ยวกรุบๆก็คล้ายมีแมงกะพรุนมาเป็ตัวๆด้วย
77K
![ชายายอดพิษ พิชิตใจอ๋องมัจจุราช [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1764832529_74668106.webp)
