จอมโจร บาร์ซี เป็จอมโจรที่ชื่อกระฉ่อน เมื่อ 10ปีก่อน เขาได้ทำการ ปล้น ฆ่า ข่มขืนไป ทั่วผืนแผ่นดินราโด
วันหนึ่งเขาเจอโอเอซิสแห่งหนึ่งระหว่างการปล้น คารวานสินค้า ซึ่งในจำนวนของที่ปล้นมา มีกระบี่ซานิคอยู่ด้วย เขาเองก็ไม่รู้ว่าใครเป็นผู้ขโมยมา มันเป็นกระบี่ประจำราชวงศ์ ราโด เขาเลยเอามาเก็บไว้แนบกาย
เขาได้เจอถ้ำ ในโอเอซิส แห่งนั้นเอง เขาจึงได้นำสมบัติ จำพวกเหรียญทองและผ้าไหมไปเก็บไว้ในนั้น เขาลุ่มหลง ในแก้วแหวนเงินทองเป็นอันมาก และเขาสะสมมันจนกองเท่าภูเขาแล้วเขายังไม่พอใจ
วันหนึ่ง.....
หลังจากการปล้นคารวานสินค้าครั้งใหญ่ เขาได้งีบหลับที่ใต้ต้นไม้ ที่มีอสูรงูตัวหนึ่งแอบอยู่ อสูรงูได้โอกาสที่จอมโจรบาร์ซีงีบหลับเข้าเขมือบเขาในทันที ในขณะที่เขาจะตาย อสูรตาวาว นาม ไบโต ได้เข้าสิงเขา ที่กำลังถูกอสูรงูเขมือบ ทำให้เขากำเนิดใหม่เป็นอมนุษย์ ครึ่งคนครึ่งงู
และแล้ว.......
จอมโจรบาร์ซีที่ได้กลายเป็นอมนุษย์ไปแล้ว ได้ทำการล่อลวงพวกพ่อค้า คารวานต่างๆที่มาพักแถวนี้ ให้มาตกตายที่ถ้ำนี้ กลายเป็นทาสของความโลภ เฝ้าถ้ำหลังนี้ พร้อมๆกับสมบัติที่เพิ่มพูนขึ้น
แล้วมันก็เป็นปัญหาทางเศรษฐกิจของ อาณาจักรราโด มานับแต่นั้น เพราะไม่มีคารวานสินค้าใดกล้ามาค้าขายกับ อาณาจักรราโด อีก นี่คือปัญหา
องค์หญิง ธีโอ ได้รับฟังคำพูดของผมแล้ว เธอจึงรีบเตรียมทหารเพื่อจะไปปราบ จอมโจรบาร์ซี ทันทีซึ่งเธอคัดแต่ทหารองค์ครักษ์ที่มีเกียรติ แล้วก็ไม่โลภมากไปในภารกิจครั้งนี้
โดยมีพวกผมนำทาง ไปยังโอเอซิสนั้น นั่นคือแผนการที่เราคิดไว้
" พวกท่าน คงจะเหนื่อยแล้ว ข้าจะให้คนจัดอาหารและน้ำมาให้นะ " องค์หญิงธีโอ ตบมือเรียก นางกำนัลเข้ามา ให้พวกเธอนำน้ำรสเลิศ และอาหารอันสุก อร่อยมาให้พวกเรากิน พร้อมกับการร่ายรำ
คิมิสุเกะ มองการร่ายรำนั้น อย่างไม่ละสายตา มีสาวๆ สวยๆ มาป้อนผลไม้ให้กิน โดยเฉพาะ องุ่นหวาน คิมิสุเกะ มึนเมาไปกับเสียงเพลงไม่นาน เขาก็ปวดหัว และหลับไป
" กลิ่นยาสลบนี่นา " ผมเริ่มเอะใจ ไม่ดีแล้ว ดูเหมือน องค์หญิงธีโอ จะเล่นงานเราเสียแล้ว ไม่นานผมก็ถูกสาวสวยพวกนั้น รุมเป่าควันยาสลบเข้าใส่ แล้วผมก็สลบไป
ผมตื่นมาอีกทีก็อยู่ในคุกเสียแล้ว พร้อมกับ ร่างกายอันเปล่าเปลือย พร้อมกับคิมิสุเกะ ก็เปลือยเหมือนกัน นี่มันอะไรกันเนี่ย ทำไมองค์หญิงธีโอ ต้องทำแบบนี้ด้วยนะ ผมไม่เข้าใจเลย
" ปล่อยเราออกไปที เราไม่ได้มาร้ายนะ " ผมตะโกนบอกพวกทหารที่เฝ้ายามอยู่แต่ไม่มีใครตอบผมเลย
ฮัดเช้ย หนาวจัง ทำไมมันถึงหนาวแบบนี้ แล้วผมก็ต้องแปลกใจ ก็นี่มันทะเลทรายนี่ มันต้องร้อนสิถึงจะถูก สรุปแล้ว พวกเรามาอยู่ในห้องเย็น ในพระตำหนักใน
แล้วองค์หญิง ธีโอก็ได้เสด็จมา
" ข้าจะเชื่อพวกเจ้าได้ยังไงล่ะ เรื่องโกหก พกลมเช่นนั้น มันไม่เคยมีโอเอซิส อยู่ตรงที่พวกเจ้าบอก ข้าส่ง องครักษ์ไปแล้ว"
" ท่านโปรดเชื่อพวกเรา มันมีโอเอซิส อยู่ตรงนั้นจริงๆ นะองค์หญิง" ผมกำลังจะหาเหตุผลมาพูดกับองค์หญิง แต่องค์หญิงไม่เชื่อพวกเรา เธอจึงเดินจากไป
" เฝ้า พวกมันไว้ให้ดี "
" พะยะค่ะ ท่านข่าน "
สรุปคือพวกผมต้องนอนหนาวอยู่ในห้องน้ำแข็งนี้ จนคิมิสุเกะตื่นขึ้นมา
" อูยยยย หนาว ฮาคุโตะ นี่มันเกิดบ้าอะไรขึ้น "
" ดูเหมือนเราจะถูกจับเป็น นักโทษนะ " ผมบอกกับคิมิสุเกะ ผมพยายามเคาะตามก้อนหินที่อยู่ในห้องขังนี้
" นายจะทำอะไรนะ " คิมิสุเกะถามผมด้วยความสงสัย
" พยายาม หาจุดที่จะขุดออกไปนะ " แล้วพวกผมก็ช่วยกันขุดหลุม เพื่อที่จะออกไป
แต่ดินมันหนามาก แถมยังหนาวอีก ไม่คิดเลยว่าตัวเองจะเป็นหมูวิ่งชนปังตอแบบนี้
" ทำไมเจ้าหญิง ธีโอ ถึงทำกับเราแบบนี้ ฮาคุโตะ " คิมิสุเกะ พูดด้วยความสงสัย
" เราก็ไม่รู้เหมือนกัน " แล้วผมก็คิดได้ว่า ผมมีเวทย์มนต์ สำหรับเปิดประตูคุก
[ อันล็อค ] เวทย์สะเดาะกลอนประตูชนิดหนึ่ง ที่ผมยังไม่เคยลองใช้เลย มันเป็นเวทย์ที่พี่มิรินสอนมา แล้วผมก็เป่าเวทย์มนต์นี้ใส่ประตู ประตูคุกก็เปิดออกอย่างง่ายดาย พวกผมเลยเปิดประตูหนีออกมา
อย่างแรกที่พวกผมต้องทำก็คือ ต้องหาเสื้อผ้าใส่ก่อน ฮัดเช้ย!!!
เสียงฮัดเช้ยทำให้ทหารยามสองคนเดินเข้ามา ผมกับคิมิสุเกะเลยร่วมมือกันจัดการทหารยามทั้งสอง
พลั่ก พลั่ก
พวกผมตีไปที่คอของทหารยาม ทำให้พวกเขาสลบแล้วแย่งเสื้อผ้ามา แล้วเดินต่อไป ห้องแล้วห้องเล่า ก็ไม่มีทหารยามมาพบตัวอีกเลย จนไปถึงห้องขังหนึ่ง
" ช่วยข้าออกไป ที ท่านผู้กล้า "
ผมหันไปที่ต้นเสียง มันเป็นเสียงของผู้หญิง มีหญิงนางหนึ่งถูกจับอยู่ในคุกน้ำแข็งนี้ทั้งที่ยังเปล่าเปลือย พอมองหน้าของนางแล้ว
ฮะ เจ้าหญิงธีโอ ทำไมมาอยู่ในคุกน้ำแข็งนี้ละ
826
