แสงทองส่องสว่างนำพาเคนจิมาถึงป่าแห่งนึง ด้านหน้ามีถ้ำเล็กๆคล้ายกระท่อม บรรยากาศโดยรอบไร้ซึ่งผู้คน เคนจิเดาได้ทันทีว่าในถ้ำแห่งนั้นคือที่เปลี่ยนอาชีพแน่นอน เมื่อเขาเดินเข้าไปด้านในถ้ำก็พบหญิงสาวคนนึง ผิวของเธอขาวซีด ใบหูยาว ั์ตาแดงก่ำ แต่เธอก็ถือว่าสวยมากคนนึง เธอนั้งอยู่ที่โต๊ะทำงานเหมือนรอคอยใครสักคน
เมื่อเคนจิเดินเข้าไปเธอก็ส่งยิ้มมาให้ รอยยิ้มของเธอแทบทำให้เวลาหยุดหมุนเพราะเธอดูสวยมากๆ “พ่อหนุ่ม เ้ามาที่นี้เพื่อเปลี่ยนอาชีพใช่ไหม” เคนจิพยักหน้าตอบรับ เธอลงจากโต๊ะแล้วไปนั้งที่เก้าอี้ในท่าเซ็กซี่ ควักมือเรียกเคนจิเข้ามาใกล้ๆ เธอหยิบกระดาษออกมา 1 แผ่นแล้วส่งให้เคนจิ “เ้าใช้เืของเ้าพิมลงบนกระดาษแล้วเ้าจะได้เป็เผ่าปีศาจทันที นี้คือสัญญาปีศาจ เมื่อเ้าลงสัญญาเืแล้วเ้าจะไม่สามารถกลับไปเป็มนุษย์อีกได้”
เคนจิใช้มีดสั้นแทงที่นิ้วโป้งตัวเองแล้วกดลงไปที่สนธิสัญญาทันที สนธิสัญญาปีศาจก็ลุกโชนด้วยเปลวไฟสีม่วง “ตอนนี้เ้าได้เป็คนในเผ่าปีศาจแล้ว ยินดีต้อนรับ” เคนจิสำรวจร่างกายตัวเองก็พบว่ายังไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง “ทำไมผมยังไม่อาชีพล่ะ” สายตาสาวสวยจ้องมองเคนจิแล้วหัวเราะเบาๆ “เ้าคิดว่าเป็ง่ายๆ อย่างนั้นหรอ เ้าต้องไปทำภารกิจเปลี่ยนอาชีพก่อน บางอาชีพก็เปลี่ยนได้อย่าง่ายดาย ตอนนี้เ้าเป็แค่ปีศาจธรรมดาทั่วไปเท่านั้น หรือเรียกอีกอย่างคือพวกปีศาจปลายแถวล่ะนะ”
เคนจิพยักหน้ารับ แปลว่าที่หมู่บ้านเริ่มต้นแค่คัดกรองแล้วส่งไปยังที่ทำภารกิจเท่านั้น “แล้วมีคนเปลี่ยนมาเป็เผ่าปีศาจเยอะไหมครับ” สาวสวยส่ายหน้าเบาๆ “เ้าเป็คนที่ 20 หรือ 30 นี้แหละ เ้าไม่เห็นหรือไงข้าแทบไม่มีงานทำเลย” เคนจิมองรอบๆก็คิดว่าจริงอย่างที่เธอพูด “แล้วมีคนเป็แวมไพร์เยอะไหม?” สาวสวยส่ายหน้าอีกครั้ง “ไม่มีเลย ส่วนใหญ่จะไปทางอันเดด พ่อมด มนุษย์หมาป่า เพราะอะไรน่ะหรอ พวกนี้มันออกแดดได้ไง ส่วนแวมไพร์ต้องอยู่แต่ในถ้ำ โดนแสงหน่อยก็จะตายแล้ว เลยไม่ค่อยนิยมเปลี่ยนกัน”
เป็เื่จริงที่แวมไพร์ไม่สามารถสู้ได้ภายใต้แสงแดด ต้องคอยเก็บตัวอยู่ในถ้ำจะยกเว้นก็แต่พวกสายเืศักดิ์สิทธิ์ แต่การจะได้มานั้นยากเย็นยิ่งกว่าเข็นครกขึ้นูเา “แล้วผมจะทำยังไงถึงจะได้เป็แวมไพร์” หญิงสาวมองเคนจิเธอยิ้มอ่อนๆ แต่รอยยิ้มนั้นก็ทำให้เคนจิใจสั่น “เ้าจะเป็แวมไพร์จริงๆหรอ?” เคนจิพยักหน้า “ไม่ยาก และง่ายมาก เ้ามาใกล้ๆ นี้ซิพ่อหนุ่มข้าจะบอกเ้า ยื่นหูมาเื่นี้จะพูดดังไม่ได้” เคนจิเดินไปหาหญิงสาวทันที เมื่อเคนจิเอียงหูไปหาเธอใกล้ๆ หญิงสาวสุดสวยก็กัดลงที่คอเคนจิทันที
“อ้า~~~~!!” เคนจิร้องเสียงหลง คมเขี้ยวของหล่อนจมมิดลงไปในต้นคอของเคนจิ เคนจิไร้ซึ่งเรี่ยวแรงต่อต้าน เธอกอดร่างเคนจิไว้เพื่อไม่ให้ร่างทรุดลงไปกับพื้น ผ่านไปไม่นานเธอก็ดันเคนจิออกไป “เืเ้าหอมหวานดีจริงๆ อ่า~ ตอนนี้เ้าเป็แวมไพร์แล้ว” เคนจิยังคงสลึมสลือ เขาค่อยๆดันตัวเองลุกขึ้นจากพื้น แล้วมองดูที่มือตัวเอง เขาทำท่าขย้ำมือเบาๆ เหมือนััอะไรนิ่มๆมา สาวสวยหน้าแดงมองที่เนินอกของตัวเองสลับกับมือเคนจิ “เ้าบ้า!!!! เพี้ยะ!!!”
หน้าเคนจิตอนนี้ มีรอยนิ้วมือห้านิ้วบนใบหน้า เขาเริ่มสำรวจร่างกายตัวเองก็พบการเปลี่ยนแปลง ผิวของเขาซีด ใบหูยาว ดวงตาดำเป็สีแดง เขาสามารถบังคับเล็บและฟันให้แหลมคม และยืดยาวออกมาได้
“ติ้ง! ท่านได้ทำการเปลี่ยนอาชีพ ระบบจะทำการ UP LV. ของท่านทันที Exp สะสม 160,500 แต้ม Lv. Up 160 พ้อยสเตตันรีเซ็ต Str Vit Agi Dex Int Luk เท่ากับ 0”
LV.160
HP 4,400 MP 2,000 เผ่า ปีศาจ อาชีพ แวมไพร์
Str 0 (100) (+10)
Vit 0 (100) (+10)
Agi 0 (100) (0)
Dex 0 (100) (0)
Int 0 (100) (0)
Luk 0 (100) (0)
1677 point
เคนจิมองสเตตัสตัวเอง “ในช่องตรงกลาง 100 คืออะไรครับ” สาวสวยทำเมินเคนจิแต่ก็เดินเข้ามาดู “ตรง 100 นั้น คือคะแนนสเตตัสพิเศษของอาชีพ แต่ละอาชีพได้ไม่เหมือนกันขึ้นอยู่กับความถนัดของแต่ละอาชีพ ช่องที่ 3 คือค่าพลังของอาวุธที่เ้าสวมใส่ ส่วนที่มันมีอย่างละ 100 ก็เพราะว่าแวมไพร์น่ะนะ มันถนัดทุกสายเลยไง อัพสเตตัสลำบากน่าดูแหะ ฉันก็พึ่งเคยเห็นนี้ นายจะอัพยังไงล่ะที่นี้” เคนจิมองค่าพ้อยและสเตตัสสลับไปมา “คุณเห็นสถานะของผมด้วยหรอ ?” “ก็เห็นซิ ก็นายเรียกฉันมาดูไง การจะดูได้คืออีกฝ่ายต้องจำยอม นายอ่านคู่มือมาจริงๆหรือเปล่าเนี้ย” เคนจิเกาหัว เหมือนตัวเองจะลืมไปจริงๆ เขาเริ่มอัพสถานะทันที
LV.160
HP 124,400 MP 204,000 เผ่า ปีศาจ อาชีพ แวมไพร์
Str 300 (3,100) (+10)
Vit 300 (3,100) (+10)
Agi 300 (3,100) (0)
Dex 500 (5,100) (0)
Int 500 (5,100) (0)
Luk 77 (870) (0)
0 point
เมื่ออัพสถานะเรียบร้อยแล้วเคนจิก็เริ่มหาของในช่องมิติ ในขณะที่เขากำลังหาของอยู่นั้นเองหญิงสาวก็อยู่ไม่ไกล เขาจึงยกเลิกการกาของทันทีเปลี่ยนมาหยิบหน้ากากขึ้นมาสวมใส่แทน “แล้วผมจะไปล่ามอนเตอร์ได้แถวไหนหรอ” เคนจิเริ่มถามเพื่อเปลี่ยนประเด็นจากหญิงสาวที่กำลังจับตามอง “นายนี้ทำตัวแปลกๆ แต่ก็ว่านะ นาย Lv.เยอะขนาดนี้ได้ยังไง ?”
เคนจิเหงื่อไหลซึมออกแผ่นหลัง “ไม่ยากนี้คับ ก็แค่ออกล่าไม่หยุด ไม่กลับเมือง พอเหนื่อยก็หาอาหารในป่ากิน ล่าแบบไม่หลับไม่นอนอ่ะนะ” สาวสวยพยักหน้า “ถึงว่า Lv. เยอะจัง แต่ก็ไม่แปลกหรอก เพราะมีคนที่ Lv. เยอะเหมือนนายเหมือนกัน น้อยกว่านายไม่เท่าไร ที่เปลี่ยนอาชีพเป็ปีศาจไป” เคนจิถึงกับตะลึง เมื่อได้ยินสาวสวยบอก “ใครหรอ บอกได้ไหม ?” สาวสวยยิ้มหวานส่ายหน้าเบาๆ “บอกไม่ได้จ๊ะ ความลับ แต่เขาเล่นอาชีพ อันเดด อันนี้บอกได้”
เคนพยักหน้ารับ เพราะมันเป็ความลับของผู้เล่น “แล้วผมไปเก็บ Lv. ได้แถวไหนหรอ” หญิงสาวทำท่าคิด แล้วดีดนิ้วออกมา “นึกออกแล้ว นายไปแถบๆ ทิศเหนือล่ะกันแถวนั้นจะมี ก็อบลิน อ๊อค โทรน ก๊อบลิน Lv. จะอยู่ที่ 80-90 บอสก๊อบบลิน 150 อ๊อค Lv. ขั้นต่ำ จะอยู่ที่ 130-140 บอสอ๊อค 180 โทรน ขั้นต่ำอยู่ที่ 150 บอสอยู่ที่ 200 ถ้านายไล่ระดับไปน่าจะไหวนะ” เคนจิลุกขึ้นพร้อมจะออกเดินทาง “นี้นายจะไปแล้วหรอ ? ปล่อยให้สาวสวยอยู่คนเดียวไม่ดีนะจ๊ะ อิอิ ล้อเล่น ถ้าจะไปต้องไปเร็วหน่อยนะใกล้เช้าแล้ว โดนแดดตายไม่รู้ด้วย ประมาณ 1 กิโลขึ้นไปทางเหนือจะมี ถ้ำอยู่ถ้าจำไม่ผิด รีบไปถึงก่อนแดดส่องก้นล่ะ ไม่ต้องกลัวล่าไม่ทันหรอก มอนเตอร์ดินแดนปีศาจมีเยอะ นี้ล่ะข้อได้เปรียบของเผ่าปีศาจ อีกอย่างคนน้อยคงไม่มีใครมาแย่งมอนหรอก....”
เมื่อกล่าวจบสาวสวยหันกลับไป ก็ไม่เจอเคนจิแล้ว “เ้าบ้า!!!! เหมือนกับคนที่ยูริบอกเลย” เคนจิออกเดินทางทันที ก่อนแสงตะวันจะขึ้น เมื่อมองว่าไม่มีใครเขาหยิบปีกัดินในช่องมิติออกมาทันที “ติ้ง! คุณ้าติดตั้งปีกัดินใช่หรือไม่” “ใช่” “ปีกัดินเมื่อติดตั้งแล้วไม่สามารถถอดออกได้และสามารถสวมใส่ปีกัเพิ่มได้ เมื่อสวมใส่ สถานะถาวรจะเพิ่มขึ้น 200 กรุณายืนยัน” “ยืนยัน”
เมื่อเคนจิตอบยืนยัน ปีกัขนาดใหญ่ก็โผล่ออกมาจากกลางหลัง ความเร็วในการบินของเขาเพิ่มขึ้นมากกว่าเท่าตัว เขาพุ่งทยานมาไม่นานก็พบถ้ำที่สาวสวยกล่าว จึงเข้าไปด้านในทันที เมื่อเข้ามาด้านในปีกัก็กลายเป็รอยสักที่ด้านหลัง แสงอาทิตย์ก็มาเยือนทันที เขาทดสอบสอบยื่นมือออกไปโดนแสงแดด “อ๊ากกกก!!! ร้อน เหมือนมือถูกเผาเลย”
เผื่อความปลอดภัยเขาจึงเข้าไปแอบในซอกถ้ำด้านใน เขาดันหินมาปกปิดบริเวณที่เขาอยู่เพื่อป้องกันอันตรายจะมอนเตอร์ที่หลงเข้ามา ในที่มืดนั้นเขาสามารถมองเห็นได้เหมือนเวลากลางวัน เขาเริ่มค้นหาจองในช่องมิติเพื่อนำมาสวมใส่ เขาสวมเกาะเบาที่ได้มาจากัดิน มันทำให้เขาได้รับ Agi+100 Vit+200 ป้องกันการโจมตีทางกายภาพ 50% มีโอกาสป้องกันเวทย์ 50% เขานำดาบคาตานะมาเหน็บที่ข้างลำตัว ทำให้เขาได้รับ Str+300 มีโอกาสโจมตี 2 ครั้งใน 1 ที แล้วท้ายที่สุดเขาเอาไม้เท้าเวทย์ มาเหน็บอีกข้างนึง ซึ่งผลของมันทำให้ Int Dex เพิ่ม 200
เคนจิค้นไปเรื่อยๆ ก็พบกับสิ่งที่เขาได้มาในตอนแรก เพลงดาบจันทรา ระดับเพชร เวทย์แห่งความมืด ระดับเพชร ไม่พูดมากให้เจ็บคอ เคนจิเปิดฝึก เพลงดาบจันทราทันที “คุณได้ฝึกเพลงดาบจันทรา ระดับเพชรสำเร็จ เมื่อใช้วิชาดาบจันทรา พลังโจมตีจะคูณ 2 และเมื่อต่อสู้ใต้แสงจันทร์ Str จะเพิ่มชั่วคราว 100” ต่อด้วยเวทย์ความมืดทันที “คุณได้ฝึก เวทย์แห่งความมืด ระดับเพชร รายชื่อเวทย์อยู่ในลิต รายชื่อ”
LV.160
HP 162,000 MP 220,000 เผ่า ปีศาจ อาชีพ แวมไพร์
Str 300 (3,600) (+500)
Vit 300 (3,500) (+500)
Agi 300 (3,400) (0)
Dex 500 (5,500) (0)
Int 500 (5,500) (0)
Luk 77 (1,070) (0)
0 point
(*ค่าสถานะ 2 ช่องหลัง + กัน x 20)
ในขณะที่เคนจิกำลังดีใจต่อหลายๆสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเขานั้นเอง รวมทั้งค่าสถานะที่สูงลิ่ว ก็มีเสียงระบบดังขึ้นมา
“ติ้ง!!! คุณได้รับจดหมาย จากมาคัส”
“ติ้ง!! คุณได้รับจมหมาย จากยูริ”
10
