รักสุดท้ายในสายหมอก

    ตอนที่ 11 เสียงซุบซิบ

            ตอนที่11เสียงซุบซิบ

             

            เช้าวันจันทร์ พอริตาลืมตาตื่นขึ้นมารีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดู  ก็เห็นไลน์พี่นนท์ส่งสติกเกอร์การ์ตูนมาให้  ริตารีบตอบไลน์ทันที

            ริตา           “พี่นนท์ตื่นเช้าจัง  ทำไรอยู่คะ”ริตายังนอนอยู่บนเตียง

            พี่นนท์      “ออกกำลังกายอยู่ครับ คนเก่งของพี่นนท์ ตื่นแล้วหรือ    คิดถึงพี่ไหม ?

            คนที่นอนอยู่บนเตียงยิ้มไม่หุบกับข้อความที่ได้รับ

            ริตา          “ริตาตื่นแล้ว  แต่ยังไม่ได้อาบน้ำเลยค่ะ  ริตา...คิดถึง...พี่นนท์....”

            ตอนนี้พี่นนท์ของริตาก็อาการไม่ต่างกันนั่งมองโทรศัพท์แล้วยิ้มอยู่คนเดียว  จนเพื่อนๆ แซว

            “เฮ้ย...ไอ้นนท์  อาการหนักเลยว่ะ นั่งยิ้มอยู่ได้  กูอิจฉา คนนี้มึงเอาจริงหรือวะ”  เพื่อน ๆ เดินเข้ามาแซวและตบไหล่เขาเบา ๆ

            ชานนท์  ไม่ตอบเพื่อนแต่เลี่ยงออกไป ตอบไลน์ริตา

            พี่นนท์   “คนเก่งของพี่นนท์....ไปอาบน้ำเตรียมตัวไปโรงเรียนได้แล้วนะ  พี่ก็จะเตรียมตัวเข้าเรียนเหมือนกัน”

            ริตา       “ค่ะ”  ริตาส่งรูปของตัวเองที่กำลังดื่มนมไปให้ชานนท์ดู

            พี่นนท์     “โตไว ๆ นะคนเก่ง..... ”

            *********************************

            โรงเรียนมัธยมปลาย

            วันนี้ริตาไปโรงเรียนแต่เช้ากว่าทุกวัน หน้าตาที่สดใส  เพราะคนที่อยู่อีกโรงเรียนส่งข้อความมาแต่เช้า   ริตามาถึงโรงเรียนก็รู้สึกแปลก ๆ เพื่อน  ๆนักเรียนหญิงในห้องต่างก็มองมาที่เธอแล้วก็ซุบซิบกัน  ทำให้เธอไม่สบายใจเลย   ริตาอยากเจอนก  ทำไมนกมาโรงเรียนช้าจัง ตอนนี้ริตาร้อนใจมาก ได้แต่เดินไปเดินมาหน้าห้องเรียน  พอเห็นนกเดินเข้ามา  ริตารีบวิ่งไปดึงมือนกพาไปนั่งคุยที่ซุ้มข้างอาคารเรียน

            “นก...วันนี้เราได้ยินเพื่อน ๆพูดถึงเราเยอะมากเลย  นกรู้ไหมเป็๲เพราะอะไร”ริตาถามนกด้วยความสงสัย

            นกหัวเราะเสียงดัง พอจะรู้ว่าวันนี้  ยังไงก็ต้องมีคนพูดเ๹ื่๪๫พี่นนท์กับริตา ตอนที่เดินเข้ามา  ก็ได้ยินนักเรียนหญิงคุยกัน

            “นี่แก...รู้ไหมพี่นนท์นักเรียนเตรียมทหาร ที่เรากรี๊ดๆ กันน่ะ  ยัยริตาหน้าจืดเด็กวิทย์ ห้อง 844  เอาไปกินแล้ว”

            “เป็๞ไปได้ไงวะ...ฉันจ้องเอาไว้แล้วนะ ที่บ้านฉัน พ่อแม่ฉันสนิทกับที่บ้านเขา จะตาย”

            “พี่ชายฉัน...เรียนอยู่ที่เดียวกับเขา รุ่นเดียวกัน  สนิทกันด้วย  ฉันให้พี่ติดต่อให้แล้วย่ะ”

            “แต่ว่า....วันงานกีฬาประเพณี เห็นพี่นนท์เขาเดินมากับนังริตานะ”

            “เออ...ใช่ฉันเห็นพี่นนท์วิ่งตามไปส่งที่รถด้วย”

            “พี่นนท์เขาคงเล่น ๆ แหละที่บ้านเขารวยจะตาย ไม่มาคบกับผู้หญิงอย่างยัยริตาหรอก จนก็จน  หน้าตาก็งั้น ๆ”

            นกไม่ฟังจนจบรีบเดินมาที่ห้องเพราะรู้วาริตาจะต้องรอเขาแน่ๆ เลย และก็เป็๲อย่างนั้นด้วย

            “ริตาจ๊ะ...  ไม่ต้องสนใจหรอก ไม่มีอะไร  คือจะบอกริตายังไงดีนะ”นกไม่รู้จะเริ่มต้นพูดแบบไหน

            “บอกเรามาเถอะ”ริตาเขย่าแขนเพื่อนนกจึงเล่าให้ริตาฟังถึงสิ่งที่ได้ยินมา

            “ก็....เ๹ื่๪๫ริตา กับพี่นนท์น่ะ  ริตาก็รู้   พี่นนท์เป็๞ผู้ชายที่ทุกคนหมายปอง  หน้าตาดีมีฐานะ มาจากครอบครัวที่ร่ำรวย    คนที่จะมาเป็๞แฟนจะต้องมีฐานะที่เท่าเทียมกัน เหมาะสมกันทั้งหน้าตา  ชาติตระกูล  อย่างริตาเขาว่าไม่เหมาะสมกับพี่นนท์เลยแม้แต่นิดเดียว  ไม่ว่ามองด้านไหนก็ไม่มีทางที่พี่นนท์จะมาเอาเป็๞แฟน พี่นนท์คงจะแค่เข้ามาจีบริตาเล่น ๆ ตามประสาผู้ชายทั่ว ๆ ไปทางครอบครัวผู้ชายก็คงไม่เลือกผู้หญิงอย่างนี้ให้มาเป็๞แฟนของลูกชายเขา …...”

            นกพูดไม่ทันจบริตาก็พอจะเข้าใจจึงได้แต่นั่งเงียบ  มือกำจักรดาวแน่น  นกได้แต่ปลอบใจริตา

            “ขอบใจนกมากนะ....” ริตาพูดเสียงเบาแทบไม่ได้ยิน

            “อย่าคิดอะไรมาก....ไม่ต้องเอาเสียงซุบซิบพวกนั้นมาทำให้ไม่สบายใจ   หรือเอามาทำลายความรู้สึกดี ๆ  ของริตาที่มีให้กับพี่นนท์  ถ้าพี่นนท์เขาชอบริตาจริง ๆ เขาก็จะอยู่กับริตาเอง   ถ้าเขาไม่จริงจังก็อย่าไปสนใจ  ริตายังมีเวลาอีกเยอะ  ตอนนี้ใกล้สอบปลายภาคแล้ว  จะเตรียมสอบเอ็นด้วยไม่ใช่หรือ  มาคิดเ๱ื่๵๹เรียนกันดีกว่านะ  อย่าสนใจคำพูดของคนอื่น...นะ..ริตา...นะ...”

            นกรู้ว่าตัวเองพูดแรงกับเพื่อนแต่เขาเป็๞ห่วงเพื่อนจริงๆ และไม่๻้๪๫๷า๹ให้ริตากังวลกับเ๹ื่๪๫นี้

            “นก....” ริตาพูดได้แค่นั้นก็เพราะรู้ว่าเพื่อนหวังดีกับตัวเอง  จึงได้สติกลับมา

            “ริตาเข้าใจแล้ว...นกไม่ต้องเป็๞ห่วงนะ ขอบใจนกที่พูดเตือนสติเรา  ต่อไปนี้เราจะไม่สนใจคำพูดพวกนั้นอีกเราจะตั้งใจอ่านหนังสือเตรียมตัวสอบ  และก็.....จะ...จะคบกับพี่นนท์ต่อไป...” นกดีใจที่ริตาเข้าใจที่ตัวเองพูด  และกลับมาร่าเริงเหมือนเดิม จึงกอดเอวริตาไว้พากันเดินเข้าห้องเรียน

            “เสาร์ อาทิตย์ที่ผ่านมาเราได้ข่าวมานะ  ว่า....พี่นนท์ไปติวหนังสือให้ริตา  แล้วอย่างนี้.....จะบอกว่าพี่นนท์คบริตาเล่น ๆ คงไม่ใช่มั้ง...” นกพูดขึ้นขณะเดินไปห้องเรียน  และหัวเราะเสียงดังลั่น จนริตาเขินตัวม้วน

            “ก็....ไป  ไปติวให้จริง ๆ   เอ่อ...นกคือ  ริตากลัวจังเลย  พี่นนท์กับริตาต่างกันมาก วันนี้พี่นนท์อาจจะบอกว่ารู้สึกดีกับริตา แต่...ครอบครัวของเขาคงไม่อยากให้ลูกชายคนเดียวมาเกี่ยวข้องกับผู้หญิงบ้านนอกอย่างริตา  ฐานะก็จน มีภาระมากมาย   ถ้าพี่นนท์จะไปคบกับผู้หญิงที่ฐานะเท่าเทียมกันกับพี่นนท์ริตาก็คงไม่มีสิทธิ์ห้ามพี่เขาไก้  ริตาเจียมตัวเองเสมอ”ตอนนี้ริตาแทบเดินไม่ตรงทางเพราะนึกถึงคนบางคน นกเห็นอาการแล้วจึงบอกเพื่อนอีกครั้ง

            “ปล่อยเ๱ื่๵๹นี้ให้เป็๲ไปตามเวลาของมัน  พี่นนท์คงจริงใจกับริตาจริง ๆ  ริตาเองก็ชอบพี่นนท์ด้วยนี่...ศึกษาเรียนรู้พี่นนท์ไปเรื่อยๆ  แต่ก็อย่าลืมเ๱ื่๵๹เรียนนะ…พี่นนท์จะมาหาริตาทุกเสาร์อาทิตย์ ใช่ไหม  เราอยากให้ริตากับพี่นนท์  คบกันไปนาน ๆนะเราเอาใจช่วยเพื่อนนะ.....” นกพูดกับริตาเหมือนกับพี่สาวสอนน้องสาวตัวเล็กๆ  เพราะนกรักเพื่อนคนนี้มาก  และเป็๲ห่วงมาก....

            “จ้า....” ริตาตอบนกด้วยเสียงที่ร่าเริง  และรักเพื่อนคนนี้ที่สุด 


            เธอต้องเตรียมทำใจเอาไว้ เผื่อว่าวันหนึ่งพี่นนท์ทิ้งเธอไปจริงๆ   แต่ว่า...พี่นนท์กับเธอก็ยังไม่ได้เป็๲แฟนกันเลย  คิดมากไปได้ บางที่พี่นนท์อาจจะแค่อยากคุยกับเราเล่นๆก็ได้ คิดมากไปทำไมนะ  เฮ้อ!!!