ตอนที่11เสียงซุบซิบ
เช้าวันจันทร์ พอริตาลืมตาตื่นขึ้นมารีบคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก็เห็นไลน์พี่นนท์ส่งสติกเกอร์การ์ตูนมาให้ ริตารีบตอบไลน์ทันที
ริตา “พี่นนท์ตื่นเช้าจัง ทำไรอยู่คะ”ริตายังนอนอยู่บนเตียง
พี่นนท์ “ออกกำลังกายอยู่ครับ คนเก่งของพี่นนท์ ตื่นแล้วหรือ คิดถึงพี่ไหม ?
คนที่นอนอยู่บนเตียงยิ้มไม่หุบกับข้อความที่ได้รับ
ริตา “ริตาตื่นแล้ว แต่ยังไม่ได้อาบน้ำเลยค่ะ ริตา...คิดถึง...พี่นนท์....”
ตอนนี้พี่นนท์ของริตาก็อาการไม่ต่างกันนั่งมองโทรศัพท์แล้วยิ้มอยู่คนเดียว จนเพื่อนๆ แซว
“เฮ้ย...ไอ้นนท์ อาการหนักเลยว่ะ นั่งยิ้มอยู่ได้ กูอิจฉา คนนี้มึงเอาจริงหรือวะ” เพื่อน ๆ เดินเข้ามาแซวและตบไหล่เขาเบา ๆ
ชานนท์ ไม่ตอบเพื่อนแต่เลี่ยงออกไป ตอบไลน์ริตา
พี่นนท์ “คนเก่งของพี่นนท์....ไปอาบน้ำเตรียมตัวไปโรงเรียนได้แล้วนะ พี่ก็จะเตรียมตัวเข้าเรียนเหมือนกัน”
ริตา “ค่ะ” ริตาส่งรูปของตัวเองที่กำลังดื่มนมไปให้ชานนท์ดู
พี่นนท์ “โตไว ๆ นะคนเก่ง..... ”
*********************************
โรงเรียนมัธยมปลาย
วันนี้ริตาไปโรงเรียนแต่เช้ากว่าทุกวัน หน้าตาที่สดใส เพราะคนที่อยู่อีกโรงเรียนส่งข้อความมาแต่เช้า ริตามาถึงโรงเรียนก็รู้สึกแปลก ๆ เพื่อน ๆนักเรียนหญิงในห้องต่างก็มองมาที่เธอแล้วก็ซุบซิบกัน ทำให้เธอไม่สบายใจเลย ริตาอยากเจอนก ทำไมนกมาโรงเรียนช้าจัง ตอนนี้ริตาร้อนใจมาก ได้แต่เดินไปเดินมาหน้าห้องเรียน พอเห็นนกเดินเข้ามา ริตารีบวิ่งไปดึงมือนกพาไปนั่งคุยที่ซุ้มข้างอาคารเรียน
“นก...วันนี้เราได้ยินเพื่อน ๆพูดถึงเราเยอะมากเลย นกรู้ไหมเป็เพราะอะไร”ริตาถามนกด้วยความสงสัย
นกหัวเราะเสียงดัง พอจะรู้ว่าวันนี้ ยังไงก็ต้องมีคนพูดเื่พี่นนท์กับริตา ตอนที่เดินเข้ามา ก็ได้ยินนักเรียนหญิงคุยกัน
“นี่แก...รู้ไหมพี่นนท์นักเรียนเตรียมทหาร ที่เรากรี๊ดๆ กันน่ะ ยัยริตาหน้าจืดเด็กวิทย์ ห้อง 844 เอาไปกินแล้ว”
“เป็ไปได้ไงวะ...ฉันจ้องเอาไว้แล้วนะ ที่บ้านฉัน พ่อแม่ฉันสนิทกับที่บ้านเขา จะตาย”
“พี่ชายฉัน...เรียนอยู่ที่เดียวกับเขา รุ่นเดียวกัน สนิทกันด้วย ฉันให้พี่ติดต่อให้แล้วย่ะ”
“แต่ว่า....วันงานกีฬาประเพณี เห็นพี่นนท์เขาเดินมากับนังริตานะ”
“เออ...ใช่ฉันเห็นพี่นนท์วิ่งตามไปส่งที่รถด้วย”
“พี่นนท์เขาคงเล่น ๆ แหละที่บ้านเขารวยจะตาย ไม่มาคบกับผู้หญิงอย่างยัยริตาหรอก จนก็จน หน้าตาก็งั้น ๆ”
นกไม่ฟังจนจบรีบเดินมาที่ห้องเพราะรู้วาริตาจะต้องรอเขาแน่ๆ เลย และก็เป็อย่างนั้นด้วย
“ริตาจ๊ะ... ไม่ต้องสนใจหรอก ไม่มีอะไร คือจะบอกริตายังไงดีนะ”นกไม่รู้จะเริ่มต้นพูดแบบไหน
“บอกเรามาเถอะ”ริตาเขย่าแขนเพื่อนนกจึงเล่าให้ริตาฟังถึงสิ่งที่ได้ยินมา
“ก็....เื่ริตา กับพี่นนท์น่ะ ริตาก็รู้ พี่นนท์เป็ผู้ชายที่ทุกคนหมายปอง หน้าตาดีมีฐานะ มาจากครอบครัวที่ร่ำรวย คนที่จะมาเป็แฟนจะต้องมีฐานะที่เท่าเทียมกัน เหมาะสมกันทั้งหน้าตา ชาติตระกูล อย่างริตาเขาว่าไม่เหมาะสมกับพี่นนท์เลยแม้แต่นิดเดียว ไม่ว่ามองด้านไหนก็ไม่มีทางที่พี่นนท์จะมาเอาเป็แฟน พี่นนท์คงจะแค่เข้ามาจีบริตาเล่น ๆ ตามประสาผู้ชายทั่ว ๆ ไปทางครอบครัวผู้ชายก็คงไม่เลือกผู้หญิงอย่างนี้ให้มาเป็แฟนของลูกชายเขา …...”
นกพูดไม่ทันจบริตาก็พอจะเข้าใจจึงได้แต่นั่งเงียบ มือกำจักรดาวแน่น นกได้แต่ปลอบใจริตา
“ขอบใจนกมากนะ....” ริตาพูดเสียงเบาแทบไม่ได้ยิน
“อย่าคิดอะไรมาก....ไม่ต้องเอาเสียงซุบซิบพวกนั้นมาทำให้ไม่สบายใจ หรือเอามาทำลายความรู้สึกดี ๆ ของริตาที่มีให้กับพี่นนท์ ถ้าพี่นนท์เขาชอบริตาจริง ๆ เขาก็จะอยู่กับริตาเอง ถ้าเขาไม่จริงจังก็อย่าไปสนใจ ริตายังมีเวลาอีกเยอะ ตอนนี้ใกล้สอบปลายภาคแล้ว จะเตรียมสอบเอ็นด้วยไม่ใช่หรือ มาคิดเื่เรียนกันดีกว่านะ อย่าสนใจคำพูดของคนอื่น...นะ..ริตา...นะ...”
นกรู้ว่าตัวเองพูดแรงกับเพื่อนแต่เขาเป็ห่วงเพื่อนจริงๆ และไม่้าให้ริตากังวลกับเื่นี้
“นก....” ริตาพูดได้แค่นั้นก็เพราะรู้ว่าเพื่อนหวังดีกับตัวเอง จึงได้สติกลับมา
“ริตาเข้าใจแล้ว...นกไม่ต้องเป็ห่วงนะ ขอบใจนกที่พูดเตือนสติเรา ต่อไปนี้เราจะไม่สนใจคำพูดพวกนั้นอีกเราจะตั้งใจอ่านหนังสือเตรียมตัวสอบ และก็.....จะ...จะคบกับพี่นนท์ต่อไป...” นกดีใจที่ริตาเข้าใจที่ตัวเองพูด และกลับมาร่าเริงเหมือนเดิม จึงกอดเอวริตาไว้พากันเดินเข้าห้องเรียน
“เสาร์ อาทิตย์ที่ผ่านมาเราได้ข่าวมานะ ว่า....พี่นนท์ไปติวหนังสือให้ริตา แล้วอย่างนี้.....จะบอกว่าพี่นนท์คบริตาเล่น ๆ คงไม่ใช่มั้ง...” นกพูดขึ้นขณะเดินไปห้องเรียน และหัวเราะเสียงดังลั่น จนริตาเขินตัวม้วน
“ก็....ไป ไปติวให้จริง ๆ เอ่อ...นกคือ ริตากลัวจังเลย พี่นนท์กับริตาต่างกันมาก วันนี้พี่นนท์อาจจะบอกว่ารู้สึกดีกับริตา แต่...ครอบครัวของเขาคงไม่อยากให้ลูกชายคนเดียวมาเกี่ยวข้องกับผู้หญิงบ้านนอกอย่างริตา ฐานะก็จน มีภาระมากมาย ถ้าพี่นนท์จะไปคบกับผู้หญิงที่ฐานะเท่าเทียมกันกับพี่นนท์ริตาก็คงไม่มีสิทธิ์ห้ามพี่เขาไก้ ริตาเจียมตัวเองเสมอ”ตอนนี้ริตาแทบเดินไม่ตรงทางเพราะนึกถึงคนบางคน นกเห็นอาการแล้วจึงบอกเพื่อนอีกครั้ง
“ปล่อยเื่นี้ให้เป็ไปตามเวลาของมัน พี่นนท์คงจริงใจกับริตาจริง ๆ ริตาเองก็ชอบพี่นนท์ด้วยนี่...ศึกษาเรียนรู้พี่นนท์ไปเรื่อยๆ แต่ก็อย่าลืมเื่เรียนนะ…พี่นนท์จะมาหาริตาทุกเสาร์อาทิตย์ ใช่ไหม เราอยากให้ริตากับพี่นนท์ คบกันไปนาน ๆนะเราเอาใจช่วยเพื่อนนะ.....” นกพูดกับริตาเหมือนกับพี่สาวสอนน้องสาวตัวเล็กๆ เพราะนกรักเพื่อนคนนี้มาก และเป็ห่วงมาก....
“จ้า....” ริตาตอบนกด้วยเสียงที่ร่าเริง และรักเพื่อนคนนี้ที่สุด
เธอต้องเตรียมทำใจเอาไว้ เผื่อว่าวันหนึ่งพี่นนท์ทิ้งเธอไปจริงๆ แต่ว่า...พี่นนท์กับเธอก็ยังไม่ได้เป็แฟนกันเลย คิดมากไปได้ บางที่พี่นนท์อาจจะแค่อยากคุยกับเราเล่นๆก็ได้ คิดมากไปทำไมนะ เฮ้อ!!!