“ข้าไม่ได้ทำร้ายเขาเป็เขาที่ใเสียงร้องของเ้าแล้วขาไปโดนเข็มแทง และเข็มไปอยู่ตรงนั้นได้อย่างไรข้าคิดว่าเ้าน่าจะรู้ดีที่สุด” หวงเฟิ่งเหยาโต้กลับอีกฝ่ายแต่ละคำของหลางเชียนอิงล้วนเป็คำให้ร้ายเกินจริง
“เ้ากล่าวโทษเชียนเอ๋อร์ว่านางไม่ระวังและจงใจใส่ร้ายเ้ารึ”
“เข้าใจได้อย่างนั้นก็ดี”หวงเฟิ่งเหยาไม่สนใจจะแก้ตัว เพราะนางไม่ได้ทำสิ่งใดผิดหากจะผิดก็เื่ที่นางโง่มีใจเมตตาจนเสียรู้นังจิ้งจอกสองหน้าเด็กสาวเดินออกจากศาลาเพื่อจะหลีกหนีปัญหาที่ตนเองไม่ได้ก่อ
“หยุดเดี๋ยวนี้เ้าจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น!” เสียงดังกังวานของนางหวางกุ้ยมาก่อนตัว
หลางรั่วอิ๋งสบตาบ่าวคนสนิทที่ทำงานได้ว่องไวสมใจส่วนหลางเชียนอิงก็โล่งอกว่ามีคนออกหน้าจัดการกับหวงเฟิ่งเหยาแล้วนางหวางกุ้ยรักหลงหลานชายตัวน้อยอย่างกับอะไรดี พวกนางเป่าหูเสียหน่อยเื่ก็จะพ้นตัว แถมยังจะได้ประโยชน์จากอารมณ์ดุร้ายของหญิงชราอีกด้วย
“ข้ามีนัดกับคุณชายติงเ้าค่ะท่านย่ารอง” เด็กสาวทำซื่อบอกจุดประสงค์ที่นางกำลังจะออกจากบ้าน
“ข้าไม่อนุญาตให้เ้าลอยนวลจากเื่ที่ทำหรอกนะคุกเข่าลงเดี๋ยวนี้” หญิงชราแผดเสียงใส่จนคนฟังรู้สึกเจ็บหู
“ข้าไม่ได้ทำเหตุใดต้องคุกเข่า” หวงเฟิ่งเหยายืนกรานเสียงหนักก่นด่าหลางเชียนอิงอยู่ในใจ สัญญากับตัวเองว่านับแต่นี้ไปหน้าของนังปีศาจร้ายทั้งสองนางก็จะไม่มองให้เสียลูกตานางพยายามจะมีชีวิตอย่างสงบจนกว่าจะอายุสิบเจ็ดแล้วแต่งงานกับคุณชายติงตามความ้าของท่านปู่
“ถ้าไม่ใช่เ้าจะเป็แม่อาจี้น้าสาวอาจี้ทำอย่างนั้นรึ มีแต่คนบ้าเท่านั้นแหละที่ทำร้ายลูกตัวเอง”
โอ...เริ่มกระบวนการไต่สวนด้วยความยุติธรรมแล้วสินะ!
หวงเฟิ่งเหยาจ้องเขม็งไปยังสองพี่น้องจอมสร้างเื่หากสายตานางเป็คมหอก ป่านนี้นางทั้งสองคงพรุนชุ่มโชกไปด้วยเืแล้ว
“ข้าขอตัวพาอาจี้กลับห้องนะเ้าคะท่านแม่”กว่าเื่นี้จะรู้ไปถึงหูสามี มารดาเขาก็คงจัดการเื่ราวทั้งหมดเสร็จสิ้นเป็ที่เรียบร้อยแล้วคำตัดสินของมารดา คิดว่าสามีนางคงไม่ขัดข้องใดๆนางหวางกุ้ยไม่รักไม่เอ็นดูหลานสาวคนนี้เป็ทุนเดิมอยู่แล้วต่อให้อาจี้ของนางไม่เจ็บกระไรเลยสักเสี้ยวหญิงชราก็คงหาเื่เอาผิดกับหวงเฟิ่งเหยาได้อยู่ดี
“เ้าไปเถอะ ต่อไปก็ระวังให้มากส่วนเ้าคุกเข่าอยู่ตรงนี้” นางสั่งหลานสาวที่เป็หนามยอกอกเพราะเป็ทายาทของหวงเหวินฝูหญิงชราผู้มีใจดั่งมารร้ายเงื้อไม้เท้าฟาดเข้าที่ต้นแขนของหวงเฟิ่งเหยา
เด็กสาวร้องใแต่ยังไมยอมคุกเข่าอยู่ดี
“เ้าสองคนจับตัวนางให้ข้า”หลางเชียนอิงกับซานไฉรีบทำตามคำสั่งสุดท้ายหวงเฟิ่งเหยาก็ถูกกดร่างจนคุกเข่าลงกับพื้นศาลาเสื้อผ้าที่จัดแต่งมาเป็อย่างดียับย่นและเลอะด้วยฝุ่นเด็กสาวรู้สึกเ็ปเพราะสองนายบ่าวลอบหยิกและทึ้งดึงผิวนางหลายหน
มีบ่าวชายผู้หนึ่งมารายงานว่าเกี้ยวของติงเฉิงคุนมารอรับหวงเฟิ่งเหยาหน้าประตูใหญ่แต่นางหวางกุ้ยไม่อนุญาตให้หลานสาวไปซ้ำยังให้คนกลับไปรายงานคุณชายติงว่าหวงเฟิ่งเหยาทำผิดกฎบ้านอย่างร้ายแรงถูกกักบริเวณเป็เวลาครึ่งเดือน
หวงเฟิ่งเหยาขยับกายต้านแรงจับกุมของหลางเชียนอิงกับสาวใช้กลับยิ่งถูกทั้งสองกดร่างนางลงกับพื้นแรงขึ้น นางเจ็บแทบน้ำตาร่วงปากได้แต่ร้องะโสาปแช่ง
“ข้าถูกปรักปรำข้าไม่ได้ทำเสียหน่อย สักวันบาปกรรมจะตามทันพวกเ้าท่านปู่ที่อยู่บนฟ้าจะต้องเห็นทุกสิ่งที่พวกเ้าทำกับข้าคนเลวคนชั่วอย่างพวกเ้าจะต้องไม่ตายดี”
“นังเด็กอกตัญญูพูดจาอัปมงคล!”นางหวางกุ้ยสั่งให้หลางเชียนอิงตบปากหวงเฟิ่งเหยาหญิงสาวที่รอจะได้ชำระความแค้นอย่างใจจดจ่อรีบเงื้อมือตบเข้าเต็มแรงจนเืไหลซิบที่มุมปากของเด็กสาวหวงเฟิ่งเหยาพ่ายแพ้อย่างหมดรูปในขณะที่หลางเชียนอิงยิ้มร่าแสดงสีหน้าเยาะหยันไม่ปิดบัง
“จับนางไปขังไว้ที่โรงเก็บฟืนไม่มีคำสั่งข้า ห้ามใครให้ข้าวให้น้ำนางเป็อันขาด!”
ติงเฉิงคุนพอทราบเื่ที่เกิดขึ้นก็รีบรุดมายังบ้านสกุลหวงชายหนุ่มไม่เชื่อว่าหวงเฟิ่งเหยาจะมีใจคอโเี้ทำร้ายเด็กทารกได้อย่างได้รับรู้มาแต่ชายหนุ่มโดนกีดกันไม่ให้พบหน้าเด็กสาวเพราะนางหวางกุ้ยยกกฎของบ้านมายันไว้นางบอกว่าหวงเฟิ่งเหยาต้องได้รับบทเรียนจากการกระทำครั้งนี้
อี้หงเลือกข้างหวงเฟิ่งเหยาในทันทีที่ทราบเื่การลงโทษอย่างไม่เป็ธรรมของนางหวางกุ้ยเพราะเวลานี้นอกจากหลางรั่วอิ๋งกับหลางเชียนอิงแล้วคนที่นางเกลียดชังเข้าแก่นกระดูกก็คือแม่สามี พอรู้ว่าติงเฉิงคุนมาเยี่ยมหลานสาวก็แสดงเจตนาว่าจะช่วยดูแลหวงเฟิ่งเหยาให้ดีที่สุด
อี้หงไปที่ห้องเก็บฟืนคนของนางหวางกุ้ยก็เข้ามาขวาง บอกว่าเป็คำสั่งของนายหญิงใหญ่ ห้ามใครช่วยเหลือคุณหนูเฟิ่งเหยา
“ข้าหรือท่านแม่กันแน่ที่มีหน้าที่ดูแลคนในบ้านสกุลหวง”บางครั้งบางหนนางก็นึกแช่งชักแม่สามีที่อยู่ขวางทาง
“เป็คำสั่งนายหญิงใหญ่บ่าวไม่กล้าขัดเ้าค่ะ” สาวใช้มีท่าทางหนักใจอย่างเห็นได้ชัดเพราะตรงหน้าก็นาย ที่ออกคำสั่งมาก็นาย
“ได้ๆข้าจะไปคุยกับท่านพี่ให้รู้เื่หลานสาวของพี่ชายเขาไม่ควรถูกขังในห้องเก็บฟืนแบบนี้” หลังจากนั้นอี้หงสั่งเหม่ยเสี้ยวนำความไปบอกเหนียงเซียงให้แอบเอาน้ำและอาหารมาให้หวงเฟิ่งเหยาส่วนตัวนางจะไปคุยกับหวงกว่างฝู
คนในบ้านสกุลหวงกว่าครึ่งถูกซื้อไว้ด้วยเงินของหลางรั่วอิ๋งเมื่อนางรู้ความเคลื่อนไหวของอี้หงก็สั่งคนให้ไปบอกถังเจี๋ยให้พาหวงกว่างฝูที่ออกไปร้านหวงเสียงเป่าไปที่ใดก็ได้ที่อี้หงกับพวกจะตามหาตัวไม่พบ ให้ยื้อเวลาถ่วงตัวเขาไว้นานที่สุด
หวงเฟิ่งเหยาถูกขังอยู่ในห้องเก็บฟืนที่อบอ้าวอากาศไม่ถ่ายเทนางเ็ปตามเนื้อตัวและปวดแขนข้างที่ถูกไม้เท้าของนางหวางกุ้ยตียังดีว่าได้ข้าวได้น้ำจากเหนียงเซียงจึงพอมีเรี่ยวมีแรง
อี้หงนั้นกว่าจะได้พบหน้าสามีก็เกือบใกล้ค่ำนางชักเหตุผลสารพัดเข้าข้างหลานสาวว่าคงไม่หาเื่ให้เขาเกลียดนางมากไปกว่านี้แน่
‘ทุกคนในบ้านต่างรู้ดีว่าท่านรักและหลงบุตรชายคนเล็กมากหนำซ้ำยังโดนเสน่ห์อนุภรรยาจนไม่เปิดใจรับฟังคำของผู้ใดอีกหลานสาวท่านไม่ใช่คนโง่ที่จะทำเื่ให้ตัวเองเดือดร้อนในสถานการณ์เช่นนี้ตัวข้ายังต้องเกรงกลัวว่าจะโดนอนุของท่านสร้างเื่เฉดหัวออกจากบ้านสกุลหวงในสักวันเฟิ่งเอ๋อร์เป็บุตรสาวของพี่ชายท่าน สถานะของนางง่อนแง่นกว่าข้านัก’
ถ้อยคำแดกดันของอี้หงตอนนั้นทำให้ใบหน้าหวงกว่างฝูเขียวคล้ำจนพูดไม่ออก
‘เห็นแก่ท่านพ่อที่ตายไปปล่อยเฟิ่งเอ๋อร์สักครั้งเถอะท่านพี่ไม่กลัวนางนำเื่ไม่เป็ธรรมที่เกิดในบ้านของเราไปฟ้องร้องท่านผู้เฒ่าของตระกูลหรอกหรือหลังสิ้นท่านปู่แล้วเหตุใดชีวิตเฟิ่งเอ๋อร์ถึงได้ยากลำบากนักถึงตอนนั้นท่านพี่จะตอบคำถามพวกท่านผู้เฒ่าอย่างไร’
นี่คล้ายจะเป็คำขู่ของภรรยามากกว่าคำขู่ของหลานสาวอายุเยาว์เพราะไม่อยากให้เื่ไปถึงหูผู้าุโของตระกูล หวงกว่างฝูจึงมีคำสั่งยกเลิกการกักขังหวงเฟิ่งเหยาในโรงเก็บฝืน
หวงเฟิ่งเหยาอาบน้ำผลัดเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วเหนียงเซียงก็นำยามาให้ที่ห้อง ยาทานี้สืออวิ๋นไปขอมาจากบ้านหลัน ระหว่างทายาให้คุณหนูน้ำตาของเหนียงเซียงก็ไหลสร้างความประหลาดใจให้เด็กสาวไม่น้อยว่ายังมีคนห่วงใยนางอยู่ เพราะอาสะใภ้ที่หันมาเข้าข้างนางก็แค่อยากใช้นางเป็ตัวแทนของพี่จิ่วเอ๋อร์แข่งขันกับหลางเชียนอิง
“เ้าไม่ต้องเสียน้ำตาให้ข้าก็ได้นะข้ายังไหว”
“โธ่ คุณหนูถ้าหากนายท่านผู้เฒ่ายังอยู่...”
ใช่...ถ้าหากท่านปู่ยังอยู่ถึงตัวนางกำพร้าบิดามารดา แต่ท่านปู่ก็คอยปกป้องทะนุถนอมนางด้วยความรักท่านปู่คงไม่ปล่อยให้มีเื่แบบนี้เกิดขึ้นแน่นอน
“ท่านปู่ไปสบายแล้วให้ท่านได้พักผ่อนกับพวกท่านพ่อท่านแม่กับท่านย่าบน์เถอะ” นางถือโอกาสปลอบใจตนเอง
“คนอะไรใจคอช่างร้ายกาจนัก”
เด็กสาวรู้ดีว่าเหนียงเซียงหมายถึงสองพี่น้องแซ่หลาง“พวกนางรักตัวเองมากเกินไปจึงทำได้ทุกอย่างเพื่อตัวเองกับลูก”
“ด้วยวิธีผิดๆหรือเ้าคะ อยู่บ้านก็กลั่นแกล้งรังแกคุณหนูที่ร้านหวงเสียงเป่าก็รังแกคนเก่าคนแก่ หาเื่ให้ร้ายแม้กระทั่งคุณชาย”
หวงเฟิ่งเหยาไม่เคยรู้เื่พี่ชายโดนขัดแข้งขัดขาเื่งานใดบ้างเข้าใจว่าคนที่เล่าให้เหนียงเซียงฟังคงเป็สืออวิ๋น
“ความยุติธรรมในบ้านสกุลหลงต้องได้จากคนมีอำนาจที่สุดในบ้านเท่านั้น”
แต่ก็อย่างที่รู้และเห็นกันอยู่ท่านอาหลงใหลหลางรั่วอิ๋งดั่งต้องมนตร์เสน่ห์ ยิ่งตอนนี้ได้ลูกชายอีกคนแล้วด้วยท่านอาย้ายห้องไปนอนกับอนุภรรยามากกว่าเวลาที่ให้อาสะใภ้ทำให้อาสะใภ้ใหญ่แทบกระอักเืที่ได้ปันเวลาจากสามีแค่วันสองวันเท่านั้นด้วยเหตุผลว่าหลังคลอดบุตร ท่านหมอบอกสุขภาพหลางรั่วอิ๋งไม่สู้ดีแต่เท่าที่นางเห็นลับหลังท่านอากับท่านย่ารองหญิงสาวแม่ลูกอ่อนนั้นสุขภาพดีกว่าตอนตั้งท้องเสียด้วยซ้ำ
นางไม่เคยคิดมาก่อนว่าโลกนี้จะมีสตรีใจคอคับแคบและโหดร้ายได้เท่าอาสะใภ้และท่านย่ารองจนกระทั่งได้เจอหลางรั่วอิ๋งกับน้องสาว สกุลหวงควรเป็ที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับนางคาดไม่ถึงตอนนี้กลับเป็ที่อันตรายกับชีวิตนางยิ่งนัก
267
![[จบ] เกิดใหม่ชาตินี้มาเป็นภรรยาอ้วนยุค 90](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1666246725_48284116.webp)
