“ไม่นอนกับฉันจริงหรอวาวา”
“ไม่ละ พรุ่งนี้คุณพ่อคุณแม่ชวนไปทำบุญ”
“กลับดีดีน่ะคะ สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่”ฟ้าใสไหว้พ่อแม่เพื่อน ที่มาร่วมงานแต่งพี่สาว
ฟ้าใสเดินขึ้นมาบนชั้นสองของคฤหาสน์ วันนี้เธอเหนื่อยจังเลย ตื่นมาแต่เช้า
————-แกร๊ก————
ฟ้าใสเปิดประตูห้องของตนเอง หันไปเปิดสวิตซ์ไฟข้างประตู แล้ว หันตัวจะปิดประตู
“ว้าย” ฟ้าใสอุทานเสียงหลง
อยู่ๆ ตอนที่เธอกำลังจะปิดประตู ก็มีคนดึงประตูและแทรกตัวเข้ามาในห้องของเธอ แล้วกดล๊อกห้อง ฟ้าใสตกตะลึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น ก่อนที่เธอจะรวบรวมสติได้
“คุณ!!!!!!!!”
เขา !!! เขาคือ พี่เขยเธอนั่นเอง
เขา !!! มาทำอะไร
เขา !!! เข้าผิดห้องแน่ๆ เขาดูเมามากๆ
ใช่เขาเมา
“คุณเข้าผิดห้องละคะ เดี๋ยว เดี๋ยวฟ้าพาไปห้องหอน่ะคะ”ฟ้าใสค่อยๆก้าวผ่านร่างของพี่เขย เธอรู้สึกว่ามือเท้าเธอนั้นเย็นเฉียบขึ้นมาแบบไม่รู้ตัว
ก่อนที่เธอจะเดินผ่านไป คีตะ ฉวยมือของฟ้าใส ดึงตัวเธอเข้าหาตัวเขา เขากอดเธอแน่น ตอนนี้คีตะใส่แต่เสื้อเชิ้ตสีขาว กางเกงสีดำ สูท เขาได้ถอดออกหมดแล้วตอนอยู่ข้างนอกที่สนาม
ใบหน้าของคนทั้งคู่ห่างกันแค่คืบ ฟ้าใสมือไม้สั่นกับการถูกเนื้อต้องตัวจาก ผู้ชายครั้งแรก
“ปล่อยน่ะคะ คุณเมามากแล้ว”
”ปล่อย!!”
“เมาหรอ”คีตะพูดแค่นั้นก็ก้มหน้าเข้ามาใกล้ฟ้าใสอีก จนจมูกจะแตะที่จมูกเธอ
“ปล่อย ไม่งั้นฉันจะร้องให้คนช่วย”
“เอาสิ ใครจะได้ยิน เสียงดนตรีดังขนาดนี้ และอีกอย่าง” ชู่!!!!!
“คนอื่น เขาจะคิดยังไงน่ะ พี่เขย น้องเมีย อยู่ด้วยกันในห้อง”
คีตะพูดช้าๆเนิบๆเสียงยานๆ. ใช่เขาเมามาก แต่เขายังมีสติดี เขาเห็นฟ้าใสเดินมาจากประตูรั้วแล้ว เขาตามเธอมาโดยทิ้งเพื่อนให้อยู่ที่สนาม
เขาไม่รู้เหมือนกันเพราะอะไรถึงตามผู้หญิงคนนี้มาจนถึงในห้อง และตอนนี้ ไม่ว่าอะไรมาฉุด ก็หยุดคนอย่างเขาไม่ได้แล้ว
คีตะจับแขนฟ้าใสแล้วเหวี่ยงเธอไปที่เตียง พร้อมกับร่างของเขาที่ทาบทับลงไปติดๆ
“ปล่อยน่ะ ปล่อยฟ้าเถอะค่ะ ฟ้าขอร้อง”ฟ้าใสอ้อนวอนคีตะ เขาต้องเมามากแน่ๆ
“ร้องสิ ร้องให้ดังไปเลย พี่เธอจะได้ยิน ฉันอยากให้พี่สาวเธอได้ยิน หึหึ” ตอนนี้แววตาเขาฉายแววน่ากลัว
เขาไม่อยากเข้าหอ ถ้าจะเข้าหอจริงๆ
งั้น !!!!เขาเข้าหอกับน้องเมียไม่สนุกกว่าหรอ อย่าหวังจะได้ตัวเขาไปเลยทอฝัน สิ่งไหนที่พ่อแม่อยากได้เขาจะทำตรงข้าม คอยดู
“คุณทำแบบนี้ทำไม พี่ฝันเค้าชื่นชมคุณมากน่ะ ฟ้าไหว้ละคะ”ฟ้สใสยกมือไหว้พี่เขย
“อย่า อย่าทำอะไรฟ้าเลย”น้ำใสใสไหลออกมาจากดวงตากลมโต หยดแล้วหยดเล่า
ก็ไม่อาจลดทิฐิในใจคีตะได้
“เพราะพี่สาวเธอทำให้ฉันขาดอิสรภาพ พี่สาวเธอต้องชดใช้ ด้วยอิสรภาพของเธอ ถ้าไม่อยากให้พี่เธอมาเห็นภาพแบบนี้ ก็เป็ของฉันซะดีดี”
คีตะพูดแค่นั้นก็ก้มหน้าซุกลงที่ลำคอเรียวยาวของฟ้าใส ฟ้าใสกัดริมฝีปากแน่นจนห้อเื ปล่อยให้คีตะ เมามันกับร่างกายของเธอ คีตะระดมจูบไปทุกซอกทุกมุมของหญิงสาว ทุกสัดส่วนเต็งตึงไปหมด จนเขาพอใจ เขาถอดชิ้นส่วนทุกชิ้นออกจากร่างกายตนเองและฟ้าใส
คีตะมองสัดส่วนของผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าเขาอย่างตราตรึง เขาค่อยๆจูบไปที่ริมฝีปากอวบอิ่มของเธอ พรมใช้ปากดูดซับน้ำตาให้เธอ หยดแล้วหยดเล่า มือสองข้างนวดคลึงอยู่ที่หน้าอกอวบทั้งคู่ ฟ้าใสเกิดการสะท้านมือของคีตะ คีตะยิ้มอย่างผู้มีชัย เขาทั้งกัด ทั้งดูดเนื้อหนังของหญิงสาว เขาระดมจูบจนมาถึงหวางขาของเธอ ฟ้าใสสั่นไปหมด การที่ร่างกายเธอเป็แบบนี้ยิ่งเหมือนยั่วยวนเขายิ่งนัก
คีตะใช้มือแหวกกลีบดอกไม้งามของเธอออกเพื่อสอดใส่ ความเป็ชายให้กับเธอ เขาค่อยๆดันตัวแนบชิดกับฟ้าใส ฟ้าใสกัดเข้าที่ไหล่ของคีตะอย่างแรง กัดจนห้อเืด้วยความเ็ป กับความรู้สึกแรกนี้
“อืมมมมมม เจ็บ!!!!!!
ฟ้าใสขยับตัวลนลานจะหนีจากการสอดใส่ แต่ก็ต้านทานแรงของคีตะไม่ได้ เขาล๊อกแขนสองข้างเธอ เหงือจากแรงปรารถนาไหลลงมาที่หน้าผากของชายหนุ่ม เขาดันตัวเข้าไปด้วยแรงทั้งหมดที่มี
“กรี๊ดด....”ก่อนที่ฟ้าใสจะกรี๊ดดังไป คีตะก็จูบเข้าที่ปากของเธอ แล้วดันร่างเข้าออก เข้าออกถี่ขึ้นถี่ขึ้น ตามอารมณ์ที่พรุกพร่าน เมื่อสุขสมอารมณ์หมายแล้วเขาก็ผละจากร่างอันเย้ายวนใจ
———————-
คีตะลุกเดินไปเข้าห้องน้ำ เมื่อเขาชำระร่างกายเสร็จก็เดินเข้ามายืนมองผู้หญิงตรงหน้า
“หืม”สายตาคีตะเหลือบไปเห็นคาบเื ที่ผ้าปูสีขาว สมองของเขาประมวลเหตุการณ์เมื่อครู่ได้ออกทันที สายตาไล่มองไปที่ใบหน้าของเธอ ตอนนี้หญิงสาวนอนตะแคงข้างตัวสั่น ใบหน้าอาบไปด้วยน้ำตา มีผ้าบางๆห่อหุ้มตัว เนื้อตัวมีแต่รอยกัด รวยข่วน ไม่ใช่แค่ของเธอของเขาก็ด้วยเช่นกัน
คีตะไม่พูดอะไร เขารีบสวมเสื้อผ้า และก้าวเดินออกไปจากห้อง
เมื่อชายหนุ่มไปแล้ว ฟ้าใสก็ปล่อยโฮออกมา ทำไมเื่แบบนี้ต้องเกิดขึ้นกับเธอด้วย
ฮืออออออ ฮือออออ
“ไอ่คนสารเลว ฉันเกลียดแก”ฟ้าใสพึมพำกับตัวเอง
278
