ตอนที่ 29 สกิลระดับกลางขั้นที่ 3
"เห๋ พอมามองใกล้ๆ แล้วน่ากลัวกว่าที่คิดแห่ะ งั้นมาลองสกิลใหม่สักหน่อยแล้วค่อยกลับละกัน "
ริวจิพูดและหันมาอ่านคำอธิบายของสกิล ั้แ่เขาได้รับมันมา ริวจิยังไม่เคยใช้มันสักครั้งเขาจึงไม่รู้ว่าสกิลระดับกลางขั้นที่ 3 นั้นมันจะแข็งแกร่งว่าสกิลดาบนภาของเขามากน้อยเพียงใด
[สกิล พายุคลื่นดาบวายุทมิฬ]
คุณสมบัติ : สร้างพายุคลื่นดาบสีดำรอบตัวรอบตัวผู้ใช้ในระยะ 100 เมตร เป็เวลา 5 นาที สร้างความเสียหายต่อวิเท่ากับ 50% ของค่าความแข็งแกร่งต่อผู้ใช้
เงื่อนไขการใช้สกิลนี้ : 300 ความแข็งแกร่ง
คูลดาวน์ : 3 ชั่วโมง
"โห ผลาญพลังงานเปลืองชัดมัดเลยตั้ง 300 ความแข็งแกร่ง ฉันใช้ดาบนภาได้ตั้ง 100 ครั้ง ขืนฉันใช้สกิลนี้ ฉันสู้ได้ไม่ถึง 6 ชั่วโมงด้วยซ้ำ "
แต่ว่าถึงแม้เขาจะบ่นแต่ว่าสกิลมันก็ทรงพลังจริงๆ 50% ของความแข็งแกร่งของเขามันมากกว่า ซอมบี้ G2 ถึง 2 เท่า แล้วค่าความเสียหายยังเป็แบบวินาที ซึ่งแปลว่าซอมบี้ที่ต่ำกว่า G3 จะถูกพายุคลื่นดาบวายุทมิฬ เฉือนภายในพริบตาแน่นอน
"ถึงแม้มันจะเปลืองไปหน่อย แต่ไหนๆ ก็มาละกว่าจะถึงพรุ่งนี้ยังมีเวลาฟืนตัวตั้ง 1 วัน "
ชายหนุ่มผมดำพุ่งเข้าใส่ฝูงซอมบี้ 1 ล้านตัวด้วยไม่ลังเล
[ พายุคลื่นดาบวายุทมิฬ ]
คลื่นดาบก่อต่อเป็พายุสีดำโอบอ้อมตัวของริวจิ
"เข้ามาให้หมด ดูสิพวกแกจะเหลืออีกซักกี่ตัว หลังผ่าน 5 นาทีนี้ไป "
ริวจิใช้ความเร็วพุ่งผ่านไปอย่างรวดเร็ว ด้วยความเร็วของเขาในตอนนี้ ถ้าเขาสวมใส่รองเท้าโซนิคละก็ริวจิจะมีความเร็วถึง 283 เลยทีเดียว
ฉิ๊ง
ฉิ๊ง
ซอมบี้หลายร้อยตัวตายลงไปพริบตาย
คลื่นพายุสีดำกำลังเคลื่อนที่ผ่านฝูงซอมบี้ ราวกับว่าทำความสะอาดด้วยไม้ถูขนาดใหญ่ ซอมบี้ G1 G2 ตายลงในทันที
Exp +100 +1 +100 +100 +1 ...
.
.
ซอมบี้ G1 G2 ตายลงในทันที
Level up
Level up
Level up
.
.
.
เลเวลของริวจิขึ้นเร็วมากราวกับจรวด
"ไอ้พวกยักขาวมันอยู่ไหนกันนะ ฉันวิ่งมาตั้งนานละยังไม่เจอเลย แต่ตอนนี้ฉันควรจะออกไปได้ละ มันจวนจะถึงเวลา 5 นาทีแล้ว "
Exp +1.+1.+1.+1.+1 ....
Level up
Level up
Level up
.
.
ในเวลาแค่ 5 นาที ซอมบี้ G1 ราวๆ 55000 ตัวและซอมบี้ G2 อีก 5000 ซึ่ง Expที่เขาได้ถึง 555,000 เลยทีเดียว
"เลเวลของฉันมันพุ่งมากเลย นี่คือสกิลที่สู้กับซอมบี้เป็ฝูงได้ดีเลยทีเดียว "
หลังจากนั้นเขาก็วิ่งกลับไปทีค่าย
อีกทางด้านนึง
เมื่อพายุสีดำปรากฏตัวขึ้นทุกคนพากันแตกตื่น
"พายุๆๆ ฝีมือของใครกัน รึว่าจะเป็ซอมบี้ "
"ถ้าเป็แบบนั้นศึกพรุ่งนี้เราก็ไม่มีทางชนะได้เลย "
"รีบรายงาน ผบ เร็ว "
กลับมาที่ทางด้านอายู
เธอกำลังเดินเข้าไปที่แผนกครัว ถึงแม้ริวจิจะบอกว่าถ้ามีเวลาว่างก็ให้มาชักชวน ถึงแม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจเท่าไหร่ที่จะมาที่นี่ แต่อายูก็อยากเป็ประโยชน์ให้กับริวจิบ้าง เธอเดินเข้าไปในครัว
"หัวหน้าครัวแคทเธอรีนน่า ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย " อายูพูดด้วยน้ำเสียงปกติ
.
.
แต่แคทเธอรีนน่าก็ยังเงียบและทำอาหารรต่อไป
เมื่ออายูโดนเมินเธอจึงโกรธขึ้นมา
" เฮ้ หัวหน้าครัวฉันมีธุระที่จะคุย ช่วยออกมาคุยกันหน่อยได้มั้ย "
"นี่คุณไม่มีมารยาทบ้างเลยรึไงค่ะ ที่มารบกวนเชฟในขณะที่ทำอาหาร ถ้าคุณ้าที่จะพบฉันละก็ ช่วยรอก่อนเถอะคะ" หญิงสาวชาวผู้ดีได้ตอกกลับอายูไป อายูถึงกลับอึ้ง เธอกับพูดอะไรไม่ออก เพราะมันคือความจริงนั่นเอง
.
.
.
2 ชั่งโมง 50 นาที ต่อมา
เชฟแคทเธอรีนน่าได้เปิดประตูออกมา
แอ๊ดด
"นี่เธอทำอาหารรึว่าไปนอนมากันแน่ ทำไมมันถึงได้นานขนาดนี้ " อายูเธอโมโหเพราะการที่มานั่งรออยู่ด้านหน้าเกือบ 3 ชั่วโมง
แคทเธอรีนน่าไม่ได้สนใจแต่เธอกลับถามกลับไป
"คุณจะมาชวนฉันไปเป็เชฟให้พวกคุณสินะ ฉันได้ยินมาจากโจเซฟแล้ว "
"อืม งั้นก็ค่อยคุยกันง่ายหน่อย แล้วคำตอบของเธอละ "
"ฉันได้ฟังทุกอย่างที่โจเซฟพูดให้ฟังหมดละ ดูเหมือนว่าผู้ชายคนนั้นจะแข็งแกร่งมากเลยสินะ ทำไมเขาถึงไม่มาชวนฉันด้วยตัวเองละ นี่มันเป็เหมือนการเสียมารยาท ถ้าเขาแข็งแกร่งฉันก็อยากเห็นด้วยตาของตนเอง "
" งั้นก็มาลองสู้กับฉันดูสิ ฉันจะไม่โกงเธอโดยใช้ไอ้นั่นหรอกนะ "
"คุณแน่ใจแล้วหรือคะ " แคทเธอรีนน่าพูดพร้อมกับโผล่รอยยิ้มที่ริมฝีปาก
"คนผู้ดีนี่มันอวดดีสมชื่อจริงๆ นะ เดี๋ยวฉันจะสั่งสอนให้หลาบจำเอง " อายูพูดและมองแคทเทอรีนน่าด้วยสีหน้าเคือง เพราะว่าคำพูดก็เธอนั่นเสียดสีและ เป็การด่าแบบอ้อมๆ ซึ่งเธอเกลียดที่สุดสำหรับคนที่เป็ผู้หญิงด้วยกัน
"ถ้าคุณมีความสามารถมากพอละก็นะ " แคทเทอรีนน่ามองอายูกลับด้วยสีหน้าเ็า
และทั้ง 2 ก็เดินออกไปข้างนอกสถานที่เพื่อนที่จะไปต่อสู้
ทางด้านริวจิกำลังวิ่งกลับมายังค่ายอยู่นั่น เขาก็เรียกค่าสถานะออกมาเช็คเลเวลของเขา
[สถานะ]
ชื่อ : ริวจิ
อายุ : 18 ปี
Lv.45 : 15503/35000
ขั้น 2 : 70000/300000
ธาตุ :????
ความแข็งแกร่ง : 350 /422 เมื่อสวมดาบทมิฬ
ความคล่องแคล่ว : 253/283เมื่อสวมรองเท้าโซนิค
ความอดทน : 170
skills : เพลงดาบนภา , ประเมิน ,Red Zone , สกิลลบตัวตน,พายุคลื่นดาบทมิฬ
ค่าสถานะเหลือ : 140
หมายเหตุ : สามารถป้องกันการติดเชื้อจากซอมบี้ G2ได้
"พระเ้าช่วย 14 เลเวลเลยงั้นหรอเพียงแค่ 5 นาทีนี่มันบ้ามากๆ " หน้าของชายหนุ่มได้ยิ้มแป้นออกมา
หลังจากนั้นเขาทุ่มสเตตัสทั้งหมดไปที่ความแข็งแกร่ง เพื่อที่จะเพิ่มความแข็งแกร่งของสกิลพายุคลื่นดาบทมิฬ เพื่อที่จะใช้สกิลนี้ได้ 2 ครั้งและเพิ่มความรุนแรงให้มันสามารถจัดการกับซอมบี้ G3 ได้
[ติ๊ง!!! + 140 ความแข็งแกร่ง]
[สถานะ]
ชื่อ : ริวจิ
อายุ : 18 ปี
Lv.45 : 15503/35000
ขั้น 2 : 70000/300000
ธาตุ :????
ความแข็งแกร่ง : 490 /562 เมื่อสวมดาบทมิฬ
ความคล่องแคล่ว : 253/283เมื่อสวมรองเท้าโซนิค
ความอดทน : 170
skills : เพลงดาบนภา , ประเมิน ,Red Zone , สกิลลบตัวตน,พายุคลื่นดาบทมิฬ
ค่าสถานะเหลือ : 140
หมายเหตุ : สามารถป้องกันการติดเชื้อจากซอมบี้ G2ได้
กลับมาที่ทางด้านอายู
"ก่อนจะสู้กัน ฉันชื่อแคทเทอรีนน่า มันจะเป็การเสียมารยาทถ้าเธอ แพ้ทั้งๆ ที่ไม่รู้จักชื่ออะนะ ฮิฮิฮิ "
"เธอนี่มัน .... " อายูจับมีดสั้นไม้และพุ่งเข้าใส่ทันที ทั้ง2 คนเลือกอาวุธที่เป็ไม้เพราะมัน ไม่ใช่การต่อสู้ที่ถึงกับชีวิตนั่นเอง
แคทเทอลีนน่าเบี่ยงตัวหลบ เธอตามความเร็วของอายูได้ทัน และพูดอีกครั้ง
"ถือว่าเร็วพอสมควรนะ ดูเหมือนคุณน่าจะเคยสู้แต่กับพวกซอมบี้มาสินะ "
"แล้วไง... " อายูพูดพร้อม
พุ่งเข้าใส่แคทเทอรีนน่าแบบต่อเนื่อง แต่การโจมตีของเธอไม่ได้เฉียดเข้าไปใกล้แคทเทอรีนน่าเลยแม้แต่น้อย
"มันไร้ประโยชน์มาก คุณไม่มีจิตสังหาร คุณไม่ได้ตั้งใจที่จะใช้คมมีดโจมตีฉันสักนิดเดียว และคุณพยายามที่จะไม่เล็งจุดตาย ซึ่งมันทำให้ฉันเดาทางง่ายมากค่ะ "
แคทเทอรีนน่าพูดเย้ยหยันและเธอรู้สึกโกรธที่คนทีอยุ่ตรงหน้า เธอพยายามเลี่ยงที่จะโจมตีเธอ แคทเทอรีนน่าจึงยั่วยุให้อายูแสดงความแข็งแกร่งที่แท้จริงออกมาให้ได้
"ไหนคุณบอกว่าจะสั่งสอนฉันไงค่ะคุณมีฝีมือแค่นี้เองงั้นหรอ งั้นคนที่เป็หัวหน้าของคุณก็คงไม่เท่าไหร่สินะ แบบนี้ฉันคงจะปฎิเสธคำขอขอพวกคุณแล้วละ "
"ไม่ใช่ว่าฉันไม่กล้าโจมตีเธอหรอกนะ แต่ถ้าเธอาเ็มันจำลำบากฉันหนะ เอาจริงๆ ฉันคัดค้านที่จะให้ชักชวนเธอเข้ามา แต่.." อายูได้ตอบกลับเธอไป แต่ก่อนที่เธอจะพูดจบ
"อ่อนแอจังนะคะ บางทีคุณต้องตัดสินใจให้เด็ดขาดนะคะ"
" งั้นฉันจะให้เห็นอะไรดีดี หน่อยแล้วกันอย่าตายละ "
ฟึ้บบบบ
"เธอหายไปไหนกัน "
"เธอบอกว่าฉันไม่กล้าโจมตีเธอสินะ ถ้าเธอทำอาหารไม่อร่อยละก็ ฉันคงจะสับเธอเป็ชิ้นๆ แล้วละ "
เสียงของอายูได้ดังขึ้นมา แต่แคทเทอรีนน่าก็ไม่รู้ว่าตัวของอายูนั่นหายไปไหน
"งั้นฉันจะโจมตีเธอให้นอนพักสัก 1 อาทิตย์ละกันน่ะ"
ฟึ้บ
"พอได้แล้วเนอะอายู ถ้าหล่อนาเ็ฉันคงได้เป็โรคขาดสารอาหารตาย แหงๆ ฮ่าๆ " หลังพูดจบเขาก็หัวเราะ ชายคนนึงปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับจับดาบไม้ที่พุ่งเข้าใส่แคทเทอรีนน่าด้วยนิ้วแค่ 2 นิ้ว
"ริวจิ " อายูเธอได้อึ้งเพราะตอนนี้เธอกำลังใช้สกิล Steal และเธอไม่นึกว่าริวจิจะรู้สึกถึงตัวตนของเธอ
"เฮ้ บอกแล้วไงว่าอย่าเรียกชื่อฉันตอนอยู่ในเขตค่าย มันจะนำภาระมาสู่พวกเรา " ริวจิได้กล่าวเตือนเธอ ส่วนอายูนั้นเธอไม่ได้ตั้งใจที่จะพูด แต่เธอใที่ริวจิได้โผล่ออกมาและหยุดมีดสั้นไม้ของเธอได้ อายูจึงกล่าวขอโทษไป แต่มันไม่ทันแล้วเพราะแคทเทอรีนน่าได้อยู่ใกล้ตรงนั้น เธอได้ยินทุกคำที่ทั้งสองคุยกัน
"ริว ริวจิ หรือว่าคุณคือคุณริว ที่เลื่อนเป็ขั้นที่ 1 คนแรกนั้นและตอนนี้อาจจะ ... " เธอพูดไม่ออก เพราะความแข็งแกร่งของริวจิตอนนี้ได้มันมากกว่าขั้นที่ 1 มากเกินไป
อายูได้แปลให้ริวจิฟัง
"เอ่อออ ผมจะบอกยังไงดี ฉันไม่ได้ชื่อริวอะไรนั่นหรอกนะฉันชื่อริวจิ แค่ชื่อเรามีคำว่าริวเหมือนกันเท่านั่นเอง"
ริวจิพยายามอธิบายและให้อายูแปลให้กับเธอได้ฟัง
"คุณโกหกไม่เก่งเลยนะ ถึงแม้ว่าระบบจะประกาศมาว่าชื่อ ริว แต่ฉันก็พอจะเดาได้ว่าชื่อของเขาไม่มีแค่พยางย์เดียวแน่นอนค่ะ "
เมื่อเห็นเธอได้คาดเดาถูก ริวจิก็ไม่ได้คิดจะปิดบังอะไรให้ฐานะพวกพ้อง เพราะว่าถ้าเขาแข็งแกร่ง พวกพ้องก็จะให้ความเคารพมากขึ้น
"ถ้าเธอตอบตกลงจะมาเป็เชฟของฉันละก็นะ ฉันจะบอกให้ "
"ยินดีอย่างยิ่งค่ะ ถ้าได้มาเป็เชฟและได้ร่วมเดินทางไปกับคนที่แข็งแกร่งคุณละก็ " ถึงแม้วาชายคนที่ยืนอยู่ข้างหน้าของเธอนั่นจะไม่ใช่ริว คนที่เลื่อนขั้นคนแรก แต่การที่เขาหยุดการโจมตีของอายู นั้นก็เพียงพอจะพิสูจน์แล้วว่า เขานั้นแข็งแกร่งและมันมากกว่าอายูเสียอีก
"อืมถ้างั้นก็ไม่มีอะไรจะปิดบังและ นั่นฉันเอง แต่เธออย่าเอาไปบอกใครละรวมถึงโจเซฟก็ตามแต่ หลังจากจบากับซอมบี้พวกนี้และทุกอย่างเรียบร้อยเราจะออกเดินทางจากที่นี่ทันที"
"เข้าใจแล้วค่ะ Master"
-------------------------------------------------------------------------------------------------
ฝากกดติดตามกดหัวใจเป็กำลังใจให้ผมด้วยนะครับ ขอบคุณครับ
3K
