Chapter sixteen
BAD LOVE
คีนส์เข้ามาในห้องน้องชายที่ตอนนี้มันนั่งทำหน้าเหมือนคนเบื่อโลกจะตายให้ได้อยู่บนเตียงใหญ่ เขาเข้ามาบอกธุระเื่กันต์คู่หมั้นของมันในอีกสัปดาห์ที่จะถึงต้องให้มันไปเจอกันบ้างสนิทกันไว้จะได้ไม่ขัดเขินตอนถึงวันหมั้น ที่คีนส์เเละพ่อเเม่ตามมันกลับมาเพราะ้าให้มันหมั้นเพื่อธุรกิจครอบครัวจะได้ไปต่อ
"คีริน วันนี้กันต์มันจะมารับไปเที่ยวนะ เตรียมตัวด้วยละ"
"อืม"มันจะเข้ามาคุยกับเขาก็เเค่เื่นี้ ตั้งเเต่กลับมาจากเกาะเขารู้สึกได้เลยว่ามันไม่มีอิสระเลย เหมือนถูกขังไว้ในกรงถึงจะสบายเเค่ไหนก็ทำอะไรไม่สะดวกอยู่ดี วันๆก็ทำได้เเค่กินนอน รอกันต์มารับไปนั้นนี้ ชีวิตมีเเค่นี้จริงๆบางทีอยู่ที่เกาะเขายังสบายใจกว่าอยู่บ้านตัวเองด้วยซ้ำ เขาไม่กล้าเรียกมันว่าบ้านมันไม่อบอุ่น ไม่สบายใจ ตั้งเเต่กลับมาจะเจอหน้าพ่อเเม่เเค่ตอนทานข้าว นอกนั้นไม่มีเข้ามาพูดมาคุย มาใส่ใจเขาเลยสักนิดมองเห็นเเค่เขาเป็ลูกที่สามารถกอบโกยผลประโยชน์ได้เเค่นั้น
"ไม่ต้องทำหน้าเบื่อขนาดนั้นหรอก ทนๆไปเถอะเพื่อครอบครัวเราอะ ถือว่าทำเพื่อพ่อเเม่"คีรินมันทำหน้าเบื่อหน่าย ใส่กันทุกวัน อยู่สุขสบายขนาดนี้มันจะเบื่ออะไร ชีวิตดีกว่าคนอื่นเยอะ มีคนมากมายที่อยากจะมีชีวิตเเบบมัน อยู่สุขสบายมันยังไม่ชอบรึชอบที่จะถูกจับไปขังไว้ที่เกาะไอ้เสือ
"อืม"เพื่อครอบครัว ครอบครัวเคยทำอะไรเพื่อเขาบ้าง เลี้ยงเขาด้วยเงิน ความรักที่มีก็มอบให้มันหมด ไอ้คีนส์มันได้ทุกอย่าง ทั้งความรัก ความใส่ใจมันจะรู้อะไรว่าเขาเ็ปเเค่ไหน เจออะไรมาบ้าง
"อืม อย่าทำหน้าบูดบึ้งตอนอยู่กับกันต์มันมากล่ะ เเกล้งๆยิ้มหน่อย เเค่หมั้นเฉยๆไม่ได้เเต่ง พูดกับมันดีๆด้วยละ เสื้อผ้าคุณเเม่เตรียมไว้ให้เเล้วในตู้ เเต่งตามนั้นเเหละ"
"อืม"
"มึงจะตอบเเค่อืมจริงๆหรอคีริน กูพี่มึงนะ ทำเพื่อครอบครัวมันฝืนขนาดนั้นเลยหรอวะ กูทำเพื่อครอบครัวเรามาตลอดมึงทำเเค่นี้ทำเป็ฝืนใจจะตายลงให้ได้"ทำเพื่อครอบครัว เหอะ ใช้เงินเลี้ยงลูกปล่อยให้มันใช้ชีวิตคนเดียวมาตลอดน่ะหรอ ครอบครัวเเบบนี้น่ะหรอเขาไม่้าสักนิด ไม่ใส่ใจเขาไม่ถามเขาสักคำว่าเขาอยากทำไหม ไม่มีใครรักเขาเเบบจริงใจสักคนมีเเต่ผลประโยชน์ทั้งนั้นถึงยอมคุยกับเขาเอาใจเขา มันดูจอมปลอมจนเขารับไม่ได้
"มึงมาหมั้นเเทนกูสิคีนส์ เพราะกูท้องได้กูเลยต้องหมั้นกับคนที่กูไม่ได้รักเนี่ยนะ เป็มึงมึงโอเคไหมกูถามหน่อย มึงทำเพื่อครอบครัวหรือทำเพื่อตัวเอง กูอยากถามเเค่นี้ หนี้ที่มึงก่อกูก็ซวยมารับกรรมเเทน มึงเคยรับรู้บ้างไหมว่ากูเจออะไรบ้าง มึงไม่ใส่ใจกูด้วยซ้ำเป็พี่น้องกันมานานมึงไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากูเเพ้ปลา มึงไม่เเพ้ไม่ได้เเปลว่ากูไม่เเพ้หนิ มึงชอบไม่ได้เเปลว่ากูชอบหนิคีนส์ มึงเป็พี่ประสาอะไรวะกูอยากรู้"คีรินพูดความรู้สึกที่มันอัดอั้นตันใจมาตลอดให้พี่ชายฝาเเฝดตัวเองได้รับรู้สักที ว่าเขาเ็ปเเค่ไหน อยากจะร้องน้ำตาก็ไม่ออกมาสักหยดเพราะมันผ่านการร้องไห้ มานับครั้งไม่ถ้วน คีรินผิดอะไร หน้าตาอะไรต่างๆนาๆคีรินก็เหมือนมันเพียงเพราะคีรินสามารถท้องได้น่ะหรอเลยไม่ถูกใส่ใจเท่าพี่ชายของตัวเอง จะให้ทำอะไรถึงจะพอใจ คีรินเหนื่อยเหลือเกิน
"คีริน..."พอได้ฟังคำพูดของน้องที่มันเต็มไปด้วยความรู้สึกอัดอั้นนั้นทำเอาคีนส์อึ้ง เขาไม่ใส่ใจน้องอย่างที่มันว่าจริงๆเขาไม่รับรู้เลยว่ามันเเพ้อะไรชอบอะไรหรือเกลียดอะไร เขารับรู้เพียงมันเป็น้องชายของเขาที่พ่อเเม่ไม่ได้ให้ความสนใจ ที่ผ่านมาเขาหลงลืมน้องชายคนนี้ตลอดจนตอนนี้มันไม่มีสายใยของคำว่าพี่น้องเเล้ว น้องชายเขาคงเกลียดเขาเเล้วสินะ
"ไม่ต้องมาเรียกชื่อกู ไปปั้นหน้าเป็คนดีต่อหน้าพ่อเเม่ไม่ต้องมาปั้นหน้าใส่กู ออกไป"
"อืม"
คีรินเข้ามานั่งในรถสปอร์ตสุดหรูราคาเหยียบล้านของกันต์ ที่มารับเขาเพื่อจะพาไปเที่ยว คีรินไม่ได้เต็มใจจะไปด้วยเลย ไม่สนิทใจที่ไปด้วยเเต่พ่อเเม่ก็คะยั้นคะยอขอร้องอ้อนวอนเขาอ้างบุญคุณนู้นนี้จนคีรินใจอ่อนถึงได้มานั่งในรถอยู่เเบบนี้ พยายามเเสดงสีหน้าท่าทางให้โอเคเเต่มันฝืนตัวเองไม้ได้จริงๆ
"ไม่เจอกันนานดูดีขึ้นเนาะพ่อเเม่เลี้ยงดูดีสินะคีริน"
"ครับ"
"คีรินอยากไปเที่ยวไหนเดี๋ยวเค้าพาไป"กันต์ชวนพูดคุยลดบรรยากาศที่ดูอึมครึมไปหน่อยสำหรับเขา
"โรง'บาล"คีรินอยากจะออกไปโรง'บาลตั้งเเต่ออกมาจากเกาะเเล้ว เเต่พ่อเเม่ไม่ยอมให้เขาไปไหนเลยนอกจากจะไปกับกันต์เขาจึงใช้โอกาสนี้ไปโรง'บาล อาการที่ชอบอ้วกหรือหน้ามืดไม่ค่อยมีเเล้ว เเต่เขาก็ไม่สบายใจอยู่ดีเขากลัวว่าตัวเองจะติดโรคทางเพศจากไอ้เสือ คีรินเลยเลือกจะมาตรวจเพื่อความสบายใจของตัวเอง
"ห้ะ?! คีรินอยากไปเที่ยวโรง'บาลหรอ"ใอยู่นะไปเที่ยวโรง่บาลเนี่ยนะ เเปลกอยู่นะ เเปลกจากเเต่ก่อนเยอะมากทั้งท่าที ทั้งการพูด คงต้องรอให้หมั้นกันก่อนจะได้ใช้เวลาด้วยกัน จะได้สนิทสนมกันมากขึ้นกว่านี้
"ครับ ผมรู้สึกไม่ค่อยสบายน่ะช่วยพาไปโรง'บาลหน่อย"
"ได้ครับ"อ่อ ที่เเท้ไม่สบายนี้เอง ดีเลยจะได้ใช้เวลานี้ดูเเลเอาใจใส่ไปด้วยจะได้ไม่มีบรรยากาศอึดอัดเเบบนี้ กันต์รีบเลี้ยวรถตรงไปโรง'บาลที่ใกล้ที่สุดทันที พอมาถึงโรง'บาลเเล้วคีรินก็รีบเดินเข้าไปทันทีจนคนเดินตามอยู่เเทบวิ่งตามเพราะคีรินดูรีบมาก
"คนไข้เข้าไปรอหมอในห้องเลยนะคะ"
"ครับ ผมเข้าไปคนเดียวก็ได้คุณกันต์รออยู่นี้เเหละครับ"คีรินหันมาบอกกันต์ที่ตอนนี้เตรียมเดินตามเขาเข้าไปในห้อง เขาอยากจะรู้เพียงคนเดียวถ้ามันเป็โรคที่ร้ายเเรงเขาก็จะรับรู้มันคนเดียว กันต์ไม่ได้สนิทพอที่จะต้องมารับรู้เื่ส่วนตัวของเขา
"โอเคครับ เดี๋ยวผมรออยู่นี้ คุณคีรินไม่เป็อะไรหรอกครับ เชื่อผม"
"ครับ"คีรินเดินเข้าไปในห้องทำใจอยู่นานถ้าเป็โรคร้ายเเรงเขาจะยังโอเคอยู่ไหมนะ
"สวัสดีครับเป็อะไรมา เอ๊ะ?!คุณคีรินรึเปล่าครับ"หมอนายใอยู่ไม่น้อย ไม่นึกว่าจะเจอคนที่รู้จักมาที่นี้ คีรินมากับใครกัน ไอ้เสือมันกล้าให้คุณเขามาโรง'บาลเเล้วหรอ สีหน้าคีรินก็ดูไม่ดีเอาเสียเลยมันไปทำอะไรคุณเขาอีกเนี่ย
"คุณหมอนายหรอครับ"คีรินก็ใมันจะบังเอิญอะไรขนาดนั้นที่เจอคนรู้จักที่นี้ หมอนายลดหน้ากากลงส่งยิ้มหวานอย่างเคยให้เขาทำให้คีรินรู้สึกสบายใจขึ้นกว่าเดิม
"ใช่ครับๆมาอยู่ที่นี้ได้ยังไงไอ้เสือพามาหรอ"ไอ้เสือมันไม่ได้บอกเพื่อนมันเลยเหรอะ หรือเขาไม่ได้สำคัญพอจะบอกกล่าวอะไร ขนาดตอนจะไปมันยังไม่คิดจะมาลามันคงเห็นเขาเป็เเค่ระบายอย่างที่ปากหมาๆของมันว่าเขานั้นเเหละ
"เปล่าครับ..."
"โอเคๆผมไม่เซ้าซี้เเล้วครับ คุณคีรินเป็อะไรหรอครับถึงได้มาหาหมอ"อาจจะมีเื่ที่เขายังไม่รู้สินะ ไอ้เพื่อนชั่วมันต้องคุยกันหน่อยเเล้วมันทำร้ายเขาจนเขาหนีเลย โทรไปสมน้ำหน้าเเม่งดีไหม สะใจจริง
คีรินเล่าทุกอย่างทั้งอาการเริ่มเเรก ทุกอย่างที่เขาเป็บนเกาะให้หมอนายฟังหมอนายก็ให้เขาไปตรวจฉี่ ก่อนที่เขาจะได้มานั่งรอฟังผลตรวจอยู่ตรงนี้ หน้าตาของหมอนายดูเคร่งเครียดทำเอาคนที่มองอยู่รู้สึกไม่ดีขึ้นมารีรินเริ่มกังวล เขาจะเป็โรคร้ายเเรงเเบบที่คิดไว้จริงๆหรอเเล้วชีวิตเขาจะเป็ยังไงต่อ
"ขอโทษที่เสียมารยาทนะครับ คุณคีรินมีเพศสัมพันธ์ครั้งล่าสุดตอนไหนครับ"เขาใกับผลตรวจอยู่หน่อยๆเพราะอาการทุกอย่างมันบ่งบอกว่าคุณคีรินมีอาการคล้ายคนเเพ้ท้อง เลยเลือกที่จะตรวจครรภ์ให้เขาเพราะอยากจะรู้ว่ามันเป็จริงไหม ผลออกมาตรงตามที่เขาคิด หมอนายทั้งอึ้งทั้งใ มีผู้ชายท้องได้อยู่จริงที่มาตรวจที่โรงพยาบาลของเขา เเต่ไม่คิดว่าจะเป็คุณเขาด้วย ไม่เเน่นี้อาจจะเป็ผลงานชิ้นโบเเดงของเพื่อนรักเขาเป็เเน่
"สองเดือนก่อนนู้นครับ คุณหมอถามทำไมครับ"โรคติดต่อทางเพศจากไอ้เสือเเน่ๆเลยถ้าหมอนายถามเขาเเบบนี้ โคตรเหี้ยเอาไปทั่วเเบบนี้เขาต้องกลับไปต่อว่ามันเเล้ว คิ้วคีรินขมวดมุ่นทันทีที่คิดถึงความชั่วของไอ้เสือมือจิกกันเเน่นระบายความโกรธ
"คุณคีรินรู้รึเปล่าว่าตัวเองสามารถท้องได้ หรือว่าพึ่งทราบครับ"
"พึ่งทราบครับ พ่อกับเเม่ผมพึ่งบอกครับ"
"คุณคีรินท้องได้สองเดือนกว่าเเล้วครับ"
"..."คีรินได้ยินเเบบนั้นเขาก็ใจนตาโตอึ้งกับสิ่งที่ได้ยินเป็อย่างมาก มันเป็เื่ใหญ่กว่าเป็โรคติดต่ออีก เขาพึ่งรู้ว่าตัวเองท้องได้ก็เมื่อไม่นานนี้เองเเล้วเขาก็ต้องมารับรู้ว่าตัวเองท้องอีก โลกทั้งใบพังทลายลงทันทีเขาจะทำยังไงต่อดี ชีวิตมันจะเป็ยังไง
"จะฝากครรภ์เลยไหมครับ เดี๋ยวผมเป็หมอดูเเลให้"
"..."
"คุณคีรินครับ ได้ยินที่หมอพูดไหม"คีรินใเเถมมีสีหน้าที่ดูกังวลอย่างเห็นได้ชัด หมอนายเลยถามย้ำอีกครั้งอยากเเน่ใจว่าคุณเขาโอเคไหม หมอเเน่ใจอย่างนึงคือว่านี้คือลูกของไอ้เสือเเน่นอน เเต่ดูท่าทางคีรินคงจะไม่ดีใจเท่าไหร่ที่ท้อง
"ยังไม่ฝากครับผมยังไม่อยากให้ใครรู้ คุณหมอช่วยปิดเื่นี้ด้วยนะครับ"คีรินยื่นมือไปขอร้องหมอนาย เขาอยากจะปิดเื่นี้ไว้ก่อน เขาไม่พร้อมจริงๆไม่พร้อมกับอะไรหลายๆที่ถาโถมมาใส่เขาจริงๆมันเหนื่อยจนรับมือไม่ไหว
"ได้ครับ"เอานิ้วไขว้กันไว้ข้างหลัง นั้นหลานชายคนเเรกของเขาเลยนะ จะปล่อยให้มันเป็เเบบนี้ได้ยังไง นั้นลูกชายเพื่อนเขาเลยนะ ถึงมันจะชั่วไปหน่อยเเต่มันเป็พ่อที่ดีได้เเน่นอน หมอนายต้องเอาเื่นี้ไปรายงานให้เพื่อนเขารับรู้อยู่เเล้ว
TBC
ใเเทนน้องเลยคงคิดกังวลกับหลายเื่ น้องคีรินตัวเล็กตัวน้อยของไรท์ ผ่านมันไปให้ได้นะ
9K
