19.30 น. ณ ห้องอาหารส่วนตัวในตึกเดียวกัน
ดีลใหญ่ประจำปีระหว่างธนากรุ๊ป และพิพัฒน์กรุ๊ปกำลังดำเนินไปอย่างดุเดือด
จิรภัทร ธนาวิวัฒน์ รองประธานหนุ่ม พ่วงตำแหน่ง “ไพ่ลับของธนากรุ๊ป” ผู้แสนจะปกปิดตัวตน เรียกได้ว่าออกงานในนามบริษัทปีทั้งปีสามารถนับครั้งได้เลยทีเดียว มินำซ้ำงานที่ว่าล้วนแล้วแต่ถูกจัดขึ้นเป็ส่วนตัวทั้งสิ้น เื่ราวของทายาทคนรองแห่งธนากรุ๊ปเป็ปริศนาธรรมที่ใครหลายคนในแวดวงธุรกิจต่างก็ใคร่สงสัย เหตุใดจึงต้องปกปิดตัวตน ?
แม้จะไม่ได้เป็ที่ซุบซิบสงสัยไปทั่วบ้านทั่วเมืองอย่างข่าวกอสซิบดารา แต่ในแวดวงธุรกิจต่างก็คาดเดากันไปต่าง ๆ นานา บ้างก็ว่าคงเคยเป็อาชญากรร้ายแรง ทางธนากรุ๊ปไม่อยากให้เสื่อมเสียมาถึงองค์กรจึงพยายามปกปิดตัวตน บ้างก็ว่าหน้าตาอัปลักษณ์เกินเยียวยา ความเห็นข้อนี้คงมาจากขาเม้าท์ที่ไกลปืนเที่ยงไปหน่อย ไกลถึงขนาดไม่รู้ว่าคนที่กำลังพูดถึงน่ะเป็ฝาแฝดของจิรเมธ ธนาวิวัฒน์
ไม่อย่างนั้นคงต้องถือว่าอัปลักษณ์ทั้งพี่ทั้งน้องแล้วกระมัง
สุดโต่งหน่อยบ้างก็ลือว่าทายาทคนรองของธนากรุ๊ปคงเป็โรคประหลาดสักอย่างเป็แน่ แม้ธนากรุ๊ปจะเคยออกมาให้ข่าวว่าทายาทคนรองเพียงแค่้าความเป็ส่วนตัวในการใช้ชีวิต แต่ก็ยังไม่สามารถจบความสงสัยใคร่รู้ของบรรดาขาเม้าท์ นานวันเข้าธนากรุ๊ปเลยปล่อยเบลอเื่ไม่เป็เื่นี้ และปล่อยให้เป็ปริศนาของชาวเน็ตกันต่อไป
และนี่ก็เป็หนึ่งในไม่กี่ครั้งที่จิรภัทรจะพบปะผู้คน แน่นอนดีลครั้งนี้ทำให้โควตาออกงานของจิรภัทร ใกล้จะหมดลงเต็มที ส่วนเหตุผลน่ะเหรอ?
“ถ้าแกไม่อยากไปดีลกับพิพัฒน์กรุ๊ป งั้นไปดื่มอะไรอร่อย ๆ กับพนักงานแทนฉันสิ เราคนใดคนหนึ่งต้องไปเพื่อให้เกียรติพวกเขานะ รู้ใช่ไหม?” คนพี่ยิ้มร้ายอย่างมีนัย ทำไมจะไม่รู้ว่าน้องชายฝาแฝดเกลียดงานเลี้ยงสังสรรค์เป็ไหนๆ
“เออ ตามนั้น” แล้วไหนเลยแฝดผู้น้องจะมีสิทธิ์เลือก ให้ตายก็ไม่ไปหรอกงานเลี้ยงนั่นน่ะ
“ตามนั้นนี่แกไปงานเลี้ยง ฉันไปเจรจา โอเคเลยน้องชาย!” สรุปเองเสร็จสรรพพร้อมตบบ่าน้องปุ ๆ อย่างฝากความหวัง แม้มองตาก็รู้ใจ เข้าใจความหมายในคราแรก แต่คนพี่ยังคงเล่นเล่ห์เฉไฉไปเรื่อย แอบคิดหวังว่ารอบนี้น้องคงจะเออออห่อหมกตามน้ำด้วยสักครา
ในความเป็จริงนั้น
“ไม่ใช่! พี่ไปงานเลี้ยง เดี๋ยวผมไปคุยงานเอง..”
“ไม่สนุกเลยว่ะ ไม่ตามน้ำกันหน่อยวะ พี่ดื่มแทนแกมากี่ปีแล้ว คอพรุนหมดแล้วเนี่ย เกิดพี่ตายไวใครจะบริหารธนากรุ๊ปต่อจากป๊า หรือแกจะ‒”
“พูดมากจัง ตามนี้แหละส่งรายละเอียดสัญญามาด้วย”
“!! ไอ้ภัทรแกนี่‒”
พูดไม่ทันจบประโยคจิรภัทรก็ตบเท้าเดินจากไปอย่างไว ไม่อยู่ต่อความยาวสาวความยืดให้คนแก่กว่าไม่กี่วินาทีบ่น
ร่างสูงของคนเป็พี่ได้แต่คิดตัดพ้อในใจ ใครเป็พี่กันแน่วะ โผล่หัวมาก่อนไม่กี่วิก็พี่นะเว้ย!
TBC.
2K
