"ไม่ได้การละ! "
"หัวใจของข้าจะทนไม่ไหวแล้ว" หัวใจหลงเฟยเต้นเร็วขึ้นมาก เลือดลมสูบฉีดแรง ร่างกายแทบจะรับไม่ไหวแล้ว
ไอเทมทุกชิ้นล้วนเป็นของดี สําหรับอาณาจักรเทียนอู่แล้วถือเป็นของล้ำค่าระดับเทพ
ยั่วยวนใจเหลือเกิน
แต่ว่าหลงเฟยดูคะแนนที่ต้องแลก รู้สึกตื่นขึ้นมาทันที "เลือดมังกรหนึ่งชิ้น ต้องใช้คะแนน 8000000 แต้ม ยาต้าหลัวจิน..."
เห็น 'เลขศูนย์' เรียงต่อกันหลายๆตัว หลงเฟยรู้สึกหมดแรง
"พ่องสิ ทํามายั่วข้ารีไง?” หลงเฟยรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาทันที อยากจะลากระบบออกมาทุบสักยก
ไอเทมทุกชิ้นล้วนเป็นของดี แต่ทุกชิ้นก็ต้องใช้คะแนนสูงจนน่าตกใจ
แม่งเอ๊ย....โหยยย!
ตอนแรกยังรู้สึกตื่นเต้นดีใจ ผ่านไปชั่วพริบตาเหมือนตกลงไปในถ้ำน้ำแข็ง รู้สึกว่าชีวิตหมดอาลัยตายอยากไปแล้ว
เขารู้สึกสงสัย
หลงเฟยแอบคิด : “ดูซิดาบพิฆาตมังกรมีค่ากี่คะแนน"
ระบบสะสมคะแนนแลกไอเทม แน่นอนว่าต้องมีอะไรมาแลกเปลี่ยนกัน เมื่อเปิดเข้าไปดูในระบบหลงเฟยอ้าปาก ค้างเป็นรูปตัว “0” กลับตัวไม่ทันแล้ว
เขานับเลขศูนย์ ยาวๆ นั้นสิบครั้งเต็มๆ ถึงจะนับได้หมด “แลกคะแนน 80ล้านแต้ม โอ้วววมายก็อดดด หากซ่อมแซมดาบพิฆาตมังกรสําเร็จละก็ไม่ต้องใช้คะแนนหลายร้อยล้านแต้มเหรอ? "
"เฮ้อออ! "
หลงเฟยกลืนน้ำลายลงคอ "จู่ๆ ก็รู้สึกตัวเองไม่ ธรรมดา ฮ่าๆๆๆ........"
"เยี่ยมไปเลย! "
ในขณะนั้นเอง
"หลงเฟย ยังไม่ออกมาให้ข้าเห็นอีก? "
เสียงโมโหรุนแรง
หลงเฟยหรี่ตาลง ด่าออกไปทันที "พวกสุนัข เรียกหาบรรพบุรุษแกเหรอ"
เขาขจัดความตื่นเต้นในใจออกไป
รีบไปที่เครื่องลงโทษค่อยๆ ช่วยเฉียวเฉียวลงมาเห็นร่างของนางเต็มไปด้วยบาดแผล แทบจะหมดลมหายใจ ความโกรธในใจกลับมาอีกครั้ง อยากจะเอาหลงต้าเย่าจากนรกมา สังหารอีกหนึ่งหมื่นแปดพันครั้งถึงจะหายแค้น
หลงเฟยกอดเฉียวเฉียวไว้: "ไม่เป็นไรแล้ว ไม่เป็นไรแล้ว ข้าจะพาเจ้ากลับบ้าน"
เฉียวเฉียวขดตัวอยู่ในอ้อมแขนของหลงเฟย รู้สึกถึงไออุ่นของหลงเฟย สูดกลิ่นกายหลงเฟย ลืมความเจ็บและรู้สึกมีความสุข คิดว่าเป็นผู้หญิงที่โชคดีที่สุดในแผ่นดินไม่รู้เพราะว่ามีความสุขหรืออ่อนเพลีย เธอหลับลึกในอ้อมกอดของหลงเฟย
แก้มสองข้างมีเลือดฝาด มุมปากก็มีรอยยิ้มหวาน หลงเฟยมองดูเฉียวเฉียวในอ้อมกอดยิ้ม "สาวน้อย เจ้าคิดอะไรอยู่ มีความสุขขนาดนั้น"
อย่างไรก็ดีความรู้สึกตอนกอดสาวนั้นดีมาก
ทั้งยังเป็นเฉียวเฉียวสาวสวยขนาดนี้ ความรู้สึกของหลงเฟยยิ่งดีไปอีก ให้เฉียวเฉียวอยู่ส่วนสําคัญของใจ
"สาวสวยขนาดนี้ ควรจะมีชีวิตอยู่อย่างมีความสุขทุกวัน" หลงเฟยยิ้มออกมา
"ท่านพ่อ เขาจะตายอยู่ในนั้นมั้ย? "
"ใช่สิ พ่อบ้านหลงนักรบจ้านซือผู้กล้าระดับแปด ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะสังหารหลงเฟย "
"พ่อบ้านหลงก็ยังไม่ออกมา ด้านในเกิดเรื่องอะไรขึ้น กันแน่? "
หลายคนพูดกับตัวเองเบาๆ
หลงจ้านอู่ค่อยๆ พูดขึ้น "ผู้บัญชาการอยู่ที่ไหน? "
หลงจ้านเหย่เดินขึ้นมา "ข้าอยู่นี่"
หลงจ้านอู่พูดเสียงทุ่ม "เข้าไปค้นหา นําเศษสวะหลงเฟยออกมาให้ข้า! "
"ขอรับ !"
หลงจ้านเหย่ตาเป็นประกาย เรียกศิษย์ให้รีบบุกเข้าไป
ในตอนนั้นเอง
หลงเฟยอุ้มเฉียวเฉียวยืนอยู่ที่ปากถ้ำ พูดขึ้นว่า "ไม่ต้องเข้ามารับข้า ข้าออกไปเอง"
สายตาจ้องไปที่หลงจ้านอู่
ร่างกายของหลงจ้านอู่มีไอออกมา แข็งแรงมาก
นักรบจ้านหวางถึงจะมีไอออกมา
หลงจานอู่มองมา โดยไม่รีรอ พูดออกมาว่า "ไปจับตัว มันมาให้ข้า! "
โปรดติดตาามตอนต่อไป