Persephone Order : ไปทำฟาร์มตามบัญชาเทพีฤดูใบไม้ผลิที่ต่างโลก ภาคฤดูใบไม้ผลิ

ฤดูใบไม้ผลิ เดือนที่ 1 สัปดาห์ที่ 3 บทที่ 16 : การดูแลวัวก็ไม่ได้ยากอย่างที่คิด แม่วัวทั้งสองยังไม่ตอบอะไรขณะว่ายน้ำขึ้นฝั่งมายืนตรงหน้าข้า พวกมันมองข้าตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะผงะเล็กน้อยแล้วรีบคุกเข่าขาคู่หน้า พร้อมโค้งหัวให้ “ มอออ ” พวกมันร้องพร้อมกันด้วยเสียงที่สั่นเครือ ข้าว่า ข้าไม่มีทางจะเข้าใจเสียงร้องของมันว่ามีความหมายอะไร ต้องการสื่อสารอะไรกับข้า แต่ด้วยพลังแห่งร่างอวตารเทพีฤดูใบไม้ผลิได้ทำให้ข้าเข้าใจว่าพวกมันทั้งคู่กำลังทำความเคารพ และขอบคุณข้า ผู้เป็นเจ้าของมิตินี้ที่เมตตา ให้พวกมันได้อยู่อาศัยอย่างมีความสุขกับธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์ ปราศจากสัตว์นักล่าตลอดชีวิต 100 ปีของพวกมัน “ หืม? พวกเจ้าอายุพอๆกับข้า ไม่สิ พอๆวิญญาณข้าเลยงั้นหรือ? ” ข้าถามอย่างสงสัย พวกมันเอียงคอมองข้า ก่อนหันไปมองหน้ากันเอง แล้ววัวตัวขวาก็ถามข้ากลับว่า “ มออ ? ( ไม่ใช่ว่าท่านคอร่าเกิดพร้อมกับสถานที่แห่งนี้หรอเจ้าคะ ตอนนี้ท่านน่าจะอายุครึ่งสหัสวรรษได้แล้ว) ” ข้ายิ้มน้อยๆ แล้วบอกพวกมันตามตรงว่าข้าไม่ใช่คอร่า แม้จะอยู่ในร่างคอร่า ทว่าข้าคือผู้ได้รับภารกิจจากเทพีเพอร์ซีโฟเน่ให้มาดูแลมิติสปริงฟิลด์แห่งนี้เป็นเวลา 1 ปี “ มอออ ( ข้าไม่เข้าใจว่าท่านพูดอะไร แต่ยังไงท่านก็คือคอร่า อวตารแห่งเทพีเพอร์ซีโฟเน่ เจ้าของมิติแห่งนี้อยู่ดี) ” ข้าหัวเราะเบาๆกับสีหน้า น้ำเสียง แววตาของวัวทางซ้าย ก่อนจะถามพวกมันอีกครั้งว่าสนใจมาอยู่ฟาร์มข้าไหม “ มอ ! (สนใจเจ้าค่ะ) ” ทั้งสองตอบพร้อมกัน ข้าก็ยิ้มก่อนจะมอบขนุนให้พวกมันกินคนละชิ้น และเดินนำพวกมันตามธารน้ำกลับบ้านอย่างอารมณ์ดี “ ยินดีต้อนรับสู่ฟาร์มของข้า ” ข้ายิ้มให้ก่อนจะผายมือไปยังบ้านและคอกวัว พวกมันทำตาเป็นประกายก่อนจะถามข้าซ้ำอีกครั้งว่าพวกมันสามารถอยู่ในคอกวัวข้างๆบ้านข้าได้จริงไหม ข้าพยักหน้าก่อนจะเดินนำพวกมันมายืนหน้าคอกวัว “ อาจจะดู . . . เอ่อ กว้างไปหน่อยสำหรับพวกเจ้า แต่อีกสักพักจะมีเพื่อนมาอยู่ด้วยอีกตัวนะ ” “ มอออ ( เป็นคอกที่น่าอยู่ อบอุ่น และเต็มไปด้วยพลังธรรมชาติบริสุทธิ์มากเจ้าค่ะ) ” วัวทั้งสองพูดพร้อมกัน ข้ายิ้มอย่างดีใจก่อนจะให้พวกมันเข้าไปในคอก และข้าก็รินน้ำจากกระบวยใส่รางน้ำ พร้อมนำขนุนฉีกๆใส่ในรางอาหาร ผสมคนๆกับหญ้าแห้งด้วยมือเปล่า ทำเอาพวกมันร้องห้าม และบอกว่าอาหารของพวกมันแค่หญ้าตามพื้นก็ได้ ไม่ถึงกับต้องให้ข้าสละเวลา และมือนุ่มๆมาขยำหญ้าแห้งที่อาจบาดมือข้าได้หรอก “ ไม่ได้ๆ อาหารต้อนรับพวกเจ้า วัวคู่แรกของฟาร์มข้าต้องดีๆหน่อย แต่มื้อต่อไปข้าอาจทำแค่โกยหญ้ามาวางแล้วโรยด้วยขนุนก็ได้นะ คิกๆ อย่าคาดหวังมากล่ะ ” ข้าหัวเราะคิกคัก ก่อนจะผายมือให้พวกมันมากินอาหาร พวกมันส่งเสียงมอต่ำๆอย่างเกรงใจก่อนจะเดินมากินอย่างเอร็ดอร่อย ข้าที่ยืนดูข้างๆนั้นก็พลอยยิ้มไปด้วย และคิดต่อไปว่าจะทำยังไงนะถึงจะรีดนมจากเต้าพวกมันได้ ก็พอดีกับกำไลส่งเสียงแจ้งเตือน ข้าเปิดขึ้นมาอ่านก็พบว่าภารกิจระยะยาว ทำโยเกิร์ตสไตล์กรีกโบราณขั้นแรกหาแม่วัวเข้าฟาร์มเสร็จแล้ว บรรทัดที่สองของภารกิจนี้จึงขึ้นข้อความมาว่า “ ดูแลแม่วัว 3 วันอย่างดี” “ อืม สามวัน ค่อยรีดนมได้สินะ น่าจะประมาณนั้น ” ข้าพยักหน้าช้าๆก่อนปิดหน้าต่างลง พอดีกับวัวทั้งสองตัวกินอาหารเสร็จ พวกมันก็หันมาโค้งตัวให้ข้า พร้อมขอบคุณด้วยเสียงที่สดใส ร่าเริงมาก พวกมันบอกว่ากำลังเดินมากินน้ำรองท้องระหว่างหาหญ้ากินอยู่พอดี ได้มากินหญ้าฝีมือของข้าทำให้พวกมันอิ่มและรู้สึกว่าได้รับพลังจากธรรมชาติมากกว่าปกติ “ แล้ว พวกเจ้ามีชื่อไหม ” ข้าถาม พวกมันมองหน้ากันแล้วส่ายหน้า พร้อมบอกข้าว่าแม้จะอยู่ด้วยกันมานับร้อยปี แต่ก็ไม่คิดจะตั้งชื่อให้ตัวเอง พวกมันจะเรียกกันและกันว่า พี่ และน้อง เนื่องจากตอนกำเนิดมาพวกมันก็ปรากฏตัวที่นี่พร้อมกัน และนับถือกันเป็นพี่น้องตั้งแต่นั้น “ งั้น ข้าจะมอบนามให้พวกเจ้า ตกลงไหม? ” พวกมันเบิกตาโต ก่อนจะมีน้ำตาไหลออกมา ข้าตกใจนึกว่าเผลอทำอะไรไม่ดีจนพวกมันเสียใจซะแล้ว แต่พวกมันรีบพูดให้ข้าเข้าใจว่าพวกมันดีใจที่จะได้รับนามจากข้า ไม่ใช่ร้องไห้เพราะเสียใจที่จะต้องเสียนามที่เรียกขานกันเองว่า “พี่ น้อง” กันมาร้อยปี “ ตัวพี่ เจ้าจะมีนามว่ามัสคอว์ ตัวน้อง เจ้าจะมีนามว่า มัสคาว” ข้าตั้งชื่อให้ พวกมันก็ร้องมอออกมาอย่างดีใจพร้อมเสียงแจ้งเตือน ข้าจิ้มกำไลเปิดดู พบว่าจดหมายแจ้งเตือนว่าข้าได้รับแม่วัวสองตัวมาเป็นสัตว์ประจำฟาร์มอย่างสมบูรณ์ด้วยการตั้งชื่อเรียบร้อยแล้ว ทำให้ได้รับแท็บ “สัตว์เลี้ยงประจำฟาร์ม” เพิ่มขึ้นมาหลังแท็บกระเป๋าไอเทม หน้าแท็บภารกิจ ข้ารีบจิ้มไปดูข้อมูลแม่วัวทั้งสองตัว พบว่ามีแสดงแค่ 4 บรรทัดหลังไอค่อนตัวแม่วัว ได้แก่ชื่อ มัสคอว์ กับมมัสคาว เพศเมีย อายุ 104 ปี และความจงรักภักดีอยู่ที่หัวใจ 10 ดวงเต็มตั้งแต่แรก “ ปกติได้วัวมาใหม่ๆต้องเริ่มจาก 0 ดวงสิ นี่มา 10 ดวงเลย อย่างกับใช้สูตรโกง ฮ่าๆ ” ข้าหัวเราะเบาๆ ก่อนจะถามว่าข้อตกลงที่ข้าบอกตอนแรกถูกใจไหม พวกมันมองหน้ากันแล้วถามข้าด้วยเสียงงงๆว่าข้อตกลงที่ข้าพูดถึงคืออะไร “ อ้าว? ไม่ได้ยินกันหรอกหรอ . . . อ๋อ สงสัยพวกเจ้ากำลังเดินข้ามแม่น้ำมา เสียงน้ำคงดังกลบเสียงข้าไปหมดสินะ ” ข้าพยักหน้าช้าๆ ก่อนทวนข้อเสนออีกครั้ง “ อาหารเช้าเย็น กับขนุน น้ำดื่มจากบ่อ และเดินเล่นได้ทั่วฟาร์ม แลกกับแบ่งนมให้ข้าบ้าง เอ้อ ลืมถาม พวกเจ้ามีน้ำนมกันไหม? ” “ มะ มะ มอออ ( มะ มะ ไม่มีเจ้าค่ะ พวกข้าไม่เคยท้องเลย ใช่ไหมพี่มัสคอว์?) ” น้องมัสคาวหันหน้าถามพี่ด้วยสีหน้าที่ดูกังวล “ มอ มอ มอออ (ชะ ช่าย ใช่เจ้าค่ะ พวกข้าไม่เคยท้อง เลยไม่เคยมีนมเลย) ” พี่มัสคอว์ทำหน้าไม่สบายใจขณะพูด ก่อนจะถามข้าว่าข้าต้องการนมด่วนไหม ถ้าด่วนคงต้องพาพ่อพันธ์มาผสมพันธ์สร้างลูกตัวน้อยๆให้พวกมันแล้ว ข้าพยักหน้าช้าๆกับตัวเองพลางชั่งใจว่าจะทำยังไงดี จะให้ผสมพันธ์ ผลิตลูกทั้งปีเพื่อเพื่อเอานมก็ออกจะสงสารมดลูกพวกมันเกินไป น่าจะมีวิธีอื่น ขณะข้ากำลังคิดๆอยู่ ก็สัมผัสความคิดที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัว ปนอยากหนีจากที่นี่แต่ไม่กล้าออกมาจากพวกมัน และยังได้ยินเสียงความคิดของพวกมันด้วยว่า อุตส่าห์เก็บพรหมจรรย์มาร้อยปี กลับต้องมาเสียครั้งแรกในเร็วๆนี้ซะแล้ว แต่เพื่อผลประโยชน์ของเจ้าของสถานที่ที่ให้พวกมันพักอาศัยอย่างปลอดภัยตลอด 100 ปีนี้ ไม่มีครั้งไหนต้องวิ่งหนีนักล่าเลยสักครั้ง คงต้องยอม “ เดี๋ยวๆ หยุดความคิดนั้นก่อน ” ข้าพูดขัด ก่อนจะบอกพวกมันว่าข้าก็ไม่อยากให้พวกมันท้องบ่อยๆเพื่อให้มีนมให้ข้าหรอกนะ ข้าสงสาร “ ข้าจะหาวิธีอื่นเอง ถ้าจวนตัว ไม่ทันทำโยเกิร์ตตามบัญชาเทพีเพอร์ซีโฟเน่ กับเทพฮาเดสในเดือนนี้แล้วล่ะก็ ข้าจะซื้อนมมาทำเอง “ มออ (ท่านคอร่าใจดีจังเลย) / มอออ ( ท่านคอร่า ข้าขอเป็นแม่วัวของท่านตลอดไป)” มัสคอว์ มัสคาวน้ำตาคลอ พร้อมเดินมาเลียแก้มข้าคนละข้างหลายที ทำเอาข้าจั๊กจี้จนหัวเราะออกมา “ คิกๆ พวกเจ้าเป็นวัวนะ ไม่ใช่หมา ไม่ต้องมาเลียข้าแบบนี้ก็ได้ ” ข้าหัวเราะไป ลูบหัวพวกมันไปก่อนจะพาพวกมันเดินชมฟาร์ม และแนะนำสถานที่ต่างๆให้พวกมันรู้จัก “ แปลงผักหลักของข้า พวกเจ้าอย่ายุ่ง อย่าย่ำ อย่ากินนะ ถ้าอยากกิน ไปกินจากแปลงตัวล่อนั่น ”ข้าพูดด้วยเสียงเข้ม ก่อนจะพามาแนะนำให้รู้จักต้นแอปริคอต ที่มีลูกดอก ร่วงเต็มใต้ต้น ต้นขนุนที่กำลังโตช้าๆ และบ่อน้ำที่พวกมันสามารถลงไปเล่นได้ตามสบาย แต่อย่าทำลายตลิ่งรอบๆละกัน แม่วัวทั้งสองพยักหน้ารับคำ พร้อมขอบคุณข้ามากๆที่เชิญพวกมามาอยู่ด้วย ข้าก็ยิ้มให้พวกมันพร้อมคิดในใจว่า “ การดูแลวัวก็ไม่ได้ยากอะไรอย่างที่คิดเนอะ คิกๆ ”

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ฤดูใบไม้ผลิ เดือนที่ 1 สัปดาห์ที่ 3 บทที่ 16 : การดูแลวัวก็ไม่ได้ยากอย่างที่คิด

นิยายแนะนำ

Persephone Order : ไปทำฟาร์มตามบัญชาเทพีฤดูใบไม้ผลิที่ต่างโลก ภาคฤดูใบไม้ผลิ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ฤดูใบไม้ผลิ เดือนที่ 1 สัปดาห์ที่ 3 บทที่ 16 : การดูแลวัวก็ไม่ได้ยากอย่างที่คิด

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้