จริงๆแล้วพละกำลังของเจษนั้นมีน้อยกว่า40%จากพละกำลังที่เจมส์และบาสมีในตอนนี้
แต่ถ้าทั้งสองคนจะวัดความอึดกับเจษแล้วละก็ พวกเขามีความอึดไม่ถึง30%ของเจษด้วยซ้ำ
คนที่ฝึกฝนและจัดระเบียบร่างกายมาโชกโชนแบบเจษต่างกับคนที่ยังไม่ได้เป็มืออาชีพมาก ทั้งคู่จึงไม่สารมารถมองออกได้นั่นเอง ว่าพวกเขาต่างจากเจษอย่างไร
ดังนั้นความแตกต่างของพวกเขากับเจษจึงเปรียบได้กับเด็กแรกเกิดกับเด็กหนุ่มที่กำลังเติบโต ซึ่งมันเทียบกันไม่ได้อยู่แล้ว
..
เวลาหมุนผ่านไปจนครบสองชั่วโมงที่กำหนดไว้ในตอนแรก
“ได้เวลากินข้าวแล้วววว”เจมส์ตระโกนขึ้นอย่างดีใจเมื่อครบเวลาที่กำหนด
เขาขึ้นจากน้ำไปก่อนเพื่อนในทันที โดยไม่สนเพื่อนอีกสองคนที่กำลังอยู่ในสระเลย
เมื่อผู้หญิงรอบข้างได้ยินเสียงตระโกนของเจมส์ พวกเธอก็ลุกขึ้นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย จนเป็เหตุให้ที่แห่งนี้เริ่มชุนละมุนเล็กน้อย
เพราะสาวน้อยสาวใหญ่นั้นเยอะเหลือเกิน
โดยไม่รู้ตัวเลยว่าพวกเธอกำลังก้าวสู่ขุมนรกโดยไม่รู้ตัว จากการคิดที่จะเยื้อแย่งอาหารของผู้ที่อยู่จุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหารไป
เสือที่ไหนจะยอมให้อาหารของตนเองโดนแย่งไปอย่างง่ายๆ ไม่มาอย่างแน่นอน!
..
ผ่านไปหลายนาทีสำหรับเจษและผองเพื่อนในการอาบน้ำล้างตัวและเปลี่ยนเสื้อผ้า
คนที่นานที่สุดคือเ้าพ่อผู้เ้าสำอางอย่างเจษ ทำให้เจมส์และบาสยืนรอที่หน้าห้องน้ำอย่างเบื่อหน่ายกับเวลาที่เ้าตัวใช้อาบน้ำมาก
ทันใดนั้นคนใดคนหนึ่งก็พูดขึ้นเพื่อคลายความเงียบ
“กูรู้สึกเย็นๆที่หลังยังไงไม่รู้ว่ะ”เป็บาสที่พูดความรู้สึกของตนเองในขณะที่ยืนรอ
“มึงเช็ดตัวไม่แห้งเองป่าว”เจมส์ไม่หันมาคุยกับบาสเพราะยุ่งอยู่กับอ่านการ์ตูน แต่ก็ตอบกลับมา
“แต่ความเย็นมันค่อนข้าง..(มาแล้วไปกันเถอะ)..โอเคx2”
เจษปรากฎตัวขึ้นกระทันหันบทสนทนาเมื่อครู่จึงตัดบทไป ดูเหมือนว่ามันค่อนข้างจะสำคัญสะด้วยสิ..
ทันใดนั้นสาวน้องใหญ่ก็เดินตามทั้งสามคนทันทีที่เดินออกจากห้องน้ำ พวกเธอเดินเบียดกันเหมือนเวลาเจอป้ายลดราคาสินค้าภายในห้างก็ว่าได้
“เป็เด็กเป็เล็กอย่าขวางทางผู้ใหญ่สิจ๊ะ มันดูไม่ดีรู้ไหม”
“ป้าจะรีบไปไหนหรอคะ อายุปูนนี้ถ้าหากเดินแบบนั้นละก็ไขข้อจะเสื่อมเอานะคะ”
“ขอคุณที่เป็ห่วงน้ะสาวน้อย สงสัยสายตาเธอจะไม่ดีแน่เลยหาว่าคนอายุเท่าฉันเป็ป้า ถ้าหากเดินไวจะสะดุดล้มเอาน้ะ”
พวกเธอพยายามอย่างที่สุดเพื่อไม่ให้ตนเองอารมณ์เสียต่อหน้าเหยื่อของพวกเธอ หลังจากที่ได้ยินคำจิกกัดของฝ่ายตรงข้าม ไม่อย่างนั้นคุณค่าขอตนเองจะลดลงในสายตาของเหยื่อ
เดี๋ยวเหยื่อหลุดลอยไปโดยที่ยังไม่ทันได้ทำอะไรนั่นเอง..
แต่ทันใดนั้นพวกเธอก็หยุดทุกอย่างที่ตนเองกระทำอยู่อย่างกระทันหัน เมื่อเจษเดินถึงทางเข้าสระว่ายน้ำ
เป็นางพญาทั้งสองปรากฎตัว
“เสร็จแล้วหรอเจษ พวกเรามารับกลับบ้านน่ะ”
ถึงน้ำเสียงอันไพเราะของแอนนาจะไม่ดังเขย่าหูเท่าไหร่ แต่มันมีอำนาจแปลกๆที่ส่วผลให้คนรอบข้างยอมสยบ ในขณะที่เธอเปล่งเสียงออกมา
ผู้ที่อยู่ใต้ข้าราชบริพารต่างสั่นเกรงเมื่อได้ยินเสียงของเธอ ขาสั่นจนไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ
แอนนาและอิงฟ้ายืนยิ้มให้เจษอย่างอบอุ่นอยู่หน้าทางเข้าสระ รอยยิ้มอันงดงามของพวกเธอสามารถทำให้ดอกไม้ผลิบานได้
พอยิ้มไปทางไหนผู้คนรอบข้างก็ได้แต่มองตาม อย่างกับมีมนต์ดึงดูด
สมกับเป็นางมารหว่านเสน่ห์
เจษรู้ดีว่าอารมณ์ของอิงฟ้าและแอนนาพร้อมที่จะะเิออกมาได้ทุกเมื่อในตอนนี้ ไม่สิ รวมเจมส์กับบาสด้วยเช่นกันที่รู้
“จ..เจษเพื่อน พวกเราแยกกันตรงนี้ดีไหม..”บาสถามขึ้นอย่างกล้าๆกลัวๆ ส่วนเจมส์.. หายไปแล้ว มันไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว ไอ้เพื่อนชั่ว ทิ้งเพื่อนได้ลงคอ
เจษมองไปที่บาส ในใจคิดสงสารเล็กน้อย แต่ว่าดีใจด้วยเพื่อน งานนี้เอ็งรอด เพราะฉันก็มีธุระที่ต้องคุยกันกับสองสาวอยู่เช่นกัน
“ไว้เจอกันอีกทีตอนเย็น”เจษพูดพลางพยักหน้าให้กับบาส
ไม่พูดพร่ำทำเพลง บาสวิ่งหนีสุดชีวิตโดยไม่หันไปลาแอนนาและอิงฟ้าเสียด้วยซ้ำเมื่อได้รับอนุญาตจากเจษ
สงสัยจะกลัวพวกเธอจริงๆ..
แอนนาและอิงฟ้าปรายตามองบาสด้วยสีหน้าเรียบเฉย ในใจพลางคิดไปอีกแบบ ‘ค่อยจัดการทีหลังก็ได้x2’
“เอาล่ะ กลับบ้านกัน เรามีเื่ต้องเคลียกันเยอะ”เจษพูดด้วยน้ำเสียงที่เ็า ทำเอาอิงฟ้าและแอนนาห่อตัวลงเล็กน้อย
แต่นั่นก็ไม่อาจทำให้พวกเธอเสียบุคลิกต่อหน้าคนที่คิดจะแย่งอาหารของเธอได้ พวกเธอจะไม่มีทางให้ศัตรูรู้ว่าอ่อนแอไม่ได้เป็อันขาด
ในเวลาต่อมาเจษได้ยื่นมือไปจับแขนของทั้งสองแล้วก็เดินจากไป
ขณะเดียวกันนั้นเองทั้งแอนนาและอิงฟ้าพลางปรายตามองไปที่ด้านหลังของเจษอย่างกินเืกินเนื้อ เพื่อเตือนนักล่าอย่างมีชั้นเชิง
‘รู้ไว้ซะว่าเขามีเ้าของแล้ว!!’x2
ถ้ามียอดฝีมือเดินผ่านทางมาจะััได้ถึงจิตรสังหารของทั้งสองคนได้อย่างชัดเจน
ทั้งสาวน้อย สาวใหญ่ สาวมหาลัย รวมถึงสาวสก๊อยต่างแผ่นหลังเย็นะเืเมื่อสองสาวมองมา พวกเธอต่างไม่กล้าขยับตัวเลยแม้แต่น้อย
กว่าพวกเธอจะขยับตัวก็เป็เวลาเดียวกันที่เจษลับสายตาไปแล้ว..
“คนอะไรน่ากลัวๆ”สาวน้อยคนหนึ่งพูดขึ้น
“มีเ้าของแล้วก็ไม่บอก ปล่อยให้เจ๊แห้วเสียได้”
“ใช่ เกือบขิตแล้วไหมล่ะเรา”
“อ๊า!! อารมณ์ของเจ๊ยังค้างอยู่เลย สงสัยต้องพึ่งตาแก่ที่บ้านเสียแล้ว..”เจ๊คนนี้พูดด้วยอารมณ์หดหู่ เพราะไม่รู้ว่าตาแก่ที่บ้านจะคลายอารมณ์ให้เธอได้หรือไม่ก็ไม่รู้
..
เจษ แอนนา และอิงฟ้าไม่พูดคุยกันเลยขณะที่กลับบ้าน ทำเอาทั้งสองสาวเกรงๆอย่างไรไม่รู้ เพราะนี่เป็ครั้งแรกที่เจษโกรธพวกเธอ
ใช่! นี่คือครั้งแรกที่เจษโกรธพวกเธอ ั้แ่รู้จักกันมา และเขาจะไม่ยอมยกโทษให้ง่ายๆแน่ กลับบ้านต้องเคลียกันให้รู้เื่
พอมาถึงบ้าน เจษเข้าครัวก่อนเลยเพราะนี่ก็จะเที่ยงแล้วเขาจึงหิวมาก
เจษทำอาหารสองสามอย่าง ซึ่งเขาทำอาหารเผื่อทั้งสองสาวด้วย เพราะต่อจากนี้คงใช้แรงกันน่าดู ปล่อยให้ทั้งคู่หิวไม่ได้
เมื่อทำเสร็จเขาก็พูดขึ้น ณ โต๊ะอาหาร
“กินเสร็จแล้วเรามีเรื่ิองต้องคุยกัน”น้ำเสียงและสีหน้าของเจษยังคงเป็เช่นเดียวกันที่สระว่ายน้ำ
“อืม..”x2
ทั้งคู่พยักหน้าอย่างว่าง่าย ไม่เหลือคราบนางพญาเมื่อสักครู่นี้เลยแม้แต่นิดเดียว
เจษลงมือกินอาหาร แน่นอนว่าฝีมือเขาก็ยังคงอร่อยเช่นเคย เมื่อกินเสร็จแล้วเขาก็ไปอาบน้ำที่ห้องของเขาอีกรอบเพื่อให้สบายตัว
หลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวเสร็จ เจษก็มองเห็นแอนนาและอิงฟ้านั่งอยู่บนเตียงของเขาด้วยความสุภาพเรียบร้อย
เอกเห็นแบบนั้นก็พยักหน้า พลางเดินไปที่ประตูแล้วลงกร จากนั้นเขาก็หันมาทั้งสองสาว พลางคิดในใจ
‘ขอโทษนะครับน้าเมย์ ผมจำเป็ต้องกำราบแม่สาวน้อยเหล่านี้ จริงๆนะ..’
I’m number 4
#ใครที่้าอ่าน nc รบกวนอ่านที่เว็บ Fictionlog นะครับ#
201
