บทที่ 16 สิบสาม
"เ้ารอพี่ตรงนี้ก่อน" ในขณะที่เฉิงมู่กำลังลุกขึ้นออกจากตักของน้องสาว "ท่านพี่อย่าทิ้งข้าไว้คนเดียว ข้าขอไปกับท่านด้วย" แม้นางจะไม่เชื่อเื่ผีสาง แต่นางไม่้าอยู่ที่มืดมิดตามลำพัง
"ได้ งั้นเ้าจับชายเสื้อพี่ไว้ดีๆ" เฉิงมู่คว้ามือน้องสาวมาไว้ที่ชายเสื้อด้านหลังตนเอง จากนั้นมันคุกเข่าและมือสองข้างแตะพื้น มันจัดการโขกศีรษะต่อหน้าโครงกระดูกทั้งสองตรงหน้า
ในใจเฉิงมู่กล่าวสาบานต่อหน้าโครงกระดูกทั้งสอง "ท่านพ่อท่านแม่ ข้าจะทวงความยุติธรรมพวกท่านให้ได้"
"มีจริงๆ ด้วย" เฉิงมู่สำรวจแหวนมิติกับจี้ห้อยคอที่อยู่บนโครงกระดูก
"จี้ห้อยคอเส้นนี้สินะที่ท่านพ่อพูดถึง" เฉิงมู่หลับตา มันคิดถึงรายละเอียดของวิชาที่อ่านเจอในครั้งแรกขึ้นมา
วิชา หุ่นเชิดิญญา ใช้ิญญาสิ่งมีชีวิตนำิญญามาสวมใส่ให้กับสิ่งของ ิญญาที่นำมาต้องมีการประทับพลังปราณเพื่อใช้ในการควบคุม ถ้าิญญาแข็งแกร่งกว่าผู้ใช้วิชาจะไม่สามารถควบคุมิญญานั้นได้
ความแข็งแกร่งของหุ่นเชิดิญญาจะลดทอนลงมาจากตอนที่มีชีวิตอยู่ สิบ-สามสิบเปอร์เซ็น ขึ้นอยู่กับความสามารถในการดึงิญญาของผู้ใช้วิชากับสิ่งของที่นำิญญาไปใส่
เฉิงมู่ไม่รอช้าจัดการทดสอบ ปราณสีดำหลั่งไหลไปตามกระแสแล่นออกจากฝ่ามือเข้าสู่จี้ห้อยคออย่างรวดเร็ว
จี้ห้อยคอเปล่งประกาย หมอกสีขาวลอยออกมาอย่างช้าๆ หมอกสีขาวเริ่มบิดเบี้ยวและขยับขยายใหญ่ขึ้น รูปร่างของมันเริ่มคล้ายคนแก่ที่มีหนวดเคราและมีประสบการณ์มากล้น
"สำเร็จ! " เฉิงมู่มองดูิญญาชายแก่ตรงหน้าด้วยความตื่นเต้น
ิญญาชายแก่ล่องลอยในอากาศ ดวงตาของมันแหลมคมดุจเหยี่ยว รูปร่างผอมบาง ความสูงประมาณหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเซน แม้ว่ารูปลักษณ์ไม่มีอะไรโดดเด่นและน่าเกรงขาม แต่กลิ่นอายและออร่ากลับรุนแรงยากจะหยั่งถึง บ่งบอกได้เลยในอดีตว่าชายแก่นี้ทรงพลังมากแค่ไหน
"จริงสิ ข้าต้องประทับพลังปราณลงไป" มือขวาของเฉิงมู่เปล่งประกายและพลังปราณสีดำห่อหุ้มในพริบตา
เฉิงมู่เอามือขวาแตะหน้าผากของชายแก่ทันที
"ไม่ได้ผล! " เฉิงมู่ผิดหวังทันที เมื่อเห็นว่าปราณสีดำไม่สามารถแทรกซึมและประทับตราใส่ลงไปในิญญาได้
ิญญาชายแก่แข็งแกร่งกว่า!
ในขณะที่มันกำลังคิดหาวิธีประทับตราลงบนิญญาอยู่นั้น สายตาของเฉิงมู่พลันสังเกตเห็นตัวอักษรสีดำที่สลักไว้ ตัวอักษรเปล่งประกายสีทองอร่ามและรีบอ่านอย่างรวดเร็ว
ฟง!
คำนี้ช่างคุ้นเคยยิ่งนัก
"หรือว่าเป็ตราประทับของท่านพ่อ" ชื่อบิดาแวบขึ้นมาในหัวทันที มันเข้าใจแล้วว่าไม่จำเป็ต้องประทับปราณตัวเองลงไป แต่บิดาจัดการมันให้เรียบร้อยหมดแล้ว สำหรับพลังมันในตอนนี้ยังไม่เพียงพอในการประทับตราปราณลงบนิญญาที่แข็งแกร่งเช่นนี้
"ถ้าเป็แบบนี้..." เฉิงมู่รีบมองดูโครงกระดูกที่กองบนพื้น "จริงสิ มันจะลอยไปสิงในโครงกระดูกได้ไง!?"
เฉิงมู่ลืมเื่สำคัญไปเสียสนิท เมื่อตราประทับไม่ใช่ของตัวเอง มันย่อมไม่สามารถควบคุมิญญาได้ตามใจ
ทันใดนั้นบังเกิดเื่น่าเหลือเชื่อขึ้นมาต่อหน้าต่อตา เฉิงมู่เห็นิญญาลอยไปสิงโครงกระดูกอย่างน่าอัศจรรย์
"ิญญามันเข้าใจเจตจำนงของข้า?" เฉิงมู่มองฉากนี้ด้วยความประหลาดใจ
โครงกระดูกเริ่มขยับตัวลุกขึ้น มันเดินมาหยุดหน้าเฉิงมู่ จากนั้นมันคุกเข่าลงข้างหนึ่ง "นายท่าน เชิญสั่งการ"
"โครงกระดูกพูดได้!" เฉิงมู่ตกตะลึง มันนิ่งงันไปหลายวินาที ไม่นานมันก็ฉุกคิดได้บางอย่างและพึมพำอย่างแ่เบา "เมื่อกี้เ้าเรียกข้าว่า นายท่าน? "
"ใช่ขอรับ ท่านคือเ้านายของข้า" โครงกระดูกหูดีและยืนยันคำพูดเฉิงมู่
"ข้าคือเ้านาย?" เฉิงมู่เริ่มตั้งสติและรวบรวมความคิด มันเปิดปากถามอย่างสงสัย "เ้ามีจิตสำนึกตนเอง? "
โครงกระดูกที่มีจิตสำนึกตัวเองต้องไม่ใช่โครงกระดูกสามัญธรรมดาทั่วไป ไม่สิต้องเรียกว่า ิญญามีจิตสำนึก!
ิญญาระดับสูง!
ในขณะที่เฉิงมู่กำลังครุ่นคิด "ใช่ขอรับ ข้ามีจิตสำนึกของตัวเอง" โครงกระดูกยืนยันคำตอบของเด็กชาย
"ไม่ใช่ว่านายท่านของเ้าคือหยางฟง?" เฉิงมู่แปลกใจ โครงกระดูกตอบ "นายท่านหยางฟงเคยสั่งไว้ว่า เมื่อไหร่ก็ตามที่บุตรชายของเขาปรากฏตัว ให้พวกเรายอมรับเค้าเป็เ้านายคนใหม่ทันทีและคอยติดตามปกป้องเขา"
"เดียวก่อนนะ เมื่อกี้เ้าบอกว่า พวกเรา? แสดงว่ามีิญญาอยู่ในจี้นี้อีกหรือ!?" เฉิงมู่มองจี้ห้อยคอในมืออีกครั้ง
วิชาหุ่นเชิดิญญา!
จี้ห้อยคอเปล่งแสงสีดำแพรวพราว ควันสีขาวทะลักเหมือนหมอกลง หมอกจำนวนมหาศาลปกคลุมทั่วห้องโถง หมอกจำนวนมากเหมือนก้อนเมฆสีขาวแตกแขนงแยกออกหลายสาย สายหมอกไหลกระจายพุ่งไปทุกทิศทาง
ส่วนปลายของสายหมอกเริ่มจับตัวและก่อร่างสร้างตัวเป็รูปเป็ร่าง ิญญาทั้งสิบสองตนปรากฏตัว
ทั้งสิบสองคือเหล่ายอดฝีมือจากอดีตกาล ทุกตนล้วนส่งกลิ่นอายอันน่าเกรงขามราวกับเทพเซียนในตำนาน
รูปลักษณ์แต่ละตนเหมือนคนแก่ ทุกตนคล้ายคลึงกับชายแก่ก่อนหน้านี้ หน้าตาของพวกมันใกล้เคียงพอๆ กัน
เฉิงมู่ปาดเหงื่อบนหน้าผาก ร่างของมันรู้สึกหนักอึ้งและแผ่นหลังของมันเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อเหมือนคนจมน้ำ
เฉิงมู่สะบัดแขน!
ิญญาทั้งสิบสองขยับ!
โครงกระดูกเริ่มเคลื่อนไหว!
ทั้งหมดยืนแถวหน้ากระดาน เฉิงมู่มองโครงกระดูกทั้งสิบสามอย่างพึงพอใจ มันมองไปโครงกระดูกหัวแถว
"ต่อไปให้พวกเ้ารายงานตัวว่าชื่ออะไร ระดับพลังปราณเท่าไหร่ เริ่มจากเ้าก่อน" เฉิงมู่ชี้ไปที่โครงกระดูกยืนอยู่ด้านซ้ายมือสุดของตนอย่างคล่องแคล่ว
1.79M
