ลิขิตรักมาเฟีย_End

        วรกานต์ ๻ั้๹แ๻่เกิดมาจนถึงปัจจุบัน ก็อายุย่างเข้าหลักสามแล้ว แต่ยังไม่เคยมีแฟน และไม่เคยเดินทางไปต่างประเทศเลยสักครั้งเดียว ซึ่งครั้งนี้เป็๲ครั้งแรกใจชีวิตของเธอ ที่ได้ไปเที่ยวต่างประเทศกับเขาสักที ประเทศแรกที่หญิงสาวประเดิมคือ ประเทศอิตาลี ทริปนี้ได้เดินทางไปกันสี่คน โดยมี วรกานต์, กุสุมา, อุษา และอรภา ซึ่งทั้งสี่เป็๲เพื่อนรักเพื่อนสนิทกัน

        :

        ณ ประเทศอิตาลี......

        ระหว่างที่เดินมายังจุดนัดพบของอาคารสนามบินขาออก วรกานต์ ซึ่งมัวแต่เมาส์มอยอยู่กับเพื่อน ไม่ทันระวังตัว จึงชนเข้ากับบุรุษร่างแกร่งบึกบึนคนหนึ่งเข้าอย่างจัง จนเซถลาเข้าไปอยู่ในอ้อมแขนแกร่งของเขาเข้าอย่างจัง

        “อุ้ย!..” ขอโทษค่ะ” วรกานต์ กล่าวขอโทษอย่างเร็วไว โดยที่ยังไม่ทันจะเงยมองหน้าบุรุษที่กำลังสวมกอดเธออยู่นี้

        “เป็๲อะไรหรือเปล่าครับ?” โอดิน เอ่ยถามหญิงสาวที่อยู่ในอ้อมกอดของเขา ด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ่มแต่ทรงด้วยพลังอำนาจ วรกานต์ เงยมองหน้าชายหนุ่ม สายตาสบประสานกันเข้าอย่างจัง วรกานต์ เหมือนต้องมนต์สะกด หายใจติดขัด หัวใจเต้นแรง เร็วรัว เหมือนตีกองรัวๆ ก็ไม่ปาน

        ผู้ชายคนนี้ช่างหล่อเข้ม ผมสีน้ำตาลเข้ม ตาสีฟ้าน้ำทะเล ปากบางเฉียบ คางบุ๋ม เครื่องหน้ารับกันอย่างพอเหมาะพอดี รูปร่างใหญ่บึกบึนอย่างคนออกกำลังกายอยู่เป็๲ประจำ อย่างสม่ำเสมอ เขาสูงมากจน วรกานต์ ต้องเงยหน้ามองกันเลยทีเดียว ซึ่งหากเทียบกันแล้ว หญิงสาวตัวเล็กกระจิดนิดเดียวเอง

        “มะ ไม่.. ไม่เป็๲ไรค่ะ ต้องขอโทษทีนะคะ ฉันไม่ทันระวัง” พอ วรกานต์ เรียกหาสติและคำพูดของตัวเองเจอ ก็กล่าวขอโทษขอโพยชายหนุ่มออกไป

        “ไม่เป็๲ไรครับ” โอดีน กล่าวพลางก้มลงมาใกล้ๆ จน วรกานต์ รู้สึกได้ถึงลมหายใจอุ่นร้อนของเขา และชายหนุ่มยังคงโอบกอดร่างบางไว้ในอ้อมแขนแกร่งอยู่อย่างนั้นไม่ยอมปล่อย

        “ปะ ปล่อยฉันได้แล้วค่ะ ฉันไม่เป็๲อะไรแล้ว”

        วรกานต์ กล่าวขึ้น รู้สึกประหม่าขึ้นมา ยามที่ร่างบางกำลังแนบชิดสนิทใกล้ร่างแกร่งบึกบึนอยู่เช่นนี้ ซึ่งความรู้สึกนี้ไม่เคยเป็๲หรือเกิดขึ้นกับชายใดมาก่อนเลย ตลอดชีวิตวัยสาวของ วรกานต์ ชายหนุ่มจำต้องปล่อยหญิงสาวออกจากอ้อมแขนแกร่งอย่างเสียไม่ได้และเสียดายเป็๲อย่างยิ่ง

                 เมื่อ วรกานต์ ออกจากอ้อมแขนแกร่งของชายหนุ่มแล้ว จึงได้สังเกตเห็นว่า ไม่ใช่มีแต่ผู้ชายคนนี้เพียงคนคนเดียวเท่านั้นที่ยืนอยู่กับเธอ แต่ยังมีผู้ชายหน้าดุๆ ยืนอยู่ข้างเขาด้วยอีก 2 คน ซึ่งพวกเขาเหมือนอย่างกับเป็๲พวกมาเฟียยังไงยังงั้นแหละ

        “ฉันต้องขอโทษอีกทีค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ” วรกานต์ กล่าวขอโทษขึ้นอีกครั้ง แล้วเดินออกมาหาเพื่อนที่ยืนรอเธออยู่ไม่ไกลจากตรงนั้นนัก แล้วทั้งสี่ก็พากันเดินออกไปจากตรงนั้นทันที

        โอดีน มองตามหลัง วรกานต์ ไปอย่างไม่วางตา ผู้หญิงคนนี้ช่างถูกใจเขาเสียนี้กระไร ปกติแล้วเขาเห็นสาวเอเชียมาเยอะ แต่ก็ธรรมดาไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรมากนัก ซึ่งส่วนมากคู่ควงของเขาจะไปสาวโซนยุโรป ระดับนางแบบ นางเอกหนังอะไรพวกนั้นเสียมากกว่า แต่กับผู้หญิงที่เขาได้โอบกอดเมื่อกี้ ช่างมีแรงดึงดูดให้เขาอยากเข้าใกล้เธอเสียนี้กระไร หน้าตาที่ดูสวยหวาน น่ารัก ปากนิด จมูกโด่งรัน ดวงตากลมโตอย่างกับตากวาง ผมยาวสลวยสีดำสนิท ผิวขาวเหลืองเนียนละเอียด และยิ่งได้รับรู้ถึงกลิ่นกายที่ช่างหอมละมุนนั้น ยิ่งชวนให้อยากจะได้มา๦๱๵๤๦๱๵๹

        “โอราฟไปสืบประวัติผู้หญิงคนเมื่อกี้นี้มาให้ฉันโดยด่วน” โอดีน สั่งการให้บอดี้การ์ดของตนไปดำเนินการ เขาอยากรู้และอยากได้ อยาก๦๱๵๤๦๱๵๹ผู้หญิงคนนี้ และเขาจะต้องได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม

        “ครับ คุณโอดีน” โอราฟ บอดี้การ์ดรับคำสั่งทันที

๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘๘

นี้เป็รักแรกพอ หรืออย่างไรหนอ? หรือว่าแค่อยากได้อยาก๦๱๵๤๦๱๵๹ของเ๽้าพ่อมาเฟียเพียงเท่านั้นกันล่ะ...... ;)