"อะไรนะ? ท่านผู้าุโใหญ่จะไปสำนักเทียนฮ่าวอีกแล้วหรือ?"
ทันทีที่ข่าวเซียวเฟิงจะเดินทางไปยังสำนักเทียนฮ่าวแพร่งพรายออกไปทั่วทั้งสำนักกระบี่เหินฟ้าก็อลหม่านด้วยเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของเหล่าศิษย์ส่วนใหญ่เชื่อกันว่าเซียวเฟิงไปสำนักเทียนฮ่าวเพื่อสะสางความแค้นจากธนูที่เคยถูกยิงเมื่อครั้งอดีต
ด้วยบัดนี้เขามีพลังเทียบเท่าขั้นจิติญญายุทธ์หรือกระทั่งปราบปรามขั้นราชันยุทธ์ได้มิใช่จอมยุทธ์ที่มีพลังเพียงขั้นปรมาจารย์กระบี่เมื่อสามปีก่อน
แต่กระนั้นเหล่าศิษย์ก็ยังคงกังวลใจอยู่ดีเพราะสำนักเทียนฮ่าวในวันนี้หาใช่ว่าสำนักกระบี่เหินฟ้าจะเทียบเทียมได้สำนักเทียนฮ่าวในวันนี้รุ่งเรืองเฟื่องฟู เหล่าคนรุ่นเยาว์มากความสามารถแม้แต่ศิษย์รุ่นที่สามก็ยังมีผู้แข็งแกร่งในขั้นจิติญญายุทธ์หรือจิติญญาเต๋าหลายคนส่วนผู้แข็งแกร่งรุ่นเก่าในขั้นราชันยุทธ์หรือราชันเต๋านั้นมีมากมายนับพันหากแต่ผู้แข็งแกร่งในขั้นจ้าวแห่งยุทธ์และจ้าวแห่งเต๋านั้นมีมากกว่าสองหลักขึ้นไป
กล่าวได้ว่าพลังและอำนาจของสำนักเทียนฮ่าวในบรรดาร้อยสำนักนั้นสูงส่งจนติดอันดับต้นๆแม้เซียวเฟิงจะมีพลังปราบปรามผู้แข็งแกร่งในขั้นราชันยุทธ์ได้แต่ในสายตาของอสูรกายั์ใหญ่อย่างสำนักเทียนฮ่าวนั้นก็คงมิอาจนับเป็สิ่งใดได้
ในสายตาของทุกคนการเดินทางไปครั้งนี้ของเซียวเฟิงคงมีเคราะห์ร้ายมากกว่าดีหรืออาจไม่มีวันได้กลับมาคราก่อนสำนักเทียนฮ่าวยังไว้หน้าเซียวติ่งเทียนและเซียวเถิงบิดาของเขาจึงมิได้ลงมือสังหาร แต่ครั้งนี้คงมิได้ง่ายดายเช่นนั้นเพราะสำนักเทียนฮ่าวคิดจะให้ถังเยว่ซินแต่งงานกับคุณชายแห่งสำนักหกประสานใน่เวลาสำคัญเช่นนี้ เซียวเฟิงกลับเข้ามาแทรกแซง ผลลัพธ์ย่อมมิอาจคาดเดาได้
แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่าการเดินทางไปครั้งนี้ของเซียวเฟิงไม่ใช่เื่การแต่งงานหากแต่ไปเพื่อถอนหมั้นและตัดสัมพันธ์หากศิษย์สำนักกระบี่เหินฟ้ารู้เื่นี้เข้าคงต้องะเิความโกรธแค้นในทันทีเพราะในสายตาของพวกเขานี่คือเื่ใหญ่ยิ่งกว่าฟ้าถล่ม เพราะในใต้หล้านี้ใครจะกล้าหย่าขาดกับบุตรีแห่งสำนักเทียนฮ่าวแม้พวกเขาจะหมั้นหมายกันไว้ั้แ่เยาว์วัยก็ตาม
ณ สำนักกระบี่เหินฟ้า ยอดเขาต้อนรับหนึ่งในร้อยแปดยอดเขาเมื่อครั้งอดีตกาลเคยมีผู้แข็งแกร่งแห่งแผ่นดินจิ่วโจวที่มีชื่อเสียงโด่งดังมาเยือนเพื่อแสดงความยินดีแปดทิศต่างสยบ แต่ยอดเขาต้อนรับในวันนี้มิได้ต้อนรับแขกมาหลายร้อยปีแล้วมีเพียงผู้แข็งแกร่งแห่งสำนักกระบี่เหินฟ้าไปเยือนสำนักอื่นเท่านั้น
บนยอดเขาต้อนรับ มีลานกว้างขนาดใหญ่และเบื้องหน้าลานกว้างใหญ่ เซียวเฟิงเดินมาถึงภายใต้การนำของซุนลี่เมื่อยืนอยู่เบื้องหน้าลานกว้าง เซียวเฟิงก็หรี่ตาลงเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้เพื่อกวาดมองไปยังลานกว้างทั้งหมด
"กระบี่ช่างงดงามยิ่งนักกระบี่นี้คู่ควรให้ฟ้าดินสั่นะเื!" เมื่อมองไปยังลานกว้างใหญ่เซียวเฟิงรู้สึกถึงกลิ่นอายโบราณที่โชยมาปะทะใบหน้าและในกลิ่นอายนั้นแฝงไว้ด้วยสำนึกกระบี่ไร้ผู้เปรียบสำนึกกระบี่นั้นหยิ่งทะนงเหนือฟ้าดินราวกับกาลเวลาอันยาวนานนับล้านปียังมิอาจทำให้สำนึกกระบี่นี้เลือนหายไปได้
"กระบี่นี้ข้ายังมิอาจแสดงออกมาได้ในตอนนี้หากข้าคาดการณ์ไม่ผิดพลาดน่าจะเป็ยอดฝีมือแห่งสำนักกระบี่เหินฟ้ารุ่นก่อนที่ใช้กระบี่เดียวผ่าเขาต้อนรับออกเป็สองส่วนแล้วเฉือนส่วนบนของยอดเขาออกไป จึงก่อเกิดเป็ลานกว้างใหญ่แห่งนี้สินะ?"หลังจากเก็บสายตากลับมา เซียวเฟิงก็พยักหน้าช้าๆพร้อมกล่าวออกมาด้วยความทึ่งการใช้กระบี่สังหารผู้แข็งแกร่งในขั้นราชันยุทธ์เช่นนี้คงง่ายดายราวกับฆ่าหมูฆ่าหมาเป็แน่
"เ้าหนุ่ม! ใน่หลายพันปีมานี้เ้าเป็คนแรกที่มองออกว่าลานกว้างใหญ่นี้ก่อเกิดได้อย่างไรในบันทึกของสำนักกระบี่เหินฟ้าได้กล่าวไว้ว่ายอดเขาต้อนรับนี้ถูกสร้างโดยท่านปู่หลิงอี ที่ใช้เพียงนิ้วแทนกระบี่เฉือนตัด"เมื่อเห็นเซียวเฟิงมองออกถึงที่มาของลานกว้างใหญ่แห่งนี้ซุนลี่ก็ใเป็อย่างมากเื่นี้มีเพียงผู้ที่เคยอ่านบันทึกเท่านั้นที่จะรู้แต่เซียวเฟิงไม่เคยอ่านเลยกลับสามารถกล่าวถึงที่มาของยอดเขาต้อนรับได้อย่างแม่นยำ
"ใช้เพียงนิ้วเฉือนสร้างน่าเสียดายที่ข้าเกิดผิดยุค มิเช่นนั้นคงอยากจะ..." เมื่อได้ยินดังนั้นแววตาของเซียวเฟิงก็เปล่งประกายเจิดจ้า ใช้นิ้วแทนกระบี่ใช้เพียงนิ้วเดียวเฉือนสร้างลานกว้างใหญ่ที่จุคนได้นับแสนแถมสำนึกกระบี่ยังคงอยู่ยงคงกระพันแม้ผ่านกาลเวลานับหมื่นปีย่อมแสดงให้เห็นถึงความน่าสะพรึงกลัวในการบรรลุวิถีกระบี่ของท่านปู่แห่งสำนักกระบี่เหินฟ้า
"เ้าหนุ่มเ้ายังอยากจะท้าทายท่านปู่บรรพชนอีกหรือท่านปู่บรรพชนในอดีตใช้กระบี่เดียวทำให้จิ่วโจวสยบได้หากเ้าคิดจะท้าทายท่านปู่บรรพชน ก็จงทำให้ได้เช่นนั้นเสียก่อน" เซียวเฟิงยังกล่าวไม่ทันจบ ซุนลี่ก็อดมิได้ที่จะหัวเราะออกมาเบาๆ
หากศิษย์คนอื่นๆแห่งสำนักกระบี่เหินฟ้าได้เห็นภาพเหตุการณ์นี้เข้า คงต้องใจนแทบสิ้นสติเพราะซุนลี่นั้นมีฉายาว่า ท่านพญายมหน้าเหล็ก ไม่เคยยิ้มแย้ม ทั้งยังไม่เคยล้อเล่นแต่วันนี้ซุนลี่กลับราวกับเปลี่ยนไปเป็คนละคน
เซียวเฟิงได้ยินดังนั้นก็มิได้ตอบหากแต่แย้มยิ้มเล็กน้อย ใช้กระบี่เดียวทำให้จิ่วโจวสยบอย่างนั้นหรือ?ในทวีปฮว่าเซี่ยเขาทำได้นานแล้วและในแผ่นดินจิ่วโจวแห่งนี้เขาก็สามารถทำได้เช่นกันแต่เป้าหมายของเขาในตอนนี้คือการก้าวข้ามขั้นแห่งวิถีกระบี่ของตนเอง
"ไปกันเถอะการไปสำนักเทียนฮ่าวในครั้งนี้อันตรายยิ่งนัก หากต้องเผชิญหน้ากับความเป็ความตายเ้าไม่ต้องสนใจข้า หนีไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้" ซุนลี่มองไปยังเซียวเฟิงกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
ส่วนเซียวเฟิงมิได้กล่าวสิ่งใดหากแต่กำมือในความว่างเปล่า กระบี่มายาเล่มหนึ่งราวกับปรากฏขึ้นในมือเขาจากนั้นสำนึกกระบี่ไร้ผู้เปรียบที่แผ่ซ่านไปทั่วทั้งลานกว้างใหญ่ก็ราวกับถูกดึงดูดเข้าไปในกระบี่มายาในมือเขาจนหมดสิ้น
ในขณะที่เซียวเฟิงกำลังรวบรวมสำนึกกระบี่อยู่นั้นซุนลี่ก็ได้ใส่ศิลาิญญาที่เต็มไปด้วยพลังปราณลงในช่องที่เว้าแหว่งรอบๆประตูมิติทีละเม็ด
ประตูมิตินั้นใหญ่โตมหึมา สูงนับพันจั้งราวกับยอดเขาลูกหนึ่งที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางลานกว้างประตูมิติโบราณบานนี้สร้างขึ้นจากหินศักดิ์สิทธิ์สลักด้วยอักขระจักรพรรดิไร้ผู้เปรียบอักขระจักรพรรดิแต่ละตัวนั้นล้วนลึกลับสุดล้ำลึก แม้จะผ่านกาลเวลานับหมื่นปี อักขระเ่าั้ก็ยังคงแผ่รังสีแห่งจักรพรรดิอันสูงส่งออกมา
ประตูมิตินี้สร้างขึ้นโดยจักรพรรดิกระบี่หลิงเทียนในอดีตเมื่อสร้างสำเร็จผู้แข็งแกร่งทั่วทั้งจิ่วโจวต่างเคลื่อนย้ายมาจากพื้นที่ห่างไกลนับล้านลี้เพื่อมาแสดงความยินดีกับสำนักกระบี่เหินฟ้าแต่เมื่อหมื่นปีผ่านไป สำนักกระบี่เหินฟ้ากลับตกต่ำลงครั้งแล้วครั้งเล่า บัดนี้ประตูมิติอันใหญ่โตมโหฬารนี้จึงแทบมิได้เปิดใช้อีก
รอบๆ ประตูมิติมีช่องเว้าแหว่งเล็กๆช่องเ่าั้ใช้สำหรับใส่ศิลาิญญาเพื่อกระตุ้นอักขระจักรพรรดิและเปิดประตูมิติยิ่งใส่ศิลาิญญามากเท่าไร อานุภาพยิ่งสูงเท่านั้นระยะการส่งของประตูมิติก็จะยิ่งไกลมากขึ้นเท่านั้นเล่าขานกันว่าประตูมิตินี้สามารถส่งไปยังเขตแดนของสี่ดินแดนเบื้องบนได้แต่ก็ต้องใช้ศิลาิญญาจำนวนมหาศาล ซึ่งสำนักกระบี่เหินฟ้าในปัจจุบันแม้คนในสำนักจะไม่กินไม่ดื่ม ประหยัดศิลาิญญามาตลอดหนึ่งหมื่นปีก็ยังไม่เพียงพอที่จะเปิดการเคลื่อนย้ายในระยะทางไกลเช่นนั้นได้
การส่งไปยังสำนักเทียนฮ่าวแต่ละครั้งนั้นจำเป็ต้องใช้ศิลาิญญาที่สำนักกระบี่เหินฟ้ารวบรวมมาเกือบหนึ่งปีแต่หากไม่ใช้ประตูมิติการเดินทางจากสำนักกระบี่เหินฟ้าไปยังสำนักเทียนฮ่าวนั้นไกลนับล้านลี้
ดินแดนตะวันออกอันกว้างใหญ่ไพศาลไม่รู้ว่ากินพื้นที่กี่พันล้านลี้แม้แต่เขตการปกครองของสำนักกระบี่เหินฟ้าก็ยังมีอาณาเขตนับล้านลี้ภายในเขตแดนนั้นมีสำนักไร้ชื่อและจักรวรรดินับพัน
ผู้แข็งแกร่งในขั้นราชันยุทธ์เหาะจากสำนักกระบี่เหินฟ้าไปยังสำนักเทียนฮ่าวแม้จะไม่พักผ่อนก็ยังต้องใช้เวลาเกือบครึ่งปีประตูมิติจึงกลายเป็สิ่งจำเป็สำหรับทุกสำนัก ทั่วทั้งจิ่วโจวมีประตูมิติมากมายประตูมิติมีทั้งขนาดเล็กและขนาดใหญ่ ส่วนประตูมิติขนาดใหญ่พิเศษเช่นของสำนักกระบี่เหินฟ้าที่สามารถส่งไปยังที่ใดก็ได้ในจิ่วโจวนั้นมีไม่มากนักเพราะประตูมิติเช่นนี้มีเพียงสำนักที่เคยมีมหาจักรพรรดิอุบัติขึ้นเท่านั้น
ประตูมิติมากมายเหล่านี้ก่อเกิดเป็เส้นทางที่เชื่อมต่อกันอย่างกว้างขวางสามารถให้ผู้คนเดินทางไปยังสถานที่ที่้าได้ในเวลาอันสั้นที่สุดเพียงแต่ต้องจ่ายราคาที่แพงแสนแพง ยิ่งระยะทางไกลเท่าไร ราคาก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น
"หวึ่ง!"
ในขณะที่ศิลาิญญาทั้งหมดกลายเป็ผงสีขาวประตูมิติก็ส่องแสงสีขาวเจิดจ้าอักขระจักรพรรดิแต่ละตัวบิดเบี้ยวหมุนวนอย่างรวดเร็วจากนั้นพลังดึงดูดอันมหาศาลก็แผ่ออกมาจากประตูมิติ
"ไป!"
ซุนลี่เปล่งเสียงเบาร่างของทั้งสองหายวับไปจากที่เดิมในพริบตา และในขณะที่ร่างของทั้งสองหายไปแสงบนประตูมิติก็ค่อยๆ เลือนหายไปเช่นกันหลังจากนั้นไม่นานประตูมิติทั้งหมดก็กลับคืนสู่สภาพโบราณดังเดิม