ทหารยามใช้เวลาไม่นานนักจึงออกมาเชิญให้นางเข้าไปรอพบท่านเ้าเมืองด้านในเรือนรับรอง ตลอดทางนางสังเกตเห็นพุ่มดอกไม้ประดับไปตามแนวตลอดทางเดิน ทั้งมีต้นไม้ใหญ่บดบังแสงแดดอยู่ตลอดทางจึงทำให้มิรู้สึกร้อนกลับกันทำให้เย็นสบายเสียมากกว่า สาวใช้ชำเลืองมองนางแทบจะตลอดเวลา อาจด้วยเพราะมิคุ้นเคยหน้านางกระมัง ยามปกตินางแต่งกายด้วยเสื้อผ้าเก่าๆ เนื้อหยาบจึงทำให้ดูคล้ายขอทานยิ่งนัก หากมีผู้ใดล่วงรู้เข้าว่าคือคนเดียวกันคงตกตะลึงไปหลายวัน
นางรับน้ำชารับรองที่สาวใช้รินให้จิบเล็กน้อย รอแค่เพียงชั่วอึดใจนางก็เห็นชายอ้วนท้วมแต่ทว่าดูน่าเคารพนับถือเช่นบัณฑิตเดินตรงมายังที่นางนั่งอยู่ เยว่ซินจำได้ดีว่าชายผู้นี้คือ ‘โจงฉิง’ ท่านเ้าเมืองเฉินซานนั่นเอง นางเคยพบหน้าเขาแล้วหนึ่งครั้งแต่ในคราบของแม่หมอเยว่ ครั้งนี้นางมาพบเขาด้วยคราบของเยว่ซินดรุณีน้อยที่เดินทางข้ามเมืองมากับครอบครัวและแม่หมอเยว่
“ข้าน้อยเยว่ซินขอคารวะท่านเ้าเมืองเ้าค่ะ”นางยอบกายถูกต้องตามแบบแผน สมกับที่ในภพก่อนดูละครจีนมาเยอะ
“นั่งลงเถอะแม่นางเยว่ซิน วันนี้มีเื่ใด้าความช่วยเหลือหรือ”เขาส่งสัญญาณให้คนอายุน้อยกว่านั่งลง
“ข้ามาในนามของแม่หมอเยว่เ้าค่ะ ท่านกำลังหาซื้อที่ดินสำหรับปลูกบ้านและสร้างสำนักเ้าค่ะ จึงอยากให้ท่านเ้าเมืองช่วยสักหน่อยเ้าค่ะ” นางจำต้องออกนามแม่หมอเยว่ที่เป็อีกตัวตนหนึ่งของนางบังหน้า เพื่อมิให้มีผู้ใดสงสัยความเป็มาของนางมากนัก ทั้งจากนี้นางจะได้ใช้เงินที่หามาอย่างสบายใจ
“แม่หมอเยว่หรือเช่นนั้นหรือ ได้อย่างแน่นอน เ้าจงไปบอกให้พ่อบ้านซ่งให้หยิบรายการที่ดินที่มีคนประกาศขายทั้งหมดมาให้ข้า”เขาออกคำสั่งกับหญิงรับใช้ด้านหลังที่รออำนวยความสะดวกให้อยู่
ผ่านไปชั่วครู่นางจึงเห็นว่ามีชายสูงวัยดูภูมิฐานถือเอกสารปึกหนาส่งให้ท่านเ้าเมือง “รายการที่ดินทั้งหมดได้แล้วขอรับ”
“เ้าอยากได้ทำเลที่ดินแบบไหนหรือ หากคิดมาบ้างแล้วอาจทำให้ข้าแนะนำได้ง่ายขึ้น” ท่านเ้าเมืองกางแผนที่เมืองเฉินซานลงบนโต๊ะให้นางสามารถมองเห็นได้ถนัด
“ข้าอยากได้ที่ดินติดูเาเ้าค่ะ แต่ก็มิอยากให้ห่างไกลความเจริญในเมืองมากนัก มีถนนสัญจรได้สะดวกยิ่งดีเ้าค่ะ” เยว่ซินนางคิดเผื่อว่าวันหน้านางอาจสามารถเปิดร้านค้าขายได้ด้วย และที่ติดเขาส่วนใหญ่จะค่อนข้างเป็ส่วนตัวนัก
ท่านเ้าเมืองวาดนิ้วไปตามแผนภาพเป็วงกว้างให้นางดู “มีบริเวณนี้พอดีเลย เหมาะเจาะยิ่งนัก ค่อนข้างเป็ส่วนตัวเลยทีเดียว แต่ท่านต้องซื้อติดกันหลายหมู่เลยนะเนื่องจากเ้าของที่ดินมิ้าแบ่งขาย”
“ราคาหมู่ละเท่าไหร่หรือเ้าคะ แล้วมีทั้งหมดกี่หมู่กัน”นางรู้สึกถูกใจที่ดินผืนนี้ยิ่งนัก
“เดิมทีหมู่ละ 30 ตำลึงทอง แต่ที่นี่...มีคำร่ำลือว่าผีดุนัก บางคนถึงกับเห็นว่ามีภูติผียืนอยู่เต็มไปหมด ละแวกนั้นจึงมิมีชาวบ้านไปสร้างบ้านอยู่สักหลังเลย ชาวบ้านก็เล่าลือกันต่อๆมาจนถึงปัจจุบันนี่แหละ เ้าของจึงลดราคาลงเหลือเพียงหมู่ละ 10 ตำลึงทองเท่านั้น”ท่านเ้าเมืองเล่าความจริงทั้งหมดให้นางฟัง ที่ดินผืนนี้นับว่ามีทำเลทองยิ่งนักแต่น่าเสียดายที่มีเื่เล่าที่มิค่อยดีนัก พ่อค้าต่างถิ่นมากมายมาขอซื้อที่ดินผืนนั้นแต่เมื่อได้ฟังเื่ราวที่น่าขนลุกก็เลือกที่จะไปซื้อที่ดินผืนอื่นเสียดีกว่า
เยว่ซินมิได้กลัวภูตผีเช่นผู้อื่น กลับกันนางชินกับภูตผีไปเสียแล้ว ทั้งนางยังมีบริวารเป็ถึงผู้ควบคุมบรรดาิญญาในเมืองนี้นางก็มิจำเป็ต้องกลัวอะไร “ข้าตกลงซื้อที่ดินผืนนี้เ้าค่ะ แล้วที่ดินติดกันล่ะเ้าคะ หากราคามิต่างกันมากนักข้าก็อยากจะซื้อไว้ด้วย”
“เดิมทีก็หมู่ละ 30 ตำลึงทองเท่ากันขอรับ แต่ด้วยเื่นั้นจึงลดราคาเหลือเพียงหมู่ละ 10 ตำลึงทองเช่นกันขอรับ รวบรวมทั้งหมดได้ 100 หมู่พอดิบพอดี” เ้าเมืองดีใจยิ่งนักที่มีผู้ซื้อที่ดินผืนนั้นเสียที
“ข้าตกลงซื้อทั้งหมด 100 หมู่ถ้วนเ้าค่ะ เช่นนั้นท่านทำสัญญาซื้อขายเถอะเ้าค่ะ”
“ดีๆ ข้าจะรีบทำสัญญาเดี๋ยวนี้”ท่านเ้าเมืองส่งสายตาให้พ่อบ้านซ่งไปเตรียมสัญญาซื้อขายมา
ท่านเ้าเมืองจรดพู่กันขีดเขียนสัญญาลงบนกระดาษเนื้อดีอยู่มินานนัก รอจนหมึกแห้งสนิทดีท่านเ้าเมืองจึงมอบสัญญาซื้อขายให้นางและเขาเก็บไว้คนละฉบับ เยว่ซินรับโฉนดที่ดินและสัญญามาเก็บไว้กับตัวอย่างดี นางยิ้มอย่างภาคภูมิใจที่ในที่สุดนางก็สามารถซื้อที่ดินผืนงามมาได้ จากนี้ครอบครัวนางจะสุขสบายขึ้นไปอีกขั้นแล้ว
“ข้าขอรบกวนท่านช่วยอีกเื่หนึ่งได้หรือไม่เ้าคะ”นางเงยหน้ามองผู้าุโกว่า
“ได้สิ เ้าว่ามาเถอะ หากสิ่งใดที่ข้าสามารถช่วยได้ข้าก็พร้อมจะช่วยเหลือ”
“ข้า้าช่างมาสร้างบ้านให้เ้าค่ะ แต่ข้ามิรู้ว่าจะไปหาที่ใด อยากรบกวนให้ท่านช่วยแนะนำด้วยเ้าค่ะ”
“มิใช่เื่หนักหนาอะไร ข้ารู้จักช่างที่มีฝีมือในเมืองนี้มากมาย ในวันพรุ่งข้าจะให้ช่างไปพบท่านทันที”
หลังจากซื้อขายที่ดินเรียบร้อยแล้วทั้งยังหาช่างสำหรับสร้างบ้านได้แล้ว นางก็มิต้องกังวลสิ่งใดอีก ต้องขอบคุณที่เมืองเฉินซานมีเ้าเมืองที่มีคุณธรรมเช่นนี้นางจึงมิต้องกลัวจะโดนโก่งราคา
ฤดูหนาวที่จะมาถึงนี้ครอบครัวนางจะมิต้องทนหนาวเช่นที่ผ่านมาอีกแล้ว นางตั้งใจว่าจะสร้างส่วนหนึ่งเป็สำนักดูดวง จากนี้นางจะได้มิต้องออกไปตั้งโต๊ะดูดวงที่ตลาดอีกแล้ว ทั้งบริเวณรอบบ้านยังสามารถปลูกผักบุ้งได้อีกมากเป็รายได้อีกทางของนางเลยล่ะ
405
