ตอนนี้ทหารทั้งสองฝ่ายกำลังสู้รบกันไม่หยุดหานสงเองก็ต้องต่อสู้กับแม่ทัพเหลียว ส่วนเ้าสำนักก็ยืนคุมเชิงเพื่อคอยควบคุมทหารผีดิบให้ต่อสู้ไม่หยุด
ซานชิงรีบเตรียมอุปกรณ์ต่างๆให้กับท่านไต้ซือได้แก่ บักฮื้อซึ่งเป็เครื่องเคาะสวดมนต์ และแผ่นรองนั่ง
“เชิญเ้าค่ะไต้ซือ” ซานชิงกล่าวหลังจากที่ตนเตรียมของเสร็จเรียบร้อย
หลวงจีนท่านก็มานั่งขัดสมาธิแบนแผ่นรองนั่งพร้อมกับใช้มือข้างหนึ่งจับไม้เคาะไปที่บักฮื้อ ส่วนอีกข้างนับลูกประคำ จากนั้นก็สวดบทสวดที่ซานชิงได้จดจำมาจากคัมภีร์ในภพฝันส่วนตัวซานชิงก็มีหน้าที่คอยคุ้มกันไม่ให้ใครเข้ามาทำร้ายท่านไต้ซือได้
หลวงจีนเริ่มเคาะบักฮื้อประกอบการสวดมนต์แม้สวดเสียงไม่ดัง แต่มนต์นั้นก็มีอานุภาพมาก ทำให้ทหารมนุษย์ที่มีหนอนปรสิตแฝงอยู่หยุดการกระทำทุกอย่าง
ทหารอสูรหมาป่าจึงใช้โอกาสนี้ฟันดาบไปที่ทหารผีดิบเ่าั้ครั้งนี้ทหารผีดิบต่างพากันล้มไปกองกับพื้น และไม่เคลื่อนไหวใดๆอีก
ทหารอสูรหมาป่าพากันเฮลั่นได้เพียงไม่นานหนอนเ้าปัญหาก็เริ่มพากันออกจากปากของทหารผีดิบเ่าั้ หนอนปรสิตมีอยู่เยอะมากจนน่าขยะแขยงทำให้พวกเขาต้องรีบพากันหลบหนีด้วยความกลัว
หานสงเลยอ้าปากปล่อยผึ้งเป็ฝูงไปจัดการหนอนปรสิตเ่าั้
ท่านเ้าสำนักไม่ยอมแพ้ เขารีบร่ายมนตร์ทำให้ตัวหนอนแบ่งตัวจนมีจำนวนมหาศาล
หานสงจึงเข้าต่อสู้กับท่านเ้าสำนักเพื่อหยุดการกระทำของเขาตัวหนอนจะได้ไม่เพิ่มจำนวนอีก
จำนวนผึ้งที่ปล่อยออกมาก็มีจำนวนไม่เพียงพอที่จะกำจัดหนอนปรสิตได้ทั้งหมด
ทางด้านซานชิงเองก็ต้องจับกระบี่ฟาดฟันตัวหนอนที่จู่โจมเข้ามาทำร้ายนักบวช
ไต้ซือจี้อิงยังคงสวดมนต์ด้วยจิตอันสงบไม่หวั่นไหวกับสิ่งแวดล้อมภายนอก แม้จะมีตัวหนอนกระโจนเข้าหาท่านไต้ซือก็ตามแต่มันก็ถูกม่านแสงธรรมผลักพวกมันกระเด็นออกไป เมื่อพระท่านสวดจบบทแรกตัวหนอนก็ค่อยๆทยอยเติบโตเป็ผีเสื้อ
ตอนนี้จากทุ่งที่มีหมอกมาปกคลุม ก็กลับมาสว่างจ้าดังเดิมผีเสื้อจำนวนมากค่อยๆโบยบินสู่ฟ้ากว้าง
“พวกเ้ากล้าดียังไงมาปลดปล่อยอสูรปรสิตข้าจะฆ่าพวกเ้า” เ้าสำนักกล่าวอย่างเจ็บแค้น
หานสงไม่ยอมให้ท่านเ้าสำนักเข้าใกล้ท่านไต้ซือได้เขารีบเข้าไปขวางและประมือกันต่อ
เมื่อผีเสื้อบินไปจนหมดสักพักอสูรผีเสื้อก็ปรากฏตัวต่อหน้าท่านไต้ซือ
“ขอบคุณท่านมากที่ปลดปล่อยข้า”อสูรสาวสวยกล่าวอย่างซึ้งใจ
“นี่เ้าเป็อสูรผีเสื้อไม่ใช่อสูรปรสิตอย่างนั้นหรือ” ซานชิงใกับร่างที่แท้จริงของอสูรปรสิต
“ความจริงข้าคืออสูรผีเสื้อเป็อสูรผู้พิทักษ์ของท่านเ้าสำนักเจียงกู่แต่เพราะความหลงในลาภยศสรรเสริญของเ้าสำนักทำให้เขาหน้ามืดตามัวร่ายมนต์ให้ข้าเติบโตถึงแค่ตัวหนอนและทำให้ข้ากลายเป็หนอนปรสิตที่ต้องชอนไชกัดกินอวัยวะมนุษย์ที่พวกข้าแฝงอยู่ข้าเองก็ไม่อยากทำ แต่ถ้าไม่ทำ ข้าก็ต้องโดนมนตร์ควบคุม ข้ารอเวลาให้พวกท่านมาปลดปล่อยนานแล้วขอบคุณจริงๆ” อสูรผีเสื้ออธิบาย
“ข้ายินดีด้วยเ้ารีบไปเถิด” ซานชิงกล่าว
“ขอบคุณท่านไต้ซือขอบคุณซานชิง ลาก่อน” อสูรผีเสื้อแว๊บหายไปทันที
เ้าสำนักเจียงกู่ใที่หนอนปรสิตของเขาได้กลายเป็ผีเสื้อทั้งหมดเขาพยายามวิ่งไปหาผีเสื้อเ่าั้ หวังจะไขว่คว้าจับผีเสื้อคืนมาราวกับคนเสียสติ
“พวกเ้าเป็ของข้าพวกเ้าต้องอยู่กับข้า” เ้าสำนักวิ่งตามจับผีเสื้อแต่จับไม่ได้สักตัว
ทหารมนุษย์เ่าั้ถูกแฝงร่างมาเนิ่นนานแล้วทำให้พวกเขาอยู่ในสภาพซากศพเดินได้ หลังจากที่ตัวหนอนออกจากร่างไปพวกเขาก็กลายสภาพเป็ซากศพทันที
ทหารอสูรหมาป่ารู้สึกดีใจที่พวกตนเป็ฝ่ายชนะศึกและโล่งใจที่สามารถกำจัดอสูรปรสิตได้
“อสูรผีเสื้อจะไม่ทำร้ายมนุษย์อีกงั้นหรือ”หานสงกังวล
“ไม่หรอกข้ารู้จักอสูรผีเสื้อ นางเป็อสูรที่ดี แต่เพราะโดนท่านเ้าสำนักควบคุมและบีบบังคับให้นางกลายเป็อสูรปรสิตแบบนั้น”ซานชิงรู้สึกเห็นใจ
ไต้ซือหยุดสวดเก็บของและลุกขึ้นเพื่อเตรียมกลับวัด
“ขอบคุณท่านมากท่านไต้ซือ” ซานชิงกล่าว
“อาตมายินดีช่วยงั้นอาตมาขอลา” ไต้ซือกล่าว
“เดี๋ยวข้าไปส่งเ้าค่ะ”ซานชิงอาสา
“ไม่ต้องหรอกเ้ามีเื่ที่ต้องไปสะสางไม่ใช่หรือ” ไต้ซือกล่าว
“ใช่เ้าค่ะ” ซานชิง้าหาทางช่วยเฉียนว่าน
“ขอให้โชคดี อาตมาขอลา” ไต้ซือเดินทางกลับวัดเพียงลำพัง
ซานชิงไปหาท่านเ้าสำนักและจ่อกระบี่ไปที่คอของเขา
“ไม่อยากตายก็รีบเปิดประตูปรภพซะ”ซานชิงขู่
“อยากเปิดก็เปิดเองสิ”เ้าสำนักไม่กลัว
“ไม่กลัวตายหรืออย่างไร”ซานชิงใช้กระบี่บาดไปที่คอของเ้าสำนักเล็กน้อย หวังขู่ให้กลัว
“เ้าสู้ข้าไม่ได้หรอกซานชิง”เ้าสำนักยังคงนิ่งเฉย
เ้าสำนักเล่นทีเผลอเข้าจู่โจมซานชิงแบบไม่ทันตั้งตัว ทำให้เขาสามารถบีบคอซานชิงได้
หานสงกำลังจะเข้าไปช่วย แต่ก็ต้องชะงักเพราะเ้าสำนักรีบจับตัวซานชิงเป็ตัวประกัน
“อย่าเข้ามาไม่งั้นนางตาย” เ้าสำนักใช้กระบี่จ่อคอซานชิง
“ท่านกลับตัวกลับใจเสียเถิด”ซานชิงพยายามกล่อม
“พวกเ้าทำลายแผนการข้าทั้งหมดและยังมาปลดปล่อยอสูรของข้าอีก ข้าจะฆ่าเ้า ซานชิง”เ้าสำนักรู้สึกแค้นใจ
แต่สักพักเ้าสำนักก็ชะงักเพราะเขาเริ่มมองเห็นภาพหลอน ทำให้ซานชิงรีบวิ่งหนีออกมา “ปิงยี่! เหรินซวง! พวกเ้ามาได้ยังไง พวกเ้าตายไปแล้วนี่”
ทุกคนมองตามก็ไม่เห็นใครสักคน
สักพักเ้าสำนักก็วิ่งหนีราวกับคนเสียสติ
“ไอ้อสูรบ้าพวกเ้าถูกทำลายไปแล้วนี่ กลับมาได้ยังไง” เ้าสำนักมองเห็นเหล่าอสูรผู้พิทักษ์ที่ถูกฆ่าตายรุมเข้ามาหาเขา
ก็เป็เช่นเดิมทุกคนมองตามก็เห็นเพียงความว่างเปล่า
“อย่าเข้ามาอย่าทำร้ายข้า ออกไป ออกไปเดี๋ยวนี้” ท่านเ้าสำนักรีบจับกระบี่ฟาดฟันอากาศธาตุ
“เขาเสียสติไปแล้วทำยังไงดี” ซานชิงกล่าว
“แกล้งทำเพื่อเอาตัวรอดหรือเปล่า”หานสงไม่เชื่อ
“ไม่น่าใช่นะ ดูนั่นสิ”ซานชิงชี้
สักพักเ้าสำนักก็ใช้มือข้างที่ถือกระบี่เตรียมฟันคอของตัวเองส่วนมืออีกข้างพยายามผลักมือที่ถืออาวุธออก
“ช่วยข้าด้วยข้าบังคับมือตัวเองไม่ได้ มือนั่นมันจะฆ่าข้า” เ้าสำนักกล่าว
ซานชิงกำลังจะเข้าไปช่วยแต่ทว่าไม่ทันเสียแล้ว ท่านเ้าสำนักได้ทำการฟันคอตัวเองสิ้นชีพทันที
“มันเกิดอะไรขึ้นทำไมเขาถึงฆ่าตัวตาย” ซานชิงสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้น
“ข้าควบคุมเขาเอง”
“ฉู่ฉู่ ทำไมเป็เ้า”ซานชิงใที่ได้ยินเสียงฉู่ฉู่ในจิต
“การที่เขาไม่มีสติทำให้ข้าสามารถควบคุมเขาจากในมิติฝันได้ ข้า้าแก้แค้นให้เหรินซวงเขาต้องชดใช้กรรมที่ก่อไว้” ฉู่ฉู่สื่อจิตบอก
“ทำไมพวกเราถึงสื่อจิตกันได้”ซานชิงสงสัย
“นี่จะเป็การติดต่อเป็ครั้งสุดท้ายหากเ้าอยากช่วยคนรักของเ้าเ้าต้องกลับไปที่สำนักนักปราบอสูรเพื่อหาคัมภีร์เปิดประตูปรภพเอง ข้าบอกได้แค่นี้ลาก่อนซานชิง” ฉู่ฉู่แนะนำ
“เดี๋ยวสิ ฉู่ฉู่”ซานชิงอยากถามต่อแต่ฉู่ฉู่ได้ตัดการติดต่อไปแล้ว
6K
