สาวน้อยซาเล้งกับหนุ่มชั่งพิมพ์

       เขาไม่ปล่อยนาทีทองให้หลุดลอยไป เขาโผเข้าไปกอดขาเธออย่างเอ็นดู พลางยิ้มเยาะเล็กๆ
        “ว้าย! ปล่อยน่ะ”
        “อย่าทิ้งผมไปนะครับที่รัก”
        “บ้าแล้ว! ใครเป็๲ที่รักของคุณ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้น่ะ ”
        “อย่าดุซิครับ ผมกลัว”
              เธอพยายามจะสลัดเขา  แต่ก็ไม่หลุด
        “ยอมๆ”
        “อะไรยอม ครับ”
        “คุณจะเอาอย่างไรก็ว่ามา”
        “ขอโทษผมซิ”
        “อื้มๆ ขอโทษค่ะ”
            เธอหันไปมองเขาอย่างเฉยเมย
        “พยุงด้วยซิ”
        “อะไรน่ะ”
        “ตามใจ ที่ร้าก”
        “เอ้า ก็ได้”