หลังจากวันนั้น โฮเทมก็เริ่มสอนผมเกี่ยวกับเวทมนตร์อย่างจริงจัง
แม้เขาจะเป็เพียงหัวมนุษย์แห้ง ๆ ที่วางอยู่บนโต๊ะ แต่ความรู้ด้านเวทมนตร์ของเขากลับมากกว่าที่ผมคิดเอาไว้มาก
บทเรียนแรกเริ่มจากพื้นฐานที่สุด
เวทมนตร์ไร้ธาตุ
"ก่อนที่เ้าจะเรียนรู้เวทมนตร์ธาตุ เ้าต้องเข้าใจพื้นฐานของการควบคุมมานาเสียก่อน"
โฮเทมกล่าว
"เวทมนตร์ไร้ธาตุเป็เวทมนตร์ที่ไม่ได้อาศัยคุณสมบัติของธาตุใดเป็หลัก จึงเหมาะสำหรับใช้ฝึกควบคุมมานา"
เขาเริ่มสอนผมั้แ่การไหลเวียนของมานาภายในร่างกาย การรวบรวมมานา การปล่อยมานาออกจากร่าง รวมถึงการสร้างรูปร่างให้กับมานา
จากนั้นจึงเป็เวทมนตร์พื้นฐานอย่างบาเรีย ะุเวท และเวทเสริมร่างกาย
"ะุเวทเป็เวทมนตร์ที่ง่าย แต่มีประโยชน์มาก"
โฮเทมอธิบาย
"เ้าสามารถเพิ่มความเร็ว พลังทำลาย หรือเปลี่ยนรูปร่างของมันได้ตามความสามารถในการควบคุมมานา"
ผมลองทำตาม
มานารวมตัวกันตรงปลายนิ้ว
จากก้อนพลังขนาดเล็กค่อย ๆ กลายเป็ลูกบอลสีดำ
ฟิ้ว!
ะุเวทพุ่งออกไปกระแทกกำแพงจนเกิดรอยแตกร้าว
ผมมองกำแพงที่เสียหาย
ดูเหมือนเวทมนตร์จะไม่ได้ยากอย่างที่คิด
แต่โฮเทมกลับเตือนทันที
"อย่าประมาท"
"เวทมนตร์ที่เรียบง่ายไม่ได้หมายความว่ามันจะอ่อนแอ"
"ผู้ใช้เวทมนตร์ที่เชี่ยวชาญสามารถใช้เวทมนตร์พื้นฐานสร้างผลลัพธ์ที่เหนือกว่าผู้ใช้เวทมนตร์ระดับสูงที่ควบคุมมานาได้ไม่ดีเสียอีก"
หลังจากนั้นเขาจึงเริ่มสอนผมเกี่ยวกับเวทมนตร์ไฟและเวทมนตร์มืด
เวทมนตร์ไฟเป็หนึ่งในศาสตร์ที่ผมสามารถเรียนรู้ได้อย่างรวดเร็ว
อาจเป็เพราะพร์ด้านธาตุไฟที่อัลเฟรดตรวจพบ
ส่วนเวทมนตร์มืด...
มันกลับรู้สึกคุ้นเคยอย่างประหลาด
บางครั้งผมแทบไม่ต้องคิดด้วยซ้ำว่าต้องทำอย่างไร มานาสีดำก็สามารถรวมตัวขึ้นมาตามความ้าของผมได้
แต่หลังจากเรียนเวทมนตร์พื้นฐานมาระยะหนึ่ง โฮเทมก็เริ่มสอนสิ่งที่ผมสนใจมากที่สุด
ศาสตร์การสร้างอันเดด
"การสร้างอันเดดระดับต่ำมีหลักการพื้นฐานอยู่สองวิธี"
โฮเทมกล่าว
"วิธีแรกคือการใช้ศพที่ไม่มีเศษิญญาหลงเหลืออยู่"
"ผู้ใช้จะต้องส่งมานาของตัวเองเข้าไปในศพ จากนั้นร่ายเวทมนตร์เพื่อควบคุมร่างกายและทำให้มันกลับมาเคลื่อนไหวอีกครั้ง"
ผมพยักหน้า
วิธีนี้ฟังดูไม่ซับซ้อนเท่าไหร่
"ส่วนวิธีที่สอง ใช้กับศพที่ยังมีเศษิญญาหลงเหลืออยู่"
โฮเทมหยุดเล็กน้อยก่อนอธิบายต่อ
"เ้าต้องใช้มานาของตัวเองครอบงำเศษิญญาเ่าั้ จากนั้นจึงปลุกศพขึ้นมา"
"วิธีนี้ยุ่งยากกว่าวิธีแรก แต่มีข้อดี"
"อันเดดที่สร้างขึ้นอาจสามารถหลงเหลือความสามารถบางส่วนที่เคยมีตอนยังมีชีวิตอยู่ได้"
ผมเริ่มสนใจขึ้นมาทันที
"หมายความว่า ถ้าศพนั้นเคยเป็นักดาบที่เก่งมาก..."
"อันเดดที่สร้างขึ้นก็อาจสามารถใช้วิชาดาบของมันได้"
"ถูกต้อง"
โฮเทมตอบ
"แต่ไม่ใช่ทุกครั้ง ความสามารถที่หลงเหลืออยู่ขึ้นอยู่กับสภาพของร่างกายและเศษิญญาที่ยังคงอยู่"
ผมครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถามคำถามที่สงสัยมานาน
"แล้วพวกอันเดดระดับสูงล่ะครับ?"
"อย่างเดธไนท์กับลิช"
โฮเทมเงียบไปชั่วครู่
ก่อนจะเริ่มอธิบายอย่างจริงจัง
"เดธไนท์นั้น แทบไม่ต่างจากอันเดดระดับต่ำในหลักการพื้นฐาน"
"แต่ความแตกต่างอยู่ที่ร่างกายและความสามารถที่มันมีอยู่ก่อนตาย"
"ยิ่งตอนมีชีวิตแข็งแกร่งมากเท่าไร เมื่อตายแล้วกลายเป็เดธไนท์ มันก็มีโอกาสที่จะรักษาความแข็งแกร่งเดิมเอาไว้ได้มากเท่านั้น"
"อย่างไรก็ตาม มีข้อจำกัดสำคัญ"
"สภาพศพต้องสมบูรณ์มากกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นต์"
ผมพยักหน้า
"ถ้าศพเสียหายมากเกินไป ก็ไม่สามารถกลายเป็เดธไนท์ที่สมบูรณ์ได้สินะครับ"
"ถูกต้อง"
โฮเทมตอบ
"ส่วนลิชนั้นแตกต่างออกไป"
น้ำเสียงของเขาจริงจังขึ้น
"ลิชคือผู้ที่ถ่ายโอนจิติญญาของตัวเองออกจากร่างกาย และสร้างภาชนะใหม่สำหรับิญญา"
"ร่างกายอาจเสื่อมสภาพหรือเสียหาย แต่จิตสำนึกและเจตจำนงของิญญายังคงอยู่"
"เพราะเหตุนี้ ลิชจึงมีความคิดเป็ของตัวเอง และสามารถใช้เวทมนตร์ได้ด้วยตัวเอง"
ผมขมวดคิ้ว
"ถ้าอย่างนั้นก็หมายความว่า..."
"ควบคุมยากกว่าอันเดดชนิดอื่นมาก"
โฮเทมพูดต่อทันที
"อันเดดทั่วไปสามารถควบคุมด้วยคำสั่งของผู้สร้างได้ง่ายกว่า แต่ลิชมีจิตสำนึกและเจตจำนงเป็ของตัวเอง"
"หากพลังของผู้สร้างไม่มากพอ ก็อาจถูกลิชต่อต้านได้"
ผมมองโฮเทม
ก่อนจะนึกอะไรบางอย่างขึ้นมา
"เหมือนคุณหรือเปล่าครับ?"
โฮเทมเงียบไปครู่หนึ่ง
"ใช่"
เขาตอบอย่างตรงไปตรงมา
"แต่ข้าไม่ได้เป็จอมเวทย์ระดับสูง"
"ข้าเพียงมีความรู้เกี่ยวกับเวทมนตร์จำนวนมาก"
ผมมองเขาอย่างสงสัย
"ถ้าอย่างนั้น..."
"จึงกลายเป็อันเดดระดับต่ำ"
โฮเทมตอบ
ผมเริ่มเข้าใจแล้ว
เขาไม่ได้กลายเป็อันเดดเพราะ้าพลัง
แต่เพราะ้าเวลา
เวลาในการศึกษาศาสตร์เวทมนตร์ที่เขาหลงใหล
และดูเหมือนว่าสำหรับเขาแล้ว...
การสูญเสียร่างกายอาจไม่ใช่เื่สำคัญเลย
สามเดือนหลังจากเริ่มเรียนเวทมนตร์
ผมสามารถใช้เวทมนตร์ระดับต่ำได้อย่างคล่องแคล่วขึ้น
การควบคุมมานาดีขึ้น
เวทมนตร์ไฟมีพลังมากขึ้น
ส่วนเวทมนตร์มืดก็เริ่มตอบสนองต่อผมได้ดีขึ้นเรื่อย ๆ
ในที่สุด โฮเทมก็เริ่มบทเรียนใหม่
เวทมนตร์ระดับกลาง
"จากวันนี้เป็ต้นไป เ้าจะเริ่มเรียนเวทมนตร์ระดับกลาง"
โฮเทมกล่าว
"เวทมนตร์ระดับกลางแตกต่างจากเวทมนตร์ระดับต่ำอย่างมาก"
"มันไม่ได้้าเพียงมานาที่มากขึ้น"
"แต่้าความเข้าใจในการควบคุมเวทมนตร์ที่ซับซ้อนขึ้นด้วย"
ผมนั่งฟังอย่างตั้งใจ
นี่เป็ครั้งแรกที่ผมกำลังจะได้เรียนเวทมนตร์ในระดับที่สูงขึ้น
โฮเทมเริ่มอธิบายโครงสร้างของเวทมนตร์ระดับกลางอย่างละเอียด
ทั้งการควบคุมมานาในปริมาณมากขึ้น การซ้อนวงจรเวท การลดการสูญเสียของมานา และการควบคุมพลังของเวทมนตร์ให้คงที่
ความรู้ใหม่จำนวนมากไหลเข้ามาในหัวของผม
และในตอนนั้นเอง...
ผมก็เริ่มรู้สึกว่า
โลกใบนี้ยังมีอะไรอีกมากมายที่ผมไม่รู้
และเวทมนตร์...