“ยัยลินน์ถ่ายเสร็จแล้วไปเล่นน้ำกัน ฉันเตรียมชุดว่ายน้ำมาเพียบเลย” ยัยพรีมเอ่ยชวนฉันด้วยความตื่นเต้น
“รอเลยยยยย” ฉันไม่ได้เที่ยวทะเลนานมากแล้ว วันนี้มีถ่ายโฆษณาซีนสุดท้ายที่หัวหินพอดี ฉันเลยชวนยัยพรีมมาด้วยกันและแพลนกันว่าจะอยู่เที่ยวต่อถือเป็การฉลองฝึกงานจบไปในตัว
“เออ...พระเอกแกอ่ะยัยลินน์”
“มีอะไรเหรอ”
“ฉันเจอที่ล็อบบี้เมื่อเช้า ยืนเก๊กอยู่นั่นแหละ คิดว่าหล่อตายล่ะ” วัชรียาพูดด้วยความหมั่นไส้ จะไม่ให้หมั่นไส้ได้ไงเธออุตส่าห์ส่งยิ้มหวาน ๆไปให้ แต่พ่อเ้าประคุณกลับยืนนิ่งไม่สนใจ
“ซุปตาร์ก็แบบนี้แหละอย่าไปสนใจเลย” ฉันตัดบท ไม่ใช่ไม่เคยเจอฤทธิ์เดชคุณเค้านะ ก็เคยแหละแต่ตอนนี้ก็เริ่มปรับตัวได้ แถมคุณเค้าก็เริ่มใจดีกับฉันบ้างแล้ว
การถ่ายทำในวันนี้เป็การถ่ายภาพนิ่งเพื่อไว้โปรโมทสินค้าของทางแบรนด์ ซึ่งชุดที่ใส่ถ่ายวันนี้ก็แอบมีเซ็กซี่บ้างเล็กน้อย แต่ไม่ใช่ปัญหาเพราะฉันแต่งตัวสไตล์นี้อยู่แล้ว ลืมภาพเด็กมัธยมใส ๆ ในอดีตไปได้เลย ปัจจุบันปังกว่าเยอะ
“ว๊าว!! เซ็กซี่เป็บ้าเลย” วัชรียาร้องเสียงตื่นเต้น หลังจากเห็นเพื่อนสาวอยู่ในชุดว่ายน้ำทูพีชสีแดงเข้ม ช่วยขับผิวที่ขาวอยู่แล้วให้ออร่าขึ้นไปอีก
“แน่นอนอยู่แล้ว” ฉันยอมรับอย่างมั่นใจ พลางหมุนตัวให้เพื่อนยลโฉมใกล้ๆ
“โอ๊ย!! ดาเมจรุนแรงมากแม่ อกเป็อก เอวเป็เอว อิจฉามากค่ะ ขนาดฉันเป็ผู้หญิงยังทนแรงต้านไม่ไหวเลย ไม่อยากให้แกออกไปแล้ว หวง” วัชรียาออกอาการกระเง้ากระงอด
“มีเพื่อนสวยก็แบบเนี้ยแหละ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”
ชายหาดดูมีสีสันขึ้นมาทันตาเมื่อสองสาวเพื่อนซี้เยื้องย่างลงมา แต่ทั้งสองก็หาได้สนใจไม่ ต่างหยอกล้อและผลัดกันถ่ายรูปอย่างสนุกสนาน จนกระทั่ง
“โอ๊ะ!!” อยู่ๆ ไม่รู้มีอะไรมาคลุมหัวฉัน และทันทีที่ดึงผ้าคลุมออกก็ต้องใหนักเข้าไปอีก “มาได้ไงเนี่ย” งง??
“ใส่ซะ ชอบนักเหรอที่เป็อาหารตาผู้ชายพวกนั้น ใจดีเหลือเกินนะ” บุคคลตรงหน้าออกคำสั่งเสียงเข้ม
“รวมถึงพี่ดลด้วยหรือเปล่าคะ” ด้วยความหมั่นไส้ฉันจึงเดินเข้าไปจ้องตาเขาใกล้ๆ อย่างท้าทาย
“.....................” ไม่ตอบแต่ดึงเสื้อที่อยู่ในมือฉันขึ้นมาคลุมให้เองเลย บริการดีเหลือเกินนะพ่อคู๊ณ
“จำลินน์ได้แล้วเหรอคะ คิดว่าลืมกันไปซะแล้ว”
“.........................” ไม่ตอบแต่ดึงมือฉันให้เดินตามไปด้วย ฉันหันไปจะขอความช่วยเหลือจากยัยพรีม แต่ยัยนั่นโบกมือบ๊ายบายแถมยังส่งยิ้มแปลก ๆ มาให้
“พี่ดลจะพาลินน์ไปไหนคะ ลินน์ยังไม่ได้เล่นน้ำเลย”
“ไม่ต้องลงต้องเล่นแล้ว เรามีเื่ต้องคุยกัน”
“เบา ๆ สิคะ ลินน์เจ็บนะ” ไม่รู้ไปโมโหอะไรมาแล้วมาลงกับเธอ
พี่ดลพาฉันมาที่ห้องของเขา มาถึงก็จัดแจงเอาเสื้อคลุมอาบน้ำมาให้ฉันใส่ทันที “สงสัยกลัวจะอดใจไม่ไหว คริ.คริ”
ฉันนั่งมองท่าทีของอีกฝ่ายอย่างใช้ความคิด “จะมาไม้ไหนเนี่ย”
“ต่อไปนี้ถ้าไม่อยู่ในสายตาพี่หรือไอ้คินน์ ห้ามใส่ชุดว่ายน้ำแบบนี้อีก”
“แต่ลินน์โตแล้วนะคะ” บอกน้ำเสียงฮึดฮัด
“รู้แล้วว่าโต...” สายตาพี่ดลมองมาที่หน้าอกฉันแบบยอมรับในคำตอบ “อิพี่นี่มันร้าย” เธอรีบขยับเสื้อคลุมแก้เขิน
“แต่พี่ดลก็ไม่มีสิทธิ์มาออกคำสั่งกับลินน์แบบนี้นะคะ เอ...หรือพี่ดลอยากมี”
ช้อนสายตามองชายหนุ่มด้วยความยั่วยวน และขยับเข้าไปใกล้เพื่อรอคำตอบ
“แล้วถ้าพี่บอกว่าอยากมีล่ะ” รอยยิ้มเ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้าของณดล “เจออิพี่สู้กลับ” ถึงกับสตั๊นท์ไปเลย จะขยับถอยหนีก็ไม่ทันมือหนาที่คว้าเอวบางเข้าไปหาตัวอย่างไว
“เอ่อ....” สตั๊นท์แล้วสตั๊นท์อีก “อิพี่ดลเล่นอะไรของเขาเนี่ย ใจคอไม่ดีเลย”
“ว่าไงคนเก่ง ไม่เก่งให้ตลอดล่ะ” ได้ทีเอาใหญ่เมื่อเห็นท่าทางหวาดกลัวของเธอ
“ปล่อยค่ะ” นอกจากไม่ทำตามแล้วยังดึงตัวเธอเข้ามาแนบชิดหนักกว่าเดิมแทบจะสิงร่างกันอยู่แล้ว
“ก็ลินน์ถามพี่เองไม่ใช่เหรอว่าอยากมีสิทธิ์มั๊ย พี่ตอบให้เลยนี่ไงว่า...อยาก อยากมีสิทธิ์ทำแบบนี้ ” พูดจบคนเ้าเล่ห์ก็หอมแก้มนวลฟอดใหญ่ สูดกลิ่นหอมจากแก้มนวลเข้าไปเต็มปอด ฟอด!!
“...........................” ช็อกไปสิฉัน
“และอยากมีสิทธิ์ทำแบบนี้ด้วย” ไม่ทันให้หญิงสาวได้ตั้งตัว ่ทีเผลอเขา ก้มลงไปฉกริมฝีปากบางจิ้มลิ้ม ส่วนเธอพยายามเม้มปากไว้แน่น แต่เขาก็ยังพยายามใช้ปลายลิ้นสากไล้เล็มหยอกเย้าไปทั่วกลีบปากบาง ขบเม้มเบา ๆ จนเธอยอมเผยอริมฝีปากออกเปิดทางให้ชายหนุ่มผู้ช่ำชองส่งลิ้นอันพริ้วไหวเข้าไปในโพรงปากหวานอย่างรวดเร็ว ลิ้นหนาพยายามหลอกล่อให้เธอหลงระเริงไปกับเขา เมื่อคนไร้ประสบการณ์เผลอลืมตัวตอบสนองส่งลิ้นเล็กเข้ามาเกี่ยวกระหวัดหยอกล้อเล่นกับลิ้นใหญ่ ทั้งสองต่างตกอยู่ในห้วงของจุมพิตอันแสนหวานแต่แอบแฝงความเร่าร้อนในบางที
“พลั่ก!!” เมื่อรับรู้ถึงมือหนาที่เริ่มลูบไล้เข้ามาภายใต้เสื้อคลุม ลินน์พิตาถึงได้สติผลักร่างชายหนุ่มออกห่างแล้วรีบวิ่งออกจากห้องไปทันที
“นี่เขารุกหนักไปหรือเปล่านะ” สาวน้อยของเขาถึงได้วิ่งหนีไปพรวดพราดแบบนั้น คงใน่าดู
“นี่แค่เริ่มต้นนะครับ เตรียมตัวรับมือพี่ให้ดีนะลินน์ พี่จัดหนักแน่นอน” หึ.หึ.
4K
![ยอดสายลับโอเมก้า [จบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1731472287_74311082.webp)
