มหาเทพอมตะ

เมื่อได้เวลาที่ศิษย์ของสำนักนำอาหารมาส่ง ซึ่งอาหารแต่ละชนิดจะถูกบรรจุใส่ลงในรถลากที่มีกระบะสี่เหลี่ยมขนาดใหญ่อยู่ด้านหลัง มาจอดไว้ด้านหน้าของจุดจำหน่ายอาหารสัตว์ โดยมีจำนวนรถลากทั้งหมดเจ็ดคันรถ ศิษย์ที่ทำหน้าที่นำอาหารมาเลี้ยงเมื่อหน้าที่ตัวเองเสร็จพวกเขาก็จากไปทันที และไม่สนใจที่จะช่วยเหลือคนเลี้ยงสัตว์อสูรเลยว่ามันเกินกำลังหรือเปล่า
หน้าที่การให้อาหารสัตว์อสูรเหตุผลที่ไม่มีใครอยากทำก็เนื่องมาจากไม่มีโอกาสที่จะเรียนรู้และฝึกฝนวิชาจากผู้แนะนำที่มีประสบการณ์ ด้วยการที่มันไกลจากสำนักเป็นอย่างมาก และเป็นหน้าที่ของชนชั้นล่าง จึงไม่ค่อยมีผู้คนมักจะมาสนใจสถานที่แห่งนี้ โดยส่วนใหญ่แล้วนอกจากอาจารย์ของสำนักที่จำเป็นจะต้องออกเดินทางจึงจะนำสัตว์อสูรออกไปใช้งาน
ต้าเทียนเมื่อเห็นว่าถึงเวลาของเขาแล้วก็เริ่มตรวจสอบอาหารตามที่เขาทราบมาเกี่ยวกับสัตว์อสูรแต่ละชนิด ความคิดของเขาต้องการสิ่งที่เป็นอยู่แบบนี้มาก เนื่องจากจะได้มีเวลาส่วนตัวเป็นอย่างมาก และทำอะไรก็ไม่จำเป็นต้องห่วงเรื่องการที่คนจะมาสอดรู้สอดเห็นในการฝึกฝน
สถาพตอนนี้ของต้าเทียนแม้จะมีร่างกายบอบบางและผอมแห้งแต่ด้วยสติปัญญากับการจัดการของแค่นี้มันไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขาเลย
ต้าเทียนทำการสรุปอาหารแต่ละชนิดเพื่อให้ตรงตามความต้องการของสัตว์อสูร เช่น เนื้อสัตว์ที่ถูกหั่นออกมาแล้วเป็นชิ้นเหมาะแก่สัตว์อสูรนักล่า พวกพืชต่างๆ เหมาะแก่การนำมาใช้สัตว์กินพืช และยังมีสัตว์ที่ยังมีชิีวิตอยู่จะต้องให้สัตว์อสูรจำพวกดุร้าย
เมื่อจำแนกวัตถุอาหารสัตว์เรียบร้อย ต้าเทียนใช้พลังอันน้อยนิดของตนเข็นรถอาหารแบ่งไปตามโซนต่างๆ กว่าจะทำหน้าที่นี้เสร็จก็เกือบจะพลบคล่ำ ตะวันจะเริ่มตกดินต้าเทียนสำรวจอาหารที่นำมาแจกจำหน่ายก็เห็นว่าทุกอย่างเรียบร้อยดี
แต่แล้วต้าเทียนก็ไปสะดุดเข้ากับจุดหนึ่ง ซึ่งมันเป็นที่สำหรับขังสัตว์อสูรตัวเดียวมันไม่ยอมที่จะกินอาหารที่นำมาให้ เมื่อตรวจสอบดูสัตว์อสูรตัวนี้มีลักษณะใหญ่โตเป็นอย่างมาก มันก็คือนกกระเรียนสีทองหกปีก หากผู้ที่มาพบเห็นสภาพที่สมบูรณ์พร้อมต่างก็ต้องพากันชื่นชมความงดงามของนกกระเรียนตัวนี้เป็นแน่ และต้องทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะได้ตัวมันมา
แต่สภาพตอนนี้จากนกที่สง่างาม กลายเป็นนกที่คอตก เหงาซึม ไม่ยอมกินอาหาร ซ้ำแล้วยังถูกแยกออกมากักขังไว้ตัวเดียวอีกด้วย แล้วดูเหมือนเริ่มที่จะตรอมใจอีกต่างหาก
ต้าเทียนประเมินนกกระเรียนตัวนี้ก็ตกใจขึ้นมา ถึงแม้สภาพจะไม่ต่างจากนกใกล้ตาย แต่นกกระเรียนสีทองหกปีกกลับเป็นสัตว์อสูรระดับสี่เทียบเท่าผู้ฝึกตนระดับนภา หากมันโมโหขึ้นมาด้วยระดับพลังของต้าเทียนตอนนี้คงได้ตายเป็นแน่หากตัวเองประมาทเลินเล่อ
ต้าเทียนมีแผนการบางอย่างหากตัวเองควบคุมนกกระเรียนสีทองหกปีกตัวนี้ได้มันจะทำให้ชีวิตสะดวกสบายขึ้นอีกเป็นอย่างมาก เรื่องนี้ต้องตัดสินใจให้ถี่ถ้วน
ต้าเทียนเลิกละความสนใจและไปหาสิ่งที่สามารถเพิ่มระดับของตัวเองขึ้นไปอีกขั้น เพื่อที่จะไดใช้สามารถวิถีแห่งเซียนฝึกสัตว์อสูรหากมีพลังมากกว่านี้ เขาสำรวจพวกสมุนไพรธรรมชาติที่พอจะนำมาเพิ่มพลังให้ตนเอง เมื่อสำรวจไปได้สักพักตอนนี้ท้องพาเริ่มมืดสนิทปรากฏให้ต้าเทียนเห็นแสงจันทร์ส่องสะท้อนระยิบระยับด้านหน้าของโขดหิน
เมื่อต้าเทียนเดินไปสำรวจ เขาแสดงความดีใจที่ได้เจอหญ้าจันทรา ที่แสงจันทร์ส่องกระทบลงมาและที่สำคัญมันกลับมีเป็นจำนวนมหาศาล ต้าเทียนแปลกใจที่ทำไมมันถึงได้มีมากมายเช่นนี้หากอยู่ในยุคสมัยก่อนหญ้าจันทรานั้นมีราคาแพงเป็นอย่างมาก เนื่องสรรพคุณจากการดูดทรัพพลังธรรมชาติจากแสงจันทร์ ทำให้ได้พลังงานที่บริสุทธิ์มาเพิ่มให้กลับร่างกายได้ แต่ถึงกระนั้นก็จำเป็นต้องมีวิธีการที่เหมาะสมด้วย
ต้าเทียนเก็บหญ้าจันทรากลับไปที่พักของตนเองจำนวนสิบต้น ระหว่างทางเขาก็เก็บผลไม้เอาไว้ทานเพื่อประทังความหิวของตน เมื่อมาถึงที่พักต้าเทียนไปชำระล้างร่างกายให้เสร็จเรียบร้อยและกินผลไม้ที่เก็บมา จากนั้นเขานำหญ้าจันทราทั้งสิบต้นมาวางกองไว้ตรงหน้าและเริ่มค้นหาวิชาที่ตนเองได้เคยฝึกฝนจนในที่สุดก็พบวิธีการดึงพลังงานจากหญ้าจันทรา
ต้าเทียนเริ่มนั่งในท่าสมาธิใช้มือทั้งสองข้างยื่นออกไปด้านหน้าของตนเอง พร้อมเริ่มท่องบางอย่างในขณะที่ต้าเทียนเริ่มท่องปรากฏอักขระพลังงานจากหญ้าจันทราถูกดูดออกมาและลอยอยู่ด้านบนหน้าฝ่ามือของต้าเทียนประมาณสองคืบ วิชาที่ต้าเทียนใช้นั้นก็คือ อักขระดาราดูดกลืน
เมื่อพลังจากหญ้าจันทราจับตัวกันเป็นกลุ่มก้อน ต้าเทียนเริ่มทำการดูดซับทันที เมื่อเริ่มดูดซับไปได้ซักระยะร่างกายของต้าเทียนก็เริ่มฟื้นฟูกลับมาสู่สภาพตามเดิมเหมือนเมื่อก่อน หนังหุ้มกระดูกที่มีให้เห็นตอนแรกก็เริ่มหายไป และพลังของตนเองก็เพิ่มขึ้นทีละขั้นจากขั้นที่หนึ่งก้าวข้ามขั้นสองมาอยู่ระดับรวบรวมปราณขั้นสามทันที
เมื่อมวลพลังหมดลงต้าเทียนเทียนหยุดจากการทำสมาธิ เขากล่าวกับตัวเองว่า "การได้ซึมซับพลังงานธรรมชาติที่บริสุทธิ์มันช่างดีจริงๆ" หลังจากเสร็จการเพิ่มระดับของตนเองต้าเทียนก็ไปชำระล้างร่างกายอีกรอบเนื่องจากคราบที่เปรอะเปรื้อนไหลออกมาตามเหงื่อทำให้เกิดกลิ่นเหม็น และมานอนพักผ่อนเพื่อรอเช้าวันต่อไปหลังจากเหนื่อยมาทั้งวัน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 3 กระเรียนสีทองหกปีก

นิยายแนะนำ

มหาเทพอมตะ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 3 กระเรียนสีทองหกปีก

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้