ม่านฟ้าถูกน้าพายพาไปที่โกดังเพื่อจัดการเื่ข้าวสาร จากนั้นก็กลับมาที่บริษัทอีกครั้ง เลขาของน้าพายแจ้งว่า มีแขกมารออยู่ในห้องแล้ว น้าพายจึงพาม่านฟ้าไปยังห้องรับแขกของบริษัท
เมื่อเปิดประตูเข้าไป เธอก็เจอเหล่าพ่อค้าสิบคน น้าพายขมวดคิ้วเพราะเขานัดเฉพาะแค่คนรู้จัก แต่ตอนนี้มีแขกที่ไม่ได้นัดรวมอยู่ด้วย หนึ่งในสิบคนยืนขึ้นและพูดว่า
“คุณพาย ผมต้องขอโทษด้วย สี่คนนี้คือเพื่อนของผมครับ”
ชายที่พูดมีลักษณะผมสีดำ ตาสีเขียวบนรูปร่างสูงกำยำ ชื่อว่าเฮนรี่
ม่านฟ้ามองทุกคนในห้องอย่างสนใจ พ่อค้าต่างเชื้อชาติทั้งสิบคนมองเด็กผู้หญิงที่อยู่ข้างๆพระพายอย่างสนใจ
น้าพายพาเธอนั่งลงข้างๆ ม่านฟ้าไม่มีอาการตื่นกลัวอะไร เขาจึงสบายใจ
น้าพายแนะนำเธอ “เด็กคนนี้คือคุณหนูม่านฟ้า เ้าของสวนม่านฟ้าครับ”
ชายทั้งสิบคนมองหน้ากันไปมา “ยินดีที่ได้รู้จักครับ คุณหนูม่านฟ้า”
“ยินดีที่รู้จักทุกท่านเช่นกันค่ะ” ม่านฟ้าตอบอย่างสุภาพ นั่งตัวตรงมีรอยยิ้มประดับอยู่บนใบหน้า
ชายทั้งสิบคนที่อยู่ในห้องนี้ คือพ่อค้าที่ทำธุรกิจซื้อขายระหว่างผระเทศ รายชื่อก็เรียงตามนี้
สำหรับคนอิงแลนด์มีสี่คนคือ เฮนรี่ เอเดน โอเว่น และโจนาธาน
คนเฟรนซ์สามคนมี แจ็ค บีน็อท เบนจามิน
คนจีนสองคนคือ เฟยเทียนกับเฟยหลง พวกเขาเป็พี่น้องกัน
คนอเมริกาหนึ่งคนคือ ไรอัน
ว่าแต่ทำไมเฮียแกโผล่มาคนเดียวล่ะเนี่ย?
ที่เกินมา คนอิงแลนด์สองคนและเฟรนซ์สองคน
เลขาของน้าพายนำกาแฟมาเสิร์ฟให้น้าพาย ส่วนของม่านฟ้าเป็นมสด ว่าแต่ทำไมต้องเป็นม?
ม่านฟ้ามองไปที่แก้วนม แล้วมองน้าพายสลับไปมา หนูชอบดื่มชาเขียวนะ
“หนูม่าน ดื่มนมสักหน่อยสิ ไปดูโกดังของน้ามาเหนื่อยๆ ดื่มให้ชื่นใจก่อน”
ม่านฟ้ายกแก้วนมขึ้นมาจิบด้วยท่าทางสง่างาม ให้สมกับที่ท่านตาสอนมา
“พวกเราอยากเจอคุณหนูม่านฟ้ามาตลอดเลยครับ ผักผลไม้ของคุณหนูม่านฟ้ามีชื่อเสียงเป็อย่างมากกับพ่อค้าอย่างพวกเรา พวกเราขอเจอคุณหนูม่านฟ้าหลายครั้ง แต่คุณพายบอกว่าคุณหนูไม่ว่างตลอด”
คนที่พูดคือคนที่ขอโทษน้าพายที่พาคนมาเกิน ม่านฟ้าลอบยิ้มในใจ ฉันดังสุดๆไปเลยนี่หว่า
ม่านฟ้าวางแก้วลง “หนูก็เพิ่งทราบนี่แหละค่ะว่ามีคนอยากเจอหนู แต่หนูก็ยุ่งจริงๆนั่นแหละค่ะ หนูเพิ่งจ้างคนงานมาร้อยคน หนูถึงสามารถออกมากับน้าพายได้ หนูเป็คนดูแลสวนด้วยตัวเอง เลยนะคะ หนูดูแลเองทุกขั้นตอนเลยนะคะ ไม่ว่าจะการปลูก รดน้ำและใส่ปุ๋ย แต่หนูก็ไม่คิดว่าผักผลไม้ในสวนของหนูจะมีคน้าเยอะขนาดนี้”
ทั้งสิบคนต่างนั่งครุ่นคิดด้วยความฉงนใจ “ทำไมคุณหนูม่านถึงทำเองคนเดียวล่ะ?”
ม่านฟ้าจิบนม ท่าจะยาว “เฮ้อ… เื่มันยาวแต่หนูจะเล่าสั้นๆนะคะ พ่อกับแม่หนูเพิ่งเสีย หนูจึงต้องดิ้นรนด้วยตัวเอง หนูต้องทำสวนเองทั้งหมด และหนูก็ไม่มีเงินในตอนนั้น ตอนน้าพายมาเจอหนู หนูก็ได้ผู้ใหญ่บ้านเป็คนแนะนำ น้าพายเป็เพื่อนสนิทของพ่อหนูที่เสียไป น้าพายจึงมาที่สวนหนูเพื่อมาช่วยซื้อผลผลิตจากสวนไป น้าพายใมากที่ผักผลไม้หนูมันดกดีมาก ั้แ่นั้นมา หนูก็ขยันดูแลสวนและขยายมันจนใหญ่ขึ้น ที่ตอนนี้หนูก็ยังไม่ว่างสักเท่าไหร่เพราะหนูต้องจัดการเื่การสร้างที่พักคนงานและจ้างคนมาช่วยทำสวน”
“เก่งมากจริงๆ” เฮนรี่ชื่นชม เธอเป็เด็กตัวเล็กๆแต่ดูสวนได้หลายไร่และมีคนงานร้อยคนก็ถือว่าเก่งมาก
“แล้วคุณม่านฟ้าอยู่กับใครล่ะตอนนี้”
“หนูอยู่กับตาค่ะ ท่านเป็คนเมืองหลวงสยาม ถ้าอยากรู้ว่าความเป็มาของหนู แนะนำให้ไปสืบได้ค่ะ เื่พ่อแม่ของหนูดังมาก แถมเป็ตำนานของหมู่บ้านด้วย”
น้าพายพยักหน้า “เอาเป็ว่าหนูม่านฟ้าคือคนที่อยู่เื้ัผักผลไม้ทั้งหมด”
ม่านฟ้าพูดต่อ “ตอนนี้หนูกำลังจะทำฟาร์มหมู กำลังจะผลิตหมูแดดเดียว หมูแฮม และไส้กรอกขายด้วยค่ะ”
“ผมเคยกินหมูแดดเดียวของคุณหนูม่านฟ้าแล้ว มันอร่อยมาก ผมเองก็อยากซื้อไปขายที่เมืองของผมเหมือนกัน” เฮนรี่กล่าวด้วยความสัตย์จริง มันเป็รสชาติที่เขาจำได้ไม่ลืม เนื้อหมูก็หอมดีมาก
“ต้องรอหนูมีโรงงานก่อนค่ะ ตอนนี้หนูแค่ขายเล่นๆก่อน” ม่านฟ้าฉีกยิ้ม
เฟยเทียนบอกจุดประสงค์ที่อยากมาเจอครั้งนี้ “ผมอยากมาเจอคุณหนูม่านฟ้าเพราะเื่ทุเรียนนี่แหละครับ ผมอยากจะทราบว่าคุณหนูม่านฟ้าสามารถขยายสวนทุเรียนได้อีกไหม?”
ม่านฟ้าถึงกับสำลักนม น้าพายเช็ดปากให้เธอ “หนูม่านไหวไหม?”
ม่านฟ้ากุมขมับ “ทุเรียนอีกแล้วเหรอคะ หนูขยายจนเหนื่อยแล้วค่ะ”
น้าพายหัวเราะ “อย่างไรก็ไม่พอล่ะนะ ทุเรียนของหนูม่านพิเศษมากๆ มันอร่อยกว่าเ้าอื่น”
“กินเยอะ ความดันขึ้นนะคะ ได้บอกคนกินบ้างไหมคะเนี่ย”
ทั้งห้องก็เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะ
“เอาเป็ว่าทุกคนเขียนรายการที่อยากให้หนูขยายสวนเพิ่มมานะคะ แล้วหนูจะไปขยายให้พอกับความ้าเพื่อเองเพื่อรองรับปีหน้า”
ทั้งห้องก็เต็มไปด้วยเสียงพูดคุยปรึกษาหารือต่างๆ ในอนาคตคนเหล่านี้ก็จะซื้อหมูแดดเดียว หมูแฮม และไส้กรอกของเธอแน่นอน ม่านฟ้าใช้โอกาสนี้พูดคุยกับทุกคน เธอทำตัวเป็เด็กน้อยสอบถามเื่ต่างๆในประเทศของแต่ละคน รวมถึงถามเื่เศรษฐกิจของพวกเขา ทั่วโลกค่อนข้างขาดแคลนอาหารเพราะการสู้รบ คนล้มตายไปมาก ว่าง่ายๆแต่ละประเทศเจ็บตัวไปเยอะมากๆ มันเป็อย่างที่เธอคิดจริงๆ นี่คือ่การทำเงินของเธอ
เหตุเพราะพระาาวิลเลี่ยมให้ความสนใจกับประเทศสยาม ทุกคนจึงมุ่งหน้ามาที่นี่เพื่อมาหาโอกาสการค้าขาย ใครๆต่างก็้าค้าขายกับประเทศสยาม ประเทศสยามถือว่าเป็เมืองแห่งการฉกฉวยโอกาสการทำกำไร เพราะที่นี่เงินมีหมุนเวียนแลกเปลี่ยนตลอดเวลา ประเทศอื่นเข้าสู่การชะลอตัว การฟื้นฟูเศรษฐกิจเป็ไปยาก แม้ว่าพวกเขาจะเป็ประเทศที่พัฒนาไปมากแล้วก็ตาม สยามจึงเป็สถานที่เหมาะกับผู้คนที่อยากจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ เพราะใครๆก็อยากมีชีวิตที่ดีกว่าปัจจุบัน และที่สำคัญคือ ที่นี่ไม่มีา ทรัพยากรก็เยอะ แถมยังเป็ประเทศที่ล้าหลังอยู่ มีชาวต่างประเทศหลายคนมาตายเอาดาบหน้าที่นี่และลงหลักปักฐาน แต่ส่วนใหญ่จะเป็คนทำธุรกิจมากกว่า เธอคิดว่าผู้คนในโลกนี้กล้าที่จะอพยพมาอาศัยอย่างถาวรเสียด้วยซ้ำ
“หนูชอบรูปภาพสวยๆนะคะ โดยเฉพาะเป็รูปวาดทิวทัศน์เมืองและการใช้ชีวิตของผู้คน”
พ่อค้าหนุ่มอเมริกาไรอันส่งยิ้มอันมีเสน่ห์มาให้ โอ้ มายก็อด∼
รอยยิ้มนี้ดีต่อใจ…หนูอ่า
“ผมจะส่งหลายๆภาพไปให้คุณหนูม่านนะครับ” ไรอันคิดว่าม่านฟ้าคงอยากเห็นประเทศของเขาว่ามีหน้าตาเป็อย่างไร
“หนูคงไม่มีโอกาสได้เดินทางไปเที่ยวชมเมืองของทุกคน หนูเลยอยากเห็นจากภาพวาด เพื่อนๆหนูเองก็อยากเห็นค่ะ ถ้าไม่เป็การรบกวนจนเกินไป”
ทุกคนตอบ “เื่แค่นี้เอง ไม่ใช่เื่ใหญ่”
“ขอบคุณทุกคนนะคะ แล้วหนูจะส่งผลไม้ให้ทุกคนเพิ่มเป็พิเศษ"
ก็แค่เสกลงเข่งเพิ่ม ไม่เหนื่อยอะไรเท่าไหร่ ฮี่ๆ
หลังจากพูดคุยกันจนถึงยามเย็น ก็ถึงเวลาที่ม่านฟ้าต้องกลับแล้ว ก่อนจะกลับ ม่านฟ้าหันมาพูดกับทุกคน
“หลังจากที่ทุกคนรู้ว่าคุณตาของหนูเป็ใคร ก็เงียบๆไว้ด้วยนะคะ พอดีท่านกำลังพักผ่อนตามประสาคนแก่ หนูไม่อยากให้ที่สวนวุ่นวาย”
น้าพายส่งแขกแล้วพาเธอไปซื้อข้าวหน้าเป็ดสองห่อ จากนั้นก็พาเธอไปส่งบ้าน
หลังจากนั้นไม่เกินสองวัน พ่อค้าทั้งสิบคนก็ได้รู้ว่าตาของม่านฟ้าเป็ใคร พวกเขาทั้งหมดทำตามที่ม่านฟ้าพูด เื่นี้จะต้องเงียบที่สุด ตาของม่านฟ้าคือพระยาเดชาดำรงศักดิ์ ภักดีเลยนะ ใครจะกล้าทำให้เขาโกรธล่ะ?
794
![[จบ] ไลฟ์สดดูดวง โดย หมอดูเซียนสาว](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1733281358_56421056.webp)
