“คุณลินลดาคะ มีผู้เล่นไปทำภารกิจค้นหาหมู่บ้านเริ่มต้นที่หมู่บ้านคาร์เมนคนนึงค่ะ” หญิงสาวที่นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ร้องบอก “คนของเราหรือเปล่ามินนิยา” ลินลดาถาม
“ไม่ใช่ค่ะ สำนักงานไม่ได้ติดต่อเข้ามา ส่วนทีมของเราก็ไม่ได้เพิ่มคนใหม่เข้าไปในเกมค่ะ” มินนิยาตอบ“อย่างนั้นรึ เมษาอยู่ที่นั่นนี่ งั้นส่งเมษาไปตรวจสอบดู” ลินลดาบอก
“ค่ะ” มินนิยาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดเบอร์โทรเข้าไป “เมย์ นี่มินเองนะ มีคนไปสมัครหมู่บ้านเริ่มต้นที่หมู่บ้านคาร์เมนคนนึง เธอช่วยไปดูหน่อยสิว่าคนๆนั้นเป็นผู้เล่นหรือเป็นคนของสำนักงาน”
เมย์วางสายแล้วจัดการเก็บไอเท็มที่กำลังคราฟอยู่เข้ากระเป๋าแล้วเดินออกจากบ้าน เธอเดินไปที่สำนักงานหมู่บ้าน ทักทาย NPC ที่ทำงานในนั้นแล้วเดินไปที่หน้าจอลงทะเบียนของหมู่บ้าน “คนที่ลงทะเบียนล่าสุดชื่อ เดสม่อน เป็น Medic เรอะชื่อไม่คุ้นแฮะ” เธอกดที่ชื่อของคนๆนั้นแล้วมองไปที่แผนที่ ดูเหมือนผู้เล่นคนนั้นจะยังอยู่ที่ทางเข้าหมู่บ้าน
หญิงสาวออกจากสำนักงานหมู่บ้านแล้วออกไปที่ถนน มองไปที่ทางเข้าหมู่บ้าน ตรงนั้นเองมีชายหนุ่มในชุดนักผจญภัยเริ่มต้นยืนอยู่ ที่เหนือศีรษะของชายคนนั้นมีชื่อปรากฎอยู่ ‘เดสม่อน’
เธอพยักหน้าให้กับตนเองก่อนจะเดินเข้าไปหา
หมอตุลย์มองไปที่สเตตัสของตนเองแล้วก็คิดตาม ตอนที่เขามาที่หมู่บ้าน เขาได้Exp 250 และเลื่อนขึ้นเป็นเลเวล 1 แปลว่านั่นคือค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้ในการเลื่อนเลเวลครั้งแรก จริงอย่างที่เขาคาดไว้ การฆ่าหมาป่าได้ 5 ตัวทำให้เขาได้ประสบการณ์ 250 พอดี และทำให้เขาเลเวลอัพได้
ถือว่าโชคดีจริงๆ เพราะที่อ่านมา การเลื่อนเลเวลจาก 1 ไปเป็น 2 ต้องใช้ค่า Exp 1000 ไม่ใช่ 250 แต่เนื่องจากยังไม่ได้เข้าหมู่บ้าน ก็เลยถูกบังคับว่ายังเป็นเลเวล 0 การฆ่าหมาป่าอีกสองฝูงเลยทำให้เขาได้เลเวลอัพอีกสองรอบ ได้ค่า Skill Point และการเพิ่มพลังขึ้นมาฟรี ๆ ...
แถมที่เขาจำได้คือ เมื่อเลเวลอัพตอนเลเวล 1 นั้น ทุกค่าพลังจะ +5 ในครั้งแรก หลังจากนั้นค่าจะ + เพิ่มขึ้นน้อยลงเรื่อยๆ ค่า SP หรือ Skill Point จะได้+5 ในช่วง 10เลเวลแรกเท่านั้น แต่หลังจากนั้นก็จะลดลงเรื่อยๆช้าๆ
แบบนี้เท่ากับเขาได้กำไรเลเวลไปเยอะเลย
หมอตุลย์เก็บความดีใจเอาไว้และยังไม่รีบใช้ SP ออกไป เพราะเขารู้ตัวดีว่ายังอ่านข้อมูลได้ไม่มากพอ และเขายังไม่คุ้นชินกับระบบการใช้งานของเกมนี้
“ไหนดูซิว่าตั้งค่าอะไรได้บ้าง”
ก่อนหน้านี้เขาอยู่ในป่าที่มีมอนสเตอร์เลยไม่มีเวลาเปิดการตั้งค่า แต่ตอนนี้เข้ามาในหมู่บ้านที่ปลอดภัยแล้ว ก็ได้เวลาทำความคุ้นเคยซะที
“ผูกบัตรเครดิต เรียบร้อยแล้ว ไหนๆ อ๋อ ถ้าจะซื้อเหรียญต้องไปซื้อในร้านค้าเท่านั้น”“ฟังก์ชั่นภาษา อืม มีฟังก์ชั่นนี้ด้วยเรอะ น่าสนใจแฮะ ไหนลองดูหน่อย ภาษาจีน”
เมย์เดินไปจนกระทั่งถึงหมอตุลย์ แล้วทักไป“สวัสดีค่ะคุณเดสม่อน” “Ni Hao”
“หนีฮ่าว?” เมย์ชะงัก อีกฝ่ายหนึ่งเป็นคนจีนเหรอเนี่ย
หญิงสาวพยายามคุยกับอีกฝ่าย แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ค่อยสนใจที่เธอพูดเท่าไหร่ ไม่สิ ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่ฟังที่เธอพูดเลยด้วยซ้ำไป
“ฮัลโหล มิน นี่เมย์เองนะ ดูเหมือนอีกฝ่ายนึงจะเป็นคนจีนน่ะ คงเป็นนักท่องเที่ยวที่มาเที่ยวแล้วเปิดแอคเคาน์เกมที่นี่ล่ะมั้ง ดูยังงงๆกับเกมอยู่เลย โอเค งั้นคงไม่มีอะไรมั้งคงไม่ต้องระวังอะไรเป็นพิเศษ” หญิงสาวเดินหันหลังกลับไปแล้วติดต่อกลับไปหาเพื่อนที่ทำงาน
“แบบนั้นก็ดี ถ้าเป็นแบบนั้นเขาคงอยู่ที่นี่ไม่นาน งั้นก็ไม่ต้องสนใจอะไร แต่ว่าก็อย่าไปเผลอพูดอะไรต่อหน้าเขาแล้วกัน อย่าลืมว่าในเกมมันตั้งค่าการแปลภาษาได้” มินบอกกับเพื่อนไปด้วยท่าทีโล่งอก “ยังไงถ้าเป็นผู้เล่นโซโล่เดี่ยวเลเวล1ก็ไม่มีทางเอาตัวรอดที่นี่ได้อยู่แล้ว”
ลินลดายืนจิบกาแฟฟังการสนทนาของลูกน้องโดยไม่ได้สนใจอะไรมากนัก เกมออโรร่าออนไลน์นี้ต่างจากเกมอื่นๆตรงที่เป็นเกมที่ดูแลด้วยปัญญาประดิษฐ์แบบ100% ปราศจากการแทรกแซงจากมนุษย์ เกมนี้ไม่มีเกมมาสเตอร์หรือแอดมิน ทั้งหมดนี้ทำไปเพื่อป้องกันปัญหาความไม่สมดุลของเกมที่อาจจะเกิดขึ้นจากฝีมือมนุษย์ และถือเป็นจุดขายสำคัญของเกมนี้
แต่เพื่อให้บริษัทมีความสามารถในการควบคุมและตรวจสอบเกมได้บ้าง จึงมีการกำหนดหมู่บ้านฟรอนเทียขึ้น เป็นหมู่บ้านที่ตั้งเงื่อนไขให้ผู้เล่นทั่วไปไม่สามารถเข้ามาเล่นได้ง่ายๆ มีการกำหนดให้พื้นที่แถวนี้มีหมาป่าเขี้ยวเงินที่เลเวลสูงกว่าพื้นที่เริ่มต้นอื่น แถมยังรวมฝูงกันมากกว่าปกติ มีการเกิดใหม่มากกว่าปกติ เรียกได้ว่าโอกาสที่พวกหน้าใหม่จะเข้ามาได้โดยไม่มีคนคุ้มกันนั้นแทบเป็นไปไม่ได้เลย รหัสที่กำหนดไว้ คือรหัสที่ตั้งเอาไว้เพื่อให้สามารถส่งพนักงานเข้าไปสมัครที่หมู่บ้านได้โดยตรง ส่วนที่เปิดช่องให้ใช้เขี้ยวหมาป่าในการสมัครได้ ก็เพื่อไม่ให้ผู้เล่นทั่วไปเกิดผิดสังเกต ... ก็ถ้าไม่เปิดช่องทางอื่นไว้เลย ใครมาเจอนักผจญภัยในหมู่บ้านฟรอนเทียก็คงรู้กันหมดว่าพวกนี้คือพนักงาน
“เจอล่ะ ปุ่มนี้เอง เปลี่ยนภาษากลับเป็นภาษาไทย” หมอตุลย์สั่ง จากนั้นมองไปรอบๆ “อ้าว คุณคนเมื่อกี้หายไปแล้ว แย่เลยแย่เลย ดันไปปรับเปลี่ยนภาษาในตอนสำคัญเข้าซะได้”
หมอตุลย์ลองปรับเปลี่ยนภาษาอีกครั้งแต่แล้วก็ล้มเลิกฟังก์ชั่นนี้ไปเนื่องจากพบว่าถ้าเปิดใช้จะทำให้ {Ping} จาก 10 ในตอนนี้เปลี่ยนไปเป็น 250 ภาพกระตุกรุนแรงได้
“เอาล่ะ ต้องทำเควสก่อน” เขาเดินไปที่ร้านขายของประจำหมู่บ้าน
“สวัสดี คุณลูกค้าต้องการอะไรหรือเปล่าครับ”“ผมจะซื้อของครับ” “โอ้ เชิญๆ”เจ้าของร้านเชิญให้ไปที่เคาน์เตอร์
“อ้อ ผมขอแลกเงินก่อนครับ” หมอตุลย์กดฟังก์ชั่นซื้อเหรียญขึ้น เขากะว่าจะใช้เงินเปย์แลกเหรียญในเกมมาใช้ก่อน แต่แล้วก็พบว่าหน้าจอซื้อเหรียญเป็นสีเทา“หมู่บ้านคาร์เมนอยู่กลางป่า ไม่มีระบบซื้อเหรียญครับ” เจ้าของร้านบอกยิ้มๆ
หมอตุลย์ลืมตาโต นี่เกมคิดเรื่องสมจริงขนาดไม่ให้ซื้อเหรียญในที่กลางป่าได้ด้วยเลยรึ เขาคิดโดยไม่รู้ว่านี่คือระบบที่จงใจเพื่อไม่ให้ผู้เล่นทั่วไปอยู่รอดในหมู่บ้านนี้ได้
“อืม ถ้าอย่างนั้นผมขอขายของที่มีแล้วกันครับ” หมอตุลย์บอก“งั้นเชิญเลือกดูตารางแลกเปลี่ยนก่อนได้เลยครับ” เจ้าของร้านรับ
หมอตุลย์กวาดตามองราคาของแล้วถอนหายใจ เป็นอย่างที่ลุงสมิธบอกจริง มีดทองแดงอันเป็นอาวุธที่ราคาถูกที่สุดก็ราคา1เหรียญเงิน แพงกว่าราคาที่อ่านมา 2 เท่า ส่วนของที่มีติดตัวทั้งหมดกลับมีราคาขายถูกกว่าปกติ
“เอาล่ะ งั้นผมขายเขี้ยวหมาป่า ผ้า และโพชั่นทั้งหมดนี่ แล้วขอซื้อมีดทองแดงครับ”
หมอตุลย์เดินออกมาจากร้านพร้อมกับมีดทองแดงในมือ และของที่เหลือในกระเป๋าเพียงอย่างเดียวก็คือผ้าธรรมดา 1 ผืน กับเหรียญทองแดงอีก 3 เหรียญ
ผู้เล่นที่อยู่ในหมู่บ้านมองอย่างยิ้มๆ ผู้เล่นทั้งหมดนี้เป็นพนักงานของออโรร่าออนไลน์ ภาพตรงหน้าคือภาพที่เห็นมาแล้วหลายครั้งที่ผู้เล่นหน้าใหม่ที่ไม่รู้อะไรพยายามขายของทุกอย่างแล้วได้เพียงแต่มีดทองแดงมาเล่มเดียว
หมอตุลย์ไม่ได้สังเกตสายตาของคนรอบข้าง เขาเดินออกจากหมู่บ้านไปที่ป่าใกล้ๆ มองหาก้อนหินที่ตกอยู่ที่พื้น เขาหยิบก้อนหินขึ้นมา[ก้อนหิน 50 กรัม]ชายหนุ่มเก็บก้อนหินใส่เข้ากระเป๋าจนกระทั่งเต็มช่อง [ก้อนหิน 50 กรัม] x 99เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้วชายหนุ่มก็เอา [ผ้าธรรมดา] ออกมา มันเป็นผ้าแถบยาวๆเหมือนผ้าพันแผลยาวประมาณเมตรหนึ่ง ชายหนุ่มจัดการมัดปลายด้านหนึ่งเข้ากับนิ้วหัวแม่มือ จากนั้นก็มองไปในป่า เสียงแกรกกรากบอกให้รู้ว่าข้างหน้าโน้นมีอะไรบางอย่างอยู่
แล้วหมอตุลย์ก็มุ่งไปหาเสียงนั้นพร้อมกับผ้าในมือ
845
