ตอนที่ 2: ระบบยุทธจักรเทวะ
ดวงจันทร์แขวนอยู่กลางฟ้า แสงสีเงินทอดผ่านหน้าต่างกระท่อมไม้ หลี่เฉินนอนนิ่ง ดวงตาเบิกโพลง เขาไม่ได้กำลังฝัน—เสียงปริศนาที่ดังขึ้นในหัวมันชัดเจนเกินไป!
“ติ้ง! ระบบยุทธจักรเทวะเริ่มทำงาน...”
“ระบบ?” หลี่เฉินพึมพำกับตัวเอง เขาพยายามเพ่งสมาธิ และทันใดนั้น ข้อมูลบางอย่างก็ไหลทะลักเข้าสู่จิตสำนึก
———
[ระบบยุทธจักรเทวะ]
เ้าของ: หลี่เฉิน
ระดับปัจจุบัน: ขั้นปราณก่อเกิด ระดับ 2
พลังยุทธ์: 50/100
ภารกิจเบื้องต้น: พิสูจน์ตนเองต่ออาจารย์ไป๋ (ค่าสถานะจะเพิ่มขึ้นเมื่อสำเร็จ)
———
นี่มันอะไรกัน? ตัวเลขพวกนี้หมายความว่าอย่างไร?
ขณะที่หลี่เฉินกำลังสับสน เสียงของระบบก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“ระบบนี้จะช่วยให้เ้าพัฒนาตนเองอย่างรวดเร็วผ่านการฝึกฝน ภารกิจ และการเผชิญหน้ากับศัตรู”
“ช่วยพัฒนาตนเองงั้นหรือ?” หลี่เฉินพึมพำ เขาไม่ได้งมงายเชื่อสิ่งลี้ลับ แต่เขาก็ไม่อาจปฏิเสธความเป็จริงที่เกิดขึ้นได้
ทันใดนั้น ระบบแจ้งเตือนอีกครั้ง
“ภารกิจพิเศษ: ฝึกฝนกระบวนท่ากระบี่เงาจันทร์ให้สำเร็จ (รางวัล: ค่าสถานะ +10)”
หลี่เฉินขมวดคิ้ว กระบวนท่ากระบี่เงาจันทร์เป็ท่ารากฐานที่อาจารย์ไป๋สอน แต่เขายังใช้มันได้ไม่สมบูรณ์ หากระบบ้าให้เขาฝึกให้สำเร็จ งั้นเขาจะลองดู!
—––
เช้าวันรุ่งขึ้น
ภายในลานกว้างของหุบเขาเงาจันทร์ หลี่เฉินยืนอยู่กลางสนาม มือกำกระบี่ไม้แน่น อาจารย์ไป๋นั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ใกล้ๆ จิบชาช้าๆ ดวงตาเรียบนิ่งของเขาจ้องมองศิษย์เพียงหนึ่งเดียว
“เ้าพร้อมหรือยัง?”
“ขอรับ!”
หลี่เฉินสูดหายใจเข้าลึก จากนั้นเขาก็ก้าวเท้าออกไป วาดกระบี่ออกจากฝักไม้ การเคลื่อนไหวของเขาดูกระชับขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย
ฟึ่บ!
กระบี่ตวัดออกไปในอากาศ ทิ้งร่องรอยบางเบา เขาไหลลื่นเข้าสู่ท่าที่สอง แล้วก้าวสู่ท่าที่สาม การเคลื่อนไหวเริ่มกระชับขึ้น จังหวะการเปลี่ยนท่าก็เป็ธรรมชาติมากขึ้น
แต่...มันยังขาดอะไรบางอย่าง!
ติ้ง! สถานะพลังยุทธ์เพิ่มขึ้น +5
แม้จะยังทำได้ไม่สมบูรณ์ แต่เขากลับรู้สึกได้ว่าร่างกายของเขามีแรงขึ้นเล็กน้อย
อาจารย์ไป๋มองดูด้วยสายตาพินิจ “อืม...ท่าของเ้าแน่นขึ้น แต่ยังขาดจิติญญาของกระบี่อยู่”
หลี่เฉินหยุดยืน สูดลมหายใจหนักๆ “ข้าจะฝึกต่อไป อาจารย์!”
—––
วันเวลาผ่านไป หลี่เฉินฝึกฝนทุกวันจนร่างกายเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ แต่เขาก็ไม่เคยยอมแพ้ จนกระทั่งวันที่เจ็ดมาถึง
ยามค่ำคืน แสงจันทร์ทอประกายเหนือหุบเขา หลี่เฉินยืนอยู่ท่ามกลางลานฝึก กระบี่ไม้ในมือรู้สึกเบาราวกับเป็ส่วนหนึ่งของร่างกาย
เขาค่อยๆ หลับตา ปล่อยให้ร่างกายเคลื่อนไหวไปตามสัญชาตญาณ
ซู่มมม!
สายลมแหวกผ่าน กระบี่วาดผ่านอากาศอย่างสมบูรณ์แบบ
ติ้ง! ภารกิจสำเร็จ – ได้รับค่าสถานะ +10
หลี่เฉินลืมตาขึ้น พร้อมกับความรู้สึกใหม่ที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย
อาจารย์ไป๋ที่ยืนมองอยู่ตลอดเผยรอยยิ้มบางๆ “ดีมาก...ในที่สุดเ้าก็ทำได้”
แต่ก่อนที่หลี่เฉินจะได้ตอบกลับ เสียงดังสนั่นจากทิศเหนือของหุบเขาก็ทำให้เขาต้องหันไปมอง
ตูมมมม!
กลุ่มหมอกถูกพัดกระจาย ร่างของชายคนหนึ่งกระเด็นมาตกลงกลางลานฝึก เืเปรอะเปื้อนเต็มพื้นดิน
หลี่เฉินเบิกตากว้าง “นี่มัน...!”
อาจารย์ไป๋ขมวดคิ้ว ั์ตาเปล่งประกายเย็นเยียบ เขาลุกขึ้นยืนช้าๆ พร้อมกับกล่าวเสียงต่ำ
“ในที่สุด มันก็มาถึงแล้ว...”
———
ตอนต่อไป: ใครคือชายที่าเ็? อะไรคือภัยที่กำลังใกล้เข้ามา?