God of Elementals

    ตอนที่ 40 สุวรรณ

    ตอนที่ 40

    “ท่านได้รับราชันย์หุ่นเชิดวิญญาณ และฉายาผู้พิชิตบ้านมอนพิเศษ 7 หลัก”


    สักพักก็มีหุ่นไม้ปรากฏออกมา บนหุ่นมีลวดลายอักขระโบราณ และอักษรรูน ภายในหุ่นกระบอกมีกระแสพลังธาตุทั้ง 5 ไหลเวียนเป็นโครงสร้างทำให้หุ่นตัวนี้มีแหล่งพลังงานเป็นของตัวเอง


    จู่ๆก็มีแสงสีแดงส่องออกมาจากกำไลมิติของนิลกาฬ แสงสีแดงได้สแกนหุ่นเชิดวิญญาณ


    ‘มีอะไรยังงั้นหรอ โนรา’

    ‘เจ้านายค่ะ ดิฉันขอหุ่นตัวนี้ได้ไหมค่ะ หุ่นตัวนี้มีโครงสร้างมาจากสปิเนลเป็นแร่ที่มีความคงทนเป็นอย่างมาก ไม่มีคุณสมบัติของแม่เหล็ก และไม่หลอมละลาย ดิฉันสามารถใช้นาโนบอทในการเสริมโครงสร้างให้มีความคงทนมากขึ้น เพิ่มอักษรรูนความคงทนป้องกันการโจมตีกายภาย พลังเวทย์ และคุณสมบัติในการฟื้นฟูตัวเอง ใช้นาโนบอทเขียนผังวงจรใหม่ทั้งหมด ดิฉันจะได้สามารถอยู่เคียงข้างกายของเจ้านายได้ตลอดเวลา ถึงดิฉันจะอยู่กัขเจ้านายตลอดเวลาอยู่แล้วแต่ดิฉันอยากมีกายเนื้อค่ะ เพื่อจะได้คอยรับใช้เจ้านายอย่างใกล้ชิดจะได้ไหมค่ะเจ้านาย’

    ‘ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกถ้าโนราอยากได้หุ่นตัวนี้ แต่เจ้าจะต้องรักษาหุ่นตัวนี้ให้ดีละ’

    ‘ขอบคุณค่ะ เจ้านาย’


    โนราไม่รอช้านางใช้นาโนบอทจำนวนมากจากกำไล ในไม่ช้าหุ่นเชิดวิญญาณก็กลายเป็นหญิงสาวน่ารักอายุ 12 ปี ดวงตาสีแดง ผมสั่นสีขาว สวมชุดเมดกระโปงยาว นางหมุนตัว 1 รอบ และยกชายกระโปง

    “เป็นยังไงบ้างค่ะ เจ้านาย”

    “อือๆ น่ารักดีนะโนรา”

    “ขอบคุณค่ะ”



    “นิลเจ้าได้รับอะไรมายังงั้นหรือ” หลินถามด้วยความสงสัย

    “ข้าได้หุ่นเชิดวิญญาณระดับราชันย์มานะ แล้วเจ้าละได้สิ่งใดมา”

    “ข้าได้ผลึกรวมจิตวิญญาณมานะ” หลินยื่นผลึกทรงสามเหลี่ยมปิระมิตในแก่นิลกาฬดู

    “น..นิมัน ไม่จริงเป็นไปไม่ได้”

    เมื่อหลินเห็นนิลกาฬตกใจกลับผลึกรวมวิญญาณ ยิ่งทำให้นางสงสัยว่าทำไมนิลกาฬถึงตกใจขนาดนั้น

    “มันคืออะไรยังงั้นหรอนิล”

    นิลกาฬรีบดึงสติกลับมาทันที

    “มันคือผลึกที่ใช้ในการรวบรวมวิญญาณของคนที่ตายได้แล้วมันจะค่อยๆรวบรวมเศษเสี้ยวของวิญญาญดวงนั้น เมื่อรวบรวมครบแล้วเจ้าได้พลังและความทรงจำของวิญญาณดวงนั้นทั้งหมด ที่โลกเดิมของข้าก็มีผลึกแบบนี้แต่มันหายากมากๆ แต่ข้าไม่แน่ใจว่ามันจะเหมือนกับผลึกที่ข้ารู้จักหรือเปล่า”

    “หือ เป็นแบบนี้นั้นเอง”


    หลังจากที่นิลกาฬและหลินคุยกัน พวกเขาก็ได้ถามถึงของรางวัลได้ได้จากการพิชิตดันเจี้ยน พวกเขาทุกคนได้รับฉายาพิชิตบ้านมอนพิเศษเหมือนกันหมด ฉายาพิชิตบ้านมอนนั้นช่วยเพิ่มพลังธาตุทุกอย่าง 50 แต้มถาวร


    ยูกิได้รับผลึกวิญญาณระดับราชันย์เลือดกึ่งมังกร ราชันย์มังกรเหมันต์ เป็นประเภทแปลงร่าง หลังจากที่ยูกิรองแปลงร่างดู มีเขาและหางงอกออกมาจากตัวของยูกิ มีเกล็ดหิมะโปรยปรายออกมารอบๆตัว ทำให้อุณหภูมิโดยรอบลดต่ำลง และยังช่วยเสริมพลังธาตุน้ำแข็งอีกด้วย


    เสวียนซินก็ได้ผลึกวิญญาณระดับราชันย์เลือดกึ่งมังกร ราชินีมิโกะจิ้งจอก 9 หางทองคำ ประเภทเปลี่ยนร่าง เมื่อนางเปลี่ยนร่าง สีผมของนางจะเปลี่ยนเป็นสีขาว มีหางงอกออกมาเป็น 9 หางขนสีทอง ยังสามารถใช้เวทย์ธาตุทั้งห้าและเวทย์แห่งแสงได้อีกด้วย


    รินได้ทักษะกายาเพชร เปลี่ยนร่างกายให้กลายเป็นเพชร เพิ่มพลังป้องกันอย่างมหาศาล แต่ไม่มีใครกล้าที่จะทดสอบพลังของนาง


    หลังจากที่พิชิตบ้านมอนเรียบร้อยแล้วพวกเขาก็กลับออกมาจากดันเจี้ยนทันที เพราะอีกไม่กี่วันก็จะถึงการแข่งขันประจำชั้นปีแล้ว


    นิลกาฬอธิบายให้พวกนางฟังแค่ว่า ได้ราชันย์หุ่นเชิดวิญญาณมา ดูเหมือนว่าพวกนางจะไม่สนใจในตัวของโนราเท่าไร พวกนางคิดว่าโรนาเป็นเพียงหุ่นเชิดธรรมดาที่ไม่สามารถพูดได้ ดูจากการแต่งตัวแล้วน่าจะเป็นหุ่นเชิดรับใช้มากกว่า


    เมื่อออกมาจากดันเจี้ยนนิลกาฬได้ให้โนราเอาลูกแก้วพลังธาตุระดับสามัญและชั้นยอดไปขายให้กับลุงหวัง ส่วนพวกเขาแยกย้ายกันกลับห้องพักทันทีเพื่อดูดซับพลังธาตุพวกเขาต้องการที่จะเพิ่มพลังให้ได้มากที่สุดก่อนจะเริ่มการแข่งขัน


    หลังจากที่นิลกาฬกลับมาถึงห้อง เขาสงสัยพลังของเขาในตอนนี้เป็นอย่างมาก หลังจากที่ผ่านอะไรมามากมาย เขายังไม่ได้ลองตรวจสอบพลังของเขาเลย [ตรวจสอบ]


    ชื่อ นิลกาฬ(ลูกครึ่งยักษ์) อายุ 12 ปี

    ฉายา -ร่างราชันย์ 7 ธาตุ (เพิ่มโอกาศได้รับผลึกวิญญาณ 50 %)

            -ผู้พิชิตบ้านมอนพิเศษ 7 หลัก (เพิ่มพลังธาตุทุกธาตุ 50 แต้มถาวร)

            -จักรพรรดิกลืนกิน (สามารถกลืนกินได้ทุกสิ่งทุกอย่างและเปลี่ยนเป็นพลัง)

    ระดับ ผู้วิวัฒนาการ อายุขัย 400 ปี

    ธาตุไฟ 670(+100)

    ธาตุดิน 670(+100)

    ธาตุไม้ 670(+100)

    ธาตุน้ำ 670(+100)

    ธาตุทอง 670(+100)

    ธาตุหยิน 670(+100)

    ธาตุหยาง 670(+38)


    “อะไรกันละเนี่ย ลูกครึ่งยักษ์ แถมค่าสถานะทุกอย่างเพิ่มมา 150 แต้ม และยังไอ้ฉายาจักรพรรดิกลืนกินอีกได้มาตอนไหนว่ะเนี่ย”


    นิลกาฬตกใจเป็นอย่างมากหลังจากที่เขาตรวจสอบพลังของตัวเอง ขนาดเขามีพลังขนาดนี้ยังไม่สามารถชนะบอสของบ้านมอนพิเศษได้ เขารู้ว่าตอนนี้เขายังไม่พลังไม่เพียงพอสำหรับการออกผจญภัย


    ขณะที่นิลกาฬกำลังใช้ความคิดอยู่นั้น โนราก็ได้โผล่มาครึ่งตัวภายในเงาของนิลกาฬ “เจ้านายดิฉันกลับมาแล้ว รายได้จากการขายลูกแก้วพลังธาตุระดับสามัญและชั้นยอดทั้งหมดหนึ่งล้านห้าแสนเหรียญทองค่ะเจ้านาย”

    “โนราทีหลังถ้าเจ้าจะโผล่มาแบบนี้ เจ้าส่งกระแสจิตมาบอกข้าก่อนก็ได้ ข้าจะได้ไม่ต้องตกใจมาก แถมข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะสามารถใช้ก้าวเงาได้ด้วย”

    “รายงานค่ะ เดิมทีพลังของดิฉันก็มาจากเจ้านายอยู่แล้ว วิชาทั้งหมดในก็อตโทเปียถ้าดิฉันได้อ่านเพียงรอบเดียวก็สามารถใช้ได้หมดทุกวิชาค่ะ เจ้านาย”

    “คือว่าจะรายงานให้ฟังมันก็ดีอยู่หรอกว่าแต่เมื่อไหร่เจ้าจะออกมาจากเงาซะที โผล่มาเพียวครั้งเดียวและรายงานให้ฟังมีมันยังไงๆอยู่ ว่าแต่ไอ้หน้าอกนั้นมันอะไรกัน ข้าจำได้ว่าตอนเจ้าสร้างร่างนาโนบอทขึ้นมาขนาดของมันยังไม่ใหญ่ขนาดนี้เลย”

    “รายงานค่ะ เนื่องจากรอบๆตัวของเจ้านายมีแต่ผู้หญิงทรงใหญ่กันทั้งนั้นค่ะ ดิฉันไม่อยากยอมแพ้พวกนางค่ะ แต่ไม่ต้องห่วงนะค่ะเจ้านาย ดิฉันได้ปรับเปลี่ยนโครงสร้างร่าง วงจรเวทย์ อักขระ และอักษรรูนเรียบร้อยแล้ว ทำให้ร่างของดิฉันใกล้เคียงกับมนุษย์มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เจ้านายสามารถทำโน่นทำนี้กะบดิฉันได้แบบไร้กังวลหายห่วง ถึงดิฉันจะมีโครงสร้างใกล้เคียงกับมนุษย์แต่ก็ไม่สามารถมีลูกได้ค่ะ เจ้านายโปรดอ่อนโยนกลับดิฉันด้วยนะค่ะ”


    นิลกาฬยื่นมือไปบีบที่หัวของโนราทันที

    “เจ็บค่ะเจ้านาย ไม่คิดเลยว่าเจ้านายจะรุนแรงขนาดนี้”

    “เธอเป็นนาโนบอทเจ็บเป็นกับเขาด้วยหรอ? โนรานี้คือคำสั่งถ้ายังมาพูดแบบเมื่อกี่อีกละก็ข้าจะพังหุ่นนี้ทิ้งทันที แล้วให้เธอกลับเขามาอยู่ในกำไลมิติเหมือนเดิม ถ้าทำอะไรนอกเหนือจากคำสั่งของข้ารู้นะว่าจะเกิดอะไรขึ้น ข้าเป็นคนสร้างเจ้ามาเจ้าคงจะรู้นิสัยของข้าดีที่สุดนะโนรา”

    โนราเหงื่อตกทันที เมื่อมองไปที่ใบหน้าของนิลกาฬที่กำลังโมโห

    “เข้าใจแล้วค่ะ ต้องขอประทานโทษด้วยที่ดิฉันดีใจมากไปหน่อยที่สามารถต่อสู้เคียงข้างเจ้านายได้ ดิฉันรู้ว่าดิฉันไม่สามารถมาแทนนายหญิงได้..”

    “หยุดพูดได้แล้วโนรา เธอไปเฝ้าหน้าประตูเอาไว้อย่าให้ใครมารบกวนข้า ถ้าใครมาก็ให้รายงานทางกระแสจิตเข้าใจไหม”

    “รับทราบค่ะเจ้านาย” หลังจากนั้นโนราก็เดินออกมาเฝ้าหน้าประตูห้องของนิลกาฬราวกลับรูปปั้น


    ทางด้านหลินเองก็ยังสงสัยกลับผลึกรวมจิตวิญญาณ หลินนึกถึงตอนที่นิลกาฬเห็นผลึกรวมจิตวิญญาณเหมือนกับว่าเขาต้องการผลึกนี้เป็นอย่างมากแต่เขาก็ไม่ได้ขอมันไปจากหลิน นั้นจึงทำให้หลินสงสัย หลินจึงนำผลึกรวมจิตวิญญาณขึ้นมาดูอีกรอบ แต่แล้วก็มีแสงสว่างส่องออกมาจากผลึกทำให้หลินไม่สามารถมองไปที่ผลึกได้โดยตรง


    เมื่อหลินลืมตานางพบว่านางไม่ได้อยู่ภายในห้อง นางพบว่าที่แห่งนี้มืดและมีหมอกหนาเป็นอย่างมาก หลังจากที่นางเดินสำรวจรอบๆ

    “สวัสดีเธอคือหลินใช่ไหม” มีเสียงหญิงสาวกำลังเรียกหลินจากทางด้านหลัง

    ทำให้หลินหันหลังไปมองทันที เมื่อนางหันมานางก็ต้องตกใจเป็นอย่างมาก เมื่อพบว่าคนที่เรียกนางนั้นรูปร่างหน้าตาทุกอย่างคล้ายกับนางเป็นอย่างมาก “เจ้าเป็นใครทำไมถึงรู้จักชื่อของข้าได้”

    “จะไม่ให้ข้ารู้จักเจ้าได้อย่างไร ตั้งแต่ที่นิลกาฬมาที่โลกนี้ข้าก็อยู่กลับเจ้าตลอดเวลา มันเหมือนกับว่ามีเส้นแห่งโชคชะตาที่ทำให้เจ้ากับข้าไม่สามารถแยกจากกันได้ ข้าค่อยดูพวกเจ้าทั้งคู่มาโดยตลอด ข้ารู้ว่าเจ้าชอบนิลกาฬมากแค่ไหน แต่นิลกาฬก็ไม่มองเจ้าในฐานะผู้หญิงคนหนึ่งเลย ข้าคิดว่าแม้กระทั้งตอนนี้นิลกาฬเขาก็ยังไม่ยอมยกโทษให้ตัวเอง ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆเขาจะต้องโดนราหูครอบงำอีกแน่นอน”

    “ทำไมเจ้าถึงรู้เรื่องของนิลมากมายขนาดนี้ เจ้าเป็นใครกันแน่”

    “ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่เจ้าจะรู้ แต่ในไม่ช้าเจ้าจะได้รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับนิลกาฬเอง ถ้าเจ้าสามารถยอมเปิดใจให้มากกว่านี้ เมื่อเจ้าพัฒนาจนกลายเป็นผู้เป็นเลิศเมื่อไหร่ให้มาหาข้าอีกที ข้าจะมอบทุกอย่างของข้าให้แก่เจ้า”

    “เดียวก่อนอย่างพึ่งไปเจ้าเป็นใครกันแน่ เดียวก่อน”

    “ชื่อของข้าคือสุวรรณ เจ้าอย่าได้พูดชื่อนี้ต่อหน้านิลกาฬเป็นอันขาด ไม่งั้นเจ้าอาจจะได้พบแต่ความผิดหวัง”