ฉันเดินตามเขาเข้ามาในบ้าน สภาพบ้านเขามันเหมือนบ้านล้างเลย บ้านหลังเก่าๆ ไม่มีไฟ ฉันมองฝ่าความมืดไปรอบๆบ้านอย่างหวาดระแวง ภาพในหนังผีสยองขวัญก็ลอยเข้ามาในหัว แล้วถ้าหากนายนี่เป็ผีแล้วหลอกฉันมาฆ่าเพื่อเป็ตัวตายตัวแทนเหมือนในหนังล่ะ อึ๋ยยย แค่คิดก็สยองแล้ว แต่จู่ๆฉันก็รู้สึกถึงอะไรเย็นๆมาััที่บริเวณข้อเท้าของฉัน
“อ๊าาาาา” ฉันร้องกรี๊ดออกมาสุดเสียงด้วยความใและกลัว
“อะไรคุณ เป็อะไร” นายนั่นรีบวิ่งออกมาจากบ้านแล้วตรงมาหาฉัน ถามฉันด้วยความตื่นตระหนก
“หือออ อะไรก็ไม่รู้ มันจับอยู่ที่ขาฉันน่ะ” ฉันพูดเสียงสั่นๆด้วยความกลัว และชี้มือลงไปที่ขา แต่ฉันไม่กล้าก้นหน้าดู เขาเลยก้มลงมองดูตามที่ฉันชี้ แล้วเขาก็หัวเราะออกมาอย่างตลกขบขัน
“ฮ่าฮ่าฮ่า…” เขายืนหัวเราะอย่างตลกและขำในตัวฉัน ขำอะไรของนาย ฉันไม่ขำกับนายด้วยนะ
“หัวเราะอะไรล่ะ รีบเอามันออกจากขาฉันก่อนดีมั้ย” ฉันพูดอย่างมีน้ำโห แต่ก็ยังหลงเหลือความกลัวอยู่ด้วย
เขาก้มลงไปหยิบอะไรบางอย่าง แล้วเขาก็พูดว่า
“ชีโร่ มาสวัสดีแม่เขาหรอลูก แม่เขาใหมดเลย เห็นมั้ย” เขาพูดเสียงอ่อนเสียงหวานอย่างอบอุ่นกับเ้าสิ่งที่เขากำลังอุ้มมันอยู่ในมือ แล้วลุกขึ้นยืนมาประจันหน้ากับฉัน
เดี๋ยวก่อน ชีโร่? แม่? นี่มันอะไรกัน ชีโร่คือใคร แล้วใครคือแม่
ฉันมองไปที่มือของเขาแล้วก็เห็นสิ่งที่อยู่ในมือคู่นั้น ที่กำลังถูกเขาอุ้มเอาไว้ในอ้อมอกอ้อมใจ นั่นมันเป็หมา แถมยังเป็หมาปอมเมอร์เรเนี่ยนที่แสนจะน่ารักและแสนแพงที่สุดในโลกด้วย ว่าแต่คนแบบนายจะมีปัญญาเอาหมาแพงๆแบบนี้มาเลี้ยงได้ยังไง คิดยังไงฉันก็คิดไม่ออก
“ชีโร่ หมา” ฉันทำหน้างงๆ
“ใช่ หมาผมเอง ชื่อชีโร่” เขาพูดแนะนำหมาของเขาให้ฉันรู้จัก ชื่อชีโร่ ชื่ออินเตอร์จังเลยแฮะ ไม่เหมาะกับคนเก็บขยะแบบนายเลย
“แล้วเมื่อกี้ นายเรียกใครว่าแม่” ฉันถามอย่างเอาเื่
“ก็คุณไง” เขาตอบเสียงเรียบเหมือนไม่มีอะไรผิดปกติ
“จะเป็ฉันได้ยังไง” ฉันพูดแบบเอาเื่และสงสัย
“ก็คุณอยู่ที่นี่ในฐานะเมียผมไม่ใช่หรอ ชีโร่เป็ลูกผม ผมเป็พ่อ คุณก็ต้องเป็แม่สิ” เขาพูดอธิบายอย่างลอยหน้าลอยตา
“จะบ้าหรอ ฉันไม่ได้เป็เมียนาย ฉันแค่มาขออาศัยอยู่กับนายเฉยๆ” ฉันพูดแย้งออกมา และหลบสายตาเขาเพื่อซ่อนความรู้สึกเขิน
จะบ้าหรอ ใครเป็เมียนาย อย่ามาพูดเป็ตุเป็ตะพูดเองเออเองคิดเองคนเดียว แล้วทำไมฉันต้องมารู้สึกเขินกับคำพูดของคนแบบนายด้วยเนี่ย
“โอเคๆ หมาผมน่ะชื่อชีโร่ ส่วนตัวผมน่ะชื่อเวย์ แล้วคุณล่ะชื่ออะไร ผมจะได้เรียกถูก” เขาพูดแนะนำตัวเองกับหมาของเขาเสร็จสับ แล้วหันมาถามชื่อเสียงเรียงนามของฉันหลังจากที่เรารู้จักกันมาตั้งนานแต่ไม่ได้รู้จักชื่อของกันและกันเลย อะไรกัน เขาไปอยู่ไหนมา ทำไมเขาถึงไม่รู้จักฉัน เออ ฉันก็ไม่น่าสงสัย คนเก็บขยะแบบนายนี่ จะมารู้จักคุณหนูไฮโซแบบฉันได้ยังไง
“ปารมี เรียกสั้นๆว่าปาล์มมี่” ฉันตอบเขา
เขาพาฉันเดินเข้ามาในบ้านแล้วเปิดไฟ เผยให้เห็นบรรยากาศรอบๆภายในตัวบ้าน
โห นี่มันคือบ้านของผู้ชายจริงๆหรอเนี่ย ทำไมมันถึงได้สะอาดสะอ้านเรียบร้อย ดูมีระบบระเบียบขนาดนี้ ฉันกวาดสายตามองไปรอบๆภายในบ้าน ข้าวของทุกอย่างถูกจัดวางอย่างเป็ระเบียบเรียบร้อยอย่างดี ฉันยอมรับเลยว่าบ้านเขาเรียบร้อยกว่าห้องนอนของฉันอีก
“เธอไปอาบน้ำก่อนก็ได้นะ” เขาพูดและยื่นผ้าขนหนูมาให้ฉัน “นี่ก็เสื้อของฉัน เธอเอาไปเปลี่ยนก่อนก็ได้” เขายื่นเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวใหญ่มาให้ฉัน ฉันยื่นมือไปรับจากเขามาถือไว้ในมือ ถือว่าเขาก็มีน้ำใจเหมือนกันนะเนี่ย ฉันมองดูสภาพเขาแล้วฉันคิดว่าเขาควรจะไปอาบน้ำมากกว่าฉันอ่า
“ฉันว่านายไปอาบน้ำก่อนก็ได้นะ ดูสภาพนายสิ” ฉันพูดและทำท่าแหยๆ เขาก็ก้มมองดูตัวเองก่อนจะพูดขึ้นอย่างไม่ค่อยพอใจ
“รังเกียจฉัน แล้วจะมาอยู่กับฉันทำไม” แล้วเขาก็หยิบผ้าขนหนูแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป นี่สรุปคือฉันผิดหรอเนี่ย
ฉันมองไปรอบๆบ้าน แล้วสอดส่องสายตาไปสำรวจเห็นทีวีและตู้เย็นที่ตั้งตระหง่านอยู่ในบ้าน
“มีทีวีกับตู้เย็นซะด้วย รายได้อย่างนายเนี่ยนะจะมีของพวกนี้อยู่ในบ้าน แต่ก็ไม่แปลกหรอก ขนาดหมาที่ว่าแพงที่สุดในโลก นายยังเอามาเลี้ยงได้เลย” ฉันพูดพึมพำกับตัวเองเบาๆ และเดินไปเปิดตู้เย็นเพื่อสำรวจข้องของของนายเวย์
“นายจะตุนอะไรไว้บ้างนะ” ฉันค่อยๆเปิดตู้เย็นออก และเผยให้เห็น กาแฟกระป๋อง เครื่องดื่มแบรนด์ และผลไม้กับของสดอีกมากมาย
โอโห ฉันไม่อยากจะเชื่อเลยว่านายจะเป็คนเก็บขยะจริงๆ ถึงแม้ว่าบ้านนายจะแคบไปหน่อย แต่ก็มีข้าวของเครื่องใช้ที่เอาไว้ใช้อำนวยความสะดวกไว้ครบครัน แถมยังมีของดีๆเก็บไว้กินอีก แล้วเสื้อ ใช่เสื้อตัวนี้มันดูสะอาดผิดแปลกไปจากชุดที่นายใส่เมื่อกี้ ฉันรีบวิ่งไปเปิดตู้เสื้อผ้าของเขาดู
“นี่มัน แบรนด์เนมทั้งนั้น” ฉันยืนอึ้งกับสิ่งที่เห็นสักพัก เสื้อผ้าพวกนี้ฉันมองด้วยตาก็รู้ว่ามันเป็ของแท้ ถ้านายเป็คนเก็บขยะจริงๆ นายจะมีของพวกนี้ได้ยังไง ความจริงแล้วนายเป็ใครกันแน่ นายเวย์
ฉันเดินตรงไปหาเ้าชีโร่ แต่มันกลับวิ่งหนีฉันเหมือนมันจะกลัว กลัวฉันทำไม เล่นกับฉันหน่อยก็ไม่ได้
“ชีโร่ๆๆ” ฉันเรียกชื่อมันรัวๆแต่มันก็ไม่มาหาฉัน ฉันจะทำยังไงกับแกดี แกถึงจะยอมมาหาฉัน เ้าชีโร่
แล้วฉันก็นึกขึ้นได้ว่าเมื่อกี้ฉันเห็นไก่ย่างอยู่ในตู้เย็นของนายเวย์ ฉันจึงเดินไปเปิดตู้เย็นและหยิบไก่ย่างออกมาหนึ่งชิ้น
“ชีโร่ๆ มานี่มา” ฉันเรียกและทำท่ายื่นไก่ย่างให้มัน และแล้วมันก็ได้ผล เ้าชีโร่วิ่งสั่นหางระริกๆมาหาฉัน ฉันจึงป้อนไก่ย่างให้มันกิน มันก็กินสั่นหางไปมาอย่างมีความสุข
ฉันนั่งลงข้างๆมัน พอมันกินเสร็จมันก็เอาหัวมาซุกตรงตักฉันออดอ้อนฉันอย่างน่ารัก
“ขี้อ้อนจังเลยนะ” ฉันเอามือลูบหัวมันอย่างเอ็นดู “เ้านายแกเป็ใครกันแน่” ฉันคุยกับมันและถามอย่างสงสัยทั้งๆที่รู้ว่ามันไม่สามารถตอบฉันได้ แล้วพลันสายตาของฉันก็หันไปสะดุดกับโทรศัพท์เครื่องหนึ่งที่วางอยู่ตรงหน้าทีวี ฉันจึงลุกขึ้นและเดินไปหยิบมันมาดู นี่มันโทรศัพท์ญี่ห้อดังรุ่นล่าสุดที่แสนแพง คนแบบเขาจะมีของพวกนี้ได้ยังไง ฉันกดเปิดหน้าจอเผื่อฉันจะเจออะไรดีๆอีก แต่มันก็ถูกล็อกรหัสเอาไว้ นี่นายเวย์ นายเป็ใครกันแน่ แล้วถ้านายไม่ใช่คนเก็บขยะ แล้วนายจะปลอมตัวไปที่บ้านฉันทำไม หรือว่า นาย้าจะล่อลวงฉันมาทำอะไรไม่ดี หืยยย ไม่นะ นี่ฉันกำลังเอาตัวเองเข้ามาเสี่ยงอันตรายอย่างนั้นหรอ
“เธอทำอะไรน่ะ” เสียงของนายเวย์ดังขึ้นอย่างจับผิดทำให้ฉันสะดุ้งเล็กน้อยจึงเอามือที่ถือโทรศัพท์แอบไว้ที่หลัง
ฉันค่อยๆหันไปมองเขาและยิ้มแห้งๆให้ ก่อนที่ยิ้มของฉันจะค่อยๆหุบลงด้วยความตกตะลึง สาบานว่านี่คือนายเวย์คนเก็บขยะเมื่อตะกี้นี้จริงๆใช่มั้ย เรือนผมสีดำน้ำตาลทอง ใบหน้าขาวใส ั์ตาสีน้ำตาล คิ้วเข้มรับกับจมูกโด่งเป็สัน ริมฝีปากสีแดงชมพูระเรื่อดูเป็ธรรมชาติ แผงอกอันกำยำที่มีกล้ามเป็มัดๆ ท่อนล่างพาดด้วยผ้าขนหนูสีขาว มีหยดน้ำติดตามทั่วตัวและมีกลิ่นหอมอ่อนๆของสบู่อาบน้ำโชยมาแตะจมูกฉัน ทำเอาใจฉันสั่นทำตัวไม่ถูก ก่อนที่ฉันจะรีบหลบสายตาเขาและหันไปมองทางอื่น
“ทำไมนายไม่ใส่เสื้อผ้าให้เรียบร้อยก่อน” ฉันทำเสียงเข้มเพื่อปิดบังความเขินของตัวเอง
“แล้วเธอล่ะ เธอทำอะไร” เขาพูดและมองฉันอย่างจับผิด พร้อมกับเดินย่างสามขุมมาหาฉัน
ตุบตุบ ตุบตุบ ตุบตุบ
ใจของฉันเต้นแรงด้วยความเขินปนประหม่า ยิ่งเขาเดินเข้ามาใกล้ฉันแบบนี้ ใจฉันก็ยิ่งเต้นแรงและทำตัวไม่ถูก
เขาเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าฉัน แล้วเอื้อมมือเข้ามาจะกอดฉัน ตอนนี้สายตาของฉันกำลังจ้องแผงอกกำยำของเขาอยู่
ฉันหลับตาปี๋เพราะ้าหลีกเลี่ยงการประจันหน้ากับแผงอกอันกำยำของเขา แล้วฉันก็รับรู้ได้ถึงความรู้สึกที่มือของเขาััไปตามมือฉันช้าๆจนทำให้ฉันขนลุกซู่ รู้สึกถึงความร้อนที่กำลังคืบคลานเข้ามาบนใบหน้า ตอนนี้ใจของฉันมันเต้นแรงจนควบคุมไม่ได้และเหมือนว่ามันอยากจะกระเด็นออกมาเต้นข้างนอกยังไงอย่างนั้น
2K
