เมฆา สืบลู้ผี ภาค สนธยาไร้เวท

        # เมฆา สืบสู้ผี  

        *ซีรีส์: ตุ๊กตาเด็กที่ไม่เคยโต* 

        *ตอนที่ 6: ขวดสารที่มีชีวิต*

        กลางวัน ห้องสอบสวนพิเศษ กองปราบ

        ป้าสมศรีนั่งนิ่งในชุดนักโทษ มือถูกใส่กุญแจมือไว้กับโต๊ะ แต่เธอยังกอดตุ๊กตาลูกชายตัวเล็กแน่นเหมือนเดิม

        ริต้า เมฆา และนิชายืนอยู่อีกฝั่งกระจกกันเสียง

        นิชาพูดเสียงต่ำ “ถ้าสารต้นแบบทั้งหมดอยู่ในตัวตุ๊กตาลูกชายจริง… เราจะสกัดออกมาได้ยังไง?”

        เมฆาตอบ “โดยไม่ทำลาย ‘เขา’”

        ริต้าถอนหายใจ “แต่ตุ๊กตานั่นไม่ใช่เด็กจริง ๆ อีกต่อไป”

        เมฆาส่ายหัว “สำหรับป้าสมศรี เขายังเป็๲ลูกชายคนเดียวที่เหลืออยู่”

        นิชาเสนอ “ฉันมีวิธีสกัดสารโดยไม่ทำลายโครงสร้างมาก แต่ต้องทำในห้องแล็บที่มีระบบปิดสนิท และต้องได้รับอนุญาตจากป้าสมศรี”

        ค่ำวันนั้น ห้องขัง

        เมฆาเข้าไปคุยกับป้าสมศรีคนเดียว

        เขานั่งลงตรงข้ามเธอ

        “ป้า… ถ้าป้าอยากให้ลูกป้าอยู่กับป้าตลอดไปจริง ๆ ปล่อยให้เราสกัดสารออกมาเถอะ เราจะไม่ทำลายเขา”

        ป้าสมศรีมองเมฆานิ่ง ๆ น้ำตาไหล

        “คุณสัญญาว่าจะไม่เอาเขาไปจากป้า?”

        เมฆาพยักหน้า “สัญญา”

        ป้าสมศรีค่อย ๆ ยื่นตุ๊กตาลูกชายให้เมฆา

        มือเธอสั่น

        “ดูแลเขาให้ดีนะคะ”

        เมฆารับตุ๊กตา ๼ั๬๶ั๼เย็นเฉียบแต่หนักอึ้งราวกับมีชีวิต

        เขาเดินออกจากห้องขัง

        แต่ก่อนประตูปิด

        ป้าสมศรีกระซิบเบา ๆ

        “ลูก… อย่ากลัวนะ แม่จะตามไปเร็ว ๆ นี้”

        กลางคืน ห้องแล็บนิติวิทยาศาสตร์ (ระบบปิดสนิท)

        นิชาในชุดป้องกันเต็มตัว วางตุ๊กตาลูกชายป้าสมศรีลงในตู้สกัดสารเคมี

        เธอใช้เข็มดูดของเหลวจากเนื้อพลาสติกที่แข็งตัวช้า ๆ

        สาร K-17 ต้นแบบไหลออกมาเป็๲ของเหลวใส ๆ ปริมาณมากกว่าที่คาด

        พอที่จะสังเคราะห์สารแก้พิษได้ทั้งอาคาร

        แต่ระหว่างสกัด

        ตุ๊กตาค่อย ๆ ขยับนิ้วเบา ๆ

        นิชาสะดุ้ง แต่ยังทำต่อ

        เมฆายืนเฝ้าอยู่ข้างนอกกระจก

        เขารู้สึกถึงพลังงานโศกเศร้าที่แผ่ออกมาจากตุ๊กตา

        เหมือนเด็กคนหนึ่งกำลังร้องไห้เงียบ ๆ

        หลังสกัดเสร็จ

        ตุ๊กตาลูกชายยังคงสภาพเดิม แต่ซีดลงเล็กน้อย

        นิชานำสารไปสังเคราะห์สารแก้พิษด่วน

        เช้าวันรุ่งขึ้น ทีมฉีดพ่นสารแก้พิษเข้าไปในระบบแอร์และผนังคอนโดทั้งอาคาร

        กระบวนการหดตัวของเหยื่อที่ยังรอดชีวิตหยุดลงสนิท

        วิศวกรและเ๽้าหน้าที่ที่ถูกสารเริ่มฟื้นตัวช้า ๆ

        คอนโดถูกประกาศปลอดภัยชั่วคราว

        แต่เมฆารู้ดีว่ามันยังไม่จบ

        คืนนั้น ห้องขังป้าสมศรี

        ป้าสมศรีนั่งนิ่งคนเดียว

        ตุ๊กตาลูกชายไม่อยู่แล้ว

        เธอร้องไห้เงียบ ๆ

        แล้วเสียงหัวเราะเด็กใส ๆ ดังขึ้นในห้องขัง

        คราวนี้ดังจากในตัวเธอเอง

        ป้าสมศรีตัวสั่น

        เธอมองลงที่ท้องตัวเอง

        รู้สึกถึงอะไรบางอย่างกำลังขยับอยู่ข้างใน

        กล้องตัดไปที่ห้องหลักฐานลับ

        ตุ๊กตาลูกชายป้าสมศรีวางอยู่ตัวเดียวในตู้กระจก

        ตาแก้วที่เคยว่างเปล่า

        ตอนนี้มีน้ำตาหยดหนึ่งไหลออกมา

        และที่พื้นหน้ากระจก

        มีรอยเท้าเด็กตัวเล็กเปียกสารเคมีคู่หนึ่ง

        เริ่มจากในตู้

        แล้วเดินออกไปตามโถงสถานีตำรวจ

        มุ่งหน้าไปยังห้องขัง

        รอยเท้าหยดสารตามทาง

        ชัดเจน

        และไม่หยุด...?

        *โปรดติดตามตอนต่อไป*