ชีวิตผมกลายเป็เกมจีบสาวไปซะแล้ว
| 4 |
สร้างเนื้อเื่กับหัวหน้าห้อง 2
ผมขยับใบหน้าเข้าไปหาใบหน้าสวยที่กำลังแดงก่ำเพราะความเขินนั้น ก่อนที่จะประทับริมฝีปากของตัวเองลงไปที่ริมฝีปากบางของเธอ ริมฝีปากของเราทั้งคู่ต่างััแล้วบดเข้าหากันไปมาก่อนที่เราจูบกันอย่างดูดดื่ม ทั้งเธอและผมต่างจูบกันอย่างเก้ ๆ กัง ๆ เพราะนี่เป็จูบแรกของเราทั้งคู่
ผมขยับมือที่โอบเอวของร่างบางนั้นไว้ขึ้นมาข้างหนึ่งก่อนที่จะขยับมือข้างนั้นมาจับที่กรอบใบหน้าเธอไว้ พร้อมกับขยับนิ้วััใบหน้านั้นอย่างทะนุถนอม ในขณะที่ยังคงจูบเธออย่างดูดดื่มไปด้วย ทั้งผมและฝันเราต่างจูบกันอย่างดูดดื่มพลางตวัดปลายลิ้นเกี่ยวพันลิ้มรสจูบหอมหวานกันไปมา
รสจูบแรกอันหอมหวานแผ่ซ่านไปทั่วไปของเราทั้งคู่ ลิ้นเราทั้งสองคนต่างพันเกี่ยวกันไปมา ก่อนที่ผมจะเร่งรสจูบอันอ่อนหวานนั้นให้ร้อนแรงยิ่งขึ้นไปอีกทีละน้อย สำหรับผมเหมือนตอนนี้เวลามันหยุดเดินไปในทันทีที่ผมเสียจูบแรกไป กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ จากตัวเธอฟุ้งขึ้นมาแตะจมูกผมทันที ทำให้ผมเคลิบเคลิ้มกับจูบนี้เข้าไปกันใหญ่
จากนั้นร่างบางเ้าของริมฝีปากที่ผมกำลังจูบอยู่ เธอก็ละริมฝีปากออกมาจากจูบนั้น แล้วมองมาที่หน้าผมด้วยใบหน้าแดงก่ำที่ดูใเล็กน้อย ก่อนที่ใบหน้าแดงก่ำนั้นจะแดงขึ้นมากขึ้นจนเหมือนแก้มนุ่มนิ่มนั้นจะแตกออก
"ขะ ขะ ขอบคุณ ทะ ที่ช่วยนะ" ฝันพูดด้วยเสียงตะกุกตะกักออกมา ก่อนที่เธอจะรีบร้อนลุกขึ้นแล้ววิ่งออกจากห้องไป ผมที่เห็นแบบนั้นก็ได้แล้วลุกขึ้นแล้วมองตามเธอออกไปเพราะผมเองก็ใกับสิ่งที่เกิดขึ้นเหมือนกัน
"ฝัน ฝัน เดี๋ยวก่อนสิ" ผมที่ตั้งสติได้ก็รีบวิ่งตามเธอออกมาหยุดอยู่ตรงหน้าห้องแล้วะโเรียกเธอ แต่เธอก็ไม่หันหลังกลับมารีบวิ่งต่อไป จนลับสายตาผมไป ผมที่เห็นแบบนั้นก็หันกลับมาในห้องแล้วเห็นว่ากระเป๋านักเรียนของเธอยังอยู่ในห้องอยู่เลย
"เอาซะไปไม่เป็เลยเรา" ผมพึมพำออกมาพร้อมกับยิ้มไปด้วย ก่อนที่จะขยับมือขึ้นมาจับริมฝีปากตัวเองที่พึ่งเสียจูบแรกไป
ระบบ : เลเวลอัป > 2
ผมที่กำลังมองตามเธอไปแล้วกำลังเหม่อเพราะคิดถึงจูบแรกที่เสียไปอยู่นั้น ก็ได้สติกลับมาอีกครั้งเพราะเห็นระบบแจ้งเตือนว่าเลเวลตัวเองอัปจากหนึ่ง เป็สองแล้ว สงสัยเลเวลจะอัปเพราะทำภารกิจเสร็จไปสองภารกิจสินะ จากนั้นผมก็เดินกลับเข้าไปในห้องแล้วทำความสะอาดจนเสร็จ พร้อมกับหยิบกระเป๋าของตัวเอง และของหัวหน้าห้องออกมา แล้วมานั่งรอเธออยู่ที่หน้าห้องแทน เพราะคิดว่ายังไงเธอก็ต้องกลับมาเอากระเป๋าแน่
และก็เป็อย่างที่ผมคิดจริง ๆ ตอนนี้เธอเดินกลับมาแล้ว หลังจากที่ผมนั่งรอเธอมาเกือบ 10 นาที แต่เธอก็ไม่ยอมเดินมาสักที เธอหลบอยู่ตรงหัวมุมกำแพงแล้วมองมาที่ผม เธออยู่อย่างนั้นมาั้แ่ 5 นาทีที่แล้วแล้ว และดูไม่มีทีท่าว่าจะมาเอากระเป๋าสักที ผมก็เลยเอากระเป๋าเธอวางไว้ตรงม้านั่งพิงกำแพงข้างบันไดไว้ ก่อนที่จะลุกขึ้นแล้วเดินไปทางบันได
จากนั้นฝันที่แอบอยู่ตรงหัวมุมก็ชะโงกหน้าดูอยู่สักพักก่อนที่เธอจะพาร่างบางของตัวเองรีบเดินมาหยิบกระเป๋าที่ผมวางไว้ ทันทีที่เธอหยิบกระเป๋าขึ้นมา ผมที่แอบอยู่หลังกำแพงก็ขยับตัวเองออกมาจับแขนเรียบวบางที่ถือกระเป๋าอยู่ทันที ฝันทำหน้าใที่เห็นผมทันทีก่อนที่จะหน้าแดงขึ้นแล้วออกแรงวิ่งสุดตัว แต่ร่างบางนั้นก็ไม่ขยับสักนิดเพราะผมจับแขนเธอเอาไว้อยู่
"จะหนีเราไปไหนล่ะ" ผมพูดขึ้น จากนั้นร่างบางก็หันตัวมาหาผมก่อนที่จะเงยหน้าแดงก่ำที่ก้มอยู่ขึ้นมา
"กะ กะ ก็เมื่อกี้ในห้องเรา....." เธอพูดตะกุกตะกักก่อนที่จะอ้ำอึ้งขึ้น
"ที่เราจูบกันอ่ะหรอ" ผมพูด ทันทีที่ผมพูดจบเธอก็หน้าแดงขึ้นอีก พร้อมกับหลบหน้าผมอีกครั้ง เห็นท่าทางเธอแบบนี้ก็ดูน่ารักดีนะ
"อย่าพูดเสียงดังสิ เดี๋ยวมีคนได้ยิน" เธอที่ทำท่าเขินอยู่นานก็เงยหน้าขึ้นมาพูดกับผมสักที
A : คนอื่นได้ยินไม่เห็นจะเป็อะไรเลย ก็เราจูบกันจริงๆ นี่น่า
B : แล้วเธอชอบไหมล่ะ จูบนั้นของเราสองคน
ตัวเลือกบทสนทนาปรากฏขึ้นมา ผมที่อ่านจบแล้วก็เลือกข้อ B ไป แล้วพูดกับเธอ
"แล้วฝันชอบไหมล่ะ นั่นเป็จูบแรกของซันเลยนะ" ผมขยับใบหน้าเข้าไปกระซิบที่ข้างหูเธอเบาๆ ร่างบางนั้นหน้าแดงขึ้นทันที ก่อนที่เธอจะขยับปากตอบผมกลับมา
"นะ นั่นก็เป็ครั้งแรกของเราเหมือนกัน" เธอเงยหน้าขึ้นมามองผมด้วยใบหน้าแดงก่ำแล้วตอบกลับมา
ระบบ : เธออยากเดินกลับบ้านกับคุณ
"นี่ก็เย็นแล้ว ซันขอไปส่งฝันที่บ้านได้ไหม" ผมที่เห็นระบบแจ้งเตือนขึ้นมาก็พูดออกไปทันที
"จะดีหรอ แต่ถ้าซันเป็คนพูด ก็ได้นะ" ฝันพูดออกมาด้วยท่าทางที่เขินเล็กน้อย
"งั้นเดี๋ยวซันถือกระเป๋าให้นะ" ผมพูดพลางหยิบกระเป๋าเธอขึ้นมาถือไว้ จากนั้นเราทั้งสองคนก็เดินลงบันได แล้วออกจากโรงเรียนมา
ความประทับใจ : 75+1 > 76
ระหว่างที่ผมเดินคุยกับเธอระหว่างทางกลับบ้านระบบก็ขึ้นแจ้งเตือนมาทันทีว่าความประทับใจของเธอที่มีต่อผมเพิ่มมาอีกหนึ่งแต้ม บ้านของฝันอยู่ห่างจากโรงเรียนไม่มาก นี่เราสองคนเดินกันมาประมาณเกือบ ๆ 10 นาทีก็ถึง ตอนนี้เราทั้งคู่ต่างกำลังยืนอยู่ที่หน้าประตูรั้วของบ้านเธอ
"ขอบคุณนะที่เดินมาส่งเรา" ฝันพูดขึ้นพร้อมกับยิ้มให้ผม
"ไม่เป็ไรแค่นี้เอง" ผมพูดตอบเธอไปพร้อมกับส่งกระเป๋าที่ถืออยู่ในมือให้เธอไป
A : เราขอเข้าไปในบ้านเธอแปปนึงได้ไหม พอดีว่าเราอยากเข้าห้องน้ำ
B : เราลองมาเป็เพื่อนกันไหม
ตัวเลือกบทสนทนาปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง ผมที่เห็นแบบนั้นก็เลือกข้อ B ทันทีพร้อมกับพูดออกไป
"เราลองมาเป็เพื่อนกันไหม ซันอยากสนิทกับฝันมากกว่านี้นะ" ผมพูดออกไปพลางขยับมือกุมไปที่มือบางของเธอขึ้นมา
"ได้สิฝันก็อยากสนิทกับซันเหมือนกัน"
ความสัมพันธ์ : เพื่อนสนิท
ระบบ : ตอนนี้คุณทำภารกิจเนื้อเื่ของฝันเสร็จสิ้นหมดแล้ว
ระบบ : เลเวลอัป > 5
ระบบ : ้าใช้รางวัล (มีเซ็กส์กับเธอ) เลยหรือไม่
ตกลง / ไม่ตกลง
ผมที่เห็นระบบแจ้งเตือนมาแบบนั้นก็คิดอยู่สักพัก ก่อนที่จะเลือกตกลงทัน แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้นเลย ท่าทีของฝันก็ดูปกติแบบเดิม สงสัยผมจะคาดหวังกับระบบมากไปสินะ ผมที่เห็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็ปล่อยมือที่กุมมือฝันออกก่อนจะพูดขึ้น
"งั้นเรากลับบ้านแล้วนะ พรุ่งนี้เจอกันที่โรงเรียน" ผมพูด
"กลับบ้านดี ๆ นะ พรุ่งนี้เจอกัน" ฝันตอบกลับมาพลางยกมือบางขึ้นมาโบกไปโบกมา
ผมที่เห็นแบบนั้นก็หันกลับมาทันที ก่อนที่จะขยับขาก้าวไปข้างหน้า แต่ทว่ามือบางของฝันก็ขยับมากุมมือผมไว้ก่อนที่ผมจะก้าวเดินออกไป
"ดะ เดี๋ยวก่อน" ฝันพูดขึ้น
"มีอะไรหรอ" ผมที่ได้ยินแบบนั้นก็หันกลับไปหาเธอ ร่างบางมองขึ้นมาหาผมก่อนที่จะขยับริมฝีปากบางพูดขึ้น
"พ่อกับแม่เราทำโอกลับบ้านดึกทั้งคู่ ตอนนี้มีแค่ซันกับเรา ซันอยากเข้าไปในบ้านสักพักไหม" ฝันพูดขึ้นด้วยใบหน้าแดงก่ำเพราะความเขินเล็กน้อย
ระบบ : เธอกำลังอ่อยคุณ
-โปรดติดตามตอนต่อไป | สวัสดีวันฟ้าใสเขียน-
ชีวิตผมกลายเป็เกมจีบสาวไปซะแล้ว
โปรดกดถูกใจหรือคอมเมนต์เพื่อเป็กำลังใจให้ไรต์
และกดติดตามเพื่ออ่านตอนใหม่ได้เร็วก่อนใคร
327
![ผีเสื้อขยับปีก[20+]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1785235954_68735036.webp)
