ก็อตที่วิ่งมาถึงได้สักพักเขาไม่ได้เข้ามาหาพายอาร์ในทันที แต่เขารอดูสาวน้อยที่พยายามดิ้นรนเพื่อหนีเอาตัวรอดอย่างทุรนทุรายอยู่ข้างหลัง
(มันช่างเป็ภาพที่สวยงาม—ตอนนี้เธอเหมือนกับกระต่ายตัวน้อย ที่กระเสือกกระสนดิ้นรนเอาชีวิตรอดจากสัตว์ร้ายอยู่เลย…)
ก็อตเป็พวกคลั่งไคล้สาวงามและจะว่าเขาโรคจิตในเื่พวกนี้ก็ได้ นอกจากจะคลั่งไคล้เท้างามแล้ว เขายังชอบเวลาสาวงามพวกนี้ตกอยู่ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก อย่างเช่นในตอนนี้เป็ที่สุด เขามองว่ามันทำให้พวกเธอดูมีเสน่ห์น่าดึงดูดมากยิ่งขึ้น
(เธอกำลังเรียกหาคนในครอบครัวอยู่ให้มาช่วยอยู่สินะ และยังบอกว่าจะกลับบ้านด้วย…ช่างน่าสงสารจริงๆ —หึ แต่ก่อนน้องจะได้กลับ พี่ขอขย้ำน้องก่อนแล้วกัน!)
และหลังจากความคิดนี้เขาก็เข้าไปกระชากขาของพายอาร์กลับมาจนเป็ต้นเหตุให้เธอกรีดร้องเสียงดังขึ้นนั่นเอง
"ปะ–ปล่อยนะ! ฮึก~" ะโออกไปเสียงสั่นเครือ ไม่แม้แต่จะหันกลับไปมองคนข้างหลัง
หลังจากที่ถูกดึงขากลับไปแล้วร่างเล็กก็ยังไม่ยอมแพ้ เธอยังพยายามที่จะคลานไปข้างหน้า ใบหน้าของบดินทร์ รินทร์ และต้าร์ยังปรากฏอยู่ในหัว พวกเขายิ้มต้อนรับรอให้เธอกลับบ้านอยู่ตอนนี้ เธอต้องกลับไปหาพวกเขา!
ตอนนี้มันมืดมากแล้ว ถ้ายังไม่กลับบ้านอีก พวกเขาจะเป็ห่วงเอาได้…
หนึ่งครั้ง…
สองครั้ง…
สามครั้ง…
สี่ครั้ง…
พรึ่บ!
ความพยายามจะคลานไปข้างหน้าของเธอไม่ได้ลดน้อยลงเลยถึงแม้ว่าตอนนี้จะถูกจับขาเอาไว้ข้างหนึ่งก็ตาม แต่เพราะวิ่งมาจนหมดแรงแล้ว ร่างกายตอนนี้ก็ไม่กำลังมากพอให้เธอดิ้นรนอีก หลังจากความพยายามครั้งที่สี่สาวน้อยก็ฟุบลงที่พื้นอีกครั้งอย่างหมดเรี่ยวแรง
ก็อตมองภาพนั้นด้วยความพึงพอใจ เธอเป็เด็กสาวตัวเล็กๆ ที่มีความพยายามมากเลยทีเดียว
"เอาล่ะสาวน้อย กลับไปกลับพี่ดีกว่านะ" เขาพูดพร้อมกับปัดเศษดินออกจากเท้านุ่มนิ่มของหญิงสาวอย่างแ่เบา าแที่เท้าเล็กๆ ของเธอมันทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดไม่น้อย "หมดแรงแล้วล่ะสิ งั้นเดี๋ยวพี่อุ้มน้องดีกว่านะ เท้าคู่นี้จะได้ไม่ต้องมีตำหนิอีกด้วย" พูดจบเขาก็เคลื่อนตัวมาหาพายอาร์ พลิกร่างเล็กให้หันกลับมา สอดมือไปที่ด้านหลังและขา เตรียมจะอุ้มเธอขึ้น
แต่ในขณะนั้นเองไม่รู้ว่าสาวน้อยไปเอาเรี่ยวแรงมาจากที่ไหน ่ที่เขากำลังจะยกตัวเธอขึ้นจากพื้น ร่างเล็กก็ลุกพรวดขึ้นผลักเขาที่นั่งยองๆ อยู่สนเสียหลักหงายหลังไปทันที
เพราะในใจเชื่อเหลือเกินว่ามีคนรอให้เธอกลับบ้านอยู่ สาวน้อยไม่อยากจะเสียเวลาไปแม้แต่วินาทีเดียวกับคนพวกนี้ เธอรวบรวมเรี่ยวแรงที่มีทั้งหมดผลักหนุ่มร่างั์นั่นล้มลงได้แล้วจากนั้นก็ตั้งหลักวิ่งหนีไปอีกครั้งหนึ่ง ด้วยความหวังที่มีเต็มหัวใจ
(พ่อกับแม่แล้วก็พี่ต้าร์—รอน้องหน่อยนะคะ น้องกำลังจะกลับไปหาแล้ว…)
พายอาร์วิ่งออกไปได้เพียงห้าก้าว ความเ็ปอย่างรุนแรงและกะทันหันก็เกิดขึ้นที่หน้าท้องมันแผ่ซ่านออกมา จนรู้สึกจุกและหายใจไม่ออก สองขาหยุดกึกอย่างอัตโนมัติ ดวงตาเบิกโพลง ดวงหน้าน้อยๆ ที่บิดเบี้ยวเพราะความเ็ปเงยขึ้น ภาพนั้นมันทำให้ความหวังทั้งหมดดับสิ้นลง ดวงตาของเธอไหวระริก ก่อนที่สติสัมปชัญญะทั้งหมดจะสิ้นลงในเสี้ยววินาทีต่อมา…
"ไอ้ที! มึงจะฆ่าน้องเขาหรือไงว่ะ!" ก็อตะโขึ้นอย่างหัวเสียเมื่อเห็นว่าทีทำรุนแรงเกินไปกับสาวน้อยแสนบอบบางของเขา
"หึ แค่นี้ไม่ถึงตายหรอกน่า" พูดจบก็ช้อนร่างบางขึ้นพาดไหล่และหันหลังเดินกลับไปทางเดิม
ทีเป็คนเืร้อน เขาไม่มีเวลามาโอ๋เด็กสาวเหมือนที่ก็อตกำลังทำอยู่แล้ว อะไรที่ทำแล้วมันง่ายที่สุดเขาย่อมใช้วิธีนั้นอย่างไม่ลังเล โดยไม่คำนึงถึงผลกระทบที่ตามมาแม้แต่น้อย
ก็อตรีบยันตัวลุกขึ้นแล้ววิ่งตามไปทันที "มึงส่งน้องมานี่ รุนแรงอย่างนั้นน้องก็ช้ำหมดก่อนพอดี!" เขาแย่งตัวสาวน้อยมาอุ้มในท่าเ้าสาวอย่างทะนุถนอม
ทีเองก็ไม่คิดจะปฏิเสธ ก็อตแย่งเธอไปเขาก็สบายตัว ถึงยังไงพอถึงบ้านร้างก็มีเวลาที่จะทำอะไรต่อมิอะไรกับเธออีกตั้งเยอะแยะ เขาไม่ได้รีบ
พอถึงบ้านร้างทีก็ไปเก็บพวกของกินที่เขาทิ้งกระจายไว้เต็มพื้นขึ้นมา แล้วเดินเข้าบ้านตามก็อตไป
พอเข้ามาถึงเขาก็เห็นว่าก็อตใช้แสงจากแฟลชโทรศัพท์กำลังใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดเท้างามของเด็กสาวอยู่ จึงอดที่จะแซวไม่ได้
"ตัวยัยเด็กนั่นมันเปื้อนตั้งเยอะ แต่มึงเลือกเช็ดตีนก่อนเนี่ยนะ" ทีรู้ว่าก็อตบ้าผู้หญิง แต่ไม่รู้ว่าเขาเป็พวกโรคจิตคลั่งเท้าผู้หญิงด้วย
พูดเสร็จก็หันไปจุดเทียนที่ซื้อมา พอบ้านมีแสงสว่างจากเทียนก็ทำให้บรรยากาศของตัวบ้านดูวังเวงพิลึก ถ้าไม่มีพายอาร์อยู่ที่นี่บางทีคนที่ผ่านมาเห็นอาจจะคิดว่าพวกเขาสองคนกำลังทำพิธีกรรมอะไรบางอย่างอยู่ก็ได้
ทีจุดเทียนไว้สี่เล่ม วางเป็รูปสี่เหลี่ยมโดยมีพวกเขานั่งอยู่ตรงกลาง หลังจากจุดเทียนเสร็จแล้วเขาก็มาคุ้ยของกินในถุงออกมาอย่างใจเย็น
ก็อตไม่ได้สนใจกระทำของที เขากำลังทำความสะอาดเท้าคู่งามตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ
"มึงเช็ดจนเงาแล้วมั้ง มาแดกเบียร์ก่อนเหอะ กว่ายัยนั่นจะตื่นคงอีกสักพัก" ทีเอ่ยชักชวน กินคนเดียวมันเหงา ตอนนี้เขาก็หิวมากแล้วด้วย ยังไม่มีอารมณ์ทำอะไรทั้งนั้น
"มึงยังมีอารมณ์มาแดกอีกนะ" ขาดกล้าไปก็อตก็ไม่มีอารมณ์กินอะไรทั้งนั้น ความจริงก็อตไม่ได้สนิทกับทีขนาดนั้นด้วย ที่เขายังอยู่ตรงนี้ก็เพราะพายอาร์คนเดียวเท่านั้น
"ก็ต้องแดกย้อมใจหน่อยดิวะ แดกเสร็จเดี๋ยวกูพามึงเล่นอะไรสนุกๆ รับรองว่ามึงจะต้องติดใจ" ทีพูดพร้อมกับยิ้มกริ่มอย่างเ้าเล่ห์
"อะไรวะ? " ได้ยินอย่างนั้นก็อตก็สนใจขึ้นมาทันทีเขาชอบเื่สนุกๆ อยู่แล้ว
"พันธนาการที่จะทำให้ยัยเด็กนี่ตกเป็ของเล่นของพวกเราตลอดไป" สำหรับทีแล้วเขาไม่คิดว่าจะเล่นกับพายอาร์แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวแน่ สาวสวยน่ารักขนาดนี้เล่นเป็สิบ-ยี่สิบครั้งก็คงจะยังไม่เบื่อ และการที่จะทำให้เธอกลับมาเล่นกับพวกเขาอีกในอนาคตก็ต้องทำให้เธอตกเป็เบี้ยล่างและไม่สามารถปฏิเสธพวกเขาได้
จากนั้นสองหนุ่มก็พากันดื่มกิน และพูดคุยกันอย่างถูกปากอย่างไม่เคยเป็มาก่อน หัวข้อในการสนทนานั้นก็วนเวียนอยู่กับเื่ของพายอาร์และสิ่งที่พวกเขาจะทำกับเธอในอนาคตอันใกล้นี้
ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่แล้ว สองหนุ่มเริ่มมึนๆ จากฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกคึกคักมากกว่า ถึงจะดื่มไปมากแต่เครื่องดื่มที่พวกเขาซื้อมาล้วนเป็เครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ต่ำถึงได้ไม่ถึงขั้นเมามาย…
…หลังจากที่สติขาดหายไป พายอาร์ก็ฝันว่าตนได้กลับไปอยู่กับครอบครัวอีกครั้งแล้ว แต่ในขณะที่กำลังฝันหวานอยู่นั้น ััชื้นแฉะที่ปลายเท้า มันก็รบกวนเธอไม่หยุด จนสาวน้อยไม่สามารถทนได้อีกต่อไป
เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งแล้วยกศีรษะเล็กๆ มองไปยังปลายเท้าของตน ภาพที่เห็นมันทำให้สาวน้อยทั้งใและขยะแขยง!
"ฮ่าๆๆ ~ ไอ้ก็อตมึงนี่โคตรโรคจิตเลยว่ะ แดกแม้กระทั่งตีน" ทีพูดอย่างคึกคัก ตอนนี้อะดรีนาลีนในร่างกายของเขาพุ่งสูงสุดๆ ในขณะที่ตามองเหตุการณ์ มือข้างหนึ่งก็ยกมือถือบันทึกภาพเหตุการณ์ครั้งนี้เอาไว้
"กรี้ดดดด!!!" พายอาร์ไม่สามารถทนได้อีกต่อไป นี่มันอะไรกัน! เด็กพวกนี้กำลังทำอะไรกันอยู่!
เมื่อได้สติเต็มที่ร่างเล็กก็พยุงตัวลุกขึ้นแล้วถอยหลังจากภาพเหตุการณ์น่าขนลุกตรงหน้าทันที ร่างเล็กหัวใจเต้นแรง ความหวาดกลัวจู่โจมเข้ามาในหัวใจอีกครั้ง
"โอ๊ะ ตื่นแล้วหรอ" ทีพูดพร้อมกับหันโทรศัพท์ไปทางพายอาร์ เขาลุกขึ้นแล้วเดินไปนั่งคร่อมร่างเล็กไว้ มือข้างหนึ่งถือโทรศัพท์ถ่ายคลิป มืออีกข้างเริ่มปลดกระดุมเสื้อของสาวน้อย "ไหนขอดูหน่อยสิว่าข้างในจะสวยเหมือนข้างนอกรึเปล่า" เด็กหนุ่มพูดอย่างคึกคะนอง
*******************