ห้องโถงลับใต้เรือนของอี้ชิง
ปัง!
ร่างเงาที่มีใบหน้าโครงร่างเหมือนอี้ชิงกำลังฝึกต่อสู้อยู่กับไป๋หลงพลังปราณิญญาของเขาทรงพลังมาก แม้ระดับที่แสดงออกนั้นจะเป็เพียงแค่ระดับรวมปราณ ขั้น 3 แต่พลังที่แท้จริงนั้นลึกล้ำทัดเทียมกับระดับรวมิญญา ขั้น 3 แล้ว!
ทุกๆหมัดที่ชกออกไปนั้นล้วนเต็มไปด้วยพละกำลัง
เพียงพอบดขยี้ศิลา ทุบแผ่นเหล็ก
วิชาหมัดเก้ากระทบ! วิชาระดับมนุษย์ขั้นสุดยอด!
ปัง! ปัง! ปัง!
การโจมตีเพียงครั้งเดียวที่เท่ากับการโจมตีออกหมัดถึง9 ครา เสียงนั้นดังแสบแก้วหู ฉีกผ่านอากาศทะลวงชั้นปราณิญญาคุ้มกายของไป๋หลงที่ลดระดับตบะลงให้เหลือระดับรวมิญญา ขั้น 10
การโจมตีของร่างเงาอี้ชิงเพียงทำให้อีกฝ่ายเสียหลัก เซไปข้างหลัง 2-3 ก้าว แต่ก็หวนกลับมาตั้งหลักได้อย่างรวดเร็วพร้อมใช้ออกด้วยวิชาเคลื่อนไหวตอบโต้จู่โจมใส่ร่างเงาอี้ชิงอย่างไวว่องจนแทบมองไม่ทัน
แต่ร่างเงาก็สวนกลับไปอย่างรวดเร็วไม่แพ้กัน
วิชาเท้าวายุ! ระดับมนุษย์ขั้นสุดยอด!
ฟิ้ว!
สายลมพัดหมุนที่เท้าของร่างเงาขับส่งให้ร่างของเขาพุ่งตัวหลบเลี่ยงหมัดของไป๋หลงได้อย่างฉิวเฉียด! ทว่าด้วยความเร็วที่มากกว่าและระดับความเชี่ยวชาญของวิชาที่เหนือล้ำกว่า2 ขั้น
ทำให้คราวนี้มิอาจหลบพ้นฝ่ามือพิฆาตของไป๋หลงไปได้อีก
ปัง!
ร่างเงาถูกซัดเข้าที่หน้าอกร่างของเขาปลิวกระเด็นไป 20 กว่าก้าว ก่อนจะยื้อรั้งพลิกตัวกลางอากาศได้สำเร็จเขาตบเท้าอีกครา เบี่ยงหลบฝ่ามือสังหารหมายปิดฉากของไป๋หลงได้อย่างทันท่วงทีและสวนหมัดกลับไปที่เอว
หมับ!
ไป๋หลงจับหมัดไว้ได้ ฝ่ามือพลิกหมุนตบลงที่ศีรษะของร่างเงาในระยะประชิด
แต่ร่างเงาก็ยังหลบได้อีกและอีกครั้งเพราะ...ััั!
“...” ไป๋หลง
บนพื้นดิน
อี้ชิงตัวจริงกำลังนอนเอนกายอย่างเกียจคร้านบนเก้าอี้หวายเขาชมนกชมไม้ จิบชาทานผลไม้วิเศษรสหวานเปรี้ยวปากอย่างสบายใจเฉิบพลางเพลิดเพลินไปกับผลประโยชน์และการพัฒนาที่ร่างเงาของเขาผู้ฝึกฝนทั้งวันทั้งคืนมอบให้
‘เพียงไม่กี่วันวิชาของข้าก็พัฒนาจนใกล้จะถึงระดับลึกล้ำแล้ว’
‘โชคชะตาและพร์ของข้ามันช่างเทพสุดๆบางคนต้องใช้เวลาเป็เดือนๆปีๆ บางคนที่พร์น้อยหน่อย ก็ใช้เวลาหลายปีดีดักกว่าจะบรรลุถึงระดับขั้นความเชี่ยวชาญวิชาของข้า’
อี้ชิงหัวเราะในลำคอคนกำลังประเมินกำลังของตัวเอง
วิชายุทธ์วิชาปราณิญญาที่เขาอยู่นั้นมีทั้งหมด 3 วิชาด้วยกัน
วิชาลมหายใจเต่า วิชาปกปิดกลิ่นอายปราณิญญา ระดับมนุษย์ขั้นสุดยอดระดับความเชี่ยวชาญของวิชา ขั้น 6
วิชาหมัดเก้ากระทบ วิชาหมัดระดับมนุษย์ขั้นสุดยอด ระดับความเชี่ยวชาญของวิชา ขั้น 6
วิชาเท้าวายุ วิชาเคลื่อนไหวระดับมนุษย์ขั้นสุดยอด ระดับความเชี่ยวชาญของวิชา ขั้น 5
ระดับความเชี่ยวชาญของวิชายุทธ์นั้นถูกแบ่งออกเป็ขั้น 1-12
โดยจะแยกย่อยออกเป็ขั้น 1-3(ระดับพื้นฐาน) ขั้น 4-6 (ระดับสุดยอด) ขั้น 7-9 (ระดับลึกล้ำ) ขั้น 10-12(ระดับสมบูรณ์)
ระดับพื้นฐาน ระดับสุดยอด ระดับลึกล้ำและระดับสมบูรณ์
ยิ่งความเชี่ยวชาญสูง ประสิทธิภาพและฤทธิ์เดชของมันก็จะยิ่งทวีความรุนแรงและทรงพลังมากขึ้นตามจนถึงขนาดสามารถปลดปล่อยพลังของมันได้อย่างเกินกว่าขีดจำกัดของระดับวิชาเดิม
มองเห็นแก่นแท้มองเห็นจุดอ่อนของตนได้กระจ่าง
“นอนอิงกับสตรีงามชื่นชมแมกไม้และูเาเขียวขจี”
“นอนรอรับผลประโยชน์โดยไม่ต้องลำบากลำบนโอ้... ร่างเงาของข้า พยายามเข้านะ ข้าจะเอาใจช่วยเ้า!” ชายหนุ่มพูดให้กำลังใจตัวของเขาอีกคนที่กำลังโดนข้ารับใช้ทุบตีสั่งสอนอย่างหนักใต้เรือน
แม้ไป๋หลงจะออมมือให้
แต่พลังนั้นก็กดข่มร่างเงาบีบคั้นให้เขาต้องดิ้นรนต่อสู้
ทว่าด้วยโชคชะตา พร์
และััั
มันทำให้ร่างเงานั้นยังสามารถตอบโต้และหลบหนีได้หลายครั้งหลายคราดุจมัจฉาในน้ำฝีมือก้าวหน้าได้อย่างรวดเร็วดุจสายฟ้าขัดเกลาพร์และประสบการณ์หน้ากระดาษขาวของตน เติมเต็มทักษะการต่อสู้
ในขณะที่อี้ชิงกำลังเคลิ้มๆจะหลับนั้น
ป้าเฉียงในชุดอาภรณ์สีขาวเขียวก็เดินกะเผลกเข้ามา เอ่ยกับชายหนุ่มด้วยดวงหน้าที่แดงเรื่อและน้ำเสียงหวานว่า “นายน้อยเ้าคะ นายหญิงบอกว่าเย็นนี้ให้ท่านมาร่วมโต๊ะทานอาหารด้วยกันเ้าค่ะ”
“หืม? ท่านแม่นะหรือ?”ดวงเนตรของคนหดเล็กลง ‘หรือนางจะล่วงรู้แล้วว่าชานั่นที่ให้ไปมีส่วนผสมของโอสถรักษารากฐาน? อืม? หรือไม่ก็... นางสังเกตุเห็นความผิดปกติบนตัวของหงเหมา?’
คิ้วของชายหนุ่มขมวดชนไปมาแต่ไม่ว่าจะทางไหนก็มิได้สำคัญ
เพราะอย่างไร...กระดาษก็มิอาจห่อไฟได้
คนรู้ว่านางจะต้องตระหนักถึงความจริงในไม่ช้าแล้วเขาก็ได้จัดเตรียมคำพูดคำอธิบายไว้แล้วเรียบร้อยในระหว่างที่กำลังนอนตีพุงคิดค้นหาคำพูดโน้มน้าวนางเอาไว้หลายประโยค จนแน่ใจว่านางจะเข้าใจและให้อภัยเขา
“ตกลง” อี้ชิงพยักหน้าตอบรับ
ยามเย็น
ณ ห้องอาหาร
บนโต๊ะมีอาหารเลิศรสอยู่หลายจานทั้งหมูตุ๋นสุรา ทั้งเป็ดย่าง ทั้งผักทอด ทั้งเกี๊ยวเนื้อเกี๊ยวผัก... แต่ไม่ว่ากลิ่นหอมของมันจะดีและน่าทานเพียงใดมันก็ไม่สามารถช่วยคลายความกังวลในใจลึกๆของชายหนุ่มที่กำลังเผชิญหน้ากับมารดาของตนได้เลย
อี้ชิงสูดลมหายใจลึกคำพูดอธิบายเขาเตรียมไว้แล้ว
แต่ที่ทำให้เขาจิตใจไม่สงบสุขนั่นก็เพราะมนต์เสน่ห์อันแสนน่าดึงดูดของมารดาคนงามของเขานั้น มีมากล้นเกินไปนัก! จนทำจิตใจของชายหนุ่มผู้เป็บุตรเยี่ยงเขาเป็ต้องว้าวุ่นและร้อนรุ่มกาย!
เรือนกายทรงเสน่ห์และสูงระหงในชุดอาภรณ์สีครามขาวนั่งเงียบๆ
ดวงหน้างามสะคราญเลอโฉม
หน้าอกอวบอิ่มคู่นั้นประดั่งูเาแฝดที่เต่งตึงช่างชูชันโดดเด่นอย่างล้ำหน้าล้ำตาราวกับกำลังท้าทายแรงดึงดูดของโลกหล้าเอวบางคอดดุจหลิวสะโพกก้นอวบอัดนูนเว้าโค้งเป็ลูกๆกลึงๆอย่างจันทร์สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ
เรียวขาขาวเนียนโผล่พ้นกระโปรงยาวที่แหวกข้าง
โชว์เผยให้เห็นส่วนวับๆแวมๆ ชวนให้กระตุ้นจิตกระตุ้นกามตัณหา
กิริยาของนางสง่างามหมดจดขณะที่ใช้ตะเกียบคีบชิ้นเนื้อก็ยังงดงามดุจภาพวาด
“อืม ใช้ได้...ฝีมือของหงเฉียงและเสี่ยวเหมาพัฒนาขึ้นอีกหน่อยแล้ว?” หลิงรั่วซีเอ่ยปากชื่นชมรสชาติอาหารตรงหน้านางจิบสุราและเพลิดเพลินไปกับมันอย่างพึงพอใจน้ำเสียงของนางยากจะบอกว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่กันแน่
“ท่านแม่เื่ของป้าเฉียงและน้องเหมา...” อี้ชิงตัดสินใจเปิดปากสารภาพก่อนเพราะเขาเดาได้แล้วว่านางต้องรู้แล้วแน่ๆอีกทั้งพลังปราณิญญาก็ดูแข็งแกร่งมากขึ้นด้วยดังนั้นเื่ชาก็คงปิดบังไม่ได้อีกต่อไป
“ข้าเข้าใจๆ”
หลิงรั่วซีพยักหน้าช้าๆดวงเนตรคู่งามล้ำชำเลืองมองดูใบหน้าหล่อเหลาคมคายดุจเทพบุตรของบุตรชายตัวดีของนางอย่างคาดโทษคำพูดของนางแฝงการตักเตือนและกำชับเข้มงวดจริงจัง ทั้งยังระคนหยอกเย้าแหย่เล็กน้อย
“การที่เ้าผู้ซึ่งคือว่าที่เ้าตระกูลอี้ในอนาคตโอบกอดสตรีหลายคนนั้นไม่ใช่เื่แปลกใหม่ตระกูล้าสมาชิกเพิ่มมากขึ้นเพื่อฟื้นฟูความรุ่งโรจน์ของตระกูลและสืบทอดสายเืต่อไปอีกรุ่นต่อรุ่น...”
“พ่อเ้าตายไปแล้วลุงเ้าก็ด้วย...”
“ฉะนั้นมันจึงเป็หน้าที่ของเ้าที่จะต้องสานสัมพันธ์กับผู้หญิงและการมีสัมพันธ์ระหว่างนายบ่าวนั้นก็นับว่าเป็เื่ปกติทั่วไปยังมีเ้านายอีกมากมายที่บีบบังคับขืนใจพวกนางอย่างโหดร้าย”
“แล้วข้าก็มั่นใจว่าเ้าไม่ใช่คนเช่นนั้น”
“อย่างไรก็ดี...”
“แม่ยังหวังว่าเ้าจะไม่แกว่งเอวของเ้ามั่วซั่วเกลือกกลั้วกับหญิงชั่ว”
“เ้าต้องเลือกให้ดีว่าจะนอนกับใคร”
“สำหรับเื่ชา...ข้าเข้าใจว่าเ้านั้นหวังดีและล้วนทำเพื่อข้า ข้าจะไม่พูดอะไรมากเพียงอยากให้เ้าระมัดระวังตัวสักหน่อยอย่าได้เปิดเผยหยกล้ำค่าให้ผู้ใดเห็นโดยเด็ดขาด แม้กระทั่งคนรู้จักหรือมิตรสหายที่เ้าเชื่อใจก็ตาม”
“...” อี้ชิงถึงกับอึ้ง
เขาไม่คิดว่ามารดาของเขาจะเข้าใจและแก้ตัวแทนเขาแบบนี้?หรือนี่จะเป็ผลของโชคหมื่นดอกท้อ์? แล้วคำอธิบายร้อยแปดพันเก้าของเขามันจะไปมีความหมายยังไงเล่า?
“ท่านแม่ โปรดวางใจข้าจะทะนุถนอมและรักษาทั้งสองให้ดี”
“อืม ดีแล้ว” หลิงรั่วซีม้วนรอยยิ้มขึ้นอย่างพอใจ
“ท่านแม่...ข้าบังเอิญได้รับโชควาสนามหาศาล เลยอยากจะแบ่งปันให้ท่านด้วยขอท่านแม่ได้โปรดอย่าปฏิเสธ” ชายหนุ่มดำเนินแผนการถัดไปในเมื่ออีกฝ่ายยอมรับชานั่นก็หมายความว่านางจะยินดีรับสิ่งของที่เขาตระเตรียมไว้ให้นาง
ขวดหยกที่บรรจุโอสถรักษารากฐานระดับมนุษย์ขั้นสุดยอด 3 เม็ด
โอสถบำรุงเื โอสถฟื้นฟูปราณิญญาโอสถเยียวยารักษา
ผลไม้ปราณิญญา ระดับมนุษย์ขั้นกลาง 10 ผล
หินปราณิญญา 8 หมื่นก้อน
เคล็ดบ่มเพาะปราณเเท้ เคล็ดบ่มเพาะพื้นฐาน
ตึง!
“...!?” เรือนกายงามทรงเสน่ห์สั่นสะท้าน ดวงเนตรคู่งามเบิกค้างอย่างตกตะลึงไม่อยากเชื่อสายตานางที่ปกติมักจะสงวนตัวสงวนท่าทีของตนเสมอ ยามนี้กลับมิอาจระงับห้วงอารมณ์ที่พรั่งพรู่ขึ้นมาในใจได้สักนิด!
เพราะสมบัติตรงหน้าของนาง ที่ลูกชายหยิบออกมานั้น...
มันช่างมากมายนัก!?
เอาแค่โอสถรักษารากฐานระดับมนุษย์ขั้นสุดยอด จำนวน 3 เม็ดนั่นมันก็ล้ำค่ามากเกินจนสามารถทำให้ผู้ฝึกตนจำนวนมากต่อสู้แย่งชิงจนหัวร้างข้างแตกแล้ว ไหนจะผลไม้วิเศษและกองหินปราณิญญาเกือบนับแสนก้อนนี่อีก?
เขา...
เขาไปร่ำรวยมาจากไหน? หรือบังเอิญไปขุดพบมรดกของขุมพลังใดเข้า!?
17K
