เช้าวันรุ่งขึ้นอารัณย์ขับรถมารับอลิสา
ใบหน้าของเธอดูเป็สีชมพูและอ่อนโยนดวงตาของเธอโต ขนตาของเธอยาวและหนา จมูกเล็กของเธอ และริมฝีปากของเธอยังคงเป็ธรรมชาติที่ดึงดูดใจ
“วันนี้ผมไม่คิดว่าคุณจะแต่งหน้าด้วย”เขาแปลกใจจริงๆ
อลิสายิ้มอย่างอารมณ์ดีและกล่าวว่า“ลิสารู้จักกาลเทศะเมื่อต้องเข้าไปพบผู้ใหญ่ ไม่อย่างนั้นจะถูกตำหนิไปถึงพ่อแม่ได้อยากให้ครอบครัวคุณประทับใจกับการพบกันครั้งแรกด้วย”
เขารู้สึกสบายใจขึ้นเมื่อได้ฟังเธออย่างน้อยผู้หญิงคนนี้ก็รู้จักวิธีสร้างความประทับใจที่ดีกับครอบครัวของเขาได้แม้ว่าจะเพื่อตัวเธอเอง แต่ก็ถือว่าเป็ผลประโยชน์ทางอ้อมสำหรับเขา
ระหว่างทางในรถ “ทางบ้านคุณอนุญาตให้ทางครอบครัวผมจัดการเื่งานแต่งคุณอยากให้จัดแบบไหน?”
“แบบไหนก็ได้”
“อะไรนะ?”
“ลิสาไม่เคยแต่งงานคุณจัดการได้เลย”
เขาเองก็ไม่เคยแต่งงานและคิดว่าเธอจะของานที่มีดอกไม้ที่ชอบ หรือความอลังการ แต่กลับได้ยินว่า “อะไรก็ได้” ชายหนุ่มไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงรู้สึกโกรธขนาดนี้กับความไม่แยแสของหญิงสาว
อารัณย์รู้สึกว่าหัวใจของเขาเริ่มสั่นไหวในอกของเขา
...
เมื่ออลิสาเห็นประตูรั้วจึงหันไปมองเขาด้วยความประหลาดใจ “คุณบอกว่าครอบครัวคุณย้ายออกไปแล้ว?”
เขาไม่รู้จะตอบอย่างไร
“คุณกลัวว่าลิสาจะรู้ว่าคุณคืออารัณย์เลยรีบให้ไปพักที่โรงแรม!”
อารัณย์พูดอย่างใจเย็น “คุณไม่ต้องรีบสะสางบัญชีกับผมหรอกค่อยคุยเื่นี้กัน”
อลิสาสูดลมหายใจเปิดประตูและลงจากรถ
…
ชายชราที่นั่งกลางโซฟายังคงเหมือนเดิมกับตอนที่เห็นครั้งสุดท้ายนั่งตัวตรงและดูสง่างามมาก ผู้ชายสงบ ๆ ทางขวากำลังอ่านหนังสือแบบสบาย ๆพร้อมนิตยสารอยู่ในมือ และบนโซฟาเดี่ยวถัดไป… อารัณย์ตัวปลอมหรืออาเธอร์ พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา
เมื่อเห็นว่าอลิสารู้สึกประหม่าเล็กน้อยเขาก็กระซิบข้างหูเธอ “อย่ากังวลไปเลย”
เธอพยักหน้า
เมื่อเห็นทุกคนในห้องนั่งเล่นเห็นพวกเขาอารัณย์แกล้งทำเป็สนิทสนมและจับไหล่ของอลิสาอย่างสบายๆเดินไปที่โซฟาและพูดกับทุกคนว่า “ทุกคนครับ นี่คืออลิสา”
อลิสารีบยกมือไหว้ทำความเคารพผู้ใหญ่“สวัสดีค่ะคุณปู่สวัสดีค่ะคุณพ่อ” พร้อมหันไปยิ้มให้กับอาเธอร์
เป็เื่ที่ดีมาก...อารัณย์อดไม่ได้ที่จะเพิ่มคะแนนให้กับเธอจากก้นบึ้งของหัวใจ
เฉลิมพ่อของอารัณย์ยิ้มและพูดว่า“ไม่ได้เจอกันไม่กี่ปีสวยกว่าตอนเด็กมากเลยนะ”
อลิสายิ้มเธอจำไม่ได้ว่าเคยพบกับเขาเมื่อไหร่
ปู่เจริญมองเธอด้วยรอยยิ้ม“นั่งลงเถอะ”
เห็นได้ชัดว่าที่นั่งสองที่นั่งข้างๆนั้นสงวนไว้สำหรับพวกเขา และอารัณย์ก็พาอลิสานั่งลง
คุณปู่มองอลิสาอย่างใจดีและพูดด้วยรอยยิ้มว่า “หนูอลิสามาแต่งงานกับเ้าอารัณย์ได้ถือเป็ของขวัญของพวกเราจริงๆ ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัวเรา ถ้าเ้ารัณย์รังแกหนูบอกปู่ได้เลยนะ จะจัดการให้”
“…” อารัณย์ยังคงเงียบ
อลิสายิ้มพร้อมพยักหน้าและรู้สึกได้ถึงคุณปู่ที่น่ารักไม่ต่างจากปู๋ของเธอเองเลย"
เมื่อเห็นว่าอลิสากำลังพูดคุยกับทุกคนอาเธอร์จึงต้องกัดฟันและยิ้มออกมาอย่างสดใส “สวัสดีครับ ขอแนะนำตัวเอง ผมอาเธอร์เป็น้องชายของพี่อารัณย์ ยินดีต้อนรับว่าที่พี่สะใภ้นะครับ”
เธอจ้องมองที่เขาอย่างเ็าพร้อมนึกถึงเหตุการณ์ปลอมตัว
อารัณย์รีบดึงชายเสื้อให้หญิงสาวรู้ตัว
เธอจึงเปลี่ยนเป็ยิ้มพร้อมทักทาย“สวัสดีอาเธอร์”
พ่อของอารัณย์ยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า“ทางบ้านของหนูว่าอย่างไรบ้างเื่งานแต่ง?”
อลิสายิ้มและกล่าวว่า “คุณพ่อคุณแม่บอกว่าเมื่อไหร่ก็ได้แล้วแต่อลิสาค่ะ”
อารัณย์รู้สึกปลื้มใจมากที่ได้ยินเช่นนี้
“อีกสองอาทิตย์”คุณปู่พูดอย่างใจเย็น “ยังมีเวลาในการเตรียมตัวเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว”
สิบสี่วัน? ชายหนุ่มวิตกกังวลมากเกรงว่าหญิงสาว…
แม้ว่าอลิสาจะรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยแต่เมื่อเธอตัดสินใจไปแล้ว ต้องยอมรับมัน
4K
![อสูรทลายสวรรค์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1637318281_60815496.webp)
