งานประลองวันที่สอง รุ่นหนึ่ง...
เฟยซุนมาแต่เช้าเพื่อรายงานตัว มันได้หมายเลยเจ็ด
“ รุ่นที่หนึ่งมีคนสมัครเพียงสามสิบคนขาดสองคน ทำให้มีผู้แข่งขันสองคนสามารถผ่านเข้ารอบถัดไปได้เลย และการจับหมายเลข ข้าจะเป็คนสุ่มเอง”ผู้าุโสี่กล่าวหนักแน่น
ผู้าุโสี่ประกาศ
หมายเลขสอง เฟยเฟิง ปะทะ หมายเลขสามสิบสอง ไม่มีผู้เข้าร่วมประลอง
หมายเลขสามสิบสองไม่มีผู้เข้าประลอง หมายเลขสองเข้าสู่รอบถัดไป
รอบที่หนึ่ง รอบสิบหกคนสุดท้าย
หมายเลขเจ็ด เฟยซุน ปะทะ หมายเลยสิบสี่ เฟยอู๋ฉิ่น
“เ้าเด็กนี้ เหมือนมีบางอย่างเปลี่ยนไป ” ผู้นำหมู่บ้านเฟยิ ประหลาดใจกับสีเส้นผมและั์ตาสีดำและท่าทีการยืนอย่างไม่เกรงกลัวของเฟยซุนที่กลางลานประลอง
“ นั้นมันเ้าเด็กที่โดนรังแกเป็ประจำไม่ใช่เหรอ ข้าว่ารูปลักษณะมันเปลี่ยนไปอย่างกับคนละคน และมันสามารถใช้ลมปรานได้ั้แ่เมื่อไรกัน” ผู้ชมเริ่มวิจารณ์รอบบริเวณ
ผู้าุโสี่ ประกาศ ผู้ประลองลงสนามได้
ซุนและอู๋ฉินะโขึ้นเวทีพร้อมกัน
ผู้าุโสี่ ประกาศ “ เริ่มได้ ”
สิ้นเสียงประกาศอู๋ฉินยืนอยู่ไม่ขยับไปไหน ท่าทางยิ่งผยองอย่างยิ่ง
อู๋ฉิน มันไม่เห็นซุนอยู่ในสายตา “ไอขยะแม้รูปลักษณ์ของเ้าเปลี่ยนไปนิดหน่อยแต่มันไม่ได้หมายความว่าเ้าจะยืนบนเวทีเสมอข้า เ้ามันเป็เพียงแค่ขยะสามารถใช้ลมปราณได้นิดหน่อยมันก็ไม่ได้ทำให้เ้าสามารถทำอะไรข้าได้หรอกนะ ไอขยะ ถ้าเ้าคุกเข่ายอมแพ้บางทีข้าอาจจะไม่ทำให้เ้าเจ็บหนักก็เป็ไปได้ ”
“….” ซุนทำหน้านิ่งไม่กล่าววาจาใด
“ ดี ในเมื่อเ้า้าเจ็บตัวข้าก็จะสงเคราะห์ให้เ้าเป็พิเศษ”
สิ้นเสียงอู๋ฉิน มันปลดปล่อยปราณพุ่งเข้าใส่ซุนอย่างรวดเร็ว
ทันใดนั้นสิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิดก็ปรากฏ ซุนมันกำลังโน้มตัวลงคุกเข่าอู๋ฉินพลันชะงักชั่วครู่ก่อนพุ่งเข้าอีกครั้งด้วยความประมาท
ใบหน้าซุนปรากฎรอยยิ้มเ้าเลห์ ขึ้นมุมปาก ผู้าุโห้า แตกตื่นเผลอะโ “ อู๋ฉินระวังงง ”
อู๋ฉินสะดุ้งตัวเกร็งด้านหน้าของมัน ซุนหายไปอย่างไร้ล่องลอย มันปล่อยปราณััค้นหาซุนมันแตกตื่นสุดขีดไม่อาจป้องกัน ซุนผุบโผล่ด้านหลังของอู๋ฉิน หมุนตัวเตะเข้าชายโครงมันร่างพุ่งตกกระแทกกำแพงหมดสติฝังเข้าไปเป็หลุมลึก ทั้งลานประลองเงียบสงัดเหมือนไร้ผู้คนไปชั่วขณะ
ผู้าุโสี่มองซุนด้วยสายตาล้ำลึก ก่อนประกาศ หมายเลขเจ็ด เฟยซุน ชนะเข้ารอบต่อไป
ผู้าุโห้าเร่งรีบลงไปดึงร่างอู๋ฉินออกจากกำแพง และมองซุนด้วยสายตามุ่งร้าย
พาลหาเื่ ไอขยะเ้าใช่เลห์อุบายล่อลวงใหัอู๋ฉินหลงกล เ้ามันขี้โกง
ผู้าุโสี่ให้ความเป็ธรรมด้วย
หุบปาก การตัดสินของข้าถือว่าเป็ที่สิ้นสุด ผู้าุโสี่กล่าวอย่างไม่ไว้หน้า
ซุนมองผู้าุโสี่ด้วยความเคารพที่เพิ่มขึ้น
การประลองเดินทางไปเรื่อยๆ จนถึงรอบที่สอง แปดคนสุดท้าย
คู่ต่อไป เฟยเฟิง ปะทะ เฟยป๊ะทง
ผู้ประลองลงสนามได้ เริ่มได้
เปรี้ยงง ตูมมมมม
สิ้นเสียงไปเสี้ยววินาทีร่างของป๊ะทงพุ่งออกนอกสนามกระแทกเข้ากับต้นไม้หักโคนอย่างรุนแรง
ลานประลองไร้เสียงอีกครั้ง
“ เฟิงมันเป็ตัวตนเช่นใด เฟยป๊ะทงความแข็งแกร่งมันอยู่ลมปรานก่อตั้งขั้นหนึ่ง
มันสมควรประมือได้สักสองสามกระบวนท่า แต่นี่อะไรกัน ยังไม่ได้ลงมือก็แพ้ซะแล้วน่ากลัวจริงๆ ” ผู้ชมจับกลุ่มวิจารณ์เป็วงกว้าง
“ ข้าสังเกตในเสี้ยววินาที เหมือนมันไม่ได้อยู่ในขอบเขตลมปราณก่อตั้งขั้นสี่เลยแปลกจริงๆ ” ผู้าุโหนึ่งแปลกใจเล็กน้อย
“ ดีมาก ดีมาก เ้าไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ ” เฟยิ ยืนยิ้มจนแก้มปริให้กับบุตรของมัน
คู่ต่อไป ผู้ประลองลงสนามได้
เฟยซุน ปะทะ เฟยลั่วฉิน