[ทุ่งหญ้าชายป่าหมอก - เขตนอกเมืองรูคกี้ทาวน์]
"สวัสดีค่ะทุกคน! วันนี้อาเรียจะพาทุกคนไปล่า 'กระต่ายเขี้ยวโชกเื' มอนสเตอร์เลเวล 10 ยอดฮิตกันนะค๊า~"
เสียงหวานใสของ อาเรีย ดังผ่านระบบสตรีมมิ่งที่ลอยอยู่กลางอากาศ รอบตัวเธอมีโดรนถ่ายภาพขนาดจิ๋วคอยบินวนรอบกายเพื่อจับภาพทุกท่วงท่า หน้าจอแชทเด้งรัวจนอ่านไม่ทัน ส่วนใหญ่เป็ข้อความอวยในความสวยและหุ่นระดับ 'Golden Ratio' ของเธอ ในเกมนี้ชุดเกราะเงินของเธอถูกออกแบบมาให้เน้นสรีระโดยเฉพาะ ทุกครั้งที่เธอวาดลวดลายดาบ หน้าอกอวบอิ่มจะกระเพื่อมตามแรงเหวี่ยงอย่างเป็ธรรมชาติจนยอดคนดูพุ่งทะลุ 5 ล้านคนในชั่วพริบตา
"ฮึบ!" อาเรียตวัดดาบเรเปียร์ปลิดชีพมอนสเตอร์ตัวสุดท้าย "แหม... วันนี้ดูเหมือนจะง่า—"
**เปรี้ยง!!! **
ทันใดนั้น สายฟ้าสีแดงเข้มพุ่งแหวกอากาศเข้ากระแทกแผ่นหลังของอาเรียอย่างจัง ร่างบางทรุดฮวบลงกับพื้นทันที เสียงกรีดร้องของเธอถูกกลืนหายไปในลำคอเมื่อกระแสไฟฟ้าประหลาดเริ่มไหลเวียนไปทั่วร่าง
[แจ้งเตือน: ท่านติดสถานะ 'Thunder Lock' (ตำนาน) ] [ผลลัพธ์: อัมพาตสมบูรณ์เป็เวลา 120 นาที | ระบบล็อกเอาต์ถูกระงับ] [คำเตือน: ระบบป้องกันการละเมิดร่างกาย (Consent System) ถูกปิดใช้งานชั่วคราวเนื่องจากความผิดปกติของไอเทม]
"อ๊ะ... อื้อ... ขยับ... ไม่ได้..." ใบหน้าสวยของรินในร่างอาเรียบิดเบี้ยวด้วยความเ็ปและความหวาดกลัวที่พุ่งพล่าน ััความเย็นของพื้นดินและความเ็ปที่หลังมันจริงเสียจนเธอเริ่มน้ำตาคลอ
"ฮ่าๆๆๆ! ติดกับจนได้นะยัยตัวเล็ก!" เดรก เดินออกมาจากพุ่มไม้พร้อมกับลูกน้องอีก 4 คน พวกมันสวมผ้าคลุมปิดบังใบหน้า แต่ชื่อสีแดงฉานเหนือหัวแสดงถึงความโเี้ที่สั่งสมมา
เดรกเดินเข้าไปใกล้ร่างที่นอนสั่นเทาของอาเรีย เขาใช้ปลายเท้าเขี่ยไหล่เธอให้พลิกกลับมามองหน้า "ดูสิ... ไอดอลคนดังเวลาโดนไฟช็อตจนตัวอ่อนแบบนี้ก็น่ารักไปอีกแบบนะเนี่ย"
สายตาของพวกหัวแดงจ้องมองไปที่เรียวขาขาวเนียนและส่วนเว้าส่วนโค้งที่ไร้การป้องกันของอาเรีย เดรกย่อตัวลงพลางลูบไล้ไปที่ใบหน้าของเธอ "พวกแกดูสิ... ระบบ Realistic Persona นี่มันดีจริงๆ ผิวเนียนมือชะมัด วันนี้ข้าจะขอเช็กหน่อยเถอะว่า 'ข้างใน' เกราะนี่จะแน่นเหมือนที่สตรีมบอกหรือเปล่า"
ในโลกจริง รินที่นอนอยู่ในแคปซูลเริ่มหายใจหอบถี่ ร่างกายเธอสั่นเทาด้วยความรู้สึกอัปยศที่ถูกััโดยที่ขยับตัวไม่ได้ ความรู้สึกเสียวซ่านที่ปนมากับความกลัวเริ่มทำให้อุณหภูมิร่างกายจริงของเธอสูงขึ้น
"เฮ้ๆ ... รังแกผู้หญิงที่ขยับไม่ได้เนี่ย มันไม่ดู 'กาก' ไปหน่อยเหรอ?"
เสียงเรียบๆ ดังขึ้นจากพุ่มไม้ฝั่งตรงข้าม ไค เดินออกมาด้วยท่าทางสบายๆ ในมือถือไม้เท้าเริ่มต้นอันละ 10 gold เขาจ้องมองเดรกด้วยสายตาที่เหมือนกำลังมองดูแมลง
"หือ? เลเวล 1?" เดรกหัวเราะลั่นเมื่อเห็นเลเวลเหนือหัวไค "ไอ้หน้าซื่อแกอยากเป็ฮีโร่เหรอ? ไปไกลๆ ไป๊ ก่อนที่ข้าจะเชือดแกให้เสียไอเทม!"
"เลเวล 1 ก็จริง... แต่มานา 100 ของฉันน่ะ มีค่ามากกว่าชีวิตพวกแกทั้งกิลด์ซะอีก" ไคยิ้มกริ่ม สมองเขาคำนวณสูตรเคมีอย่างรวดเร็ว "Matter Creation: White Phosphorus + Oxygen Catalyst!"
พรึ่บ!!!
จู่ๆ อากาศรอบตัวพวกกิลด์โจรก็ลุกเป็ไฟสีขาวสว่างจ้า มันไม่ใช่เวทมนตร์ไฟทั่วไป แต่มันคือ 'ฟอสฟอรัสขาว' ที่เผาไหม้อย่างรุนแรงและไม่สามารถดับได้ด้วยน้ำ
"อ๊ากกกก! ตาข้า! ร้อน! มันร้อนนน!" เดรกและลูกน้องร้องลั่นเมื่อสารเคมีกัดกร่อนิัและเข้าตา พลังของอาชีพ Universal Creator คือการสร้าง 'ของจริง' ขึ้นมา ดังนั้นการป้องกันทางเวทมนตร์ทั่วไปจึงใช้ไม่ได้ผล!
ในความวุ่นวายนั้น ไคพุ่งตัวเข้าไปอุ้มร่างของอาเรียขึ้นมาในท่าเ้าสาว ััแรกที่มือของเขาแตะเข้ากับโคนขาเนียนและแผ่นหลังของเธอ ทำให้อาเรียสะดุ้งสุดตัว
"อ๊ะ... นาย..." เธอพยายามจะพูด แต่ร่างกายที่ถูกอัมพาตทำให้เธอทำได้เพียงส่งเสียงครางแ่ๆ ในลำคอ
"อยู่นิ่งๆ ยัยน้องสาว... เอ้ย ยัยคุณหนู" ไคกระซิบข้างหูเธอ กลิ่นหอมจางๆ จากตัวอาเรียทำให้อะดรีนาลีนในตัวเขาพุ่งสูงขึ้น
ด้วยน้ำหนักของอาเรียที่ทิ้งตัวลงมาทั้งหมด ทำให้จุดกึ่งกลางลำตัวของทั้งคู่เสียดสีกันอย่างเลี่ยงไม่ได้ กวิน (ไค) รู้สึกถึง 'อาวุธลับ' ของเขาที่เริ่มตื่นตัวขึ้นมาปะทะกับบั้นท้ายงอนงามของริน ความแข็งขืนของมันใหญ่โตจนอาเรียที่นอนอัมพาตอยู่รับรู้ได้ถึง 'ขนาด' ที่ผิดปกติผ่านชุดเกราะบางๆ
'อะไรน่ะ... สิ่งที่แข็งๆ ที่ดันหลังเราอยู่คืออะไร?' รินในโลกจริงหน้าแดงซ่านจนถึงใบหู ความรู้สึกแปลกใหม่ที่รุกรานเข้ามาทำให้ลมหายใจของเธอติดขัด
ไคพาร่างของอาเรียหลบเข้าไปในถ้ำลับใกล้ๆ ที่เขาสร้างทางเข้าลวงตาไว้ด้วยเวทมนตร์ดิน เขาค่อยๆ วางเธอลงบนกองฟางที่เขาสร้างขึ้นมา
"เอาล่ะ... Thunder Lock มันทำให้ประสาทััไวกว่าปกติ 200% สินะ" ไคจ้องมองอาเรียที่นอนหอบหายใจรวยรินอยู่เบื้องหน้า ชุดเกราะของเธอหลุดลุ่ยจากการต่อสู้จนเผยให้เห็นเนินอกขาวโพลน "เพื่อจะแก้สถานะอัมพาต... ฉันอาจจะต้อง 'กระตุ้น' วงจรมานาในตัวเธอด้วยวิธีที่รุนแรงหน่อยนะ"
"นาย... จะทำ... อะไร..." อาเรียถามด้วยเสียงสั่นเครือ ทั้งหวาดกลัวและแอบ 'คาดหวัง' ในใจลึกๆ เพราะััจากชายหนุ่มหน้าซื่อคนนี้มันช่างรุนแรงและดึงดูดอย่างประหลาด
"ก็ทำให้เธอ 'รู้สึก' จนระบบมันรีเซ็ตไงล่ะ" ไคยิ้มเ้าเล่ห์พลางเริ่มปลดพันธนาการเกราะเงินของเธอออกทีละชิ้น...

อาเรีย