ฟางเหม่ยหลิง เลียงลี่ และ เหมียนมี่ หลังกินอาหารเสร็จ หนุ่มน้อยทั้ง 3 ที่ยังอยู่ในชุด ชายชาวบ้าน ก็เดินทางไปตลาดมืดจันทรา โดยให้คนบังคับรถม้า มาลงตรงทางเข้า ปากทางมีป้ายติดไว้ เวลากระทบแสงจันทร์ จึงจะปรากฎตัวอักษร ตลาดมืดจันทราออกมา ซึ่งจากตรงนี้เอารถม้าไปไม่ได้ ต้องเดินเท้าเข้าไปเท่านั้น พวกนางจึงไปกันสามคนโดยให้คนบังคับรถม้ากลับไปก่อน พวกนางทั้งสาม เดินลัดเลาะเข้า ตรอกซอกซอย ที่คดเคี้ยว แต่ก็เหมือนจะเดินหลง พวกนางหาทางไปต่อไม่เจอ แต่ก็เริ่มมองเห็นคบไฟที่ติดอยู่ตามจุดต่างๆ เป็ทางยาว พวกนางจึงไปต่อได้ ซึ่งต้องใช้เวลานานพอสมควร ก่อนจะทะลุมาถึง ตลาดมืดจันทรา ที่ตั้งอยู่ จนสุดชายแดนของแคว้น ซึ่งตลาดแห่งนี้ ติดชายแดนทั้ง 4 แคว้น ฟางเหม่ยหลิงหรือก็คือมิลลี่นั้น มองไปรอบๆอย่างตื่นตา ตื่นใจ เพราะเหมือนเธอเดินทะลุมายังอีกมิติหนึ่งเลย ตลาดขนาดใหญ่ มีผู้คนมากมาย ที่ล้วนแต่ดูลึกลับ ผู้คนที่มาที่นี่ไม่ใช่มีแต่คนของแคว้นนี้ ยังมีแค้วนอื่นๆด้วย พ่อค้า แม่ค้า ล้วนมีหลายแคว้น หลายชนเผ่า แต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่ต่างกันออกไป ทุกคนล้วนปิดบังหน้าตา สินค้าที่วางขายมีของที่ดูแปลกประหลาดมากมาย นางกับสาวใช้ทั้งสองก็ได้เตรียมการ ปิดบังหน้าตาเช่นกัน โดยการใช้ผ้าคาดหน้าั้แ่จมูกลงไปเหลือแค่ตาเท่านั้น พวกนางเดินไปเรื่อยๆ เพื่อหาอุปกรณ์ที่ใช้ในการปรุงยา ผู้คนกำลังมุงดูอะไรบางอย่างอยู่ตรงหัวมุม ถนน ซึ่งพ่อค้าน่าจะกำลังขายอะไรสักอย่างที่ทุกคน้า จึงมีผู้คนมามุงดูกันมากมาย
"ไปดูกัน"
พวกนางทั้งสามคน เดินเข้าไปดูสินค้าที่คนกำลังมุงแย่งกันซื้อ มันคืออุปกรณ์ปรุงยาแบบครบชุดทำจากวัสดุเนื้อดีหายาก ทุกคนกำลังให้ราคาที่คิดว่า ผู้เฒ่าคนนี้น่าจะพอใจ แต่ก็ยังไม่มีใครที่ทำให้ผู้เฒ่าพอใจได้ เหมือนเค้ากำลังรออะไรอยู่ ทั้งๆที่คนให้ราคาแพงลิบลิ่ว เค้าก็ยังไม่ยอมขาย ทุกคนต่างคิดว่าตาเฒ่านี้เลอะเลือน จึงพากันเดินไปซื้อเ้าอื่นแทน ฟางเหม่ยหลิงเดินเข้าไปหาผู้เฒ่า เพื่อจะขอเจรจาซื้อ อุปกรณ์ปรุงยานี้
"ท่านผู้เฒ่า ข้ากำลังหัดปรุงยา จึงอยากได้อุปกรณ์ในการปรุงยา เพื่อให้ข้าสามารถปรุงยา ที่มีสรรพคุณที่ดี ออกมาได้ ไม่ทราบว่าท่านผู้เฒ่าจะขายให้ข้า ได้หรือไม่ ข้ามีเงินไม่มากนัก หวังว่าท่านจะไม่คิดข้าแพงนัก"
"เ้ามีอะไรมาแลกข้าบ้างละ ข้าไม่อยากได้เงิน"
"ในตัวข้าตอนนี้ มีเพียงยา ลูกกลอนเกล็ดแก้วขั้นสองเท่านั้น ข้าเป็คนปรุงมันขึ้นมาเอง "
เธอยื่นขวดยาให้เขา
ผู้เฒ่ารับขวดยามา เปิดขวดยาดมกลิ่น และพิจารณาเม็ดยา ก่อนจะเบิกตาโต จ้องมองเด็กหนุ่มตาหวานคนนี้ด้วยความสงสัย ยานี้ไม่เหมือนตามที่ทุกคนขาย หรือมีอยู่ทั่วๆไป เพราะ สูตรยานี้เค้าเป็คนคิดค้นขึ้นมาเป็สูตรลับของตระกูล มีเพียงบุตรตรีของเขาเท่านั้นที่ได้รับสูตรยานี้ ซึ่งเค้าเป็คนถ่ายทอดให้ แล้วเด็กหนุ่มคนนี้บอกว่าเป็คนปรุงยานี้ขึ้นมา เค้ามีสูตรยานี้ได้ยังไงกัน เค้าจะต้องเกี่ยวข้องกับ บุตรตรีของเขาแน่ๆ
"เ้าเป็คนปรุงยานี้ขึ้นมาเองรึ แล้วผู้ใดสอนเ้า"
"ไม่มีผู้ใดสอนข้า ข้าศึกษาจากตำราที่มารดาข้าทิ้งไว้ให้เป็สมบัติของข้า"
"เช่นนั้นรึ งั้นข้ายอมแลกกับยาขวดนี้ ก็ได้ "
เขาเข้าใจในทันทีว่านี่ น่าจะเป็หลานสาวของเขา ที่แอบปลอมตัวมาในคราบเด็กหนุ่ม จึงลอบยิ้มในใจ นางช่างซุกซนเหมือนมารดาของนาง
"จริงๆรึ ท่านผู้เฒ่า ข้าขอบใจท่านมาก ท่านช่างเป็คนที่สง่างาม หล่อเหลา นิสัยดี มีเมตตา มีความกรุณา มากๆๆๆๆๆ "
เธอพูดชมแบบรัวๆ กลัวว่าเขาจะเปลี่ยนใจ จะมีใครใจดียอม แลก ของดี กับยาระดับสองนี้
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า เ้านี่นะ ปรุงยาให้สำเร็จละ สักวันคงได้พบกันอีก "
เค้าตลกกับคำพูดที่นางชม ก่อนจะยื่นอุปกรณ์ปรุงยาให้ พูดทิ้งท้ายไว้ ก่อนเดินจากไป เงียบๆ
"เค้าพูดจาแปลกๆ นะเ้าคะ คุณหนู"
เลียงลี่รับของมาถือไว้ ก่อนจะทำหน้าตา งง งวย
"นั่นนะสิ แต่ช่างเถอะ อย่างไร ข้าก็โชคดี ได้ของดีมาไว้ในแล้ว ''
เธอกลับไม่ได้ติดใจสงสัยอะไร กับยินดียิ่งนักที่ได้อุปกรณ์ มาแบบถูกๆ
พวกนางยังคงเดินซื้อของอีกหลายอย่าง ทั้งสมุนไพรหายาก และอุปกรณ์เพิ่มเติมที่เหมาะจะมาใช้ในการปรุงยา จนเงินในกระเป๋าเริ่มเบาหวิว
'' ข้าว่าเห็นทีเราต้องกลับละ เพราะเงินจะหมดแล้ว ''
'' บ่าวว่า เราได้ของเยอะแล้ว กลับก็ดีเ้าค่ะ ''
เหมียนมี่ เห็นด้วย เพราะของในมือของนางก็เยอะ พอๆกับในมือเลียงลี่ จะถือไม่ไหวแล้ว
'' งั้นก็ไปกัน มีเงินค่อยมาใหม่นะ ''
4K
