ท่านเทพเจ้าขา ข้าต้องการปลาทองของท่าน

        ซ่งซิงเหลียนกักตัวอยู่ในห้องส่วนตัวของเธอ ที่ลานหลังบ้านมาตลอดสองวันโดยไม่ออกจากห้องนั้นเลยแถมไม่กินไม่ดื่ม ทำเอาทั้งครอบครัวเป็นห่วงแต่ว่าพวกเขาก็ฟังคำสั่งอย่างเคร่งครัดของเธอว่าห้ามเข้าไปรบกวนเด็ดขาด แม้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นก็ห้ามก้าวเข้าไปในห้องนั้น

   " 2 วันแล้วที่ซิงๆอยู่ในห้องนั้น " ซ่งหลี่นั่งมองห้องนั้นไม่วางตาด้วยความเป็นห่วง ถึงแม้ว่าจะเป็นการปรุงยาช่วยน้องชายของเขาแต่เขาก็ยังเป็นห่วงลูกสาวของเขามากกว่าอยู่ดี

       " คุณก็อย่าเป็นห่วงนักเลยค่ะใช่ว่าจะไม่เคยเป็นแบบนี้นี่นา " ทุกครั้งที่ลูกสาวเข้าห้องนั้นเพื่อปรุงยาเธอก็จะไม่เข้าไปรบกวนเลยแม้แต่น้อย แต่ถึงจะพูดอย่างนั้น สายตาและน้ำเสียงของซีเถา กับดูกังวลอย่างเห็นได้ชัดจนคนรอบข้างรู้สึกได้

   " แต่ก็ไม่เคยนานขนาดนี้นะ อย่างมากก็แค่วันแต่นี่ข้ามวันข้ามคืนมาแล้ว 2 วัน "

       " ใจเย็นๆกันเถอะ " แม้ว่าพวกเขาจะตกลงด้วยประโยคแบบนั้น แต่น้ำเสียงและท่าทาง ที่ต่างหมุนเวียนกันเฝ้าหน้าห้องก็ขัดกับประโยคที่พูดมา

       "" ฟึบบบ ""

       เสียงของโลหะจากการเปิดฝาหม้อ ทำให้พวกเขาที่เฝ้าอยู่หน้าห้อง ต่างลุกขึ้นยืนอย่างพร้อมเพียง การทุ่มเทอย่างหนักมาหลายวันของหลานสาวประสบความสำเร็จแล้ว

       "" หอมมากเลย ""

       กลิ่นหอมเย็น แผ่ออกมาจากห้องปรุงยานั้น เพียงแค่ได้สูดดมพวกเขาก็รู้สึกมีเรี่ยวแรงอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ในตำนานซีรีส์ที่ชอบร่ำลือกันว่าวิเศษนักหนาพวกเขาได้สัมผัสแบบสดๆใหม่ๆหน้าเตาเลยจริงๆ

    " ท่านอาจารย์ สำเร็จแล้วขอรับสำเร็จแล้วจริงๆด้วย " เอียนหยาลานที่ถือฝาหม้อทองแดง 3 ขา สูงขนาดเท่าเอวเขา มองลงไปใต้ก้นหม้อนั้น ก็เห็นเม็ดยาถึง 20 เม็ด ที่มีลักษณะสีขาวจ้านวลนอนนิ่งอยู่ นี่ยาที่เขาและอาจารย์เคยปรุง โดยปกติแล้วจะมีสีน้ำตาลเข้ม สีดำหรือสีทอง

       แต่นี่มีแต่นี่มีลักษณะสีขาวจ้าขนาดนี้ เขาเพิ่งเคยเห็นครั้งแรกรวมถึงทั้งสองศิษย์พี่ดูแล้ว เห็นทั้งสองน้ำลายไหลด้วย

       ใช่น้ำลายไหลแม้แต่เขาก็ทนไม่ไหวแทบอยากจะทิ้งตัวลงไปในหม้อ 3 ขา แล้ว คือสิ่งที่เรียกว่าอะไรกัน ทำไมถึงกระตุ้นเขาอยากรุนแรงขนาดนี้ พลังในตัวของเขากลายเป็นระลอกคลื่นที่ถาโถม แทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ต้องรีบวางฝาหม้อ แล้วเคลื่อนตัวให้ห่างทันที

       " นี่มันไม่ต่างกับเม็ดยาพลังหยินของแดนเซียมหรอกนะ ทำให้นายทนไม่ได้จะกลืนกินมัน พวกภูตผีที่ได้สัมผัสไอพลัง ก็ยากจะต้านทานได้ ถึงนายจะยังกินไม่ได้แต่สามารถดูดไอพลังได้นะ "

       หมายความว่าเขาก็จะสามารถ เพิ่มพลังได้ผ่านการดูดไอพลังจากยานี้ได้แค่ไม่ได้รับกากยาโดยตรงเท่านั้นเอง นี่มันไม่ต่างกับการที่ได้กินแบบมนุษย์ตรงไหน

   " อาจารย์ดีกับศิษย์เหลือเกิน "

       " จะให้ฉันดีกับพวกนายแล้วจะให้ไปดีกับหมาหน้าบ้านหรือไง "

       พูดถึงหมาหน้าบ้านก็เจ้าทิเบตันทิเบตตัวเขื่องเธอก็ชอบมันอยู่หรอกเอาไว้ เธอจะเอาน้ำล้างหม้อยาให้มันกินก็แล้วกันเห็นแก่ความน่ารักของมันที่ชอบเดินตามเธอต้อยๆๆ

       ถ้าสามารถขอจากคุณอาได้ล่ะก็นะ เธอจะเลี้ยงมันเองเลย เผื่อในอนาคตจะสามารถเปิดสติปัญญาได้เหมือนเจ้า 2 ตัวนี้ที่ยืนเกาะขอบหม้อขาน้ำลายไหลอยู่ตอนนี้ จนเธอเริ่มรังเกียจลึกๆแล้ว

       " เม็ดยาหยินหวา ถ้ามนุษย์กินเข้าไปก็จะสามารถรักษาเส้นเอ็นที่บาดเจ็บทั่วร่างได้แม้แต่ การเป็นอัมพาตทั้งตัวก็สามารถหายขาดได้ บำรุงสุขภาพอายุยืนยาวไปอีก 10 ปี ชะลอวัยให้เด็กลง แต่ถ้าเป็นพวกมีพลังพิเศษแล้วล่ะก็มันจะมีประโยชน์ซะจน ต้องฆ่ากันให้ตายไปข้างนึงเพื่อให้ได้มันมา แค่นิดเดียวก็สามารถเพิ่มพลังธาตุหยินได้เป็นร้อยปี "

   " กุ๊กๆ/จิ๊บๆ ร้อย 100 ปี "

       นี่มันสกิลการโกงแบบตัวร้าย นี่หว่า

       " ใช่เป็นร้อยปีแม้แต่น้ำล้างหม้อ ตอนนี้ก็ยังมีประโยชน์เลย "

       " เอาล่ะๆ พวกเธอก็มีส่วนได้อยู่แล้ว จะรีบร้อนอะไรกันนักหนา " ซ่งซิงเหลียนถือขวดหยกเข้าไปเก็บยาในหม้อใส่ลงไปปิดฝาขวดเอาไว้ แล้วโยนยาที่เหลือให้กับพวกมันตนละเม็ด เป็นรางวัลในความพยายามของพวกเขา ทั้ง 3 ยิ้มแป้นอยากกินลงเดี๋ยวนี้แต่พวกเขาก็รีบเก็บเข้าถึงมิติสมบัตของตนเองทันที เรื่องอะไรล่ะจะกินตอนนี้

       ท่านอาจารย์บอกพวกมาอยู่ ว่าแม้แต่น้ำล้างหม้อก็ยังมีประโยชน์พวกมันจะกินน้ำล้างหม้อก่อนแล้วกินยาทีหลังก็ไม่เสียหาย

   " จะไปเอาน้ำมาก่อนนะศิษย์พี่ "

   " ฉันจะไปช่วยด้วย "

   " ต้องใช้ เยอะเท่าไหร่หรืออาจารย์ "

       พูดไม่ออก เมื่อเห็นเหล่าศิษย์พร้อมใจกันวิ่งออกจากห้องไม่ถึง 1 นาทีทั้ง 3 ก็มีถังไม้ใบเล็กใหญ่ ใส่น้ำไว้เต็มถังวางไว้ข้างหม้อสามขาปรุงยาใบนี้

       " อยากใส่เท่าไหร่ก็ใส่ไปเถอะ " เธอพูดแบบขอไปทีก็ไม่รู้จะพูดอะไรกับเจ้าพวกตะกละทั้งสามนี้แล้ว แต่ว่าน้ำล้างหม้อใบนี้ก็มีประโยชน์จริงๆ นั่นแหละ

       " แบ่งไว้สักครึ่งนึงนะ เอาไว้อาบส่วนอีกครึ่งเอาไปให้แม่ทำกับข้าว " เธอสั่งเสียงเบาก่อนจะเดินออกจากห้อง อับจนคำพูดไม่ยากได้ยินเสียงของเสียง 2 ตัวที่สั่งเอียนหยาหลานเข้มงวดไล่หลังเธอ

       ตกเย็นหลังจากที่เธอออกจากห้องปรุงยา ก็นำยาที่ได้ไปมอบให้ลุงใหญ่และอาคนละ 2 เม็ด บอกสรรพคุณและวิธีใช้เคร่งครัดให้

   " งั้นก็นอกจากจะสามารถรักษาอาการบาดเจ็บที่ตายไปแล้วกว่าครึ่งได้ ก็ยังสามารถชะลออาการบาดเจ็บสาหัสหนักบาดเจ็บหนักเพื่อรอรักษา จากหมอได้หรือ "

ซ่งหานมองขวดยาใบเล็กที่ทำจากกระเบื้องเคลือบขาวชั้นดีในมือตัวเองอย่างสงสัย ดีใจลึกๆของดีขนาดนี้หลานสาวต้องเอาชีวิตเข้าแลกเลยทีเดียว ฟังจากประสบการณ์ของลูกชาย ที่เล่าอย่างออกรถออกชาติในป่านั้น ทำเขาซาบซึ้งใจ ยิ่งกว่าการที่ลูกชายเอาชีวิตเข้าแลกไปเก็บสมุนไพรด้วยกันซะอีก

       " แล้วให้ลุงใหญ่ทำไม " ซ่งจินหลานในมือที่ถือขวดกระเบื้องขาวนั้นไว้เหมือนกัน เขาไม่เข้าใจว่าจะให้เขาทำใหม่ เขาไม่ได้เจ็บป่วยเหมือนน้องชายซะหน่อย แต่เมื่อคิดอีกทีนี่คือความกตัญญูห่วงใยในชีวิตจากหลานสาวที่มีต่อเขา

   " นี่คือการแสดงความกตัญญูจากหนู ขอให้ลูกใหญ่และอารับเอาไว้ เพราะว่าชีวิตของคนเรานั้นไม่แน่นอน มีของสำรองป้องกันชีวิตดีกว่าไม่มี "

       พูดไม่ออก เพราะมันคือเรื่องจริง ไม่ว่าใครก็ควรจะมีไพ่ตายในมือ ไว้สำรองสิ

   " ถ้าอากินแล้ว มีอาการเจ็บปวดในตอนกลางคืน แค่ 3 วัน ต้องทนให้ได้นะคะ "

       " 3 วันหรือต้องเจ็บแค่ไหนล่ะ "

   " เหมือนมดเป็นพันกัดทั่วตัว ก็แบบที่ถูกเข็มตามทั้งตัวนะคะ เจ็บนิดๆแต่เจ็บนาน "

       " ไม่ได้ก็ต้องทน "

       หม้อไฟหรือ

       ซ่งซิงเหลียนมองเตาถ่านที่ว่างอยู่กลางโต๊ะหลุม ก็สามารถเดาได้ว่าเย็นนี้ครอบครัวของเธอจะกินอะไร และเธอก็เดาถูกเมื่อเห็นพ่อถือกระทะใบใหญ่ ที่มีน้ำสีแดงฉาดส่งกลิ่นหอมอบอวลเดินออกมาจากห้องครัว

   " มาแล้วจ้ามาแล้วหม้อไฟ " ในมือข้างๆของอาสะใภ้ พี่ชายทั้งสอง ต่างมีเนื้อสัตว์หลากหลายชนิดและผักต่างๆ ตามมาออกจากห้องครัว

       ช่วงนี้ครอบครัวของเธอตั้งโต๊ะกินข้าวหน้าลานบ้านเสมอมองหม้อไฟหม้อใหญ่สีแดงฉาดบนโต๊ะหน้าลานบ้านที่ทั้งครอบครัวออกมานั่งกินข้าวกัน เพื่อเพิ่มบรรยากาศในช่วงเทศกาลแห่งความสุขนี้ กลิ่นหอมของความเผ็ดร้อนหม้อไฟปนกลิ่นหอมเย็นประหลาดออกจากหม้อ ทำให้คนได้กลิ่นรู้สึกสดชื่นไปทั่วร่าง ทั้งครอบครัวมองหม้อไฟใบนี้เป็นสมบัติล้ำค่า เมื่อรู้ถึงสรรพคุณน้ำซุปนี้พวกเขาก็จะไม่ให้เหลือสักหยดเลยทีเดียว

       " น้ำล้างหม้อน้ำ ยังเหลืออยู่นิดหน่อยแม่เลย ใช้ต้มโจ๊กเนื้อเอาไว้ พรุ่งนี้เช้าเราเอาไปแบ่งให้บ้านป้าหงส์สักนิดหน่อยนะได้ไหม "

   " ได้อยู่แล้วแม่ป้าหงส์ดีกับบ้านเรามากแล้วก็รู้ด้วยว่าควรจะพูดไม่พูดอะไร ยิ่งถ้าเป็นของดีขนาดนี้ควรแบ่งปันให้ครอบครัวป้าหงส์กับลุงเกาด้วย "

       เพราะป้าหงส์ดีกับครอบครัวพวกเขาเหลือเกิน มีอะไรดีๆก็ควรจะแบ่งปัน โดยเฉพาะของที่จากซ่งซิงเหลียนบ้านนั้นไม่มีทางที่จะปฏิเสธสักนิด

       " น้ำล้าง... หม้อน้ำล้างหม้อหรือ " 2 พี่ชาย ไม่รู้เรื่องอะไรเลยเกี่ยวกับน้ำล้างหม้อนั้น มองหม้อไฟ ตรงหน้าด้วยความงุนงงปนขยะแขยงเล็กๆ ทำพ่อของเขาทั้งสองที่อยู่ข้างๆใช้กำปั้นทุบตี อย่างเครืองๆกับความโง่เง่า

   " มีของกินดีๆอยู่ตรงหน้า แสดงท่าทีอะไรของพวกเธอ ห๊า " ลุงใหญ่ที่แสดงอำนาจความเป็นผู้นำเต็มที่ได้แก่แถลงการณ์ใส่

       ถ้าไม่เห็นแก่สายเลือดว่าเป็นลูกชายและหลานชายแล้วก็เขาจะหิ้วทั้งสองตัวนี้ออกจากโต๊ะอาหาร โยนเข้าห้องมืดให้มันอดของดีไปเลย

       " นี่เ

ป็นน้ำล้างหม้อจาก สมุนไพรที่เราไปเก็บมายังไงล่ะ "

       แม้แต่น้ำล้างหม้อก็ยังมีประโยชน์หรือ