หยางจื่อพยายามส่งพลังปราณเข้าไปในไข่หินมากขึ้นและในตอนนั้นเองก็มีเสียงดังขึ้น
"แกร๊ก ๆ ๆ"
หินเริ่มร้าวและแตกออกมาเผยให้เห็นไข่สีดำที่มีลวดลายอักษรรูนโบราณอยู่บนไข่
"นี่คือรูปลักษณ์ที่แท้จริงของไข่ใบนี้สินะ"หยางจื่อกล่าวด้วยความตื่นเต้นหยางจื่อได้ทดลองอีกหลายๆวิธีแต่ไข่ใบนี้ก็ไม่มีปฏิกิริยาอะไรอีกหยางจื่อจึงล้มเลิกความพยายามแล้ววางไข่เอาไว้ข้างๆตนแล้วทิ้งตัวนอน
ในเช้าถัดมาหยางจื่อก็ตื่นขึ้นและก็ต้องตกตะลึงเพราะว่าไข่ใบนั้นได้ฝักออกมาเเล้วแต่สิ่งที่ฝักออกมาทำให้หยางจื่อตกตะลึงยิ่งกว่ารูปร่างเหมือนกับอสรพิษสีดำแต่เกร็ดของมันใหญ่กว่า "ที่แท้ข้างในไข่ใบนี้กลับเป็นอสรพิษน้อยอย่างงั้นสินะ"หยางจื่อกล่าวอย่างผิดหวังนิดๆหยางจื่อได้นำอสรพิษสีดำมาไว้บนบ่าเเล้วเดินไปหาิฮ่าวในทันที
"ท่านพ่อ"
"อ่าว ว่าไงจื่อเอ๋อมีอะไรรึ" ิฮ่าวกล่าว
"ข้าอยากรู้ว่ามันมีสิ่งของที่สามารถเก็บสัตว์อสูรได้หรือไม่"หยางจื่อกล่าว "มี มันคือกำลังเก็บสัตว์อสูรว่าแต่เจ้าถามทำไมงั้นหรือ"หมิงฮ่าวกล่าว"ข้าอยากจะเอาไว้เก็บเ้านี่"
หยางจื่อกล่าวกับนำอสรพิษสีดำออกมาให้หมิงฮ่าวดูหมิงฮ่าวก็สอบถามว่าหยางจื่อไปได้มันมาได้อย่างไร หยางจื่อก็เลยเล่าเรื่องราวให้กับหมิงฮ่าวกล่าว "เจ้าอสรพิษน้อยตัวนี้มันจะต้องมีสายเลือดของสัตว์อสูรโบราณผสมอยู่อย่างแน่นอนเพียงแต่ว่ามันยังเล็กเกินไปเลยยังไม่แสดงออกมา" หมิงฮ่าวกล่าว หลังจากนั้นหมิงฮ่าวก็นำกำลังเก็บสัตว์อสูรให้กับหยางจื่อและเป็นเวลาที่หมิงสุ่ยมาพอดีเมื่อหมิงสุ่ยเห็นอสรพิษสีดำก็ทำให้หมิงสุ่ยตกตะลึงและคาดเดาได้ว่าไข่หินนั้นฝักเเล้ว "เจ้านี่โชคดีจังเลยนะน้องเล็กเพราะขนาดหอประมูลทุ่งสว่างพยายามจะทำให้มันฟักออกมาใช้เวลาและความคิดตั้งมากมายแต่เจ้ากลับใช้เวลาแค่คืนเดียวถ้าพวกเขารู้พวกเขาคงกระอั๊กเลือดตายอย่างแน่นอน" หมิงสุ่ยกล่าว "ใหนๆแล้วข้าจะตั้งชื่อให้มันซะเลย เสี่ยวหง ก็เเล้วกัน "หยางจื่อกล่าว "สัตว์อสูรพวกนี้เจ้าต้องหาพวกเนื้อสัตว์อสูรหรือแกนสัตว์อสูรมาเป็นอาหารให้กับมันเพื่อให้มันวิวัฒนาการได้"หมิงฮ่าวกล่าว"ท่านประมุข มีแขกมาขอเข้าพบเขาบอกว่าเป็สหายของท่านประมุข" ยามกล่าว
"ให้เขาเข้ามาเเล้วพาพวกเขาไปที่ห้องรับแขก" ิฮ่าวกล่าว
"รับทราบขอรับ"
"เอาละดูเหมือนสหายของข้าจะมาเเล้วพวกเราเองก็ไปต้อนรับพวกเขากันเถอะ"หมิงฮ่าวกล่าว หยางจื่อและหมิงสุ่ยก็เดินตามหมิงฮ่าวไปแต่ใบหน้าของหมิงสุ่ยกลับเริ่มเกร็งขึ้นมา ทำให้หยางจื่อหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ"อย่าให้ถึงทีข้าบ้างก็เเล้วกันน้องเล็ก" ิสุ่ยกล่าวด้วยความอับอาย
ไม่นานทั้งสามคนก็เดินไปยังห้องรับแขกซึ่งมีชายวัยกลางคนและหญิงสาวอีกสองคนนั่งอยู่
"สวัสดีพี่ซิ่วเฟินท่านสะบายดีหรือไม่" ิฮ่าวกล่าวกับชายวัยกลางคน
"สะบายดี ๆ เเล้วเ้าละเป็ยังไงบ้าง" ฟางซิ่วเฟินกล่าว
"เเล้วนี่คือบุตรสาวของท่านงั้นรึพี่ซิ่วเฟิน" ิฮ่าวกล่าว
"ใช่เเล้ว อวี้เอ๋อแนะนำตัวให้อาของเ้าได้รู้จักหน่อยซิ" ฟางซิ่วเฟินกล่าว
"ข้าฟางอวี้ทำความเคารพท่านอาิฮ่าวเ้าคะ" ฟางอวี้กล่าว
"ดี ๆ ยอดเยี่ยมชั่งงดงามสมคำร่ำรือแล้วอีกคนละ"หมิงฮ่าวหันไปหาหญิงสาวอีกคนนึง"ข้าฉู่เฉียนเป็หลานของท่านลงฟางอวี้เ้าคะ" ฉู่เฉียนกล่าว
"หลานของพี่ช่ายซิ่วเฟิงก็เป็นเหมือนกับหลานข้าทำตัวตามสะบายนะ สุ่ยเอ๋อจื่อเอ๋อพวกเจ้ามาแนะนำตัวให้ท่านลุงของพวกเจ้ารู้จักหน่อยสิ"หมิงฮ่าวกล่าว"ข้าิสุ่ยขอคารวะท่านลุง" ิสุ่ยกล่าว
"ข้าหยางจื่อขอคารวะท่านลุง" หยางจื่อกล่าว
"โอ้วนี่คือหลานทั้งสองของข้าที่เจ้าเล่าให้ข้าฟังงั้นรึ"ฟางซิ่วเฟินกล่าวด้วยรอยยิ้ม"ท่านคิดว่ายังไงบ้างละฮ่า ฮ่า" ิฮ่าวกล่าว
"อีกคนโตอยู่ปราณก่อเกิดขั้นที่ 7 และคนเล็กอยู่ปราณก่อเกิดขั้นที่5 นี่มันยอดเยี่ยมมาก” ฟางซิ่วเฟินกล่าว และในตอนนี้เองที่ฟางซิ่วเฟินได้กล่าวถึงเรื่องหมั้นหมายซึ่งทำให้ทั้งหมิงสุ่ยและฟางอวี้หน้าแดงด้วยความเขินอายซึ่งหยางจื่อที่เห็นหมิงสุ่ยเขินอายก็นำมือมาปิดปากเพื่อไม่ให้หัวเราะออกมาแต่มันก็ทำให้หมิงฮ่าวและฟางซิ่วเฟินหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ "ข้าขอถามคุณชายหยางจื่อได้หรือไม่ว่าข่าวลือที่ท่านพึ่งบ่มเพาะพลังได้เมื่อหนึ่งปีก่อนเป็นความจริงหรือไม่" ฉู่เฉียนกล่าวถามซึ่งมันก็ทำให้ฟางอวี้และฟางซิ่วเฟินสนใจเช่นกัน"เป็เื่จริงข้าพึ่งบ่มเพาะพลังได้เมื่อหนึ่งปีก่อน" หยางจื่อกล่าว
"ว่าหย่างไรนะเเล้วเจ้าใช้เวลาแค่หนึ่งปีกว่าๆทะลวงมาถึงปราณก่อเกิดขั้นที่5 อย่างงั้นรึ" ฟางซิ่วเฟินกล่าวด้วยความตื่นตระหนก "ฮ่า ฮ่า เด็กคนนี้นั้นพิเศษหน่อยพรสวรรค์ของเข้านั้นเหนือกว่ารุ่นเยาว์ในรุ่นเดียวกันอย่างมาก"หมิงฮ่าวกล่าวอย่างภาคภูมิใจ "ไม่แปลกใจที่เมื่อท่านเข้าสำนักอู่เสียผู้อาวุโสโม่หงเย่ก็รับท่านเป็นศิษย์ของท่านในทันที"ฉู่เฉียนกล่าว "ผู้อาวุโสโม่หงเย่คนนั้นหนะรึ เจ้าหนูเจ้านี่ไม่เลวเลยแต่ว่ามันจะมีปัญหาแน่รึ"ฟางซิ่วเฟินกล่าว "พี่ซิ่วเฟินเองก็รู้เรื่องนั้นด้วยงั้นรึ"หมิงฮ่าวกล่าวด้วยความแปลกใจ "อืมดูเหมือนองค์ชายสามกำลังร่วมมือกับสำนักปฐพีคลั่งเพื่อกดดันให้สำนักอู่เสียส่งโม่หงเย่ไปให้องค์ชายสาม"ฟางซิ่วเฟินกล่าว "ตอนแรกข้าก็เป็นห่วงเด็กคนนนี้อยู่เหมือนกันแต่ถ้ามีผู้อาวุโสโม่หงเย่คอยปกป้องเเล้วละก็ข้าก็หายห่วง"หมิงฮ่าวกล่าว หมิงฮ่าวมองไปทางหยางจื่อด้วยสายตาที่กังวลแต่ก็หายไปอย่างรวดเร็วและในตอนนั้นเองที่มีคนรับใช้วิ่งเข้ามาแล้วนำจดหมายมาส่งให้กับหมิงฮ่าว"ใครส่งมางั้นหรือน้องฮ่าว" ฟางซิ่วเฟินกล่าว
"องค์รัชทายาท" ิฮ่าวกล่าว
"องค์รัชทายาทงั้นรึ!!!!!"
"เฮ้อดูเหมือนว่าพวกเราจะต้องเดินทางไปเมืองหลวงในอีก 3 วันซะเเล้วหละจื่อเอ๋อ" ิฮ่าวกล่าวด้วยใบหน้าที่กังวล
"มีอะไรงั้นหรือท่านพ่อ" หยางจื่อกล่าวถาม
"ในอีกสามวันเป็นวัดครบรอบวันเกิดขององค์หญิงเล็กและองค์รัชทายาทก็เชิญข้ากับเจ้าไปด้วยแต่ดูเหมือนองค์รัชทายาทจะเชิญเจ้ามากกว่าเชิญข้านะ"หมิงฮ่ากล่าวด้วยรอยยิ้มที่ขมขื่น-------------------------------------------------------------------------------------
27K
