อเล็กซ์มองดูนาฬิกาข้อมือ แววตาของเขาดูสงบแต่แฝงไปด้วยความกดดัน หลังจากที่เขาได้ร่ายยาวถึงข้อดีข้อเสียและโอกาสของ แยน เวนเนกอร์ จนพี่ชายของนักเตะเริ่มมีท่าทีที่เปลี่ยนไป
"ผมไม่ได้ขอให้คุณเชื่อผมทันที" อเล็กซ์กล่าวด้วยเสียงที่ทุ้มต่ำและมีความเป็มืออาชีพ "แต่ลองเอาข้อมูลที่ผมวิเคราะห์ไปคุยกับแยนดู ถ้าเขา้าก้าวข้ามขีดจำกัดเดิมๆ เขาจะรู้เองว่าสัญญาที่ผมร่างมานั้นมีค่าแค่ไหน"
พี่ชายของแยนขมวดคิ้ว เขามองดูแฟ้มเอกสารในมืออย่างลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า "ตกลง อเล็กซ์ ผมจะลองไปคุยกับน้องชายดู ถ้าเขาเห็นด้วย ผมจะติดต่อคุณกลับไป"
หลังจากแยกย้ายกัน อเล็กซ์เดินกลับไปที่รถ Mercedes-Benz 190E ของเขา คริสเตียนที่นั่งรออยู่ในรถรีบถามขึ้นทันที
"เป็ไงบ้างอเล็กซ์? ท่าทางพี่ชายแยนดูเครียดๆ นะ"
"เขากำลังใช้ความคิดน่ะคริสเตียน" อเล็กซ์สตาร์ทรถ "ขอบใจมากสำหรับข้อมูลมื้อนี้ฉันเลี้ยงเอง วางใจได้เลย"
-----
หลังทานข้าวเขาขับรถไปส่งเพื่อนสนิทที่สนามซ้อมก่อนจะมุ่งหน้ากลับสู่อัมสเตอร์ดัม ตลอดทางภาพความทรงจำของเ้าของร่างเดิมเริ่มไหลย้อนกลับมา มันไม่ใช่แค่ข้อมูล แต่มันคือ'ความรู้สึก' อเล็กซ์คนเก่าเคยมีครอบครัวที่อบอุ่น เขาแต่งงานกับโซเฟียและมีลูกสาวที่น่ารักอย่างเอ็มม่า แต่ความลุ่มหลงในธุรกิจเอเย่นต์ที่มองไม่เห็นกำไร ทำให้เขาผลาญเงินเก็บก้อนสุดท้ายไปจนหมด จนโซเฟียขอหย่าเมื่อปีที่แล้ว
ทันทีที่อเล็กซ์ขับรถมาถึงหน้าบ้านหลังเดิมในย่านชานเมือง ร่างกายของเขาก็สั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ ความเ็ปและโหยหาของร่างเก่าส่งผ่านมาถึงความรู้สึกของเขาอย่างรุนแรง
"ใจเย็นๆ อเล็กซ์... ฉันอยู่นี่แล้ว" เขาพึมพำปลอบประโลมจิติญญาที่ยังตกค้างอยู่ในร่าง
เขาลงจากรถ แอบเอาตุ๊กตาหมีตัวใหญ่และกล่องของขวัญวางไว้ที่หน้าประตูบ้านเหมือนที่ร่างเก่าเคยแอบทำบ่อยๆ แต่ขณะที่เขากำลังจะสตาร์ทรถขับออกไปโซเฟียเดินกลับมาจสกข้างนอกพอดีพร้อมกับอุ้มเอ็มม่าในอ้อมแขน โดยมีชายหนุ่มท่าทางภูมิฐานอีกคนเดินถือถุงของตามออกมาด้วย
หัวใจของอเล็กซ์เจ็บแปลบเหมือนถูกมีดกรีด เขามองเห็นรอยยิ้มของโซเฟียที่ดูมีความสุขกว่าตอนที่อยู่กับเขา ร่างกายเขาสั่นเทาอีกครั้งด้วยความขมขื่น
"ปล่อยวางเถอะเพื่อน..." อเล็กซ์กระซิบกับตัวเองขณะนั่งอยู่ในรถ "เธอมีชีวิตของเธอแล้ว และดูเหมือนมันจะดีกว่าตอนที่มีนายอยู่ด้วย แต่ไม่ต้องห่วง ในฐานะที่ฉันรับ่ต่อร่างนี้ ฉันจะทำหน้าที่พ่อของเอ็มม่าให้ดีที่สุด "
เมื่อเขาสัญญาแบบนั้น ความกดดันในทรวงอกก็ค่อยๆ ผ่อนคลายลง ร่างกายกลับมาเป็ปกติอีกครั้ง
" ลาก่อนอเล็กซ์ "
เขาขับรถมุ่งหน้ากลับไปที่ออฟฟิศทันที
-----
22:00 น. ณ ออฟฟิศ Vantage Management
อเล็กซ์ไม่กลับบ้าน เขาใช้เวลาทั้งคืนนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ แสงสีฟ้าจากหน้าจอสะท้อนลงบนใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยความมุ่งมั่น เขาเริ่มพิมพ์ข้อมูลเชิงลึกของแยน เวนเนกอร์ เพิ่มเติม โดยใช้ระบบการวิเคราะห์ที่ก้าวล้ำยุคปี 2000 ไปไกล
เขาใส่ข้อมูลเื่ 'Zone of Impact' และ 'Aerial Duel Win Rate' ที่ละเอียดระดับวินาทีต่อวินาที รวมถึงการจำลองแผนการเล่นที่แยนจะสามารถเข้ากับระบบของ PSV ไอนด์โฮเฟ่น ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ข้อมูลเหล่านี้ดูโอเวอร์และเหลือเชื่อสำหรับคนในยุคนี้ แต่มันคือความจริงที่เขารู้จากอนาคต
ท่ามกลางความเงียบของออฟฟิศ เสียงโทรศัพท์ Nokia ก็ดังขึ้น อเล็กซ์หยิบขึ้นมาดู พบว่าเป็เบอร์ของพี่ชายแยน
"สวัสดีครับ อเล็กซ์พูดครับ"
"คุณแวน เดอ เบิร์ก... ผมคุยกับแยนแล้ว" เสียงปลายสายดูเปลี่ยนไป มีความตื่นเต้นปนอยู่ "แยนบอกว่าเขาอยากเจอคุณ..."
-----
250
