Ep. 28
เช้านี้ฉันทำข้าวผัดไข่กับแกงจืด ฉันยกหม้อแกงจืดที่ทำเสร็จพักค้างไว้ แล้วจัดการทำข้าวผัดต่อ หันมองนาฬิกาบนผนังห้องก็เป็เวลา 8 โมงนิดๆ เช้านี้ฝนตกพอดี คนนอนอยู่ก็คงยังไม่อยากจะลุกจากเตียงละมั้ง แต่เขาไม่ไปทำงานหรือไงนะ ฉันทำข้าวผัดเสร็จแล้วว่าจะเข้าไปปลุกเขาซะหน่อย สงสัยจะเพลียจริงๆ่นี้ ก็เขาน่ะเดี๋ยวก็แวะไปสนามแข่งอีกวันนึงก็เข้าคาสิโน งานน่าจะมีปัญหา เห็นทำหน้าตาเคร่งเครียดกับคุณทัดมาสอง สามวันแล้ว
" อ่าว...ตื่นแล้วหรอกหรือเนี่ย " ฉันที่เข้ามาก็ไม่เห็นเขานอนอยู่บนเตียงแล้ว สงสัยจะอยู่ในห้องน้ำ
" คุณสิงห์คะ อยู่ในห้องน้ำรึเปล่า? " ฉันเดินไปหยุดที่หน้าประตูห้องน้ำแล้วเอ่ยถาม
" อื้อ "
" เร็วๆนะคะ เรนนี่ทำแกงจืดกับข้าวผัดไว้ "
เขาไม่ได้ตอบ แต่ฉันคิดว่าคงได้ยินแล้ว เสร็จแล้วก็เดินออกมาข้างนอก ตักแกงใส่ถ้วย ตักข้าวผัดจัดโต๊ะรอไว้ ฉันเดินไปเปิดม่านที่ริมระเบียงเพื่อจะได้มีแสงเข้ามา แต่ข้างนอกฝนตกค่อนข้างหนัก ท้องฟ้ามึดครึ้ม คาดว่าวันนี้น่าจะตกทั้งวัน ระหว่างรอคุณสิงห์อาบน้ำเสร็จก็เก็บของอุปกรณ์ในครัวที่ฉันใช้ทำอาหาร อะไรที่มันเลอะมันปื้อนก็เอามาล้างเก็บให้เข้าที่
" อ้าว มาแล้วหรอคะ " ฉันหันกลับมาก็เจอคุณสิงห์เขาเดินออกจากห้องนอนมาพอดี ใส่แค่บ๊อกเซอร์กับเสื้อยืด เดินมานั่งที่เก้าอี้
" วันนี้ไม่ไปทำงานหรอคะ " ฉันถามพร้อมเดินไปนั่งข้างๆเขา ่นี้ไม่รู้เป็อะไร อยากอยู่ใกล้เขาตลอด ได้กลิ่นตัวเขาแล้วรู้สึกดี ปกติฉันไม่เคยที่จะตามกอดตามหอมเขาอย่างนี้นะ
ฟอดดดดด~
แค่คิดในใจแต่ฉันกดจมูกสูดดมแก้มเขา นี่ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย ฉันรีบก้มหน้าลงทันทีที่ได้สติ บ้าจริงทำไมอยู่ๆถึงได้.........ต้องเป็เพราะเขาแน่ๆเลย เพราะเขานั่นแหละที่แพร่เชื้อหื่นมาให้ฉัน
" หึหึ " ฉันได้ยินเสียงเขาหัวเราะในลำคอ พอเงยหน้าขึ้นมองก็เห็นว่าเขาเอียงแก้มอีกข้างมาให้พร้อมทำแก้มป่องๆ
" เธอลืมอีกข้างหนึ่งได้ไง เดี๋ยวมันน้อยใจนะ " พูดพร้อมกับเอียงแก้มมาให้อย่างเดิม
" เอ่อ...กินข้าวกันดีกว่า เดี๋ยวจะเย็นหมดนะคะ "
" หอมอีกข้างนี้ก่อนเร็ว " ถือว่าฉันได้กำไรนะเนี่ย เสนอมาให้ขนาดนี้
ฟอดดดดด~
ฉันกดจมูกลงบนแก้มเขาอีกข้าง แต่พอฉันผละออกเขาก็ก้มลงจูบมาที่ริมฝีปากของฉันเคล้าคลึงเรียวปากของอย่างอ่อนโยน พร้อมทั้งนิ้วโป้งลูบวนที่แก้มของฉันเบาๆ กดจูบแรงๆส่งท้ายแล้วผละออก
" ทำไมเดี๋ยวนี้ เธอน่ารักขึ้นทุกวัน " เขาไม่ได้ถามแต่เหมือนเป็การพูดขึ้นมาลอยๆมากกว่า เพราะเขาไม่ได้ถามย้ำเพื่อจะเอาคำตอบจากฉัน
ตกลงว่าคุณสิงห์วันนี้ไม่ไปทำงาน เหตุผลที่เขาให้มาก็คือ ' วันนี้ฝนตก อยากอยู่บ้าน ' แต่เห็นเขาโทรสั่งงานคุณทัดแล้วเรียบร้อย หลังจากนั้นก็ไปที่โซฟาแล้วเปิดทีวีนั่งดูการแข่งขันฟุตบอล
ส่วนฉันก็เก็บกวาดห้อง เสื้อผ้าที่ซักแล้วก็จัดการรีดแล้วพับเก็บเข้าตู้ไว้ให้เขา กว่าจะทำความสะอาดเสร็จก็กินเวลาไปกว่าสามชั่วโมง เหลือบมองนาฬิกาก็เกือบจะเที่ยงแล้ว เดี๋ยวนั่งพักสักหน่อยก็ว่าจะทำมื้อเที่ยงต่อ
ส่วนคุณสิงห์ก็ยังนั่งดูบอลอยู่อย่างเดิม มีส่งเสียงเชียร์บ้างในบางครั้ง เขาก็นั่งดูอยู่คนเดียวนั่นแหละฉันก็อยากจะนั่งดูเป็เพื่อนเขาอยู่นะ แต่มันไม่ใช่แนวฉันเลยอ่ะ
หลังจากที่เสร็จจากงานบ้านก็มานั่งพักข้างๆเขาที่โซฟา เขาเหลือบตามองแล้วเหยียดขายกขึ้นมาวางบนตักฉัน ' ขาก็หนักอย่างกะขาช้าง ' ฉันเหลือบมองเขาพร้อมทำหน้ามุ่ย เขามองตอบกลับอย่างยียวนแล้วยกอีกข้างขึ้นมาวางด้วย ได้!! จะเล่นอย่างนี้ใช่มั๊ย ฉันฉีกยิ้มหวานส่งกลับไปให้เขาแล้วยกมือขึ้นมาลูบไล้ที่ขาของเขาทั้งสองข้าง เขามองเคลิ้มกลับมา เวลานี้แหละเรนนี่!!! หนึ่ง สอง สาม!! ฉันนับในใจแล้วจับที่ขนขากระจุกหนึ่งไว้แน่น แล้วกระตุกดึงออกแรงๆ
ปึดดด!!!!
" โอ้ยยยย " เขาชักขากลับคืนไปอย่างไว
" เล่นอะไรของเธอเนี่ยเรนนี่ มันเจ็บนะ! "
" สมน้ำหน้า! :p ". ฉันหัวเราะออกมาเบาๆอย่างคนเหนือกว่า
พลั่กกกก!!!
" ว้ายยยยย!! คุณสิงห์ ปล่อยเรนนี่นะ! " เขาพุ่งเข้ามาหาฉันโดยที่ไม่ทันได้ตั้งตัว คร่อมฉันไว้อย่างแ่าพร้อมตรึงแขนของฉันทั้งสองข้างเอาไว้ ก้มลงซุกเข้าที่ซอกคอแล้วขบแม้มแรงๆ สลับกับใช้ฟันขรูดค่อนข้างแรงแล้วแลบลิ้นเลีย ไม่นานก็เลื่อนมากัดที่ติ่งหูของฉัน ตอนแรกมันก็รู้สึกว่าเขาแกล้งคืนอยู่หรอกนะ แต่ทำไมไปๆมาๆเริ่มรู้สึกอีกอย่าง มันซ่านสะท้านจนขนลุกชัน สักพักก็รู้สึกถึงฝ่ามือใหญ่ๆที่เคล้นคลึงก้อนเนื้อกลมๆตรงหน้าอกแรงๆ บีบนวดไปมา ปากก็ยังสาละวนอยู่ที่ซอกคอกับติ่งหูไม่หยุดหย่อน
ครืดดดด ครืดดดด~~
เสียงโทรศัพท์ซึ่งไม่รู้ว่าของเขาหรือของฉันดังขึ้น
" คุณสิงห์~ ปล่อยก่อน " ฉันพูดแล้วดันหน้าอกเขาออกห่าง
" อื้ออออ " เขาส่งเสียงขัดใจแล้วก็ยังไม่ยอมผละออก
" นี่แน่ะ! " ฉันหยิกหมับเข้าที่สีข้างของเขา
" โอ้ยยยยยย!! เรนนี่ทำไมเธอชอบทารุณร่างกายฉันตลอดเลยห้ะ! นี่ผัวนะ ไม่ใช่กระสอบทราย! "
เขาโวยวายพร้อมมองแรงใส่แล้วใช้เท้าเขี่ยขาของฉันให้ออกห่าง ซึ่งขาฉันมันวางอยู่ของมันที่เดิมอยู่ดีดีไม่ได้ไปทำอะไรให้เขาเดือดร้อนสักหน่อย คงจะหาเื่ไปงั้นแหละ สงสัยจะเก็บกด ใช้เท้าเขี่ยขาฉันออกก็หันไปจ้องที่หน้าจอทีวีต่อ ไม่สนใจฉันอีก ฉันก็หยิบโทรศัพท์ที่สั่นต่อเนื่องเพราะมีสายเรียกเข้าขึ้นมาดู แล้วเดินเลี่ยงเข้าห้องนอนไปเพื่อคุยโทรศัพท์
" ฮัลโหล~ "
' เรนนี่มึงอยู่ไหน? ' ยัยลมหนาวโทรมา
" ตอนนี้หรอ อยู่คอนโดคุณสิงห์ ทำไมอ่ะ? "
' เปล่า แค่อยากนัดเจออ่ะ พรุ่งนี้กูหยุด ไปเดินห้างช็อปปิ้งกัน '
" จริงอ่ะ!! ได้ๆๆ " ฉันตอบกลับน้ำเสียงตื่นเต้น เพราะั้แ่กลับจากเชียงใหม่ ฉันย้ายมาอยู่กับคุณสิงห์ เพื่อนๆก็ทำงาน เจอกันแทบนับครั้งได้ นี่เจอกันล่าสุดก็เดือนที่แล้วมั่ง
" แล้ว พวกมันสองคนอ่ะ ชวนยัง? " ฉันถามถึงยัยพริ้มเพรากับยัยเมษา
' เมื่อคืนคุยในแชทกลุ่มแล้ว พวกมันทำงาน มึงยังไม่ได้อ่านหรอ? '
ก็เมื่อคืนฉันกับคุณสิงห์เรา........ฉันก็เลยยังไม่ได้เปิดอ่านแชทกลุ่มจนถึงตอนนี้น่ะสิ เพราะั้แ่เช้าก็ทำความสะอาดเก็บห้อง เก็บของ รีดผ้า ไหนจะขัดห้องน้ำอีกแต่ฉันเต็มใจทำนะ เพิ่งจะได้จับโทรศัพท์ก็ตอนนี้เอง
" อ้อ โอเคมึง งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ "
' เคคค~ บ๊ายยย '
ฉันวางสายแล้ว เดินออกมาข้างนอกเพื่อจะเข้าครัวทำมื้อเที่ยง
" ยิ้มอะไร? แล้วใครโทรมา? " เขาจ้องเขม็งมามองที่ฉัน
" คุยกับเพื่อนค่ะ ลมหนาว " ฉันตอบเขา แล้วเปิดตู้เย็นเพื่อจะดูว่ายังเหลืออะไรที่พอจะทำอาหารสำหรับเที่ยงนี้ได้บ้าง ค้นดูก็มีพวกเนื้อหมู ปลา ผักสดแล้วก็ไข่ ส่วนชั้นที่สองของตู้เย็นทั้งหมดเป็กระป๋องเบียร์ของคุณชายสิงห์เขาน่ะ จะซื้อมาตุนไว้ทำไมเยอะแยะ เดี๋ยวสักวันฉันจะต้มข้าวใส่เบียร์ให้กิน คอยดูสิ!
ทำเมนูอะไรดี ฉันกวาดสายตามองดูวัตถุดิบที่มี แล้วคิดว่าจะทำผัดผักรวมกับปลานึ่งซีอิ๊วแล้วกัน ฉันชอบทำอาหารน่ะ ชอบทำมาตั้งนานแล้ว รสมือก็โอเคอยู่นะ นี่ไม่ได้อวยตัวเองนะ ก็เพื่อนๆฉันเป็คนบอกเองว่าฉันทำอาหารอร่อย ฮ่าๆๆๆๆๆ
ฉ่าาาาาา~~
ฉันนึ่งปลาไว้ แล้วเทผักลงในกระทะผัดต่อ
" ฮัดชิ่วววว!! " ฉันได้ยินเสียงคนที่นั่งดูบอลอยู่จามออกมาเสียงดัง
ผ่านไปสักพักดูเวลาแล้วเที่ยงเกือบบ่าย ฉันจัดโต๊ะแล้วเรียกคุณสิงห์
" กินเยอะๆนะคะ " เอ่ยบอกเมื่อเขานั่งลงที่เก้าอี้ แล้วยื่นจานข้าวที่เพิ่งจะตักเสร็จให้เขา
" ครับบ มีผัดผักกับอะไรอ่ะ? "
" อันนี้ปลานึ่งซีอิ๊วค่ะ ลองชิมดูซิคะ "
" อุ้บบบ!! อั๊ววะะ อ๊วกกก อ๊วกกกก " ฉันใเมื่อเขาตักปลานึ่งเข้าปากได้แค่คำเดียวแล้วรีบวิ่งเข้าห้องน้ำทันทีแล้วอาเจียนออกมา เกิดอะไรขึ้น?!! ฉันรีบวิ่งตามเข้ามายกมือลูบหลังให้เขาป้อยๆ
" คุณสิงห์เป็อะไรไปคะ? คุณโอเคมั๊ย? " ฉันยกมือลูบหลังอย่างต่อเนื่อง บ้าน่าาา เพื่อนๆฉันบอกว่าฉันทำอาหารอร่อยนี่ มาเจออาการแบบนี้ของคุณสิงห์ฉันเสียเซลฟ์นะเนี่ย อีกใจก็นึกห่วงคนที่ก้มหน้าก้มตาอ้วกอยู่ตรงหน้า แต่คุณสิงห์เขาไม่ได้กินอาหารที่ฉันทำครั้งนี้ครั้งแรกสักหน่อย ฉันทำให้เขากินมาตลอดั้แ่ที่ย้ายมาอยู่ที่นี่ เขาก็กินได้ปกตินี่
" อ้วกกกก อ้วกกกก~~~ "
คนตรงหน้ายังก้มหน้าอ้วกอย่างต่อเนื่องพร้อมกับหอบใจแฮ่กๆ สักพักพอเริ่มดีขึ้นเขาก็บ้วนปาก ล้างหน้าล้างตา ฉันพยุงเขาเดินกลับมานั่งที่เก้าอี้ สายตาเขาก็มองไปที่จานปลานึ่งซีอิ๊วของฉันอย่างขยาด ฉันม่อยหน้าลงเล็กน้อยเมื่อเห็นอย่างนั้น
" อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิที่รัก~ แต่ฉันชอบผัดผักของเธอนะ " เขาพูดแล้วตักผัดผักขึ้นเข้าปากกินให้ฉันดูด้วยสีหน้าพะอืดพะอมนิดๆ
" หรือว่าคุณจะไม่สบาย " พูดแล้วแตะมือลงบนหน้าผากของเขา ตัวก็ไม่ได้ร้อนหนิ
" ฉันโอเค~ "
" ถ้าไม่ไหวคุณไม่ต้องฝืนกินก็ได้นะคะ เดี๋ยวฉันโทรสั่งอาหารมาก็ได้ "
" ไม่ๆๆ ฉันกินผัดผักของเธอได้ นี่ไง~ " บอกแล้วตักผัดผักเข้าแล้วเคี้ยวตุ้ยๆโชว์ฉันอีกครั้ง
" แต่เ้าปลานั่น ฉันไม่ไหวจริงๆ ฉันอาจจะไม่ชอบมั้ง ขอโทษนะที่รัก " เขาพูดแล้วเอื้อมมือมาลูบที่หลังมือของฉัน.... เฮ้อออออ
******* to be continued
อ่าวววๆๆๆ คุณสิงห์เป็อะไรไปล่ะคะนั่น
น้องเรนนี่ไปแกล้งพี่สิงห์ทำไมคะ นั่นสามีนะไม่ใช่กระสอบทราย ฮ่าๆๆๆๆๆ คุณสิงห์ได้กล่าวไว้
788
