คิดจะจีบผม...มันไม่ง่ายหรอกตอนที่ 24 ผู้ถือครองอักขระพิเศษ
“...กะกะกะกะกะกะ” ฝ่าเท้าเหยียบลงพื้นทิ้งหลุมเอาไว้ลึกพอสมควรมันหวัง้าใช้แรงะเิพุ่งเข้าหาทราเวียร์พร้อมทั้งใช้กรงเล็บ
เสียบทะลุร่าง
...เข้ามา
“...หึ” ดวงทราเวียร์เผยแววเ้าเล่ห์ออกมาไม่หยุด
ต่อหน้าสิ่งมีชีวิตเปี่ยมไปด้วยสติปัญญาแท้จริงสัตว์เดรัจฉานเป็เพียงเด็กอมมือไม่อาจเทียบเคียงได้ กว่าจะรู้ตัวมันก็สายเกินไประยะห่างถูกย่นระยะเข้ามาจนเกือบประชิดตัว
ฝ่ามือชายหนุ่มหน้ากากดำเคลื่อนออกเตรียมสวนกลับ ััลางร้ายพวยพุ่งออกมาจากร่างกายเงาตกกระทบพุ่งออกมามากพอทำให้ปณิธานล้างสังหารหายไปในพริบตา
ต้องหลบออกไปให้ได้นั้นคือสิ่งที่มันตั้งใจแต่ความตั้งใจมันสวนทางกับเหตุการณ์กำลังเกิดขึ้นทุกอย่างดำเนินมาจนถึงปลายทางไม่อาจเข้าไปแก้ไขได้
มีเพียงน้อมรับเท่านั้นที่เป็คำตอบ
“...กะกะกะกะกะกะ”มันรับรู้ได้ทันทีว่าหากพุ่งเข้าใกล้คงไม่พ้นต้องโดนตอบโต้หนักหน่วง
ไม่อาจหยุดยั้งได้อีกต่อไป
แม้ว่าหัวสมองสั่งการ สัญชาตญาณกดขี่ขั้นสุดเบื้องหน้าเงาตกกระทบคือดวงตาสีขาวคู่งาม งามเกินกว่าจะมีดวงตาคู่ใดเหนือล้ำหากไม่มีวี่แววสิ้นหวังให้เห็น มีเพียงความว่างเปล่าไร้ค่าไม่เห็นสิ่งใดในสายตา
หมับ!!
“…” ทราเวียร์พุ่งมือคว้าจับเอาไว้จับกรงเข็มแหลมคมสามารถฉีกกระชากแผ่นเหล็ก ชำแหละมันให้กลายเป็ซาก เขาใช้เพียงมือมือธรรมดาไร้การป้องกัน ยิ่งบ้าคลั่งหนักหน่วงเข้าไปอีกพอได้เห็นการกระทำของชายหนุ่มหน้ากากดำต่อจากนี้
“…”อาศัยความเร็วและความแม่นยำเหนือกว่าพุ่งเข้าสอดผสานจังหวะลงตัวสมบูรณ์มือทั้งสองเผ่าพันธุ์แนบชิดโดยไม่เกิดแรงต้านทานเลยแม้แต่น้อย ไม่มีาแไม่มีร่องรอย ไม่มีคลื่นกระแทก เสมือนกับแขนทั้งสองกลายเป็หนึ่งเดียวเป็หนึ่งเดียวมาั้แ่เกิด ควบคุมได้ดังใจนึก
“กะกะกะกะกะ” มันพยายามบิดข้อมือพยายามหุบเล็บเสียบแทงฝ่ามือชายหนุ่มใช้เรี่ยวแรงมหาศาลที่ทำให้เหล่าผู้ถือครองอักขระมากมายต้องร้องโหยหวนหวังตัดแขนอีกฝ่ายออกมาทั้งเป็ เพื่อหลุดออกจากสถานการณ์นี้
รอยยิ้มภายใต้หน้ากากฉีกยิ้มกว้างจนถึงขีดสุด
“...”น่าเสียดายมันเป็เพียงความฝันไร้สาระหาค่าไม่ได้ของสัตว์ประหลาดที่เจอเข้ากับตัวตนสัตว์ประหลาดยิ่งกว่าเข้าสู้ทราเวียร์ใช้วิธีการเคลื่อนไหวขั้นเหนือกว่า
อาศัยไปตามอารมณ์เบี่ยงตัวสลับขาโน้มตัวส่ายหน้าเพื่อปรับจูนจังหวะอีกครั้ง สุดท้ายเงาตกกระทบไม่อาจดิ้นหลุดหนีไปได้ฝ่ามือทั้งสองยังคงติดแน่นเชื่อมต่อกันสนิท
ไม่ว่าจะพยายามยังไงก็ไม่อาจทิ้งสร้างระยะห่างทั้งยังไม่อาจสร้างความเสียหายให้กับอีกฝ่ายเรียกได้ว่าต่างฝ่ายต่างเข้าสู่สภาพสะกดกลั้นทั้งคู่
่ชิงไม่ได้ตอบโต้ไม่ได้ ลงมือไม่ได้ถอยหลังไม่ได้ติดเชื่อมกันผสานตลอด
เหตุการณ์นี้ทำเอาแผ่นดินในจิตใจผู้เฝ้ามองต่างสั่นสะท้านไปจนถึงดวงิญญาเทคนิคเข้าขั้นเทพพระเ้าลงมาจุติด้วยตัวเองต้องอาศัยความแม่นยำขนาดไหนถึงจะก้าวไปถึงขั้นนั้น ต้องควบคุมร่างกายละเอียดอ่อนขั้นไหนกันถึงจะก่อเกิดสภาพนี้ขึ้นมาได้
มันเป็อะไรที่นอกเหนือกว่าความคิดความเข้าใจพวกเขาก้าวไปถึงเป็ขอบเขตเหนือยิ่งกว่า เหนือจนชีวิตนี้ทั้งชีวิตก็ไม่อาจกระทำได้หากยังอาศัยผลฝึกธรรมดามาขัดเกาจิตใจ
มุมมองต่อทราเวียร์เปลี่ยนแปลงไปมหาศาลจนเข้าขั้นหวาดกลัวจนถึงรากจิตใจ
...มนุษย์เราสามารถกระทำแบบนี้ได้ด้วยเหรอ?
“ไม่น่าเชื่อ ฉันกำลังดูอะไรอยู่วะเนี่ย”
“เอาจริงดิวะ ทำได้ด้วยเหรอแบบนั้นการเคลื่อนสุดยอดมันคืออะไรกัน”
“พระเ้าช่วยมันเกิดบ้าอะไรขึ้นวะเขายังเป็มนุษย์เหมือนกับพวกเราอยู่ใช่ไหม หรือว่าเขาเป็เทพลงมาจุติเทพแห่งเทคนิค เทพแห่งท่วงท่า ์กำลัง้าให้เราดูอะไรกันแน่”เพียงแค่ไม่กี่วินาทีความได้เปรียบเสียเปรียบก็ได้ถูกตัดสินออกมาเป็ที่เรียบร้อยไม่จำเป็ต้องไปเสียเวลาคิดให้เหนื่อยเปล่า
เงาตกกระทบไม่ยอมแพ้
“กะกะกะกะกะกะกะ” มันยกเท้าอีกข้างหนึ่งอัดพลังเข้าไปจำนวนมากจนมองเห็นอักขระสีดำไหลเวียนอาบไปทั่วร่างกาย บรรยากาศเงียบสงบกำลังสั่นไหว
หัวใจพวกกำลังเฝ้ามองล้วนเต้นเป็จังหวะภายใต้การนำของสัตว์ประหลาดตัวดำ
“ของจริงกำลังมา” รุ่นน้องสาวหรี่ตามอง
มือหล่อนกำแน่นหัวใจดวงน้อยกำลังเต้นสูบฉีดเืในระดับที่หล่อนเองก็ไม่คาดคิดเหมือนกันว่าจะร่างกายกระทำออกมาได้ยิ่งได้เห็นท่วงท่าสง่างามนั้นเข้า
เสมือนกับโดน่ชิงหัวใจดวงน้อยไป
“...”กว่าจะรู้ตัวหล่อนเผยเป็กังวลแทนทราเวียร์เป็ที่เรียบร้อย
“ลงมือสิ”
“กะกะกะกะกะ!!” ฝ่าเท้าทรงอำนาจอัดแน่นไปด้วยอักขระสายกายภาพพลังทำลายล้างมากพอทำให้เกิดภาพลวงตาขึ้น ฟ้าถล่ม ดินทะลายเกิดขึ้น
ปล่อยให้อีกฝ่ายลงมือใช่ว่าทราเวียร์ต้องปล่อยให้มันลงมือฝ่ายเดียว
“...” ฝ่ามือเปลือยเปล่าเตรียมพร้อมอัดกระแทกกลับ การต่อสู้ระหว่างฝ่ามือและท่าเท้ากำลังเข้าสู่จุดสูงสุด หลายคนจดจ้องมองไม่ให้คลาดสายตา
โดยเฉพาะกับหญิงสาวผมดำกำมือตัวเองแน่นกังวลจนแทบอยากลงไปช่วยต่อสู้
“ตูม” เสียงเดียวกันเกิดขึ้นอีกครั้ง
เพลิงสีขาวโผล่ขึ้นมาจากความว่างเปล่าเข้าจู่โจมท่าเท้าของเงาตกกระทบ บัดเป่าให้หวนคืนสู่ความว่างเปล่าไม่ว่าจะอักขระกายภาพพลังอำนาจ จิตร้ายคุกคาม
ทุกอย่างล้วนเปล่าประโยชน์หมดเมื่ออยู่ต่อหน้าเปลวเพลิงสีขาว
ตูม!!!
“...” ร่างมันกระเด็นย้อนกลับฝังลึกเข้าไปในกำแพง ด้วยพลังทำลายล้างระยะประชิดขนาดนี้มันมีอำนาจมากพอเปลี่ยนมนุษย์ปกติธรรมดาให้กลายเป็ผงธุลีใน่พริบตา
ไม่ก่อให้เกิดอาการเ็ปด้วยซ้ำ
“ทรงอำนาจ”
“...สุดยอด” รุ่นน้องสาวมองทราเวียร์ด้วยแววตาเป็ประกาย
“...” ส่วนหัวหน้าผมแดงนิ่งเงียบ
หากมือกำแน่นจนเล็บแทบฝังเข้าไปในเนื้อ
“อ่อนไปนิดนะครับ” น้ำเสียงเ็ามอบส่งให้กับอีกฝ่าย
หลุมใหญ่ก่อเกิดขึ้นทิ้งเป็รอยลึกไปไกลหลายเมตรไม่อาจมองเห็นร่างเงาตกกระทบ ไม่อาจรับรู้ว่ามันตอนนี้ยังสมบูรณ์ไร้าแ
หรือเจ็บหนักปานตาย
ปัง!!!
แผ่นเหล็ก แท่งปูนใหญ่ ถูกส่งออกมาจากกลุ่มควันมุ่งตรงมายังทราเวียร์
“...” เขาไม่ได้เอาตัวเองเข้าปะทะ
เพียงหมุนตัวหลบไปมา ด้วยท่วงท่าอันสง่างามไม่เสียจังหวะไม่เปิดช่องว่าง ไม่เสียเปล่า ทุกการเคลื่อนไหวล้วนถูกไตร่ตรองมาอย่างดี
ปล่อยให้วัตถุอันตรายพุ่งผ่านหัวไปปักถล่มเข้าตึกบ้านช่องด้านหลัง
พุง!!!
เสาเหล็กยาวพุ่งมาด้วยความเร็วสูง
“...” ทราเวียร์ยื่นฝ่ามือออกไปอีกครั้งใช้วิธีการเดียวกับที่ทำกับเงาตกกระทบในตอนแรกสอดผสานจังหวะหลอมรวมจนกลายเป็หนึ่งเดียวกัน
ก่อนพุ่งมันหวนคืนกลับไปหาตำแหน่งที่มันพึ่งจากมา
“กะกะกะกะ” เงาตกกระทบไม่อาจใช้ท่วงท่าแบบเดียวกับทราเวียร์ได้หากมันสามารถกระทำอะไรที่แข็งกร้าวกว่านั้น มันใช้ฝ่ามือกระแทกเหล็กแหลม
จนกระเด็นขึ้นไปบนท้องฟ้า เื่บังเอิญเกิดขึ้นเมื่อตำแหน่งที่เหล็กยาวมันพวยพุ่งมุ่งไปคือตำแหน่งของกลุ่มตระกูลหัวหน้าผมแดง
ผุบ!!
“...” หัวหน้าผมแดงโยกหัวหลับเหล็กแหลม ปล่อยให้มันพุ่งต่อไปส่วนจะไปโดนใครเขาไม่ได้สนใจสิ่งที่สนใจตอนนี้มีเพียงการต่อสู้ระหว่างสัตว์ประหลาดสองตัวเท่านั้น
ทั้งสองเริ่มต่อสู้กันต่อร่างกายเต็มเปี่ยมไปด้วยพละกำลังมหาศาลความเร็วอันบ้าคลั่งมาเจอเข้ากับชายปริศนาอาศัยเทคนิคการควบคุมร่างกายเหนือระดับเข้าต่อสู้
เสมือนคนป่าเถื่อนจับอาวุธกับบัณฑิตจับหนังสือเข้าต่อกร
“...” จากหนึ่งกระบวนท่า ไปสิบ ไปเกือบร้อยการต่อสู้ที่เหมือนจะอยู่ในระดับเดียวกัน แต่ในขณะเดียวกันมันอยู่เหนือระดับความเข้าใจพวกเขา
ดำเนินต่อไปท่ามกลางสายตาหลากหลายคู่จดจ้องมองไม่วางสายตา
“...กะกะกะกะกะ” จังหวะมรณะถูกเปิดออกให้เห็น ข้อมือถูกกระแทกจนเปิดหน้าอกให้เห็น
เป็ครั้งแรกทราเวียร์่ชิงเอาไว้ได้
“...ตูม” ฝ่ามือแนบเข้ากลางอกอีกฝ่ายก่อนคำกล่าวสุดแสนธรรมดาหากมันหลุดออกมาจากปากคนอื่นแต่หากมันหลุดออกมาจากปากทราเวียร์มันคือถ้อยคำสังหาร
พลังอำนาจที่ไม่อาจดูแคลนได้
ตูม!!
ร่างดำพุ่งกระเด็นหายเข้าไปในบ้านสูงสี่ชั้นแรงะเิสร้างกลุ่มควันจำนวนมากจนมองอะไรไม่เห็นหากแต่มันไม่ได้สร้างปัญหาให้ชายหนุ่มหน้ากากดำเลยแม้แต่น้อย
เขาออกวิ่งนำหน้าตรงเข้าใส่โดยไม่เกรงกลัว
“ปลิวไปซะ” จังหวะลงมือโเี้ยังไม่สุดปลายทางทราเวียร์พุ่งเท้าเหยียบลงบนใบหน้าเต็มแรงไม่มีกักเก็บเสียงร้องเ็ปดังขึ้น
พร้อมร่างพุ่งทะลุตึกหลังหนึ่งไปยังอีกหลังหนึ่ง
“กะกะกะกะกะ” มันยังลุกขึ้นมาได้ต่อ
“...” าแน้อยนิดเทียบกับความเสียหายรอบข้างที่เกิดขึ้น
ทราเวียร์ยิ้มออกมาก่อนก้าวเท้าเดินเผชิญหน้าต่อ
“ไม่ง่ายสินะ สมแล้วกับที่เป็เงาตกกระทบหากโดนเล่นงานง่ายดายเกินไป พวกเขาคงไม่ขนคนกันมาเป็โขยงหรอก”สายตาเหลือบไปมองกลุ่มหัวหน้าผมแดง
แววตาสีขาวส่งผ่านหน้ากากมองส่งให้กับเหล่าผู้ทรงอำนาจทั้งหลายกดดันจนมีบางคนเผลอก้าวถอยหลังไปครึ่งก้าวส่วนคนที่โดนจ้องมองขั้นสุด
อย่างหัวหน้าผมแดงกลับไม่เผยสีหน้าแตกตื่นออกมานอกจากรอยยิ้มยากเคาเดา
“เหมือนว่าเขาจะเห็นเรานะครับ” รองหัวหน้ากลุ่มกล่าวเสียงเบาออกมาช่างเป็ดวงตางดงามอะไรแบบนี้ ั้แ่เกิดมานี่ถือว่าเป็ครั้งแรกที่เขาพบเห็น
ดวงตาสีขาวคู่งามจนอยากจะยับยั้งตัวเองได้
...งดงามมาก ฉันอยากได้
“อืม พลังเมื่อกี้มันคืออะไร?”หัวหน้าผมแดงสนใจพลังที่ทราเวียร์ใช้เมื่อกี้มากกว่า ดูจากลักษณะภายนอกพร้อมกับประสบการณ์มานานนับสิบปี ทำให้เขาครุ่นคิดได้ทันทีว่าเ้าพลังที่ทราเวียร์แสดงออกมา มันต้องไม่ใช่อักขระสายปกติธรรมดาแน่นอน
ภาพเพลิงสีขาวะเิขึ้นกลางอากาศ ไม่มีระยะเวลาร่ายไม่มีแสดงออกให้เห็น มีเพียงคำกล่าวบางอย่างหลุดออกมาจากปากทราเวียร์
ก่อนจะมีแสดงผลออกมา
...ต้องเป็อักขระสายพิเศษแน่นอน แต่เขาได้มันมายังไงกัน
“เพลิงสีขาว ไม่มีคำร่าย โผล่ออกมาโดยไม่รู้ตัว ไม่เผยให้เห็นร่องรอยการเตรียมการ”ทั้งเพลิงถูกปลดปล่อยออกมายังทรงพลัง แม้ว่าจะไม่ถึงขั้นสายอัคคีโดยตรงแต่ด้วยการไม่มีระยะร่าย ไม่มีเสียง ไม่มีการเตรียมการ
ทำให้มันเลวร้ายน่ากลัวไปหลายเท่าตัว
“เป็สายอักขระพิเศษ?” ไม่ใช่เพียงแค่หัวหน้าผมแดงที่คิดว่ามันต้องเป็อักขระสายพิเศษทุกคนที่พบเห็นต่างตกลงพร้อมใจสรุปไปในทิศทางเดียวกัน
หัวหน้าพยักหน้าเห็นด้วย
...แม้ว่าจะไม่มีหลักฐานเพียงพอแต่มันต้องเป็อักขระสายพิเศษแน่นอน
“น่าจะใช่”
“อักขระที่มีอัตราส่วนผู้ถือครองเทียบเท่ากับ 1%ของคนทั้งหมดที่อักขระ กำลังอยู่ตรงหน้าพวกเรา ไม่น่าเชื่อ!ยิ่งไปกว่านั้นเขาเป็ใครกันทำไมเราถึงไม่เคยเห็นหน้า”รุ่นน้องสาวผมแดงไม่อาจปกปิดความประหลาดใจเอาไว้ได้อีกต่อ
อักขระสายพิเศษปรากฏตรงหน้าเธอเลยนะแถมยังเป็อักขระที่ทรงพลังอีกต่างหากหล่อนอาจไม่รู้สึกตัวเลยก็ได้ว่าจากสภาพจำยอมต้องมานั่งมองภาพเบื้องหน้ากลายเป็เฝ้าจับตามองอย่างใกล้ชิดไม่อาจให้คลาดสายตา
เหนือไปกว่านั้นเลยคือแววตาหล่อนใช้มองทราเวียร์ในตอนแรกมันได้แปรเปลี่ยนไปมหาศาลจนไม่อาจเอามาเทียบเคียงได้ตอนนี้หล่อนเกิดความอยากรู้อยากเห็นขั้นสุด อยากจะเห็นหน้าเขา อยากได้ยินอยากได้กลิ่น อยากรับรู้เื่ราวทั้งหมด
…แข็งแกร่งมาก ฉัน อยากเห็นพลังเขามากกว่านี้ ที่สำคัญฉันอยากเห็นใบหน้าเขาอะ
“...” รุ่นน้องสาวกัดปากตัวเอง
จ้องมองทราเวียร์ไม่พัก
180
