หวังอีฮังตรวจดูโอสดอยู่สักพักจึงรู้ว่ามันคือโอสดผลึก โอสดนี่หลอมขึ้นมาโดยใช้ผลึกของมอนสเตอร์เปิดประตูบานที่สามโดยใช้ทั้งหมดสองผลึกในการหลอม ตระกูลหวังเป็เพียงตระกูลเล็กๆในซูโจว โอสดที่หลอมด้วยผลึกของมอนสเตอร์ที่เปิดประตูบานที่สามนั้นถือว่ามีค่าใช้จ่ายมากพอสมควร
หวังอีฮังรู้สึกว่าโอสดผลึกเม็ดนี้เป็โอสดที่ไม่สมบูรณ์และจะมีส่วนผสมบางอย่างที่ไม่เข้ากันอยู่ด้วย ตลอดเวลหมื่นปีที่ผ่านมาโอสดที่หลอมได้ง่ายอย่างโอสดผลึกถึงไม่สมบูรณ์กัน หรือจะมีอะไรเกิดขึ้นหลังจากที่ข้าตาย หวังอีฮังคิดแต่เขาก็เรียกที่จะลืม เขานั้นหันมาให้ความสนใจกับเม็ดโอสดที่อยู่ตรงหน้า
“ถึงว่าทำไมถึงมีโอกาสสำเร็จเพียงสามสิบเปอร์เซ็น” หวังอีฮังเริ่ใช้วิชาชาดูดซับโอสดและผลึกบางส่วนเข้าไปไม่เช่นนั้น โอสดที่ไม่สมบูรณ์จะทำให้ร่างกายของเขานั้นไม่บริสุทธิ์ ผ่านไปหนึ่งชั่วยามหวังอีฮังก็ดูดซับโอสดสำเร็จ ร่างกายของเขาในตอนนี้แข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมอย่างเห็นได้ชัด
การเดินทางไปสำนักของตระกูลหวังนั้นมีผู้าุโและประมุขของตระกูลหวังร่วมเดินทางไปด้วย ซึ่งสำนักนั้นตั้งไกลกว่าพันลี้เพราะสำนักนั้นตั้งอยู่บนูเาดังนั้นจึงมีมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งในการเดินทางตระกูลหวังจึงได้นำยอดฝีมือประจำตระกูลติดตามไปด้วยบางส่วน
หุบเขานภาคือชื่อของสำนักที่ต้องอยู่บนูเา เขาหลากสีแห่งนี้มีมอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งมากมายเต็มไปหมด ดังนั้นเหล่าผู้าุโของตระกูลและยอดฝีมือของตระกูลจะต้องเดินทางมากับรุ่นเยาว์เพื่อปกป้องความปลอดภัยแก่พวกเขาทั้งหลาย
“มีมอนสดเตอร์พุ่งเข้ามา”เสียงหนึ่งดังขึ้น จากนั้นก็แทนด้วยเสียงกรีดร้องของมอนสเตอร์ที่วิ่งเข้ามา รุ่นเยาว์ตระกูลหวังรู้สึกโล่งใจ แต่ไม่ทันไรก็ได้ยินเสียงหอน หมาป่าตัวสีขาวสูงสองเมตรหอนอยู่บนเนิดเขา จากนั้นก็มีหมาป่านับร้อยตัวปรากฏตัวขึ้นมา
“ท่านประมุขมีฝูงหมาป่าล้อมทางเราไว้” ประมุขตระกูลหวังขมวดคิ้ว “จัดการไล่มอนออกไปซะ”ประมุขพูดอย่างเ็า เหล่ายอดฝีมือของตระกูลหวังนั้บสิบคนคอยคุ้มกันรถม้าไว้ ในขณะที่หามาป่าโจมตี การต่อสู้กินเวลานับครึ่งชั่วยาม แต่ก็ยังไม่อาจที่จะไล่หมาป่าออกไปได้หมด
“กิ๊งๆๆ!?”
เสียงกระดิ่งดังทั่วสนามต่อสู้จากนั้นบางอย่างก็เกิดขึ้น เหล่าหมาป่าก็ล้มนอนและสลบไป ตัวที่ได้ยินเสียงกระดิ่งจะกรีดร้องด้วยความหวาดกลัวจากนั้นพวกมันก็นอนสลบแน่นิ่งไป
“ใครกัน”ยอดฝีหมือตระกูลหวังผู้หนึ่งพูดขึ้น จากนั้นเสียงของกระดิ่งก็ค่อยๆเงียบไปฝูงหมาป่าเองก็ถอยทัพหนีไป ชายคนหนึ่งหนั่งบนหลังของมอนสเตอร์ตัวขนาดใหญ่ มันคือฮิปโป ชายคนนั้นเก็บกระดิ่งไว้จากนั้นรอยยิ้มอันเย้ยหยันก็แสดงออกมา
“นั้นหานอี้เฟยเป็สุดยอดฝีมือของตระกูลห่านทั้งที่อายุยังน้อย” ยอดฝีมือของตระกูลหวังอุทาน เพียงแค่เสียงของกระดิ่งก็ทำให้เหล่าฝูงหมาป่าหนีไป จึงทำให้ยอดฝีมือของตระกูลหวังนั้นรู้สึกหวาดกลัว “ท่านหานอี้เฟยมาที่ขนบวนเดินทางของตระกูลหวัง มีเหตผลใดอีกหรือไม่”
หานอี้เฟยไม่ตอบ และเขาก็มองไปที่มอนสเตอร์ตัวหนึ่ง เป็ตัวที่มีชายชราผู้หนึ่งกำลังนั่งอยู่ “ประมุขตระกูลหวังสินะ” ห่านอี้เฟยพูดและพุ่งโจมตี แต่ประมุขตระกูลหวังนั้นก็สามารถรับหมัดของห่านอี้เฟยได้อย่างง่ายดาย
“ประมุขตระกูลหวังฝีมือไม่เลวเลยนิ ถึงว่าใครกันที่มีความสามารถที่จะควบคุมมอนสเตอร์ที่เปิดประตูบานที่ห้าได้”ห่านอี้เฟยพูดจบจากนั้นเขาก็ขึ้นบนหลังฮิบโป จากนั้นเขาก็หายไป ทุกคนประหลาดใจอย่างมาก “วิชาเดินทางสิบลี้สินะ” หวังอีฮังที่มองดูเห็นการกล่าวในจิตใจ
จากนั้นฝูงหมาป่าก็มาล้อมรอบทางของพวกเขาอีกครั้ง ครั้งนี้หวังอีฮังออกมาจากรถม้าและเขาก็ถูกหมาป่าโจมตีในขณะที่เขาเผลอ ตู้ม!! เสียงแตกกระจายเสียงหนึ่งดังขึ้น หวังอีฮังชกไปที่หมาป่าเพียงหนึ่งหมัด “ท่านสังหารหมาป่าขาว ท่านได้รับผลึก”