หลังจากที่เฟิ่งเทียนนำน้ำทิพย์วารี์ผสมน้ำไปรดพืชผัก และให้บรรดาสัตว์เลี้ยง เมื่อคล้อยหลังจากที่เฟิ่งเทียนเข้านอนกอดน้องชายอย่ามีความสุข ได้เกิดการเปลี่ยนแปลงในโรงเรือนปลูกผัก ต้นอ่อนที่เฟิ่งเทียนกับน้องๆช่วยกันขุดมาปลูก อาทิ หัวไชเท้า แครอต ขิงอ่อน กอหอมป่า กอกุยช่าย แม้แต่ผักที่ปลูกเองต่างเจริญเติบโตลำต้นยืดตรงใบอวบใหญ่ มะเขือเทศออกผลสีแดงสดเต็มต้น ผักกาดขาวต้นสวยอวบ คะน้าอวบในกระบอกไม้ไผ่ แม้กระทั่งบรรดาแม่ไก่กับลูกเจี๊ยบที่มาจิบน้ำทิพย์วารี์ ก็มีขนาดลำตัวใหญ่ขึ้นมาเล็กน้อย แม่ไก่ทั้งสองตัวเริงร่าออกไข่ได้ตัวละ2-3ฟอง
ส่วนด้านนอก เสี่ยวเฉิงกับเสี่ยวไฉ่สองพ่อแม่หมาป่าที่ได้กลิ่นหอมหวนจากน้ำดื่มที่เฟิ่งเทียนนำมาให้ทั้งสองจึงรู้ว่าสิ่งที่เ้านายของพวกมันนำมาให้นั้นต้องเป็น้ำวิเศษเป็แน่แท้ หลังจากที่พวกมันได้ดื่มน้ำเข้าไป กระแสอุ่นร้อนได้ไหลเวียนไปทั่วทั้งร่างกาย อาการาเ็ภายในที่ค่อยทุเลา กลับหายเป็ปลิดทิ้ง กำลังวังชากลับมาเต็มเปี่ยม ขนหนากลับนุ่มเปล่งประกาย แม่หมาป่าเสี่ยวไฉ่มีน้ำนมเพิ่มขึ้น. ส่วนเ้าตัวเล็กทั้งสองเมื่อดื่มน้ำแล้วร่างกายก็เจริญเติบโตขึ้นเล็กน้อย
รุ่งเช้า เฟิ่งเทียนตื่นขึ้นมาก่อนน้องๆเช่นเคย เมื่อเดินออกจากห้องมาเจอกับครอบครัวหมาป่าอสูรที่ตอนนี้พ่อแม่หมาป่าอสูรได้ตื่นขึ้นมาแล้วส่วนเ้าตัวเล็กยังนอนขดตัวอิงแอบใกล้กับแม่ของมัน
“ไง อรุณสวัสดิ์เสี่ยวเฉิง เสี่ยวไฉ่ ตื่นเช้าเหมือนกันเลยนะ เป็ยังไงบ้างหล่ะพวกเ้าดื่มน้ำที่ข้าให้แล้วหรือยัง”
“ดื่มแล้วขอรับนายท่าน ข้ารู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงขอรับ อาการาเ็ภายในของข้าหายเป็ปลิดทิ้ง อีกทั้งรู้สึกว่ากำลังวังชาจะเพิ่มขึ้นอีกด้วย”
“ใช่เ้าค่ะ ขนของพวกข้าดูนุ่มขึ้น น้ำนมข้าก็มีมาก ส่วนลูกข้าก็ดูตัวโตขึ้นเล็กน้อยเ้าค่ะ”
“จริงเหรอเนี่ย ไหนดูเสี่ยวตัน เสี่ยวตงหน่อย โอ้! จริงด้วยดูตัวโตขึ้นหน่อยจริงด้วย ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวข้าไปดูแปลงผักในโรงเรือนก่อนนะ ไม่รู้ว่าจะมีอะไรเปลี่ยนไปบ้าง”
เฟิ่งเทียนรีบเดินไปหลังบ้านเพื่อสังเกตความเปลี่ยนแปลง ดูซิว่ามันจะเป็อย่างที่เสี่ยวเป่าเ้าระบบติดตามตัวบอกไว้จะจริงไหม
“โอ้วแม่เ้า….เป็ไปได้อย่างนี้เลยเหร๊อะ!!!”
ภาพในครรลองสายตาของเฟิ่งเทียนได้เห็นนั้น สามารถเห็นความเปลี่ยนแปลงได้อย่างชัดเจน ผักในแปลงปลูก ในกระถางที่เพาะไว้ล้วนมีการเปลี่ยนแปลง แปลงผักดูแน่นขนัดเพราะ ผักที่ปลูกเจริญเติบโตดูต้นใหญ่ขึ้น ลำต้นและใบอวบอ้วนน่ากิน มะเขือเทศมีลูกสีแดงสดเต็มต้น เมื่อเฟิ่งเทียนเดินมายังมุมที่มีเล้าไก่ก็สังเกตเห็น ไข่ไก่ในเล้าจำนวนถึง 5 ฟอง ซึ่งตามปกติแล้วแม่ไก่จะออกไข่วันละฟองต่อตัวเท่านั้น แต่วันนี้แม่ไก่มีพลังออกไข่มากขึ้นถึง 5 ฟอง นับว่าน้ำทิพย์วารี์นั้นดีเยี่ยม
“เสี่ยวเป่า น้ำทิพย์วารี์นี่เจ๋งชะมัด นี่เพียงแค่หยดเดียวยังเห็นผลแบบนี้ ถ้าข้าหยดมากกว่านี้จะมีผลอะไรเกิดขึ้นมั๊ย” เฟิ่งเทียนถามเสี่ยวเป่าด้วยความสงสัย
[น้ำทิพย์วารี์ 1 หยดหากผสมน้ำสิบส่วน(10ลิตร) ผักที่ถูกรดน้ำจะเร่งระยะเวลาในการเจริญเติบโต 15 วัน หากหยดมาเกินไปก็จะไม่เกิดการเปลี่ยนแปลง หากน้ำไปรักษาผู้ที่มีอาการาเ็สาหัสหนึ่งหยดสามารถหยดผสมลงไปในยาที่รักษา สามารถฉุดผู้าเ็หรือถูกพิษให้รอดชีวิพ้นจากความตายได้ แต่หากนำมาบำรุงรักษาร่างกายในระยะยาว สามารถใช้น้ำทิพย์วารี์ 1 หยดต่อน้ำ 10 ส่วนดื่มกินทุกสัปดาห์ ร่างกายก็จะแข็งแรงสุขภาพดี เพราะหากกินมากเกินไปก็จะไม่เกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นเดียวกัน ถือว่าเสียของโดยใช่เหตุ]
“ถ้าอย่างนั้น หากข้าหยดน้ำทิพย์วารี์ 1 หยดต่อน้ำสิบส่วน รดผักสัปดาห์ละครั้งสลับกับน้ำธรรมดาผักของข้าก็จะแข็งแรงเร่งโตใช่ไหมเสี่ยวเป่า แล้วข้าจะหยดน้ำทิพย์วารี์ 1 หยดต่อน้ำสิบส่วนในถังน้ำที่ใช้ดื่มกิน คราวนี้ทุกคนในบ้านของข้าจะได้แข็งแรงกันทุกคน"
เฟิ่งเทียนคิดว่าจะให้ใครรู้ไม่ได้เื่น้ำทิพย์วารี์แม้แต่น้องๆของเขาเอง เพราะคนไม่ผิด ผิดที่หยก เก็บไว้เป็ความลับซักเื่คงไม่เป็ไร เพราะหากความลับเื่น้ำทิพย์วารี์ถูกเปิดเผยอาจเป็อันตรายกับทุกคนได้
“ขอบใจมากนะเสี่ยวเป่า หนทางในการทำไร่ของข้าในอนาคตก็มีน้ำทิพย์วารี์ไอเทมลับสุดยอดระดับเทพอย่างมาช่วย ก็คงจะได้ตั้งเนื้อตั้งตัวกันสักที หากหมดฤดูหนาวข้าจะนำผักงามๆไปขายตามเหลาอาหาร คงจะได้เงินมากขึ้น ข้าจะซื้อที่มาทำไร่ของข้า เป็อาชีพหลักในการส่งน้องๆเรียนด้วย”
เฟิ่งเทียนจัดการเก็บผักกาดขาวต้นอวบ วันนี้เขาจะผัดผักกาดขาวหวานกรอบ ผัดไข่ใส่มะเขือเทศ แล้วจะทำน้ำเต้าหู้ที่แช่ถั่วเหลืองไว้ั้แ่เมื่อคืน น้องๆต้องอิ่มอร่อยแน่นอนโดยเฉพาะน้องสามเ้าตัวตะกละน้อยของบ้าน เฟิ่งเทียนเดินอารมณ์ดีเข้าห้องครัว …..เช้านี้แสนสุขเสียจริง
ในขณะที่เฟิ่งเทียนกำลังง่วนในการทำอาหาร น้องชายทั้งสองก็ทำกิจวัตรประจำวันของตนเองก็อดตื่นเต้นกับผักในโรงเรือน เสียงดังเจี้ยวจ๊าว ทั้งคนทั้งลูกสุนัขที่ตอนนี้เปลี่ยนเป็คู่หูรู้ใจ ต่างวิ่งเข้ามารายงานกับสิ่งที่ตนเห็นกับพี่ชาย
"พี่ใหญ่ขอรับ ผักในโรงเรือนต้นใหญ่มากเลยขอรับ" เฟิ่งหลง
"ใช่ขอรับ เมื่อวานต้นก็ไม่ใหญ่มาก แต่วันนี้ต้นใหญ่ขึ้น มะเขือเทศก็สุกเต็มต้นเลยขอรับ" เฟิ่งจิน
"อย่างนั้นหรือ. อืม..พี่ใหญ่นึกว่ามันโตขึ้นเพราะน้องๆช่วยกันดูแลรดน้ำให้มันหรือเปล่า พวกมันเลยพากันเติบโตดูน่ากินกันทุกต้น ตอนพี่ใหญ่เข้าไปเก็บผักยังคิดว่าน้องๆเก่งจังที่ช่วยดูแลผักในโรงเรือน ผักถึงได้งามขนาดนี้"
"อย่างนั้นหรือขอรับพี่ใหญ่ อาจจะเป็ท่านเทพหรือเปล่าขอรับ" เฟิ่งหลงน้องรองผู้คิดหาเหตุผลในสิ่งที่เกิดขึ้น
"ใช่ๆ พี่รอง ข้าก็คิดแบบนี้เช่นกัน" เฟิ่งจิน
"อืมพี่ใหญ่คิดว่าเป็เพราะน้องๆตั้งใจดูแลผัก ใส่ปุ๋ยขี้ไก่ผักย่อมงดงาม แล้วท่านเทพเห็นความตั้งใจอาจอยากให้พวกเราได้กินผักมากขึ้น จึงเสกให้มันเติบโตขึ้นกว่าเมื่อวานก็ได้"
น้องๆของเขาช่างฉลาดพี่ชายแบบเขาต้องระมัดระวังในการใช้น้ำทิพย์วารี์ให้มากกว่านี้ ดีนะที่เขาเก็บไข่ไก่ออกมาเสียก่อน
"เอาเป็ว่า พวกเ้าต้องช่วยกันกินผัก กินข้าวให้หมด ให้สมกับผักที่เติบโตให้พวกเรากินหล่ะ
"ขอรับพี่ใหญ่!!"
*****************