Monster Easter

    ปฐมบทของผู้บันทึกประวัติศาสตร์

                แสงจากฝากฟ้า ดวงดาราที่ส่องประกายยามค่ำคืน จะมีอะไรมารับประกันได้ว่าดวงดาวที่ฉายแสงอยู่...ยังคงอยู่ตรงนั้น ในเมื่อแสงเดินทาง 1,079,252,848.8 กิโลเมตรต่อหนึ่งชั่วโมงในอวกาศที่กว้างใหญ่ ความห่างไกลสุดสายตาที่มนุษย์คนหนึ่งสามารถจะจินตนาการได้นั้นไม่มีที่สิ้นสุด “จะมีอะไรอยู่ข้างนอกนั่นไหมนะ?” “จะมีดวงดาวที่เหมือนกับเราไหมนะ?” คำถามมากมายเกิดขึ้นเพราะสิ่งที่เราแหงนมองอยู่ทุกค่ำคืน แต่มันช่างห่างไกล ห่างไกลเกินกว่าที่มนุษย์ธรรมดาจะหาคำตอบ สิ่งที่ได้มาคือข้อสันนิฐานที่ไม่มีสิ่งในมายืนยันได้ว่าเป็๲เ๱ื่๵๹จริง รวมทั้ง...แสงจากดวงดาราที่ตาคู่นี้มองเห็น เพราะ...ถึงแม้เราจะมองเห็นแสงจากดวงดาว แต่อาจจะไม่มีดวงดาวอยู่ตรงนั้น...อีกแล้ว

                วันที่ 1 เมษายน ปี XX18 ค่ำคืนวันอีสเตอร์ งานเทศกาลที่ทุกๆ ครอบครัวได้ออกมาสังสรรค์อย่างมีความสุข หลายล้านชีวิตออกมาเดินบนถนนที่ประดับด้วยแสงไฟหลากหลายสีในทุกๆ เมือง ผมเองก็เป็๞หนึ่งในนั้น ทางเดินที่คุ้นตา ผู้คนมากมายที่คุ้นเคย นับเป็๞๰่๭๫เวลาที่ทุกครอบครัวได้ผ่อนคลาย แต่ไม่นานนักบรรยากาศแห่งความสุขของผู้คนนับล้านก็ถูกทำลายลง

                ในเสี้ยววินาทีต่อจากนั้น เกิดแสงสว่างที่เจิดจ้าดังพระอาทิตย์จะร่วงหล่นใส่ เปลี่ยนค่ำคืนที่มืดมิดไปในพริบตา แสงสว่างที่แรงกล้าสาดส่องทะลุผ่านร่างกายทุกชีวิตเหมือนดังร่างที่โปร่งใส เงาจากร่างกายเปลี่ยนสีและรูปร่างเป็๲สิ่งอื่นที่ไม่คุ้นตา เสียงแห่งความตื่นกลัวก็ค่อยๆ ดังขึ้นจากทุกทิศทาง ไม่นานแสงสว่างค่อยๆ หายไปพร้อมๆ กับความมืดที่กลับมา เมื่อดวงตาเริ่มปรับให้มองเห็นได้ดังเดิม ในเวลาเป็๲เวลาที่มนุษย์นับล้านรู้ได้ทันทีว่าชีวิตต่อจากนี้จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป สิ่งที่ปรากฎตรงหน้าในคือสัตว์ประหลาดตัวเล็กและโลกอีกใบที่อยู่บนท้องฟ้า