พลิกนภามาพบรัก

        ​ณ โรงพยาบาลแห่งหนึ่ง ในห้องพิเศษของพ่อสามี

        เฉินเชิงมาเยี่ยมอาการของพ่อสามีซึ่งในตอนนี้ท่านยังคงไม่ฟื้น “คุณพ่อคะ ฝนจะกอบกู้บริษัทของพ่อคืนมาให้ได้ คุณพ่อก็ต้องเข้มแข็งนะคะ ฟื้นขึ้นมาดูความสำเร็จของฝนและพี่ณัฒวัฒน์นะคะ” เมื่อเฉินชิงกล่าวจบก็รีบออกตามหาณัฒวัฒน์ทันที

        ทางด้านณัฒวัฒน์ที่ในตอนนี้รู้สึกท้อถอยอย่างมาก เพื่อนที่เคยคบ ผู้หญิงที่เคยควง มิตรทางธุรกิจ ก็พากันหายกันไปหมด ไม่มีใครเลยที่จะมายุ่งเกี่ยวกับบุคคลล้มละลาย ระหว่างที่ณัฒวัฒน์กำลังจะยกดื่มอยู่นั้นก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย

        “พ่อป่วยจนนอนเข้าโรงพยาบาลขนาดนี้ พี่ยังจะมีกะจิตกะใจมานั่งดื่มเหล้าแบบนี้หรอคะ”  เฉินชิงพยายามพูดเตือนสติ

        “อย่ามายุ่งกับพี่ พวกเราหย่ากันแล้ว ไปเลยไป” ณัฒวัฒน์พูดอย่างคนเมา

        “ฝนฉีกใบหย่าไปแล้ว ฝนยังเป็๞ภรรยาพี่อยู่นะคะ พวกเรามาช่วยกันหาวิธีกอบกู้บริษัทพี่กันเถอะค่ะ”

        “จริงๆหรอฝน พี่ไม่อยากให้ฝนติดร่างแหไปด้วย อย่าเข้ามายุ่งเกี่ยวกับครอบครัวพี่เลยนะ”

        “ฟังนะคะพี่ ถึงพี่เมาจนตายมันก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้ พวกเรามาตั้งสติช่วยกันแก้ปัญหากันเถอะ ตอนนี้ฝนก็มีวิธีแล้วด้วย กลับบ้านกับฝนก่อนนะคะ” เฉินชิงนึกไม่ถึงว่าตนเองจะต้องทุ่มทุนมาง้อผู้ชายกลับบ้าน

        เมื่อณัฒวัฒน์ได้ฟังแล้ว คิดว่าฝนพูดถูกจริงๆ เหล้ามันไม่ช่วยอะไร เลยยอมตามฝนกลับบ้านแต่โดยดี เมื่อฝนมาถึงบ้านก็เรียกให้แม่บ้านมาช่วยกันแบกณัฒวัฒน์ขึ้นไปบนห้อง

        แล้วแม่บ้านก็พูดว่า “คุณฝนก็เช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้คุณณัฒวัฒน์เขาเลยนะคะ ป้าขอตัวไปนอนค่ะ”

        “เดี๋ยวค่ะ ป้า” เฉินชิงเรียกไม่ทันจริงๆ ป้าเขาไปซะแล้ว

        เฉินชิงเลยต้องยอมเช็ดตัวเปลี่ยนเสื้อผ้าให้พี่เขา แล้วตัวเองก็กลับไปนอนห้องฝนตามเดิม

        **********************************************

        เช้าวันรุ่งขึ้น สองสามีภรรยาก็ปรึกษาถึงวิธีกอบกู้บริษัทของพ่อ

        “ฝนมีวิธีอะไรงั้นหรอ” ณัฒวัฒน์ถามอย่างสงสัย

        “พวกเราต้องลอบเข้าไปบริษัทของพ่อค่ะ ฝนจะแฮ็คข้อมูลเพื่อหาหลักฐานบัญชีการโกงในคอมพิวเตอร์หุ้นส่วนของพี่”

        “ใช่ พี่ก็สงสัยอยู่เหมือนกันว่าหุ้นส่วนคนนั้นอาจจะโกง แต่พี่ยังไม่มีหลักฐานนี่สิ”

        “พวกเราดำเนินการตามแผนคืนนี้เลยนะคะ ตอนนี้ฝนขอตัวก่อนค่ะ”

        **********************************************

        เฉินชิงออกมานอกบ้าน เพื่อติดต่อหาน้องชาย

        “พี่เองนะ เฉินกว้าน”

        “มีอะไรอีกล่ะพี่เฉินชิง ตอนนี้ผมอยู่บ้านกับแม่นะ”

        “นายช่วยเอาโน้ตบุ๊คของฉันมาให้หน่อยสิ เอามาให้เดี๋ยวนี้เลยนะ จะส่งแผนที่ให้ใน line ก็แล้วกัน ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด” เฉินชิงรีบตัดบท กลัวน้องชายปฏิเสธ

        “เฮ้ย เดี๋ยว ทำไมรีบวางอย่างนี้เนี่ย”

        เฉินกว้านเลยจำใจนำโน้ตบุ๊คมาให้เฉินชิงที่บ้านของณัฒวัฒน์

        “นี่พี่ อย่าใช้ฉันบ่อยนักได้มั้ย แค่นี้แม่ก็สงสัยแล้วว่าฉันเอาโน้ตบุ๊คของพี่ไปทำไม”

        “แล้วนายบอกแม่ว่ายังไง”

        “บอกว่าเพื่อนพี่ขอยืมน่ะสิ”

        “อื้อ ดีแล้ว นายกลับได้เลยนะ ขอบใจมากจริงๆน้องชาย”

        ณัฒวัฒน์ได้มองดูฝนพูดคุยกับอาจารย์กว้านจากในบ้าน ก็รู้สึกหึง “ทำไมสองคนนี้ยังติดต่อกันอีกนะ”

        พอเฉินชิงในร่างฝนเดินเข้ามาในบ้าน ก็ได้ยินเสียงณัฒวัฒน์พูดเสียงแข็ง

        “ทำไมฝนยังติดต่อกับหมอนั่นอยู่ ห๊า”

        ในใจเฉินชิงคิดว่า “เอาแล้วไง ดันมาหึงน้องชายเมีย” แต่พูดว่า “ฝนมีความจำเป็๲ต้องใช้โน้ตบุ๊คของตำรวจค่ะ อาจารย์กว้านเขามีเพื่อนเป็๲ตำรวจ เลยให้อาจารย์เขาติดต่อยืมให้”

        “ทำไมต้องเป็๞โน้ตบุ๊คของตำรวจด้วยล่ะครับ” ณัฒวัฒน์พูดเสียงอ่อนลง

        “พอดีว่าโน้ตบุ๊คเครื่องนี้มีโปรแกรมแฮ๊คข้อมูลอยู่ด้วยค่ะ จำเป็๲ต้องนำไปใช้ในคืนนี้ไงคะ”

        ณัฒวัฒน์เดินเข้าไปกอดฝนแบบดื้อๆและหอมแก้ม “ต่อไปอย่ายุ่งกับผู้ชายคนไหน นอกจากพี่นะครับ พี่หวงมาก”

        เฉินชิงหน้าแดงและอึ้งในการกระทำของสามี ในใจคิดว่า “เออใช่ ตอนนี้ฝนเรียนจบม. 6 แล้วนี่น่า สิ้นสุดสัญญานั้นแล้วด้วย” พอนึกได้จึงรีบพูดว่า “ค่ะ ค่ะ ค่ะ ตอนนี้พี่ปล่อยฝนก่อนนะคะ เดี๋ยวฝนนำโน้ตบุ๊คไปเก็บก่อนค่ะ”

        ณัฒวัฒน์ยอมปล่อยฝน เห็นฝนหน้าแดงก็แอบขำ “เวลาฝนเขิน ก็ดูน่ารักไปอีกแบบนะ”