สุดยอดผู้ว่าการ

โลก ปี พ.ศ 3562 

ในยุคที่ผู้คนอยู่กันอย่างแออัด ตึกสูงมากมายที่ถูกสร้างให้สูงเสียดฟ้า เพื่อเพิ่มเนื้อที่ให้แก่ผู้อยู่อาศัย ที่มีจำนวนเพิ่มมากขึ้นทุกวัน แต่ถึงแม้จะมีคนจำนวนมากบนโลก แต่ก็ไม่มีเรื่องขาดแครนน้ำและอาหารเลย เนี้องจากมนุษนั้นสามารถสร้างอาหารเทียม ที่ได้จากสารสังเคราะจากแสงอาทิตย์ และนำสารนั้นมาทำการขยายจาก อะตอมด้วยเครื่องTUNและนำมาทำการบีบอัด ประกอบเข้าหากัน ให้เป็นอาหาร หรือสิ่งของตามที่ต้องการ ซึ่งสารอาหารและรสชาตินั้นไม่ต่างจากของจริงเลย แถมรสชาติยังดีกว่าของจริงเลยด้วยซ้ำเพราะมันสามารถ ปลับแต่งรสชาติได้ตามใจชอบ
เพราะงันปัญหาความอดอยากเลยตัดทิ้งไปได้เลย แต่ปัญหาหลักตอนนี้ก็คือ เมื่อผู้คนไม่จำเป็นต้องดิ้นรนหาอาหาร เพื่อนำมาดำรงชีวิต มันเลยทำให้ผู้คนส่วนใหญ่กินและก็นอน ไร้จุดหมายในชีวิต เพราะงานส่วนใหญ่จะเป็นพวกหุ่นยนต์ที่ทำหน้าที่แทนมนุษ แต่ปัญหาที่สำคัญที่สุดตอนนี้ก็คือ 'ผู้คนกำลังจะล้นโลกแล้ว' เพราะถึงแม้จะเคยออกกฎระเบียบเพื่อแก้ขัยปัญหาประชากรที่มากจนเกินไป โดยการทำหมันผู้หญิงที่มีลูกแล้วทั้งหมด แต่ก็โดนการประท้วงจากผู้คนอย่างหนัก จนต้องยกเลิกความคิดนี้ไป แต่ถึงจะทำกันจริงๆมันก็ต้องใช้เวลาที่มากและยุ้งยากอยู่ดี เพราะประชากรเพศหญิงนั้นมีราวๆ 4 แสนล้านกว่าคน มากกว่าประชากรชายเพียงนิดเดียวเท่านั้น เพราะงันเรื่องนี้เลยต้องยกเลิกไป แต่ก็มีวิธีใหม่คือการย้ายไปอยู่บนดาวอังคาร แต่ด้วยค้าใช้จ่ายนั้นมากจนเกินไปเลยทำให้มีเพียง บุคคลสำคัญและคนที่รวยล้นฟ้าเท้านั้นที่ได้ไปอยู่บนดาวอังคาร 
ส่วนผม เคน บุคคนผู้มีฐานะธรรมดาที่ใช้ชีวิตประจำวันโดยการ ฝึกดาบไม้และฝึกร้างกาย เนื่องจากตระกูลของผมเป็นตระกูลต่อสู้ เก่าแก่ที่สืบทอดกันมาอย่างยาวนาน แต่เนื่องด้วยการเปี่ยนแปลงของยุคสมัย เลยทำให้ผู้คนเลิกให้ความสนใจกับวิชาด้านนี้ และตอนนี้ผมก็เป็นผู้สืบสายเลือดคนสุดท้าย เนี่องจากพ่อแม่ของผมประสบอุบัติเหตเสียชีวิต ทั้งคู่ตั้งแต่ผมยังเป็นเด็ก เลยถูกปู่รับมาเลี้ยงดูและตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา ปู่ก็ถ่ายทอดวิชาความรู้ที่มีให้ผมจนผมอายุ16 ปู่ก็ถ่ายทอดมันให้ผมจนหมด แต่ 3 ปีต่อมาปู่ก็ตายจากไป ด้วยโรคแก่ชรา แต่ถึงแม้ปู่จะตายไปแล้วผมก็ยังคงฝึกฝนสิ่งที่ปู่สอนทุกวัน เพื่อเป็นการทดแทนบุญคุณที่ผมไม่มีโอกาสได้ทำมัน ได้เท่าที่หวัง