ทัสตอนนี้กำลังตัดและดึงตัวของเต่าั์ออกมาจากกระดองและเขาก็นำเืของเต่าั์มาวิวัฒนาการอีกครั้ง ระหว่างวิวัฒนาการ เสียงร้องของทัสก็ดังตลอด ความเ็ปเวลาที่วิวัฒนาการนั้นยังเหมือนเดิมหลังจากที่วิวัฒนาการเสร็จ ทั่วร่างกายของเขาตอนนี้มีของเหลวสีดำคลุมร่างกายและยังปล่อยพิษออกมาได้แถมยังสามารถเปลี่ยนจากคลุมร่างกายเป็โล่ขึ้นมาได้(นึกถึงโล่ของกัปตันอเมริกาแต่โล่เหมือนกันกระดองเต่า)
ทัสคลายของสีดำที่ทัสเรียกมันว่าอาเมอร์ท๊อกซินออกไปและถามราอูเกี่ยวกับทางไปยังชั้น2"ก็เดินไปตามทางที่เต่าั์มันมา แล้วเ้าจะเจอกับรังของมันรังของอสูรศักดิ์สิทธิ์แต่ละตัวจะมีผนึกคอยกั้นทางลงเอาไว้แต่ถ้าอสูรศักดิ์สิทธิ์ของชั้นตายไปผนึกก็จะคลายรวมไปถึงผนึกของถ้ำเช่นเดียวกันแต่ต้องฆ่าอสูรศักดิ์สิทธิ์ทั้งหมดผนึกถ้ำถึงจะคลาย"
หลังจากราอูพูดจบทัสก็เริ่มเดินทางทันที เมื่อเขามาถึงรังของเต่าั์ก็พบกับประตูขนาดใหญ่เมื่อเปิดประตูก็พบกับทางลงแต่ว่าทางที่เขาจะลงนั้นมีความร้อนสูงมากจนเขาต้องเปิดใช้อาเมอร์ท๊อกซินคลุมร่างเอาไว้ อาเมอร์ท๊อกซินสามารถช่วยกันความร้อนเอาไว้ได้ประมาณนึงทำให้ทัสสามารถเดินไปถึงชั้นสองได้ไม่ลำบากนัก
เมื่อถึงทางสิ้นสุดของบันไดเขาก็เจอกับประตูบานใหญ่เหมือนกับประตูทางลงที่เขาเข้ามาทัสเปิดประตูอีกครั้งแต่ประตูบานนี้ร้อนมาก ถ้าเขาไม่คลุมร่างด้วยอาเมอร์ท๊อกซินมือของเขาคงจะละลายทันทีที่ััประตู
แอ๊ดดด~
เมื่อเสียงแง้มประตูดังขึ้น ความร้อมมหาศาลก็ถาถมเข้ามาจากรอยแง้มเล็กๆแต่ความร้อนก็ไม่อาจทำให้ทัสหยุดลงได้เขาเปิดประตูต่อไปและพบกับความร้อนที่มากขึ้นเรื่อยๆ จนในที่สุดเขาก็เปิดประตูจนสุดแสงจ้าเกิดขึ้นทำให้ทัสแสบตาจนมองไม่เห็น 'ในถ้ำแท้ๆทำไมถึงมีแสงเข้าได้'
และเมื่อเขามองเห็น"แม่เ้าโว้ย!"เขาอุทานออกมาอย่างใกับสิ่งที่เขาเห็นและสิ่งที่เขาเห็นคือถ้ำที่มีขนาดใหญ่พื้นเต็มไปด้วยบ่อลาวาและหินแมกม่าอยู่เต็มไปหมด ไฟเกิดขึ้นไปทั่วพื้นที่ทำให้ในชั้นนี้มแต่ความร้อนที่มนุษย์ไม่อาจทนได้"อาจารย์ที่นี่มัน"ทัสถามราอูที่อยู่ในตัวทัส"อ้อ ที่นี่คือ ชั้น2 เพลิงนรกโลกันต์แล้วก็ที่นี่มีแต่สัตว์ร้ายที่มีหนังกันความร้อนในระดับสูงแถมใช้ไฟในการต่อสู้และอย่างสุดท้ายพิษของเ้าใช้ที่นี่ไม่ได้หรอกเพราะอุณหภูมิในบรรยากาศของที่นี่สูงมากทำให้พิษระเหยไปหมดยังไงละ"ราอู ตอบทัสไปอย่างภูมิใจกับถ้ำที่ตนสร้างขึ้นมากับมือซึ่งมันไม่ได้ทำให้ทัสดีใจแม้แต่น้อย
"ข้าคิดว่าก่อนอื่นเ้าไปหาสัตว์ที่มีหนังกันความร้อนระดับสูงมาวิวัฒนาการก่อนเถอะเ้าจะได้ไม่ลำบากในการต่อสู้มากนักหากเ้าต่อสู้ด้วยร่างกายแบบนั้นจะทำให้เ้าใช้พลังได้ไม่เต็มที่"ทัสที่ฟังราอูพูดในตอนนี้เต็มไปด้วยเหงื่อไหลออกมาถึงเขาจะมีอาเมอร์ ท๊อกซิน แต่มันก็ไปอาจกันความร้อนในนี้ได้มากนัก
และทัสเริ่มเดินหาสัตว์ร้ายไปเรื่อยๆระหว่างที่เดินเขาก็เจอสัตว์มากมายไม่ว่าจะเป็ม้าที่มีไฟคลุมทั่วร่างด้วงที่มีขนาดเท่าหมาแถมพ่นไฟออกมาได้ เม่นหนามไฟที่รวดเร็วจนมองแทบไม่เห็นที่กล่าวทั้งหมดนี้นั้นความแข็งแกร่งมากกว่าสัตว์ชั้นแรกมาก
ในตอนที่ทัสเจอสัตว์ร้ายที่ไม่มีหนังกันความร้อนในระดับสูงเขาคงทำได้แค่หลบเท่านั้น จนกว่าเขาจะวิวัฒนาการและได้รับพลังกันความร้อนมาและแล้วทัสก็เจอเข้ากับควายเขาแม็กม่า"ทัสเ้านี่แหละ"ราอูะโบอกทัสผ่านความคิดทันที ทัสที่ได้ยินเขาก็เตรียมตัวลอบโจมตี
เขาเรียกหอกทมิฬออกมาแต่หอกทมิฬที่เขาเรียกออกมาในคราวนี้ความแหลมและยาวกว่าปกติและเขาก็ใช้เกราะทมิฬเสริมพลังแขน เขวี้ยงหอกไปอย่างรวดเร็ว
ฟิ้ววว~
เสียงของหอกทมิฬที่ปะทะกับลม ทำให้ควายเขาแม็กม่าตัวนั้นรับรู้ถึงอันตรายแต่ความเร็วของมันไม่อาจชนะความเร็วของหอกที่แม้แต่อสูรศักดิ์สิทธิ์ยังหลบไม่ได้หอกแทงทะลุตัวของมันไปอย่างง่ายดาย มันร้องออกมาอย่างทรมานตัวมันในตอนนี้ล้มลงกับพื้นและดิ้นรนหาทางรอด ถึงมันจะไม่รู้ว่าใครโจมตีมันแต่คนๆนั้นจะต้องแข็งแกร่งมากแน่ๆ
ทัสที่เห็นควายที่กำลังดิ้นทุลนทุลายพยายามจะหนีเขาใช้หอกทมิฬแทงลงบนหัวอย่างจัง เืนั้นกระเด็นเต็มตัวทัสสายตาอันเยือกเย็นไร้ความปราณี-คือสิ่งที่ควายตัวนั้นเห็นก่อนที่จะสิ้นลมหายใจไปตลอดกาล~
หลังจากฆ่าควายเสร็จ เขาก็ทำการถลกหนังมันออกมา และแล่เนื้อควายทุกส่วนเหลือเพียงส่วนหัวของมันและเขาก็นำส่วนที่แล่มาย่างบนแท่นหินที่ร้อนมากพอที่จะละลายเหล็กได้เขารอจนสุกแล้วจึงนำมาวางไว้บนหนังของควายที่เขาถลกไว้ตอนแรกตอนนี้เขาจัดการทุกอย่างเสร็จสรรพ เขาก็นำเืมาแตะที่ตาซ้ายเพียงเล็กน้อย อั๊ก!ร่างกายเขาตอนนี้รู้สึกเกร็งไปหมด กล้ามเนื้อเริ่มเผยให้เห็นมากขึ้นกว่าแต่ก่อน
สีของอาเมอร์ ท๊อกซินเริ่มเปลี่ยนจากสีดำเป็สีแดงสลับดำและอาการเกร็งก็เริ่มคลายออกไป เขาตอนนี้รู้สึกไม่ร้อนเลยแม้แต่นิดเดียวเขาก็เลยลองคลายอาเมอร์ ท๊อกซินออกไป ร่างกายรู้สึกอุ่นๆแต่ไม่ร้อนอะไรมากมายนักและิัภายในของเขาก็เหนียวและหนาขึ้นต่อให้มีดาบธรรมดามาฟันก็ไม่เข้าแต่ภายนอกไม่ต่างจากเดิมนัก
เขาลองใช้หอกทมิฬแทงลงบนแขนผลที่ออกมาคือแขนของเขามีเพียงแผลนิดๆเหมือนโดนมีดบาดเท่านั้นและเขาก็เริ่มกินเนื้อควายที่เขาย่างเตรียมไว้ รสชาติของเนื้อความย่างแตกต่างจากเนื้อสดที่เขากินมาโชคดีแค่ไหนแล้วเนื้อที่เขากินแบบดิบๆแล้วไม่ท้องเสียระหว่างที่เขากินเขาคุยเล่นกับราอู
หลังจากที่ทัสทำการเขมือบเอ๊ย! กินควายไปทั้งตัวแล้วเขาก็เริ่มการไล่ล่าสัตว์ทั้งหมดในชั้น2แล้ว"เกราะทมิฬ"เงาดำปรากฏขึ้นมาและครอบคลุมตัวทัสและเขาก็วิ่งตามหาสัตว์ในชั้นอย่างรวดเร็วเนื่องจากการที่เขาเรียกเกราะทมิฬทำให้ความสามารถทางกายภาพของเขาเพิ่มขึ้นมาเท่าตัว
และเหยื่อรายแรกก็ปรากฏ นั่นคือม้าเพลิงพวกมันตอนนี้อยู่กันเป็ฝูงแต่ก็ไม่อาจขัดขวางเขาได้ ทัสะโขึ้นไปและลงจอดตรงกลางฝูงของม้าเพลิงความใเข้าครอบงำม้าเพลิงทั้งหมดและทัสก็ใช้จังหวะนี้เรียกดาบทมิฬขนาดเท่าตัวคนออกมาและเหวี่ยงดาบไปรอบๆตัวของเขา
ม้าเพลิงที่อยู่รอบๆทัส ตัวของพวกมันขาดครึ่งอย่างง่ายดายแต่ก็มีบางตัวที่หลบการโจมตีที่ไม่ทันตั้งตัวของทัสได้ พวกมันเริ่มสวนกลับทัสโดยการวิ่งไปหาทัสและใช้ขาหน้าทั้งสองกระแทกใส่หัวทัสอย่างจังแต่ทัสยังสามารถใช้ดาบทมิฬตั้งรับได้ทันและดันขาหน้าออกไปพร้อมกับแทงไปที่คอของม้าเพลิงทันทีแต่ม้าเพลิงมีความเร็วที่มากกว่าทัสทำให้พวกมันหลบการสวนกลับของทัสได้อย่างหวุดหวิด
หลายชั่วโมงผ่านไป
ขณะที่การต่อสู้ดำเนินมาหลายชั่วโมง ทัสเองก็เริ่มหอบออกมาการต่อสู้ระยะยาวครั้งนี้ทำให้เขาเปลืองพลังงานเป็อย่างมากแถมตอนนี้เขาก็จัดการพวกมันไปได้แค่2ใน3เท่านั้น"ทำไมพวกม้าถึงดูเหมือนว่าจะคึกกว่าเดิมอีกแฮะทั้งๆที่พวกของมันก็โดนฆ่า...แฮ่กๆ...ไปเยอะแล้วล่ะอาจารย์"ทัสถามราอูด้วยความสงสัยพร้อมกับหอบไปพรางแต่ก็ไม่มีเสียงตอบออกมา
"อาจารย์! อยู่ป่าว?"ที่ราอูไม่ได้ตอบทัสในครั้งไม่ใช่เพราะเขาหลับหรืออะไรแต่เพราะการคุยระหว่างต่อสู้มันทำให้เสียสมาธิ โดยเฉพาะในสถานการณ์เช่นนี้เมื่อทัสไม่เห็นท่าทีว่าราอูจะตอบ เขาก็ได้แต่ตั้งหน้าตั้งตาต่อสู้ต่อไปพวกม้าเองก็ยังคอยโจมตีทัสไม่หยุด ทำไมไม่รู้ดูเหมือนว่าตอนนี้ทัสจะโจมตีพวกม้าไม่โดนเลยแม้แต่ตัวเดียว
ทำให้เขาต้องคิดหาทางไปพร้อมกับหลบการโจมตีที่มาเป็ระยะๆของพวกม้า'ทำไมพวกม้ามันถึงได้เก่งขึ้นกันล่ะ เพราะว่าเราเหนื่อยงั้นหรอหรือว่าพวกมันพัฒนาฝีมือระหว่างต่อสู้! ไม่สิมันเป็ไปไม่ได้ งั้นพวกมันก็จับจุดการเคลื่อนไหวของเราได้!!!'เมื่อเขาคิดได้ดังนั้นเขาจึงเรียกทหารมืดออกมา
ด้วยความเหนื่อยของเขาในตอนนี้ทหารมืดที่เขาสามารถเรียกออกมาได้จึงมีเพียงแค่คนเดียวทัสใช้ทหารมืดออกมาเพื่อคอยรับการโจมตีและเขาก็ใช้จังหวะนั้นสวนกลับด้วยการโจมตีเต็มกำลังและการต่อสู้ก็ดำเดินต่อไปทัสดูเหมือนจะได้เปรียบขึ้นมาพอประมาณเขาสามารถฆ่าพวกม้าได้ทันทีที่พวกมันโจมตีเข้ามา
พวกม้าที่เห็นการเคลื่อนไหวที่เปลี่ยนไปของทัสและเงาสีดำที่คอยรับการโจมตีก็เริ่มที่จะใช้วิธีอื่นจัดการทัส พวกม้าเริ่มโจมตีพร้อมกัน ม้า3ตัวพุ่งโจมตีใส่ทัส แต่ก็ถูกหยุดไว้โดยทหารมืดทัสจึงง้างดาบและกำลังจะฟันใส่ม้า3ตัวข้างหน้าเขาและจังหวะนี้ก็มีม้า1ตัว ลอบโจมตีเขาจากด้านหลังทัสที่ถือดาบใหญ่พร้อมฟันไม่อาจหันกลับไปฟันได้ทันเนื่องจากดาบที่เขาถือมีขนาดใหญ่และหนักพอประมาณจนต้องใช้2มือในการถือ
ทัสตัดสินใจปล่อยดาบและใช้อาเมอร์ท๊อกซินรูปแบบโล่หันกลับไปตั้งรับการลอบโจมตีได้ทันหลังจากรับการลอบโจมตีของม้าไว้ได้ทัสก็เริ่มระวังตัวมากขึ้นและการต่อสู้ก็ดำเนินต่อไปจนเหลือม้าตัวสุดท้าย
"แฮ๊กๆๆ เฮ้ยแกน่ะเตรียมตัวตายได้เลย"ทัสตอนนี้ทั้งหอบแล้วเหนื่อยเป็อย่างมากและม้าตัวสุดท้ายที่เหลืออยู่ในระหว่างต่อสู้มันก็ลอบโจมตีทัสได้สำเร็จจนหัวของเขาแตก โชคดีที่เขาใช้อาเมอร์ท๊อกซินรูปแบบเกราะกันไว้ได้ไม่งั้นเขาคงจะตายไปนานแล้ว
ทัสเริ่มก้าวเดินไปหาม้าเพลิงตัวสุดท้ายอย่างช้าๆพร้อมกับดาบทมิฬที่เปื้อนเืม้าเพลิงที่ไม่อาจหลีกหนีเกิดความกลัวสุดขีดเนื่องจากเพื่อนๆของมันตายโดยฝีมือของชายผู้นี้แค่คนเดียวและตอนนี้ชายผู้นี้กำลังมาหามันเพื่อฆ่าตัวมันเองเมื่อมันมองรอบข้างก็พบแต่ศพเพื่อนๆของมัน คอที่ถูกตัด ขาที่ถูกฟันร่างกายที่ขาดครึ่ง และเืที่นองเต็มพื้น
ความกลัว ความสิ้นหวัง และความตายกำลังคืบคลามเข้ามาหามันคำเดียวที่อยู่ในหัวของมันคือ"เอาตัวรอด"มันคำรามขู่ทัสพร้อมกับก้าวถอยหลังไปเรื่อยๆจนติดกำแพงทัสยังคงก้าวไปหามันและเมื่อมันถูกกดดันถึงขีดสุดมันจะใช้พลังเฮือกสุดท้ายเปลี่ยนความกลัวเป็ความบ้า!
ดวงตาของมันหลับลงและเปลวไฟรอบๆกายของมันก็เริ่มแปรเปลี่ยนจากสีแดงฉานเป็สีม่วงดำมันลืมตาขึ้นพร้อมกับดวงตาอาฆาตแค้นมันคำรามออกมาเสียงคำรามนี้ไม่ใช่เพื่อขู่เท่านั้นแต่เป็การประกาศว่า"ฆ่า"เนื่องเสียงคำรามนี้แตกต่างจากการคำรามที่ทัสเคยได้ยินที่แล้วๆมาทำให้ถึงกับต้องหยุดชะงัก
ม้าเพลิงสีม่วงหยุดคำรามและวิ่งออกไปด้วยความเร็วที่ทัสเองก็ไม่อาจตามทันคำถามของทัสที่ตามมานั้นเต็มไปหมด 'ทำไมม้านั่นถึงแข็งแกร่งขึ้นทำไมเปลวเพลิงรอบตัวมันถึงเปลี่ยนเป็สีม่วง ทำไมกัน' แต่คำตอบของคำถามยังไม่ทันจะมีใครตอบเขาก็ล้มลงไปนอนกับพื้นแล้ว
To Be Continued
(โปรดติดตามตอนต่อไป)