ตอนที่สิบสาม เปิดชีพจร
“ชีพจรนั้นแยกเป็...ไหลเข้าสู่ตันเถียน...เวียนมาสู่ทะเลปราณ”
ตื๊ด ตื๊ด
ด้านหนึ่งผมก็ฝึกวิชาอีกด้านหนึ่ง ผมก็ใช้เครื่องบันทึกเสียงบันทึกเสียงของเหล่านักฆ่านักษัตรเอาไว้
ผมรู้สึกร้อนเล็กน้อยในส่วนของจุดใต้ท้องน้อยที่ใกล้เคียงกับกุ๊กกู๋ของร่างกายมนุษย์
ฟู่
หลังจากตั้งสมาธิไปมากว่าครึ่งชั่วโมงผมก็พ่นลมหายใจสีเหลืองออกมา
“กระต๊าก ลมสีเหลืองหมายความถึงนายท่านเปิดจุดชีพจรได้แล้วทำได้เร็วขนาดนี้ภายในวันเดียว นายท่านต้องฝึกสำเร็จภายในสิบปีแน่นอน”
ตอนแรกนั้นระกาเหล็กคิดจะประจบแต่ดูความรวดเร็วในการฝึกที่สอนครั้งเดียวก็จำได้แม่นยำเช่นนี้
ท่านอ้าวป้าหม่าต้องกลายเป็ยอดฝีมือได้ในเวลาไม่นานแน่นอนแม้อาจจะมีข้อเสียตรงที่ฝึกวิชาช้า ไปบ้างตามหลักการควรฝึกฝีมือั้แ่อายุยังน้อย แต่ก็น่าจะได้ความสำเร็จไม่น้อย
ผมรู้สึกถึงความร้อนที่อยู่ภายในร่างกายและััได้ถึงกระแสลมปราณที่ไหลเวียนไปมา
มันเป็ความรู้สึกที่ทำให้ร่างกายอุ่นร้อนขึ้นราวกับได้เคลื่อนไหวร่างกายส่วนที่ไม่เคยเคลื่อนไหวมาก่อน
“หลังจากขั้นตอนนี้ต้องมีการฝึกลมปราณพื้นฐานของสำนัก ดูส่วนสัดปฏิภาณที่เหมาะสมว่าจะเลือกวิชาใดพวกข้านี้มีความเหมาะสมกันตามสภาพของร่างกายวิชาที่แสดงออกมาจึงดูภายนอกต่างกันแต่มีพื้นฐานที่มาจากสำนักเดียวกัน คร่อก”
คิองคองเงินกลับเป็คนที่อธิบายไดดีที่สุด
ว่าไปแล้วก็อาจจะใช่ทางเทคนิคคนฉลาดสุดก็มักจะฝึกวิชาได้เนหือกว่าคนไม่ฉลาดนั่นล่ะ เพราะจะเล่นมุกว่า”ตีความได้มากกว่า”แน่นอนวิชาพวกนี้คือวิชาขั้นพื้นฐาน ผมไม่คิดว่าจะเทียบวิชาของโลกเซียนได้
“ฟู่พวกเ้าคิดว่าหากมีพวกโสมร้อยปีหรือหยกเย็นต่างๆจะสามารถทำฝึกวิชาได้เร็วขึ้นไหม?”
พวกนักฆ่านักษัตรมองหน้ากันไปมา
“นั่นย่อมแน่นอน โสมสะสมพลังงานฟ้าดินแต่แพงมหาศาลนัก แทนที่จะเอามาฝึกวิชา สู้เอาโสมนั้นไปขายยังจะทำเงินได้มากกว่าพลังที่เพิ่มขึ้นเจี๊ยก”
วานรทองแดงกล่าว
ฟู่โล่งอกไปทีแสดงว่าแม้ในโลกนี้ผมก็สามารถ Pay To Win P2W ได้นั่นเอง
จ่ายเงินเพื่อชัยชนะคือหลักการของคนบ้านรวย
“แล้วการทานโสมมีข้อเสียอันใดหรือไม่?”
พวกนักฆ่านักษัตรมองหน้ากันไปมา
“ก็สรรพสิ่งมีมากเกินไปไม่ต่างกับยาพิษแต่ว่า คร่อกคร่อก คร่อก”
ระกาเหล็กและคิงคองแอบถองสีข้างกันมาอย่างกลั้นขำ
“กระต๊าก คนทานโสมมากมีพลังหยางอัดแน่นอยู่มากแต่ขอเพียงหาสตรีก็หาย ไม่มีอันใดต้องกังวล ตามตำราข้าเคยเจอคนทานยาเก้าตะวันจนตายแต่ไม่เคยเจอใครทานโสมจนตายมาก่อน กระต๊าก”
ระกาเหล็กกล่าวอย่างกลั้นขำ
ว่าหากตายเพราะไอ้หนูไม่รู้ล้มและคาอกสตรีนั้น..ถ้าเป็ได้ตนเองก็อยากตายอย่างนั้นเช่นกัน!!!