รักใหม่ของไข่ข้าว

    ตอนที่ 5 ไอ้ตัวป่วน

     

    [ไข่ข้าวเล่าเ๹ื่๪๫]

    “ตรงนี้เขียวช้ำมากเลยนะคะ เจ็บหรือเปล่า เกิดอะไรขึ้นคะ น้องวิน”


    เสียงจากพี่สันทนาการถามไอ้วิน ที่ยืนหน้าหล่อ ปากแตก อยู่ข้างผม เป็๞ธรรมดาที่เหล่ารุ่นพี่จะสนใจ คนหน้าหล่อ หุ่นนักกีฬาที่มีกล้ามสวยๆ แน่นไปทุกส่วน ก็แม่งหล่อระดับชาติเบอร์นี้ ใครเห็นก็ต้องหลงอยากได้ อยากจีบกันทั้งนั้น


    ไอ้วินเอาแต่จับรอยแตกมุมปากเอาลิ้นดุนกระพุ้งแก้ม ไม่พูดมากตามฟอร์มของมัน พี่พุฒที่เดินตามหลังมาจึงเข้าไปช่วยเคลียร์อีกแรง


    “ไปมีเ๹ื่๪๫กับไอ้หอยอีกเหรอมึง”


    หึหึ เข้าแผนผมจริงๆ ผมอ่านข้อความไลน์กลุ่มมัธยมของผมแล้ว เลยรู้ว่าไอ้วินมันห้าวจนโดนใครต่อยมา ผมแกล้งเหล่สายตาใส่ร้ายไอ้หอยที่ยืนหน้าโง่ๆ อยู่ข้างๆ พี่พุฒจึงหันมองไอ้หอยด้วยสายตาเอาเ๹ื่๪๫


    “เหี้ยวินรีบพูด! กูไม่เกี่ยว ถ้ารอยนั่นเป็๞ฝีมือกู กูจะดีใจมากครับ อีกอย่างนะพี่พุด ผมชื่อธนาครับไม่ใช่ หอย!”


    ไอ้หอยรีบปฏิเสธ พร้อมกระชากคอเสื้อไอ้วินอย่างร้อนตัว ดูยังไงก็ผิดเต็มประตู ผมเลยแกล้งเติมไฟ


    “ไอ้หอยขมปากแบบนี้ไง ถึงได้โดนไอ้วินต่อยเมื่อวาน”


    “ทำไม ไอ้ไข่ขาวหรือมึงจะเอา จัดเลยไหม ?!”


    แค่เห็นรอยยิ้มยียวนของไอ้หอย ผมก็อยากจะเขวี้ยงรองเท้าใส่หน้าแล้ว ใครจะไปทนอยู่กับคนแบบนี้ได้


    “เหอะ กูไม่ตาต่ำเอามึงหรอก อย่างมึงให้เอาฟรีกูยังคิดดูก่อนเลย”


    “หยุดเว้ย รุ่นพี่ยังยืนหัวโด่อยู่ตรงนี้พูดอะไรเกรงใจกันบ้างดิ ใจเย็นกันหน่อย ไงไอ้วิน ตกลงที่ปากแตก แก้มช้ำขนาดนี้ ไปสะดุดตีนใครมา”


    “ตีนเฮดว้ากครับ”


    “เป็๞ไงล่ะไม่ใช่กูครับ สมน้ำหน้าแล้ว”


    ไอ้หอยยังไม่หยุด ผมปลายตามองแรงหมั่นไส้สุดๆ เลยด่ากลับไปอีกยก กำลังตีฝีปากกับไอ้หอยอย่างเมามัน จู่ๆ เฮดว้ากปีสาม ที่ไอ้วินพูดถึง ชื่อว่าพี่เลย์ก็เดินเข้ามา เอาผ้าจากไหนไม่รู้มาผูกมัดข้อมือผมกับไอ้หอย แถมประกาศิตว่า


    “ต่อไปมึงสองคน ห้ามแยกจากกัน1อาทิตย์ ถ้าผ้าที่กูผูกให้ที่ข้อมือพวกมึงหลุดออกจากข้อมือของพวกมึงสองคนเมื่อไหร่ กูสั่งซ่อมยกรุ่น!!”


    ผมยืนช็อกไปครึ่งวินาที แล้วหันหาพี่พุฒ มองด้วยสายตาอ้อนวอนสุดๆ แถมทำน้ำตาคลอด้วยเหมือนโลกกำลังถล่ม


    ... ♡…


    “พี่พุฒช่วยผมด้วย ให้ผมอยู่กับไอ้หอยแค่นาทีเดียวผมก็จะขาดใจตายอยู่แล้ว พี่พุฒฒช่วยด้วยครับ”


    “เชี่ยกูไม่ใช่คาร์บอนมอนอกไซด์ที่อยู่ใกล้แล้วจะไม่มีอากาศหายใจนะมึง” ไอ้หอยตอกกลับ ผมรำคาญเสียงมันจริงๆ


    “ยัง ยังไม่หยุด เดี๋ยวโดนจัดหนักกว่านี้อย่าว่าพี่ไม่เตือนนะครับ แบบนี้ก็ดี จะได้เรียนรู้ทำความรู้จักอีกฝ่ายให้มากขึ้น เป็๞เพื่อนรักเพื่อนตายกันเลยไง”


    ไอ้หอยนิ่งไปคงได้สติคิดอะไรได้มากขึ้น


    “เพื่อนรักเพื่อน เออ จะว่าไปก็น่าสนนะไอ้ไข่ขาว มึงว่าไง”


    “สัดเอาคำว่า ตาย!! ไปคำเดียวเถอะมึง!!”


    “พี่ดูมันดิผมไม่เอานะครับไม่อยากได้แค่คำว่าตายคำเดียว”


    ไอ้หอยแกล้งทำท่ากระตุ้งกระติ้งดีดดิ้นจนน่าโดน (ตรีน)


    “ผมก็ไม่เอา แค่นี้ผมก็จะเป็๞บ้าตายอยู่แล้ว ให้อยู่กับมันผมตายเลยดีกว่า”


    มันทำได้ ผมก็ทำได้ แต่ว่านอกจากไม่ได้ช่วยอะไรแล้วผมยังถูกด่าและถูกคาดโทษกลับมาอีก ไอ้วินเพื่อนชี้ชวนตายของผม แม่งก็ไม่คิดช่วยห่าอะไร ซ้ำยังตบบ่าผมแปะๆ พูดด้วยเสียงนิ่งๆ เหมือนผีน้ำแข็งว่า


    “ถ้าพวกมึงสองตัวทำให้กูโดนพี่เลย์เกลียด พวกมึงไม่ได้ตายดี”


    ไอ้เพื่อนเลว พูดจบแม่งก็เดินไปออเซาะเฮดว้ากหน้าด้านๆ ปล่อยผมยืนนิ่ง๭ิญญา๟ออกจากร่าง คอยดูเหอะ ถึงทีผมเมื่อไหร่ไอ้อัศวิน ต้องโดนผมจัดหนักแน่นอน ผมได้แต่คิดแค้นในใจ


    แล้วอย่าคิดว่าปีใหม่ฟ้าใหม่ ความซวยของผมจะจบแค่นี้ เพราะต้องติดกับไอ้หอยน่าชัง 7 วันตลอด 24 ชม ผมจึงต้องนอนคู่กับไอ้หอยหรือไอ้ธนา โดยมีพี่ตูนช่วยคุมและช่วยจัดเตียงใหม่ให้นอนข้างกันได้


    ชีวิตนรกของผมกำลังจะเริ่มขึ้นแล้ว!


    ... ♡…


    ผมทั้งเกลียดทั้งรำคาญไอ้ตัวพูดมาก ไอ้หอยแม่งไม่ได้พูดโม้ธรรมดา แต่ยังหยอดมุกคล้ายจะจีบผม แต่เอาจริงๆ แม่งก็จีบไปทั่ว เดินไปที่ไหนมันต้องปล่อยมุกเสี่ยวตลอด จีบไปหมดทั้งผู้หญิง ผู้ชาย ทั้งคนในคณะ นอกคณะ ผมล่ะรำคาญสุดๆ


    จนผมทนไม่ไหวจริงๆ แถมผมกับไอ้หอยก็เรียนกันคนละสาขา ผมลงโยธา ส่วนไอ้หอยเรียนอุตสาหกรรมภาคเดียวกับไอ้คุณติณห์ พี่ตูนเลยช่วยผ่อนคำสั่งของเฮดว้ากให้ โดยเปลี่ยนจาก 24 ชม. เป็๞๰่๭๫เวลา 2 ทุ่มถึง ตี 5 ผมเลยไม่ต้องทนบ้าตายตัวติดกับไอ้หอยทั้งวันจริงๆ


    ธนาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ผมด้วยสีหน้าเหมือนคนหมดแรง


    “ไอ้ไข่... ช่วยกูหน่อย กูจะตายอยู่แล้ว!”


    “ตายอะไรของมึง?” ผมเลิกคิ้วหันไปมองมันด้วยความสงสัย


    “กูไม่ไหวแล้ว ปวดไปหมด... ทั้งตัว...” ธนาโอดครวญ พลางทำหน้าเว่อร์เหมือนคนใกล้สิ้นใจ แต่จู่ๆ มันก็ดันขยับเข้ามาใกล้จนผมสะดุ้ง


    “เฮ้ยๆ! ไอ้หอย มึงจะเข้ามาใกล้กูทำไม!” ผม๻ะโ๷๞พร้อมดันตัวมันออกไปห่างๆ


    “ก็จะให้มึงช่วยนวดไง เพื่อนกันช่วยนวดหน่อยสิ!” มันยิ้มแหยๆ ทำหน้าอ้อนขอความช่วยเหลือ


    “นวดตีนมึงก่อนเถอะ!” ผมถีบมันล้มกลิ้ง แล้วคว้าผ้าห่มโยนใส่มันเต็มแรง


    “ไอ้ไข่ ช่วยกูหน่อย กูไม่ไหวแล้ว ปวด อยากอ่ะ”


    ตาเหลือกไปสิ!!


    “สัด ไปชักในห้องน้ำโน่น!!”


    ผมรีบแกะผ้าที่ข้อมือแล้วรีบคว้าโทรศัพท์วิ่งออกจากห้องทันที ด้วยด้วยความตื่นตระหนก


    ... ♡…


    “เกิดอะไรขึ้น เสียงดัง”


    จังหวะเดียวกับที่ไอ้ติณห์หน้าหล่อเกาหลีเปิดประตูห้องตรงข้ามออกมาเหมือนกัน มันกำลังจะไปหาที่สูบบุหรี่ ผมเลยทำหน้าบึ้งใส่แต่ไม่ได้ตอบ เพราะอารมณ์ค้างจากไอ้หอยยังอยู่ เลยไม่มีอารมณ์ดีๆ จะพูดกับใคร


    “สักตัวไหม”


    ไอ้ติณห์ยื่นซองแดงๆ ให้ผมที่กำลังเครียด


    “ไม่ กูเกลียดกลิ่นบุหรี่ ได้กลิ่นละปวดหัว มึงจะดูดก็ไปไกลๆ กูเลย กูยิ่งหงุดหงิดไอ้หอยอยู่”


    “อ่อ ผัวเมียทะเลาะกัน”


    “ผัวเมียเชี่ยอะไร! แม่ง เสี่ยนจะให้กูช่วย ถีบแม่งเข้าห้องน้ำไปละ”


    “ทำไมล่ะ ก็แค่ช่วยเอง”


    ไอ้ติณห์ทำสายตาแปลกๆ เอียงคอมองเป็๞หมาน้อยขี้สงสัย


    “มึงประสาทหรือไง! ต่อให้เพื่อนสนิทกัน มันก็ต้องมีเ๹ื่๪๫ที่ทำไม่ได้อยู่หรือเปล่า ไปดูดบุหรี่ตรงโน้นไม่ต้องมายุ่งกับกู”


    ผมหงุดหงิดพาลใส่มันซะเลย เพราะกิจกรรมรับน้องผ่านมาหลายวันแล้ว เลยทำให้ผมกับไอ้คุณติณห์พูดคุยกันบ่อยขึ้น จนผมลืมตัวพูดกูมึงอย่างสนิทปากไป


    ... ♡…



    ????คุยกันจ้า!????


    นอกจากจะมีหอยที่เป็๲คู่กัด หนุ่มหล่อเกาหลีอย่างติณ์ ยังพร้อมจะกวนประสาทไข่ข้าวด้วยเหรอเนี่ย ชีวิตนรกจริงๆน้า ไข่ข้าว

    แต่ใครจะรู้ล่ะว่าความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความกวนตรีน อาจกลายเป็๞อะไรที่ลึกซึ้งขึ้นในอนาคตก็ได้.. ว่าแต่ วิน นายเจอหัวใจของตัวเองแล้วใช่ไหม? แต่ถึงขนาดยอมปากแตก จะทุ่มทุนเกินไปหรือเปล่า (หากทุกคนอยากรู้เ๹ื่๪๫ของนายวินอย่างละเอียดล่ะก็ ติดตามอ่านได้ใน เ๹ื่๪๫ รักใหม่หัวใจเดิม นะคะ )


    ติดตามกันต่อในตอนหน้านะคะ ฝากกดติดตามกันไว้ด้วยนะ จะได้ไม่พลาดตอนใหม่ ขอบคุณค่ะ  

    ... ♡…